Saturday, December 24, 2016

"သင့္အလုပ္ထဲမွာမေပ်ာ္ရင္ ဒါေလးဖတ္ၾကည့္ပါ..."


စကၤာပူမွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဟာ သူ႔အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အၿမဲညီးညဴေလ့ရွိတတ္တယ္။ အလုပ္ပါးေတာ့လဲ ပ်င္းလိုက္တာတဲ့။ အလုပ္မ်ားေတာ့လဲ ပင္ပန္းလိုက္တာတဲ့။ အထက္ကအုပ္ခ်ဳပ္သူကလဲ သူ႔ကိုအၿမဲတမ္း အျပစ္ရွာေလ့ရွိတယ္ စသျဖင့္ေပါ့။ အလုပ္သြားခ်င္စိတ္မရွိလို႔ သူဟာ ေနမေကာင္းျဖစ္တာ မဟုတ္ေပမဲ့လဲ မၾကာခနေဆးခြင္႔ MC ယူၿပီး အလုပ္နားေလ့ရွိတယ္။ အၿမဲညီးေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို တေန႔မွာ ဖတ္ဖူးတဲ့ပံုျပင္ေလးတခုကို ေျပာျပပါတယ္။ ဒီပံုျပင္ေလးကို တခ်ိဳ႕လဲျကားဖူးမွာပါ။.

ပံုျပင္ေလးက....
လူတေယာက္ဟာ တေန႔မွာ အေဆာက္အအံုတခုေဆာက္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ထဲ ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ေက်ာက္တံုးႀကီးေတြကို ေဆာက္ေနတဲ့ အေဆာက္အအံုရဲ႕ နံရံမွာသံုးဖို႔ ေက်ာက္တံုးေသးေတြရေအာင္ (၁၀) ေပါင္ တူျကီးေတြနဲ႔ ထုခြဲေနတဲ့ အလုပ္သမား ၃ ေယာက္ကို ေတြ႔တယ္။

ပထမလူက အလုပ္ထဲမွာစိတ္ေပ်ာ္ပံုမရပါဘူး။ တာဝန္ေက်ပဲ ေက်ာက္တံုးကို ထုခြဲရင္း အလုပ္ဆင္းအိမ္ျပန္ဖို႔ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္က်န္သလဲဆိုၿပီး အလုပ္ခြင္က တိုင္ကပ္နာရီကို မၾကာခနၾကည့္ေနတယ္။ ေစာေစာကလူက သူ႔ကို ဘာလုပ္ေနတာလဲလို႔ ေမးၾကည့္တယ္။ သူက "ဒီေသာက္ေက်ာက္တံုးႀကီးကို ခြဲေနရတာေပါ့ဗ်ာ။ ပိုက္ဆံရလို႔သာလုပ္ေနရတာ အကိ်ဳးလဲမရွိ ပင္ပန္းလိုက္တာလဲလြန္ေရာဗ်ာ။ တေန႔တေန႔ အလုပ္ဆင္းမဲ့အခ်ိန္ပဲ ေမ်ာ္ေနရတယ္ဗ်ိဳ႕" တဲ့။

ဒုတိယလူကေတာ ေက်ာက္တံုးႀကီးကို ႀကိဳးစားပမ္းစားထုခြဲေနတယ္။ ဟိုလူက သူ႔ကိုလဲ ဘာလုပ္ေနတာလဲလို႔ ေမးျပန္တယ္။ သူက "က်ေနာ္ဒီေက်ာက္တံုးႀကီးကေန ေက်ာက္တံုးအငယ္ေတြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာပါ။ ခြဲလို႔ရတဲ့ေက်ာက္တံုးေတြကို အခုေဆာက္ေနတဲ့ အေဆာက္အအံုနံရံမွာ သံုးဖို႔ေပါ့ဗ်ာ" တဲ့။

တတိယလူက်ေတာ့ ေက်ာက္တံုးႀကီးကိုခြဲလိုက္တယ္။ ရလာတဲ့ေက်ာက္တံုးေလးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္တယ္။ သူလိုခ်င္တဲ့အရြယ္ရေအာင္ ႀကိဳးစားပန္းစားထပ္ခြဲေနတယ္။ လိုခ်င္တဲ့အရြယ္နဲ႔ပံုစံရသြားရင္ အဲဒါေလးေတြၾကည့္ၿပီး သူဟာ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးေနတယ္။ ေစာေစာကလူက ထံုးစံအတိုင္း သူ႔ကိုလဲ ဘာလုပ္ေနတာလဲေမးေတာ့ သူကခုလိုျပန္ေျဖတယ္။

"က်ေနာ္ ကမာၻေပၚမွာ အလွဆံုးဟိုတယ္ႀကီးတခု ေဆာက္ေနတာဗ်" တဲ့။

အလုပ္တမိ်ဳးထဲ အတူတူလုပ္ၾကတဲ့ အလုပ္သမား ၃ ေယာက္ဟာ အလုပ္ေပၚ ခံယူခ်က္စိတ္ဓါတ္ (attitude) က်ေတာ့ မတူၾကျပန္ဘူး။
ပထမလူဟာ သူ႔အတြက္ အလုပ္သာလုပ္ေနရတာ စိတ္မပါဘူး။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတယ္။ ငရဲက်ေနတယ္လို႔ထင္ေနတယ္။ စိတ္မပါဘူး။ မတတ္သာလိုသာ ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ေနရတာဆိုၿပီး စိတ္ဆင္းရဲေနတာေပါ့။

ဒုတိယလူကေတာ့ အလုပ္ကို ႀကိဳးစားပမ္းစား လုပ္ပါတယ္။ တေန႔အလုပ္တေန႔ၿပီးေအာင္ တာဝန္ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔မွာ အနာဂတ္အတြက္ ဘာေမ်ာ္မွန္းခ်က္မွမရွိဘူး။ စက္႐ုပ္တခုလိုပါပဲ။

တတိယလူက်ေတာ့ ေစာေစာက လူ ၂ ေယာက္လို မဟုတ္ဘူး။ သူ႔အလုပ္ကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။ အလုပ္ကို ေကာင္းတာထက္ပိုေကာင္းေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစားေနတယ္။ သူလုပ္လိုက္တဲ့ ေက်ာက္တံုးေလးေတြေၾကာင့္ မၾကာခင္မွာ ကမာၻေပၚမွာ အလွပဆံုးဟိုတယ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနတယ္။ သူဟာ အနာဂတ္ကို ေတြးျမင္ၾကည့္တတ္သူပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာအလုပ္ခြင္ထဲမွာ အၿမဲတမ္း စိတ္ဓါတ္တက္ၾကြ လန္းဆန္းေနတယ္။ လူတိုင္းဟာ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ မိမိနဲ႔မိသားစုအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနၾကရမွာပါ။

ကိုယ္ပိုင္အလုပ္ျဖစ္ျဖစ္ ဝန္ထမ္းဘဝနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္တခုေတာ့ လုပ္ကိုလုပ္ေနၾကရမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္အေပၚခံယူထားတဲ့ attitude ဟာ ေစာေစာကေျပာတဲ့ အလုပ္သမား ၃ ေယာက္ ထဲက ဘယ္နဲ႔တူေနသလဲဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ပဲ အသိဆံုးပါ။

မိမိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ထဲမွာ မေပ်ာ္ေနဘူးဆိုရင္ အလုပ္ထြက္လိုက္ၿပီး ေပ်ာ္မဲ့အလုပ္သစ္ရွာလိုက္ပါ။ အဲလိုမွလုပ္လို႔မရဘူးဆိုရင္ တတိယလူလို အလုပ္အေပၚမွာထားတဲ့ ခံယူခ်က္သေဘာထား (attitude) ကို ေျပာင္းလဲလိုက္ပါ။ မိမိလက္ရွိအလုပ္ကို စိတ္ဝင္းစားလာေအာင္ ငါဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ။ အလုပ္ေတြမ်ားမ်ားနဲ႔ ျမန္ျမန္ၿပီေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ ငါ့အလုပ္ေၾကာင့္ ကုမၸဏီမွာ ဘာအက်ိဳးရွိသြားမလဲ စတာေတြေပါ့။ တခုသိေစခ်င္တာက အလုပ္ထဲမေပ်ာ္တဲ့လူဟာ အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပတတ္ဘူး။ အလုပ္ထဲကစိတ္မခ်မ္းသာမႈဟာ အိမ္ထဲ ကူးစက္တတ္တာကိုး။ စိတ္မခ်မ္းသာတဲ့လူဟာ အသက္လဲတိုတတ္ၾကပါတယ္။

Credit: Thein Pe
Posted by lutawlupyaw

ဆင္းရဲသားေလး တစ္ေယာက္အေၾကာင္း


ဟိုး တစ္ခ်ိန္က အရမ္းကို ဆင္းရဲတဲ့လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္…သူ႔ကို အရမ္းခ်မ္းသာတဲ့လူတစ္ေယာက္ကေတြ႕တာ့ သနားၿပီး သူ႔ကိုို ႀကီးပြားလာေအာင္ ကူညီခ်င္စိတ္ေတြေပၚလာတယ္…သူေဌးက သူ႔ကို ႏြားတစ္ေကာင္လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္… သူ႔ကို လယ္ယာထြန္ယက္ဖို႔ ေသခ်ာမွာခဲ့တယ္…အခုခ်ိန္မ်ိဳးေစ့ ႀကဲထားၿပီး ေကာင္းေကာင္းထြန္ယက္ရင္ ဒီႏွစ္ကုန္ရင္ ဆင္းရဲတယ္ ဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ႔ ေ၀းေ၀းခြာႏိုင္ေတာ့မွာပါလို႔ ေျပာခဲ့တယ္…

ဒီသူဆင္းရဲေလးကေတာ့ အစပိုင္းမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ တက္တက္ၾကြၾကြလုပ္ရွာတယ္…ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေလာက္မွ မၾကာလိုက္ဘူး… ႏြားက ျမက္စားတယ္… လူက ထမင္းစားတယ္…ျဖတ္သန္းရတဲ့ဘ၀က အရင္ကထက္ေတာင္ခက္ခဲေနေသးတယ္…သူဆင္းရဲေလးက ျပန္စဥ္းစားတယ္…ႏြားကို ေရာင္းလိုက္ၿပီး ဆိတ္တခ်ိဳ႕၀ယ္လိုက္ရင္ေကာင္းမယ္…

တစ္ေကာင္ကို အရင္သတ္စားလိုက္ၿပီး က်န္တာေတြကို ဆက္ေမြးထားလိုက္မယ္… ဆိတ္ကေလးေတြေမြးလာလို႔ ႀကီးလာရင္ ျပန္ေရာင္းစားလုိ႔ရတယ္… ဒါလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး အျမတ္ရႏိုင္တယ္…သူဆင္းရဲေလးရဲ႕ အစီအစဥ္ကလဲ အထေျမာက္လိုက္ပါတယ္… ဆိတ္တစ္ေကာင္ဘဲ သတ္စားလိုက္တယ္…

ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆိတ္ကလဲ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ကေလးမေမြးႏိုင္တာနဲ႔ မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ဆိတ္ေနာက္တစ္ေကာင္သတ္စားလိုက္တယ္…သူျပန္စဥ္းစားတယ္… ဒီတိုင္းဆို မျဖစ္ေတာ့ဘူး… ဆိတ္ကိုလဲ ေရာင္းပစ္လိုက္ၿပီး ၾကက္၀ယ္လိုက္ရင္ေကာင္းမယ္… ၾကက္ က ဥဥတာပိုျမန္တယ္… ၾကက္ဥကေန ၀င္ေငြ ခ်က္ခ်င္းရႏိုင္တယ္… ဒါဆိုရင္ ငါလဲ နည္းနည္းေခ်ာင္သြားလိမ့္မယ္…

သူစီစဥ္းထားတဲ့ အတိုင္း အထေျမာက္သြားျပန္တယ္… ဒါေပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ ဘ၀ကေျပာင္းလဲမႈမရွိဘူး… ခက္ခဲလာျပန္ၿပီ… ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ မေနႏိုင္ဘဲ တစ္ေကာင္ သတ္မိျပန္တယ္… ဒီလိုနဲ႔ေနာက္ဆံုး ၾကက္တစ္ေကာင္ဘဲ က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဓာတ္က်သြားတယ္…

သူ ျပန္စဥ္းစားတယ္… ႀကီးပြားဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး… ၾကက္ကို ေရာင္းၿပီး အရက္၀ယ္ေသာက္တာဘဲ ေကာင္းပါတယ္… ဗိုက္ထဲ အရက္၀င္သြားရင္… အေတြးထဲကို အေနာက္အယွက္ မ၀င္ေတာ့ပါဘူးေလ…ႏွစ္ကုန္လို႔ သူ႔ကိုကူညီခဲ့တဲ့ သူေဌး သူ႔ဆီကို ျပန္ေရာက္လာတယ္…

ျပန္ေတြ႕လိုက္တာကေတာ့ အရက္ေလးတျမည္းျမည္းနဲ႔ မူးေနတဲ့ သူကိုေတြ႕လိုက္တယ္…ႏြားကလဲ မရွိတာၾကာေရာ္ေပါ့… အိမ္ကလဲ စုတ္ျပတ္ၿမဲ စုတ္ျပတ္ေနတယ္…သူေဌးက သူ႔ေရွ႕မွာ ရွိတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုေတြ႕ေတာ့ သက္ျပင္းခ်လိုက္ၿပီး ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ လွည့္ထြက္သြားလိုက္တယ္…

သူဆင္းရဲေလးကေတာ့ ဆင္းရဲၿမဲ ဆင္းရဲေနတယ္…ဆင္းရဲတဲ့လူ အမ်ားစုမွာလဲ အိပ္မက္ဆိုတာ ရွိခဲ့တယ္… အခြင့္အေရးဆိုတာလဲ ႀကံဳခဲ့တယ္… ႀကိဳးလဲ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္… ဒါေပမဲ့ တစိုက္မက္မက္လုပ္ဖို႔ဆိုတာ ခက္ခဲလာတယ္…
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးတစ္ေယာက္သူေအာင္ျမင္တဲ့လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကို ေျပာခဲ့ဖူးတယ္…

“ပိုက္ဆံ မရွိတဲ့အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ထိဘဲ ခက္ခဲေနပါေစ ရင္းႏွီးထားတဲ့ေငြနဲ႔ စုထားတဲ့ေငြကို မထိမိပါေစနဲ႔ဖိအားက မင္းကို ေငြရွာဖို႔ နည္းလမ္းသစ္ေတြေပးႏိုင္တယ္… အေၾကြးရွင္းဖို႔ တြန္းအားေပးႏိုင္တယ္… ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေလးတစ္ခုပါတဲ့…”

http://kanaung.net/post-no-1541
Shared from နည္းစနစ္က်က် အေတြးအေခၚ
Photo Credit to: Original Uploader

ကေလးကို မဆိုးေအာင္ ထိန္းေက်ာင္းျပဳစုနည္း


ကေလးဆိုးေလးလို႕ဆိုလိုက္တာနဲ႕ မ်က္စိထဲ တန္းျမင္တာက ကစားစရာေတြ တအိမ္လံုးအျပည့္နဲ႕ ျပည့္စံုတဲ့ကေလးမ်ိဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ဆိုးေစတာဟာ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားျခင္းေၾကာင့္မဟုတ္ပါဘူး။ ထိန္းေက်ာင္းျပစုနည္း လြဲမွားေနလို႕ ျဖစ္ပါတယ္။

ကေလးဆိုးေတြဟာ အလိုၾကီးျပီး တကိုယ္ေကာင္းဆန္ကာ ဆင္ျခင္တံုတရား နည္းပါးပါတယ္။ သူတို႕ကို အလိုလိုက္တာဟာ ထိန္းရပိုလြယ္သေယာင္ထင္ ရေပမဲ့ သူတို႕လိုခ်င္တာဟူသမွ်ကို ရပါမ်ားရင္လည္း အထီးက်န္ဆန္ သြားျပီး ေလာကကို သံသယမ်ားလာတတ္ပါတယ္။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႕လိုခ်င္တာရဖို႕ ႏြဲ႕ဆိုးဆိုးျပီးေတာင္းေနက်ဆိုေတာ့ သူမ်ားက ေပးတဲ့ အခါမွာေက်းဇူးတင္ရေကာင္းမွန္းလည္း မသိေတာ့ ပဲ ေမတၱာတရားကို မခံစားတတ္ေတာ့ပါဘူး။ မတင္းတိမ္မေရာင့္ရဲတတ္ျခင္းဟာ ကေလးရဲ႕စိတ္ကို ပင္ပန္းေစတာေၾကာင့္ ကေလးကို အလိုလိုက္လြန္းျခင္းဟာ ၾကီးျပင္းလာတဲ့ အခါ ဘ၀မွာရင္နာစရာေတြပိုမိုခံစားရေအာင္ လုပ္သလိုျဖစ္ေနပါတယ္။

မိဘေတြအေနျဖင့္ မိမိကေလးကို ဆိုးတဲ့အေျခအေနမေရာက္ေအာင္ အလုိမလိုက္ပဲ ထားဖို႕လည္း ခက္ခဲတတ္သျဖင့္ ကေလးဆိုးတစ္ဦးျဖစ္လာေစ တဲ့ အေၾကာင္းရင္းမ်ားကို မိဘမ်ားေရွာင္ရွားႏိုင္ဖို႕ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

(၁) ကေလးရဲ႕ ဆႏၵတိုင္းကို နံပတ္ (၁)ထားျပီးျဖည့္ဆည္းေပးျခင္း

ကေလးရဲ႕ ဆႏၵတိုင္းကို တေလာကလံုးမွာ အေရးၾကီးဆံုးလို သေဘာထားျပီး လုိုက္ေလ်ာေပး တာဟာ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးက သူ႕အလိုကို ျဖည့္ေပးရမယ္လို႕ မွားယြင္းမွတ္ယူလာေစပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူတပါး (မိသားစုအပါအ၀င္)ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြ ဆႏၵေတြကို မျမင္တတ္ေတာ့ပါဘူး။ ကေလးေတြဟာ ေလာကမွာ အေပးအယူဆိုတာ ရွိေၾကာင္း သိဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ယူရတာပဲမ်ားျပီး ေပးဖို႕မတတ္ေတာ့တဲ့အခါ ေပးဆပ္ျခင္းမွ ရရွိတဲ့ပီတိကို မခံစားဖူးတာေၾကာင့္ စိတ္ညစ္လြယ္တတ္ ပါတယ္။

(၂) ကေလးရဲ႕ ေကာင္းတဲ့အျပဳအမူေတြကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈမိျခင္း

မိဘေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ကေလးေတြ ေအးေဆးတိတ္ဆိတ္စြာ ကစားေနၾကခ်ိန္ေတြ၊ ျပႆနာမရွာခ်ိန္ေတြမွာ ခ်ီးက်ဴးစကား မဆိုမိတတ္ၾကပါဘူး။ ဆူညံတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သူတို႕ကို ျပစ္တင္ေျပာဆိုခဲ့သလိုပဲ တိတ္ဆိတ္လိမၼာစြာ ကစားေနခ်ိန္မွာလည္း မပ်က္မကြက္ ခ်ီးက်ဴးစကားေျပာေပးပါ။ ေကာင္းတဲ့အျပဳအမူတစ္ခုခု လုပ္တိုင္းလည္း မျဖစ္မေန ခ်ီးမြမ္းေပးပါ။

(၃) မေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူေတြကို မေတာ္တဆမွားယြင္း အေလးထားမိျခင္း

တခ်ိဳ႕မိေတြဟာ ကေလးေတြလိမၼာေနခ်ိန္မွာ သတိမျပဳမိတတ္ေတာ့ ကေလးေတြက ဆူပူေအာ္ဟစ္ျခင္းျဖင့္ ဂ႐ုစိုက္ခံရေအာင္ ျပဳလုပ္တတ္ပါတယ္။ ကေလးကို လိမၼာေနခ်ိန္ခ်ီးက်ဴးျခင္းကို မပ်က္မကြက္ျပဳလုပ္ပါက ကေလးက လိမၼာဖို႕ ပိုၾကိဳးစားမွာျဖစ္ျပီး မလိမၼာတဲ့အခ်ိန္ အလိုလိုက္ျခင္းက ပိုမိုဆိုးတဲ့ကေလးျဖစ္လာေစပါတယ္။

(၄) ကေလးအတြက္ စည္းကမ္းေတြကို ေသခ်ာခ်မွတ္ေပးဖို႕ ပ်က္ကြက္ျခင္း

အျပဳအမူေကာင္းေတြကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းေတြကို ေသခ်ာခ်မွတ္ မထားဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကေလးဆိုးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မိဘျဖစ္ဖို႕ အမ်ားၾကီး နီးစပ္ေနပါျပီ။ ကေလးဆိုတာ သဘာ၀အတိုင္း လိမၼာမလာႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အျပဳအမူေကာင္းေတြကို သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းေတြကို ေသခ်ာခ်မွတ္ျပီး ဆုေပး ဒဏ္ေပးစနစ္နဲ႕ ျပဳျပင္ထိန္းေက်ာင္းသင့္ပါတယ္။

(၅) စည္းကမ္းခ်မွတ္ထားတဲ့အတိုင္း တိတိက်က်မေဆာင္ရြက္ျခင္း

ကေလးကို မလုပ္ဖို႕တားျမစ္ထားတာေတြကို ကေလးက လုပ္တဲ့အခါ သတိမျပဳမိလိုက္ျခင္း၊ မအားလပ္သျဖင့္ အေထြအထူးမေျပာမိလိုက္ျခင္းတို႕ မျဖစ္သင့္ပါ။ ကေလးကို တားျမစ္ထားတဲ့ အရာကိုလည္း မိသားစုထဲတျခားသူ တစ္ဦးဦးက ကေလးေရွ႕မွာ ျပဳလုပ္ျခင္းကို ခြင့္မျပဳသင့္ပါ။ ဥပမာ စားစရာကုိ မေဆာ့ဖို႕ ကေလးကိုေျပာထားျပီးမွ သူ႕အထက္အၾကီးေလးက စားစရာ ကိုေဆာ့ေနတာ သတိမျပဳမိလိုက္ပဲ ကေလးက ေတြ႔ျမင္သြားျခင္းဟာ စည္းကမ္းကို ေဖာက္ဖို႕ တြန္းအားလိုျဖစ္ေနပါတယ္။

(၆) ကေလး မလုပ္ခ်င္တာကို အတင္းလုပ္ခို္င္းျခင္း

မိမိလုပ္ေစခ်င္တာကို မလုပ္ရင္ သၾကားလံုးမေကၽြးဘူးဆိုျပီး ျပစ္ဒဏ္ သတ္မွတ္တာဟာ ကေလးေတြအတြက္ အထိေရာက္ဆံုးပါပဲ။ ကေလးကို ဟင္းသီးဟင္းရြက္ အတင္းစားခိုင္းတဲ့အခါ ေထြးထုတ္တာ၊ ပါးစပ္ပိတ္ ထားတာတို႕ ျပဳလုပ္ရင္ မိဘေတြ အခက္ၾကံဳရျပီေပါ့။ ဒီေတာ့ ကေလးနဲ႕႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္မလုပ္ပဲ ဟင္းရြက္ေၾကာ္တစ္ပန္းကန္ စားရင္ ေခ်ာကလက္တစ္ခုေပးမယ္လို႕ ကမ္းလွမ္းျခင္းျဖင့္ အႏိုင္ရႏိုင္ပါတယ္။

(၇) အျပစ္လုပ္တဲ့အခါ ကာကြယ္ေပးျခင္း

ကေလးက အျပစ္တစ္ခုခုလုပ္တဲ့အခါ ကာကြယ္မေပးပဲ ေသခ်ာေမးျမန္းျပီး ဆံုးျဖတ္ပါ။ အဲလိုလုပ္ဖို႕ ပ်က္ကြက္ပါက ကေလးဟာ မိမိလုပ္တဲ့အျပစ္ကို သူမ်ားအေပၚပံုခ်တတ္သူ အျဖစ္ၾကီးျပင္းလာႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္လုပ္တဲ့အျပစ္ကို ကိုယ္ခံယူရမွာျဖစ္ေၾကာင္း သင္ၾကားေပးျပီး တကယ္လုပ္မလုပ္ ေစာင့္ၾကည့္အကဲခတ္ျခင္းျဖင့္ တာ၀န္သိတဲ့ကေလးျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

(၈) ကေလးကို လက္ေဆာင္မ်ား အေၾကာင္းမဲ့၀ယ္ေပးျခင္း

ကေလးကို ၀ယ္ေပးတဲ့အရာဟာ အေရးၾကီးသလိုပဲ ၀ယ္ေပးရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကလည္း အေရးၾကီးပါတယ္။ ဥပမာ- လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ လေလာက္ကပဲ ၀ယ္ထားတဲ့စက္ဘီးကို မၾကိဳက္ေတာ့လို႕ စက္ဘီးအသစ္၀ယ္ေပးျခင္းဟာ အလြန္အမင္းအလုိလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တခါတေလမွာ ကေလးက လိုခ်င္တာ ပူဆာမရတဲ့အခါ ငိုျပ သနားေအာင္လုပ္ျပလို႕ နားညည္းသက္သာေအာင္ ၀ယ္ေပးလိုက္တဲ့အခါမွာ ကေလးက ခဏတာပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဒါဟာ ဆုလာဘ္မဟုတ္ပဲ ပူဆာျခင္းရဲ႕ရလာဒ္ျဖစ္လို႕ပါပဲ။

(၉) ပစၥည္းေတြ ပစ္ေပါက္တာကို မတားျမစ္ျခင္း

ကေလးက ေဒါသတၾကီးနဲ႕ျဖစ္ေစ အေၾကာင္းမဲ့့ျဖစ္ေစ ပစၥည္းေတြ ပစ္ေပါက္ျပီး ဆိုးျပတဲ့အခါ ခြင့္မလႊတ္ရပါဘူး။ ဒီအက်င့္ဟာ ၾကီးျပင္းတဲ့အခါထိ ပါသြားျပီး လူမႈအဖြဲ႕အစည္းၾကား ရွက္စဖြယ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

(၁၀) မိဘကိုယ္တိုင္က ဆိုးျပေနျခင္း

မိဘဆိုတာ ကေလးရဲ႕ စံျပပံုရိပ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကေလးကို တားျမစ္ထားတာေတြကို မိမိကုိယ္တို္င္ မလုပ္မိဖို႕ အေရးအၾကီးဆံုးပါပဲ။ ကေလးရဲ႕ေရွ႕မွာ ညည္းညဴးစိတ္ဆိုးျပ တာေတြ၊ ေအာ္ဟစ္ဆူပူျပတာေတြဟာ ကေလးကို နမူနာလုပ္ျပေနသလိုပါပဲ။ “ငါေျပာသလိုလုပ္၊ ငါလုပ္သလိုမလုပ္နဲ႕” လို႕ေျပာတတ္တဲ့ မိဘမျဖစ္ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ပါ။

မိဘတိုင္းက မိမိကေလးကို လိမၼာေစခ်င္တာေတာ့ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကေလးက ဆိုးေနျပီဆိုရင္ မိမိတုိ႕ရဲ႕ ထိန္းေက်ာင္းမႈပံုစံကို အျမဲဆန္းစစ္ျပီး ကေလးထိန္းေက်ာင္းနည္း စာေပေတြကို မျပတ္ေလ့လာဖတ္႐ႈပါ။ကေလးကို ဒီအတိုင္းလႊတ္မထားပဲ ေရရွည္အတြက္ ေမွ်ာ္ေတြးကာ အေလ့အက်င့္ေကာင္းေတြ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးပါ လို႕ အၾကံျပဳလုိက္ပါတယ္။

Credit to: Yangon Life Myanmar

မုန္းသူကုိ ခ်စ္ေအာင္ လုပ္တဲ့ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ နည္း


ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးသည္ မင္းကြန္း ဘက္၌ ၀ါဆုိေတာ္မူခဲ့သည္။ ထုိမွစ၍ မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္ႀကီးထံသုိ႔ မင္းကြန္း ဓမၼနာဒါ ေက်ာင္းတုိက္မွ စာခ်ဘုန္းႀကီး ဦး၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသ သည္ ေန႔စဥ္ စာ၀ါလုိက္ေလ့ရွိ၏။

တစ္ေန႔သ၌ မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္ႀကီးက စာ၀ါပုိ႔ခ်ေပးရင္း
“ဦးပဥၨင္း ေလာကမွာ ကုိယ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ရန္သူ တစ္ေယာက္ရွိေနၿခင္းဟာ အဆင္းရဲဆုံးပဲ” ဟူ၍ ဆုံးမေတာ္မူေလသည္။
ထုိစဥ္က စာခ်ဘုန္းႀကီး ဦး၀ိစိတၱကုိ အၿမဲတမ္းရန္လုပ္ေနသည့္ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးသည္ ဓမၼနာဒ ေက်ာင္းတုိက္အနီး၌ ရွိေလ၏။ ဦး၀ိစိ တၱအေနႏွင့္ အဆုိပါဘုန္းႀကီး ကိုယ္က်ဳိးနည္းေအာင္ ဘာတစ္ခုမွ် မၿပဳ လုပ္ရပါဘဲႏွင့္ အေႀကာင္းမရွိ ဆန္႔က်င္ဘက္လုပ္ေနသည္ ဟု ယူဆကာ ၎ဘုန္းႀကီးအေပၚ၌ ေမတၱာထားမရဘဲ ၿဖစ္ေနေလသည္။ ထုိအေႀကာင္း ကုိ မစိုးရိမ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက သိရွိေတာ္မူသၿဖင့္ ဦး၀ိစိတၱအား တမင္ဆုံးမလုိက္ၿခင္း ၿဖစ္ေလ၏။

ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အဆုံးအမကုိ နာယူၿပီးေနာက္ ဦး၀ိစိတၱသည္ ၎ အေပၚ ဆန္႔က်င္ဘက္ၿပဳလုပ္ေနသည့္ ဘုန္းႀကီးအေပၚ အထူးေမတၱာပုိ႔ ေပးေနခဲ့၏။ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္ အထူးအဆန္းကေလးမ်ား ရရွိလာပါ ကလည္း မသုံးစြဲဘဲ ထုိဘုန္းႀကီးထံသို႔ ကိုယ္တုိင္သြားေရာက္လွဴဒါန္း ေလ၏။ ညေနခင္းႏွင့္ အားလပ္ခ်ိန္မ်ားတြင္ ၎အေပၚ က႑ေကာစ ၿပဳလုပ္ေနသည့္ ဘုန္းႀကီးထံသုိ႔ အေႀကာင္းမရွိအေႀကာင္းရွာ သြား ေရာက္လည္ပတ္ေလ့ရွိ၏။

ေန႔စဥ္ေတြ႔ရဖန္မ်ား ပုိ႔သသည့္ေမတၱာကလည္း စူးရွသၿဖင့္ က႑ ေကာစၿပဳလုပ္ေနသည့္ ဘုန္းႀကီးလည္း ဦး၀ိစိတၱႏွင့္ တစ္ရက္ထက္ တစ္ရက္ ဆက္ဆံေရးေၿပၿပစ္လာၿပီး အမုန္းစိတ္မ်ား ခ်စ္ခင္လာေတာ့ ၏။ ဦး၀ိစိတၱ အဖုိ႔လည္း စိတ္ခ်မ္းသာရာ ရရွိသြားေတာ့သည္။

Credit: သုတဇုန္
fb.com/thutazone
www.thutazone.com

Monday, December 5, 2016

အိမ္ေထာင္က် ကံေကာင္းျခင္းနဲ႔ ကံဆိုးျခင္း


မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကအိမ္ေထာင္က်သြားၿပီဆိုရင္ လူေတြကအထင္နဲ႔ ေယာက်ၤားရကံေကာင္းတယ္ ကံဆိုးတယ္ဆိုၿပီးသတ္မွတ္ေျပာဆိုတတ္ၾကပါတယ္။

ရုပ္ကေလးလွရံုနဲ႔ မျပည့္စံုတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က သူ႔ထက္သာတဲ့ျပည့္စံုတယ္လို႔ယူဆရတဲ့ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ရံုနဲ႔ သူမမွာကံေကာင္းျခင္းေတြ မပိုင္ဆိုင္ပါဘူး။ သူ႔လင္ေယာက်ၤားရဲ႕ အရွိန္အဝါကိုေတာ့ သူသိမ္ငယ္ေနရတာပါ ..

ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ ရွာေဖြေကၽြးေမြးတာကို ထိုင္စားေနတဲ့မိန္းမမို႔
ကိုယ့္ဝမ္းစာကိုယ္ ရွာမစားရလို႔လည္း ကံေကာင္းတယ္ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ အနည္းဆံုးေတာ့ သူဟာ သူ႔ဘဝကိုပစ္ပယ္ၿပီး သားသမီးအတြက္ လင္ေယာက်ၤားအတြက္ ေပးဆပ္အခ်ိန္ကုန္ေနရတာပဲ။

ဒါ့ထက္ပိုဆိုးရင္ ေယာက်ၤားမ်က္ႏွာၾကည့္ၿပီး မဝံ့မရဲဘဝနဲ႔ ေနေနရတာပါ။ တခါတေလ သူ႔မွာ ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္ဆိုတာ ဘာမွေတာင္ မသိပဲ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္သတ္ၿပီး ရွင္သန္ေနရတာပါ။ ေယာက်ၤားလုပ္သမၽွ မေျပာရဲမဆိုရဲေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြေတာင္ ရွိရင္ ရွိေနႏိုင္ပါတယ္။

မိန္းမသားေတြဟာ အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆိုကတည္းက မွီခိုခ်င္လို႔အားကိုးခ်င္လို႔ မွီခိုထိုက္အားကိုးထိုက္သူကို ေရြးခ်ယ္တတ္ၾကတယ္။ ဒါကိုပဲ အႏိုင္ယူ ႏွိမ္ထားခ်င္တဲ့ေယာက်ၤားေတြမွ တပံုႀကီး။ အားလံုးကိုေတာ့ မဆိုလိုပါ။ ၿပီးေတာ့ ေယာက်ၤားေတြက ကိုယ္ကေပးဆပ္ေနတာပဲျမင္တာ ကိုယ့္ကိုေပးဆပ္ေနခဲ့ရင္ေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြဆိုရွိပါတယ္ တေလာကလံုးနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ေနတယ္ အိမ္ကမိန္းမေတာ့ ဘယ္လိုေနေန အျပစ္မလြတ္ဘူး။ တျဖည္းျဖည္း ပါးစပ္ကေန ထုတ္ေဖာ္ကဲ့ရဲ႕ခံရတဲ့အထိ ႏွိမ္ခ်ခံေနရတဲ့ မိန္းမသားေတြ ရွိပါတယ္။

အသိဥာဏ္ေသးသိမ္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က ဒီလိုေယာက်ၤားမ်ိဳးရတာ ကံေကာင္းတယ္မွတ္ နင့္ကိုသူမို႔ယူတာ လိမ္လိမ္မာမာေန ဒါမ်ိဳးေတြေျပာေျပာၿပီး လင္မယားၾကား ေသြးခြဲလိုက္တာကို ေသြးနားထင္ေရာက္ေနတဲ့ ေယာက်ၤားမ်ားကေတာ့ ကမၻာမွာသူကပဲ ကယ္တင္ရွင္လူစြမ္းေကာင္းလိုပံုစံ ခ်ိဳးျပပါေလေရာ။ ကၽြန္မေျပာပါ့မယ္ ေငြရွာႏိုင္တဲ့အဆင့္တခု ရွိေနႏိုင္တဲ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ကိုရတာနဲ႔ ဒီမိန္းကေလးက ကံေကာင္းသြားေရာတဲ့လား သူ႔ရဲ႕အက်င့္စာရိတၱ ဘာဆိုဘာမွမသိပဲ ဂုဏ္မ်က္ႏွာတခုထဲနဲ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္လို႔ရလား ေငြေၾကးမခ်မ္းသာတာနဲ႔ပဲ သမၼာအာဇီဝက်က် ေနထိုင္စားေသာက္ေနတဲ့မိန္းကေလးမွာ အလိုလိုေနရင္း မ်က္ႏွာမြဲကိုျဖစ္လို႔။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ကိုယ္ ေရြးၾကတာပါ ကိုယ္လက္ခံႏိုင္လို႔ ရယူထားတဲ့ဘဝကို ကိုယ္စီမံရမွာပဲ မဟုတ္လား။

အရင္ကေတာ့ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာစက ကိုယ့္ခ်စ္သူရဲ႕ အားနည္းခ်က္ဟာ ကိုယ့္အသက္ထက္ ပိုကာကြယ္ေပးမလိုနဲ႔ ၾကာလာေတာ့ ႏိုင္ကြက္လိုအသံုးခ်လာတယ္။ အားကိုးစရာ မိဘမရွိတဲ့ မိန္းကေလးဆို အိမ္ကႏွင္ခ်မယ္။ မိဘက ေထာက္ပံ့မႈမေပးႏိုင္တဲ့ မိန္းကေလးဆို အႏွိမ္ခံရမယ္။ ေငြမရွာႏိုင္တဲ့ မိန္းကေလးဆိုလို႔ကေတာ့ သြားၿပီ..တသက္လံုး
ကၽြန္လိုသာ ေနေပေတာ့ပဲ။

အသိုင္းဝိုင္းမရွိတဲ့ မိန္းကေလးဆိုရင္ ေယာက်ၤားလုပ္သူက ေဆြဂုဏ္မ်ိဳးဂုဏ္နဲ႔ မာန္တက္ၿပီး ႏွိမ္ခ်ဆက္ဆံခံေနရတတ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ေသာေယာက်ၤားေတြက လူကိုနာေအာင္ လုပ္တာထက္ စိတ္ကိုနာေအာင္ ပိုလုပ္တတ္ၾကတယ္။ စကားလံုးအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ တသက္လံုး လူအညႊန္႔တုန္းေအာင္
ခ်ိဳးထားတတ္ၾကတယ္။ အစကတည္းက အခ်စ္ဆိုတာကို ေရွ႕တန္းမတင္ပဲ ကိုယ္နဲ႔အဆင္ေျပတာကို ေရြးတတ္ခဲ့ရမွာ။ ရိုင္းရိုင္းေျပာရရင္ ကိုယ့္အတြက္ ရိုးအီသြားမွ အႏိုင္က်င့္ႏွိပ္စက္ ႏွိမ္ခံေနရတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးေတြမွ ဒုနဲ႔ေဒး။

မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ အသည္းအနာဆံုးစကားက ငါရွာေကၽြးေနတာ ပါးစပ္ပိတ္ၿပီး ေအးေဆးထိုင္စား ငါဘာလုပ္လုပ္ လာမစြက္ဖက္နဲ႔ဆိုတာပဲ။ အဲ့ဒါမိန္းမတေယာက္ကို ကၽြန္လိုဆက္ဆံတာ။ ငါေယာက်ၤားဟဲ့ဆိုၿပီး အႏိုင္ယူလိုက္တာ။ ေငြေလးနည္းနည္းရွာႏိုင္လာေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလံထူလာတယ္။ မရွိစဥ္အဆင္မေျပခ်ိန္က ငပိရည္နဲ႔ၾကက္ဥေၾကာ္ အတူစားခဲ့တာေတြ ေမ့တတ္လာတယ္။ စားစရာမရွိခ်ိန္ ဘဝကိုရုန္းကန္ခဲ့ဖူးတာေတြ သတိမရတတ္ေတာ့ဘူး။ ေငြစေၾကးစေလးရွိလာေတာ့ မင္းသြားလိုက္ေတာ့ ငါ့အတြက္ မိန္းမမရွားဘူးဆိုၿပီး ျဖစ္လာတယ္။
မိန္းမကလြဲရင္ အကုန္လံုး အလွပေဂးေလး ျဖစ္လာတယ္။ တခ်ိန္က သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားနဲ႔ ျမန္မာဆန္လို႔ခ်စ္တယ္ဆိုတာေတြက အခုေတာ့ ေဆးေရာင္စံုေတြၾကား ေတာဂိုက္ႀကီး ျဖစ္လာတယ္ ။

မိန္းမတေယာက္ျဖစ္ေနလို႔ဆိုၿပီး အရာအားလံုးကို ၿမိဳသိပ္ခံစားေနရတာေတြ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ပါဘူး။ လူေတြက သတ္မွတ္လိုက္တဲ့ ပညတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ မေပ်ာ္ရႊင္ေနတာကို ေပ်ာ္ရႊင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္။ သူဘယ္ေလာက္ပဲ ရုန္းထြက္ခ်င္ေနေပမယ့္ ႀကိတ္မွိတ္ၿမိဳသိပ္တယ္။
ကိုယ့္ကိုလူေတြ ဘယ္လိုျမင္မလဲဆိုတာ ေတြေတြးရင္းနဲ႔ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္သတ္ပစ္ေနရတယ္။ မိန္းကေလးတေယာက္ အိမ္ေထာင္ေရး ကံဆိုးတယ္ ကံေကာင္းတယ္ဆိုတာ ပတ္ဝန္းက်င္က သတ္မွတ္လို႔မရဘူး။ ကာယကံရွင္ မိန္းကေလးကိုယ္တိုင္ပဲ သိပါတယ္။ အဲ့ဒါ့ေၾကာင့္ သူတပါးဘဝကို အျမင္နဲ႔ မသံုးသပ္ၾကပါနဲ႔။  ။

ခိုင္သဇင္ဟိဏ္း

Saturday, December 3, 2016

အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဆံုးရံႈးရသလဲ


ကၽြန္မရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳအရေတာ့ နားေထာင္သူေကာင္းမဟုတ္ေတာ့တဲ့အခါ၊ ႏႈတ္လံုတဲ့ မိတ္ဘက္ေကာင္းမျဖစ္တဲ့အခါ၊ ႏိုင့္ထက္စီးနင္လုပ္တာ.. စတာေတြေၾကာင့္ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြကို ဆံုးရံႈးရတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔မွာ အခက္အခဲေတြ၊ ျပသနာေတြ၊ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္မႈေတြ ၾကံဳလာတဲ့အခါ အျမဲရင္ဖြင့္တိုင္ပင္လို႔ ရတဲ့ သူေတြကို သတိရတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလို သတိရျပီး သူတို႔နဲ႔ ေတြ႔ဆံုတဲ့အခါ ျပသနာေတြကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြကေတာ့ တကယ့္နားေထာင္သူေကာင္းေတြေပါ့။

စကားေတြ မဆံုးခင္အထိ ဘာကိုမွ မေ၀ဖန္ဘဲ နားေထာင္ျပီး ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္လည္ေဖးမေပးတတ္ၾကတာကိုေတာ့ ၾကံဳဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔ဟာ တစ္ခါတရံ နားေထာင္သူေကာင္းျဖစ္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကပါတယ္။ ဒီလိုေမ့ေလ်ာ့မႈေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြဟာ တိုင္ပင္စရာမရိွေတာ့ဘဲ ေနာက္ထပ္ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြ ရရိွျပီး ဘ၀ခရီးကို အျပည့္အ၀ျဖတ္သန္းၾကပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ႏႈတ္လံုမႈပါပဲ။ ဒါဟာ လူ႔က်င့္၀တ္တစ္ခုလိုပဲ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ေတာ့ ကၽြန္မနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ အခိုင္အမာတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ခံတပ္ၾကီးတစ္ခုလို တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ျပသနာေတြ၊ ရင္ဖြင့္သံေတြ၊ ေျဖရွင္းေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ၾကားမွာသာ ရိွေနျပီး ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ထုတ္မေျပာတဲ့ စကားေတြအျဖစ္ သိမ္းဆည္းထားပါတယ္။ အေရးၾကီးကိစၥနဲ႔ ဖြင့္ေျပာရမယ္ဆိုရင္လည္း ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္ကို အင္မတန္မွ အေလးထားပါတယ္။

တစ္ခါကေတာ့ ႏႈတ္မလံုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္စရာေတြ ၾကံဳခဲ့ဖူးပါတယ္။ ႏႈတ္မလံုမွန္းသိျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူ႔အတြက္ ကၽြန္မက ဘယ္ေတာ့မွ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြမျဖစ္ေတာ့ဘဲ နားေထာင္သူအျဖစ္သာ က်န္ရိွေနျပီး တျဖည္းျဖည္းေ၀းကြာခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏႈတ္လံုဖို႔ဆိုတာ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့အေၾကာင္းလည္း လက္ဆင့္ကမ္းခ်င္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ ႏိုင့္ထက္စီးနင္းလုပ္တာမ်ိဳးေပ့ါ။ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြနဲ႔ မွ်တတဲ့ ရင္းႏွီးမႈ တည္ေဆာက္ရမယ့္အစား အျမဲအႏိုင္ယူခ်င္တာ၊ ကိုယ့္စကားကိုသာ လက္ခံေစခ်င္တာ၊ ကိုယ့္မိတ္ေဆြရဲ႕ အၾကံဥာဏ္ကို အျမဲေလွာင္ရယ္တာ၊ သူ႔အေတြ႔အၾကံဳေတြကို အျမဲဟာသလုပ္ျပီး အႏိုင္ယူတာ။ ကိုယ့္မိတ္ေဆြ ဖြင့္ဟထားတဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြကို ထုတ္ေဖာ္ျပီး ေလွာင္ေျပာင္အႏိုင္ယူတာ စတာေတြေၾကာင့္လည္း မိတ္ေဆြစစ္ေတြကို ဆံုးရံႈးတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ႏႈတ္လံုျပီး အႏိုင္မယူတတ္ဘဲ နားေထာင္တတ္သူေတြအျဖစ္ မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ ရင္ႏွီးမႈ တည္ေဆာက္ၾကဖို႔ကေတာ့ အျမဲအေရးၾကီးပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူဆိုတာ တစ္ဦးတည္းေနထိုင္တဲ့ သတၱ၀ါမွ မဟုတ္တာေလ။

ေလးစားလွ်က္
ခင္ႏွင္းၾကည္သာ
(၅-၃-၂၀၁၆)

Photo Credit to: Original Uploader

Monday, October 17, 2016

ေမတၱာဘာ၀နာ


ဒီကေန႔ အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္းမွာ ဘာ၀နာအက်င့္တစ္မ်ိဳးကို က်င့္ၾကရပါလိမ့္မယ္။ အခုက်င့္မယ့္ ဘာ၀နာက ၀ိပႆနာ ကမၼ႒ာန္တရားရဲ႕ အဆံုးသတ္အပိုင္းပါပဲ။ အခုျပဳရမယ့္ ဘာ၀နာက မိမိတုိ႔ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမူေတြကို သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔အား အမွ်အတမ္းေ၀ဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိ၏ စိတ္ခ်မ္းသာမူ၊ စိတ္မွ်တမူတုိ႔ကို အမ်ားနဲ႔ေ၀ငွဖုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။


ဒီလုိသူမ်ားနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာမူ၊ မွ်တမူ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမူေတြကို ေ၀ငွႏုိင္တယ္ဆုိတာဟာ မိမိကိုယ္တုိင္ကလဲ မိမိစိတ္ထဲမွာ သူမ်ားေတြကို ကရုဏာ၀င္ဖုိ႔ ၾကင္နာေထာက္ထား ေမတၱာပြားတတ္ဖုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ေယာဂီတို႔ဟာ ၀ိပႆနာတရားက်င့္စဥ္မွာ အဆင့္ျမင့္လာတဲ့အခါ ဘာကို သိလာသလဲဆုိရင္၊ မိမိကုိယ္ထဲမွာ အညစ္အေၾကးေတြရွိေနရင္ ဒီက်င့္စဥ္မွာ တရားမတက္ႏုိင္ဘူးဆုိတဲ့အသိ ျဖစ္လာပါတယ္။ အမွန္တရားတစ္ခုက ေယာဂီတုိ႔ဟာ မိမိတုိ႔စိတ္ထဲမွာ အညစ္အေၾကးတစ္ခု ပြားလာတယ္ဆုိရင္၊ ဥပမာ ေဒါသ အမ်က္ထြက္တာ၊ မုန္းတီးတာ၊ သေဘာဆုိးထားတာ၊ ရန္ညွိဳးဖြဲ႕တာအစရွိတဲ့ အကုသိုလ္ေစတသိတ္ေတြ ဖိစီးႏွိပ္စက္တဲ့အခါ ေယာဂီဟာ အင္မတန္ စိတ္ဆင္းရဲရပါတယ္။ ဒီဟာကေတာ့ ဒီအတုိင္းပါပဲ။ ဘယ္ေတာ့မဆုိ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ အကုသိုလ္စိတ္ ပြားလုိက္တယ္ဆုိရင္ ကိုယ္ဟာ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ရတာပါပဲ။

အရင္တုန္းက ေယာဂီတုိ႔ဟာ မိမိကိုယ္တြင္းမွာ တကယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို မစူးစမ္းမဆင္ျခင္ခဲ့လို႔ တကယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို မသိရွိမခံစားခဲ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ တကယ့္ကိုယ္ထဲ ဘယ္လုိ ျဖစ္ပ်က္ေနတယ္ဆုိတာကို အသိဉာဏ္လဲ မရွိခဲ့ပါဘူး။ သိလဲ မသိခဲ့ပါဘူး။ အခုေတာ့ ေယာဂီေတြဟာ မိမိရဲ႕စိတ္ကို ရူတတ္တဲ့့အက်င့္ျဖစ္လာျပီမုိ႔ မိမိစိတ္ထဲမွာ အကုသိုလ္စိတ္၀င္လာရင္ ေၾသာ္ၾကည့္စမ္း ငါ့စိတ္ထဲမွာ အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္တဲ့အခါ ငါစိတ္မခ်မ္းသာျဖစ္ရပါလားဆုိတဲ့ အသိဉာဏ္ ၀င္လာပါတယ္။ တစ္ေန႔ျပီးတစ္ေန႔ ေယာဂီတုိ႔ ဆက္က်င့္သြားမယ္ဆုိရင္ ဒီအသိတရားဟာ ပိုပုိျပီး ထင္ရွားထင္ရွား လာပါလိမ့္မယ္။

ေနာက္ထပ္ထင္ရွားလာတဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္က ဘာလဲဆုိေတာ့ ဒီအညစ္အေၾကးေတြ အကုသိုလ္ေတြကို ငါပြားတဲ့အခါမွာ အကုသိုလ္စိတ္ေတြေၾကာင့္ ငါသာ စိတ္ဆင္းရဲ ျဖစ္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး ငါနဲ႔႔ပတ္သက္တဲ့ တျခားသူေတြကိုလဲ ငါ့ရဲ႕အကုသိုလ္စိတ္ေတြေၾကာင့္ သူတုိ႔လဲ စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ရပါလားဆုိတဲ့ အသိဉာဏ္၀င္လာပါတယ္။

ငါဟာ ငါ့စိတ္ထဲမွာ အကုသိုလ္ေတြပြားတဲ့အခါမွာ ငါ့ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးလဲ ဒီအကုသိုလ္စိတ္ေတြနဲ႔ လႊမ္းမုိးသြားျပီး ပတ္၀န္းက်င္မွာ လာေရာက္ထိေတြ႕တဲ့လူေတြ အကုန္လံုးဟာလဲ အကုသိုလ္မေကာင္းက်ိဳးေတြ သူတို႔ပါ ခံစားရတယ္ဆုိတာ ေယာဂီသိရွိလာပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ေယာဂီတုိ႔က ေနာက္တစ္ခါ ဘယ္လုိအသိတစ္ခု ၀င္လာျပီလဲဆုိရင္ ငါဟာတစ္သက္လံုး ငါ့ကိုယ္ငါလဲ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္လုိ႔ ငါ့အကုသိုလ္အက်ိဳး ငါျပန္ခံစားေနရတယ္။ ငါသာမက သူမ်ားေတြလဲ ငါ့ေၾကာင့္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ဆင္းရဲေနပါလားဆုိတဲ့ အသိ၀င္လာပါတယ္။ ေနာက္ဘယ္လုိ သိလာသလဲဆုိေတာ့ ငါ့ဘ၀ကို ငါဘယ္လုိ အေကာင္းဆံုးျုပဳျပင္ရမယ္ ဘယ္လိုအေကာင္းဆံုးေနထုိင္ရမယ္ဆုိတာကို ငါမသိခဲ့ပါလားလုိ႔ ေယာဂီတုိ႔ ျမင္ေတြ႕လာပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလုိ အသိဉာဏ္၀င္ျပီဆုိရင္ ေယာဂီတုိ႔မွာ အကုသိုလ္ေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း တျဖည္းျဖည္း နည္းပါးနည္းပါးလာတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒီလုိအသိဉာဏ္ကလဲ ဦးေႏွာက္အသိဉာဏ္မွ်သာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိကုိယ္တုိင္ ကိုယ္ေတြ႕လက္ေတြ႕ ခံစားရျပီးသိရတဲ့ အသိမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ဦးေႏွာက္အသိဉာဏ္နဲ႔ ေယာဂီတုိ႔သိၾကပါတယ္။ ေၾသာ္ အကုသိုလ္ေတြ ပြားတာဟာ မေကာင္းပါဘူး။ ငါတင္မက သူမ်ားကိုလဲ ဒီအကုသိုလ္ေတြေၾကာင့္ စိတ္မခ်မ္းသာတာေတြ ျဖစ္ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္လဲ တကယ္အမူကိစၥ တစ္ခုေပၚလာျပီဆုိတဲ့အခါ ဒီအကုသိုလ္ေတြ ဆက္လုပ္ကိုင္မိေနတာပါပဲ။ ဦးေႏွာက္အသိဉာဏ္နဲ႔ သိရုံမွ်သာကိုး။ အဲဒီေတာ့ ၀ိပႆနာတရားကို ဆက္လက္က်င့္သံုးသြားတဲ့အခါ ေယာဂီဟာ သိစျပဳလာပါတယ္။ ဒီအကုသိုလ္အလုပ္ေတြဟာ မေကာင္းပါဘူးဆုိတာ သိရက္သားနဲ႔ ဘယ့္ႏွယ့္ေၾကာင့္ ဒီအကုသိုလ္အလုပ္ေတြကို ဆက္လက္လုပ္မိေနသလဲ။ ဘာေၾကာင့္ မထိန္းသိမ္းႏုိင္သလဲဆုိတဲ့ ေမးခြန္းေပၚလာပါတယ္္။

ဘာအသိဉာဏ္ ၀င္လာသလဲဆုိရင္ ေၾသာ္ငါဟာ အင္မတန္ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ ဘ၀နဲ႔ ေနခဲ့တာပဲ။ ဘာမဆုိ ငါ့အတြက္ ငါ့စိတ္ ငါ့ကိုယ္ပဲ ဦးတည္ေနတာပဲဆုိတဲ့ အသိဉာဏ္၀င္လာပါတယ္။ ဦးေႏွာက္အသိဉာဏ္နဲ႔ အနတၱ အနတၱ ငါမဟုတ္ဆုိတဲ့ တရားကိုသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းဘ၀ကိုေနတဲ့အခါက်ေတာ့ ငါ ငါ ငါ့ဟာဆုိတဲ့ ငါစြဲေတြ ရွိေနတုန္း၊ က်င့္သံုးေနတုန္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ၀ိပႆနာတရားကို ဆက္လက္က်င့္သံုး က်င့္သံုးလာတဲ့အခါ ေယာဂီက ကိုယ့္ဟာကိုယ္ သိစျပဳလာပါတယ္။ ေၾသာ္ ငါဟာ အင္မတန္ပဲ အတၱစြဲၾကီးပါတယ္။ ငါ့ဘ၀ ငါ့ကိုယ္ငါပဲ အေရးေပးျပီး ေနပါလားဆုိတဲ့ အသိဉာဏ္၀င္လာပါတယ္။

၀ိပႆနာတရားကို ဆက္လက္ဆက္လက္ျပီး က်င့္သံုးလာတဲ့အခါ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေယာဂီတုိ႔ရဲ႕ အတၱစြဲေတြ ငါ ငါ့ဟာဆုိတဲ့ ငါစြဲေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း နည္းပါးနည္းပါးလာပါတယ္။ ေလ်ာ့ေလ်ာ့လာပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးပိတ္က်ေတာ့ ငါစြဲေတြဟာ အေရေပ်ာ္ဆင္းသြားသလုိ ကုန္ခမ္းလာပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီလုိ အတၱစြဲေတြ ငါစြဲေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေလ်ာ့ေလ်ာ့လာတဲ့အခါ ေယာဂီဟာ မိမိရဲ႕ ဘ၀တစ္ခုလံုးအေပၚ ရူပံုၾကည့္ပံုု ယူဆပံုေတြလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေျပာင္းလဲလာပါလိမ့္မယ္။ အတၱစြဲ ငါစြဲက သိပ္ၾကီးမားေနတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေရးေပးမူက အင္မတန္မ်ားပါတယ္။

အတၱစြဲနည္းလာျပီဆုိေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ ျပန္ၾကည့္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ အေရးေပးမေနေတာ့ဘဲ သူမ်ားေတြကိုပါ သတိျပဳစျပဳလာပါတယ္။ သူမ်ားေတြလဲ ဒုကၡဆင္းရဲ ေရာက္ၾကပါလားဆုိျပီး သူမ်ားေတြ အေရးကို ပိုျပီးနားလည္လာကာ သူမ်ားေတြ အေရးပိုျပီး စဥ္းစားလာပါတယ္။

မရွိတဲ့သူေတြကေတာ့လဲ သူတို႔မရွိၾကတာေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးၾကတာေၾကာင့္ ဒုကၡဆင္းရဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးခံစားၾကရတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ရွိတဲ့သူေတြလဲ ရွိရဲ႕သားနဲ႔ပဲ သူတို႔လဲ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ အမ်ားၾကီးခံစားေနၾကရတာပါပဲ။ သူတုိ႔လဲ ခဏခဏ အကုသိုလ္စိတ္ေတြပြားျပီး အကုသိုလ္အလုပ္ေတြ လုပ္ျပီး စိတ္မခ်မ္းသာရတာေတြ ေသာကေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး ခံစားၾကရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ လူေတြဟာ ေငြေၾကးခ်မ္းသာသူျဖစ္ေစ၊ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူျဖစ္ေစ၊ ပညာရွိသူ ပညာမဲ့သူေယာက္်ားျဖစ္ေစ၊ မိန္မျဖစ္ေစ လူသတၱ၀ါအားလံုးတုိ႔ဟာ ဆင္းရဲဒုကၡခံစားေနၾကရတာပါပဲ။ ကမၻာတစ္ခုလံုးရွိ လူသားအားလံုးဟာလဲ ဆင္းရဲေတြ ပင္လယ္ေ၀ေနတာပါပဲ။ ဆင္းရဲဒုကၡေတြခ်ည္းပါပဲ။

ဒီေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ ေၾသာ္ ေလာကလူသားေတြ ဒါေလာက္ ဒုကၡေတြ ေရာက္ၾကပါလား။ ငါ့အေနနဲ႔ ဒီလူသားေတြကို ဒုကၡဆင္းရဲက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ဘယ္လုိအကူအညီ ေပးရ မလဲလုိ႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။

အဲဒီလို ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနရတဲ့သူေတြကို အင္မတန္ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဆင္းရဲအေပါင္းက လြတ္ကင္းေစႏုိင္တဲ့ တရားဓမၼကို သူတို႔သိေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲဆုိတဲ့ စဥ္းစားခန္းေပၚလာပါတယ္။ လူအေပါင္းေျမာက္ျမားစြာကို ဆင္းရဲဒုကၡေတြက လြတ္ကင္းေစႏုိင္တဲ့ တရားဓမၼရေစရန္ တရားရိပ္သာေတြ တရားစခန္းေတြ ေျမာက္ျမားစြာ ဖြင့္လွစ္ျပီး သတၱ၀ါေ၀ေနယ် တရားရေစလုိေသာ ေစတနာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ တရားစခန္းရွိျပီးသား ရိပ္သာေတြမွာလဲ ေနေရး၊ ထုိင္ေရး၊ စားေရး၊ ေသာက္ေရးကအစ အားလံုးအဆင္ေျပဖို႔ လုိပါတယ္။ ဒီေတာ့မွလဲ ေယာဂီေတြဟာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ တရားထုိင္ႏုိင္ၾကပါမယ္။ ဒီတုိင္းျပည္မွာလဲ လူအမ်ားစုမွာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႕ေနရပါတယ္။ တရားလမ္းစဥ္ အစစ္အမွန္ကို မေတြ႕ၾကေသးလုိ႔ ဆင္းရဲဒုကၡမွ လြတ္ေျမာက္နုိင္တဲ့ လမ္းစဥ္ကို မသိၾကေသးပဲျဖစ္ေနပါတယ္။

လူေတြကို ဒုကၡအေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ရာ တရားလမ္းစဥ္နဲ႔ ဘယ္နည္းဘယ္ပံုျပေပးရမလဲလုိ႔ ေတြးမိပါတယ္။ တရားမွာရင့္က်က္လာၾကတဲ့ ေယာဂီေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဧဟိ ပႆိေကာ ဂုဏ္ေတာ္၏ ေစ့ေဆာ္တုိက္တြန္းမူေၾကာင့္ ကမၻာသူ ကမၻာသားမ်ားထံသို႔ တရားေတာ္ကို စတင္ျဖန္႔ျဖဴးလာၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေငြေၾကးတတ္ႏုိင္ၾကသူမ်ားက ေငြေၾကးဒါနေပးလွဴျခင္းျဖင့္ တရားေတာ္ျဖန္႔ျဖဴးရာတြင္ ကူညီၾကပါတယ္။ ေငြေၾကးလွဴဒါန္းမူအျပင္ ဓမၼလုပ္အားေပးျခင္းျဖင့္လဲ တရားေတာ္ကို အလုပ္အေကြ်းျပဳရာ ေရာက္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ခံစားမူေပၚထြက္လာပါတယ္။ ဓမၼလုပ္သားေတြဟာ တရားေတာ္အတြက္ ဓမၼလုပ္အားေပးရျခင္းကို လြန္စြာ ၀မ္းေျမာက္ ရႊင္လန္းျခင္း ျဖစ္ၾကရပါတယ္။

ဓမၼလုပ္သားမ်ားအေနနဲ႔ ေယာဂီမ်ား တရားမထုိင္မီ အကုသိုလ္သခၤါရမ်ားျဖင့္ မသာမယာရွိေနပံုႏွင့္ တရားကို ေကာင္းစြာက်င့္ျပီး တရားကထြက္လာတဲ့အခါ ထုိေယာဂီမ်ား ရႊင္လန္း၀မ္းေျမာက္ျခင္း ျဖစ္ရပံုတုိ႔ကို ႏူိင္းယွဥ္ေလ့လာခြင့္ရၾကလုိ႔ မုဒိတာစိတ္ေတြ ပြားမ်ားၾကရပါတယ္။

၀ိပႆနာတရားမွာ တုိးတက္မူ ရွိမရွိဆုိတဲ့ အတုိင္းအထြာတစ္ခုက တရားရင့္က်က္လာတဲ့ ေယာဂီမွာ သူတစ္ပါးကို မစခ်င္စိတ္၊ တရားအရာမွာ ေအာင္ျမင္ေစလိုတဲ့ေစတနာ၊ အကူအညီေပးခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလာရင္ တရားလမ္းစဥ္မွာ တုိးတက္ေနတယ္ဆုိတာ ျပသခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

တရားကိုက်င့္သံုးလာတဲ့ ေယာဂီဟာ ဘာကိုသတိျပဳမိလာသလဲဆုိေတာ့ အရင္ကဆုိရင္ ငါဟာငါ့ကိုယ္ငါလဲ ဆင္းရဲေစခဲ့ရုံမွ်မက ငါ့ဒုကၡေတြကိုလဲ သူမ်ားကို ေ၀ငွမိခဲ့တယ္၊ အခုေတာ့ တရားရလာျပီျဖစ္လုိ႔ ငါခံစားလာရတဲ့ေအးခ်မ္းမူ၊ သမမွ်တမူတုိ႔ကို သူမ်ားေတြနဲ႔ မွ်ေ၀ခံစားေစလုိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ဟာ ကြ်ႏု္ပ္၏ စိတ္ခ်မ္းသာမူ ေအးခ်မ္းမူကို ရယူနုိင္ၾကပါေစဆုိတဲ့ စိတ္ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီလုိ တကယ့္စိတ္ျဖစ္ေတာ့မွ ဒီဟာမွ ေမတၱာဘာ၀နာအစစ္ ျဖစ္ပါတယ္။

သတၱ၀ါေတြထဲမွာ အဆင့္ျမင့္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ျဗဟၼာၾကီးဟာ အျမဲပဲ အကန္႔အသတ္မရွိတဲ့ အတုိင္းအတာမရွိတဲ့ အနႏၱေမတၱာ၊ အနႏၱကရုဏာ၊ အနႏၱမုဒိတာ၊ အနႏၱဥေပကၡာတုိ႔နဲ႔ ေနပါတယ္၊ ဒီေလးမ်ိဳးဟာ ျဗဟၼာၾကီးတုိ႔ရဲ႕ လကၡဏာပါပဲ။ ကြ်ႏုိပ္တုိ႔လူသားေတြမွာလဲ ဒီအရည္အခ်င္းေတြ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအရည္အခ်င္းေတြ ဒီမ်ိဳးေစ့ကေလးေတြ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအရည္အခ်င္းေတြ ဒီမ်ိဳးေစ့ကေလးေတြက တိမ္ျမဳပ္ေနတာေၾကာင့္ မထင္ရွားေသးပါဘူး။

ဒီမ်ိဳးေစ့ကေလးေတြ ဘာေၾကာင့္ မၾကီးထြားေသးသလဲဆုိရင္ လူေတြမွာ စုေဆာင္းသိုေလွာင္ထားတဲ့ ကိေလသာအညစ္အေၾကးေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ၀ိပႆနာဟာ ေယာဂီေတြအတြက္ အေရးၾကီးဆံုး ပထမကမၼ႒ာန္းနည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းကို အေရးၾကီးဆံုး ကမၼ႒ာန္းနည္းအျဖစ္ လုပ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေယာဂီေတြ မိမိတုိ႔ရဲ႕ အတြင္းသႏၱာန္မွာ သိုေလွာင္ထားတဲ့ ကိေလသာအညစ္အေၾကးေတြကို ၀ိပႆနာနဲ႔သာ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီအညစ္အေၾကးေတြဟာ တရားကိုက်င့္တဲ့အခါမွာ အလႊာလုိက္ ပေပ်ာက္သြားျပီး အင္မတန္နက္နဲတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္ ေက်ာက္ခဲလုိ မာေက်ာတဲ့ အညစ္အေၾကးမ်ားကို ျဖိဳခြဲဖ်က္ဆီးပစ္ႏုိင္တဲ့ အဆင့္ကိုေရာက္လာပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေမတၱာေရစင္ေတြ ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။ ေမတၱာ ကရုဏာစိတ္ေကာင္းေတြ လႊမ္းမုိးေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီအဆင့္ကို မေရာက္မီ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ေယာဂီတုိ႔ဟာ ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္းကို က်င့္ပြားေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အနည္းဆံုး မနက္ကို ၁-နာရီ၊ ညေနပိုင္းကို ၁-နာရီ၊ ဒီလုိမွႏ္မွန္က်င့္ပြားျပီး တရားျဖဳတ္ခ်ိန္မွာ ၅-မိနစ္၊ ၁၀-မိနစ္ေလာက္ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားဖို႔လုိပါတယ္။

ေမတၱာဘာ၀နာကို ဘယ္လုိပြားၾကသလဲ။ ကမၼ႒ာန္းထုိင္ျပီးတဲ့အခါ ေမတၱာဘာ၀နာ မပြားခင္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ေမတၱာဘာ၀နာပြားဖို႔ ထုိက္မထုိက္ စစ္ေဆးၾကည့္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စူးစမ္းတဲ့အခါမွာ ကိုယ္စိတ္ႏွလံုးကိုလဲ စူးစမ္းၾကည့္ပါ။ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဘယ္လုိစံုစမ္းၾကည့္မလဲ။ ဒီတရားစခန္းကိုလာျပီး တရားက်င့္တဲ့အခါမွာ စိတ္ကို အင္မတန္နက္ရူိင္းစြာ ခြဲစိတ္ၾကရပါတယ္။ ဒီလုိစိတ္ကို နက္နက္ၾကီး ခြဲစိတ္တဲ့အခါမွာ အျမစ္နက္တဲ့ ကိေလသာအညစ္အေၾကးေတြ အစြဲေတြ စိတ္ရဲ႕ အေပၚယံအပိုင္းကို တက္လာၾကပါတယ္။

ဒီလုိအခါမွာ သာယာဖြယ္မဟုတ္တဲ့ အစုိင္အခဲေတြဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာအျဖစ္နဲ႔ ကိုယ္ခႏၶာအေပၚမွာာ လာျပီးေဖာ္ျပၾကပါတယ္။ ေပၚလာၾကပါတယ္။

ဒီလိုအိမ္ျပန္သြားတဲ့အခါ မနက္မွာတစ္နာရီ ညေနမွာတစ္နာရီ တရားထိုင္ၾကတဲ့အခါ အခုဒီတရားစခန္းမွာလုိ စိတ္ကိုနက္နက္နဲနဲၾကီး ခြဲစိတ္လုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုကလဲ အိမ္ျပန္ျပီး တစ္နာရီစီထုိင္တဲ့အခါ အဓိ႒ာန္နဲ႔ထုိင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္လုိ႔ ေယာဂီက တစ္နာရီကို အလြယ္တကူနဲ႔ ထုိင္ႏုိင္တယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ တစ္နာရီအဓိ႒ာန္နဲ႔ ထုိင္ႏုိင္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ အဓိ႒ာန္နဲ႔ တစ္နာရီတိတိ မထုိင္ႏုိင္ေသးဘူးဆုိရင္လဲ ကိုယ္အေနထား အရိယာပုတ္ကို ေျပာင္းခ်င္ရင္ ေျပာင္းႏုိင္ပါတယ္။ ကိုယ္သက္သာသလိုထုိင္တဲ့အခါ တရားထုိင္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ မသာယာတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကို မေတြ႕ႏုိင္ပါဘူး။ တကယ္လုိ႔ တရားထုိင္ျပီးတဲ့အခါမွာ ေယာဂီရဲ႕ ကိုယ္ထဲမွာ ဒုကၡေ၀ဒနာတစ္မ်ိဳးမ်ိဳး နာတယ္ က်င္တယ္ အစရွိသျဖင့္ တခုခုခံစားေနရလုိ႔ရွိရင္ ဒီအခ်ိန္မွာ ေမတၱာ ဘာ၀နာပြားဖို႔ မသင့္ေသးပါဘူး။ ဒီလုိအခါမွာ ကိုယ္ကိုလဲ ေလ်ာင္းခ်င္လဲ ခဏလဲေခ်ာင္းေနပါ။ ကိုယ္ကို သက္သာသလုိေနျပီးမွ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားပါ။

ေယာဂီကိုယ္တုိင္ကမွ ေ၀ဒနာေတြကို ခံစားေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ့္မွာ သာယာေအးခ်မ္းမူ မရွိတဲ့အခါ သာယာေအးခ်မ္းမူကို သူမ်ားေတြကိုဘယ္လုိ ေ၀ငွေပးႏုိင္ပါ့မလဲ။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ္ကို ေနသာထုိင္သာရွိေအာင္ေနျပီးမွ ေမတၱာဘာ၀နာပြားၾကပါ။ ဒီလုိပဲ ကိုယ္ခႏၶာကို ၾကည့္ျပီးတဲ့အခါ စိတ္ကိုလဲ စစ္ေဆးၾကည့္ၾကပါ။

၀ိပႆနာတစ္နာရီထုိင္ျပီးတုိင္းမွာ စိတ္ကိုစစ္ေဆးၾကည့္တဲ့အခါမွာ ေဒါသေတြ မုန္းတီးမူေတြ မနာလုိမူေတြ၊ အကုသိုလ္စိတ္ေတြ အရိပ္အေရာင္ေလးရွိရင္ ဒီအခ်ိန္မွာ ငါ ေမတၱာဘာ၀နာက်င့္ဖုိ႔ မသင့္ေတာ္ေသးဘူးလုိ႔ သိလုိက္ပါ။ အကုသိုလ္စိတ္ကေလးဟာ နည္းနည္းေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာရွိေနရင္ အကုသိုလ္စိတ္ ကေလးရွိေနသမွ် ေယာဂီရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ျငိမ္းခ်မ္းမူ။ ခ်မ္းသာမူကို မခံစားႏုိင္ပါဘူး။ အကုသိုလ္စိတ္နဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာမူ စိတ္ေအးျငိမ္းမူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အတူတူ ဒြန္တြဲမေနႏုိင္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ အေရးၾကီးတာက ပထမဦးဆံုး အကုသိုလ္စိတ္ေတြ စိတ္ထဲမရွိေအာင္ ဖယ္ရွားပစ္လုိက္ပါ။ ဒီအကုသိုလ္စိတ္ေတြ မရွိဘူးဆုိရင္ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားႏုိင္ပါတယ္။ ေမတၱာပြားပါ။

ကိုယ့္ကိုယ္ကို စူးစမ္းၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါစလံုး၌ အကုသိုလ္စိတ္မ်ား ကင္းစင္းေနတဲ့အခ်ိန္ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားရပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္လုိ ေမတၱာဘာ၀နာပြားၾကမလဲ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားတယ္ဆုိတဲ့အခါ စိတ္ရဲ႕ အေပၚယံအပိုင္းကေလးနဲ႔သာ ပြားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာမွမလုပ္တာထက္စာရင္ အေပၚယံစိတ္နဲ႔ ေမတၱာပို႔တာက ေတာ္ပါေသးတယ္လုိ႔ ယူဆႏုိင္ပါတယ္။

၀ိပႆနာေယာဂီတုိ႔အေနနဲ႔ ေမတၱာပြားတဲ့အခါ စိတ္ရဲ႕ အတြင္းအနက္ရူိင္းဆံုး အပိုင္းကေန ေမတၱာပြားယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ ဘယ္လုိပြားႏုိင္ပါ့မလဲ။ ေယာဂီေတြ တရားစခန္းကို ၀င္ၾကတဲ့အခါ တခ်ိဳ႕လဲ ၇-ရက္ေန႔မွာ တခ်ိဳ႕ ၈-ရက္၊ ၉-ရက္ တခ်ိဳ႕က ၁၀-ရက္ေန႔မွာ သိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာကို တစ္ကုိယ္လံုးမွာ ေတြ႕ထိခံစားရတတ္ပါတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုး ေရစီးသလို ခံစားခ်င္ ခံစားရပါတယ္။

တခ်ိဳ႕ေယာဂီေတြမွာ သိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာေတြကို တစ္ကိုယ္လံုမွာ မခံစားရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခႏၶာကိုယ္ တခ်ိဳ႕အစိတ္အပိုင္းေတြမွာ သိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာေတြ သုခေ၀ဒနာေတြကို ခံစားၾကရပါတယ္။

ေယာဂီေတြအေနနဲ႔ သိထားတဲ့အတုိင္းပဲ ဘယ္ေလာက္သိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာခံစားလုိ႔ေကာင္းတဲ့ ေ၀ဒနာပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း အဲဒီေ၀ဒနာရဲက လကၡဏာက ျဖစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ခ်ဳပ္ပါပဲ။ ျဖစ္လာျပီးေတာ့ ပ်က္သြားတာပဲ။ ျဖစ္လာျပီးေတာ့ ပ်က္သြားတာပဲဆိုတဲ့ အနိစၥလကၡဏာကို သိရွိနားလည္ျပီး လက္ခံဖို႔ရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားမယ္ဆုိတဲ့ အခါ ၀ိပႆနာဘာ၀နာနဲ႔ လံုး၀ကြာျခားပါတယ္။

ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားတဲ့အခါမွာ ေယာဂီတုိ႔ ခံစားရတဲ့ သိမ္ေမြ႕တဲ့ ေ၀ဒနာေလးေတြကို ေယာဂီတုိ႔ စိတ္အတြင္းမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေမတၱာစိတ္ေတြ ကရုဏာစိတ္ေတြ သူမ်ားေပၚမွာ စိတ္ေကာင္းေစတနာေတြနဲ႔ တစ္ခါတည္း သိမ္ေမြ႕လူိင္းကေလးေတြကို ျဖည့္ပစ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ခံစားရတဲ့ သိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာကေလးေတြကို ေမတၱာေတြ အျပည့္ျဖည့္ျပီးတဲ့အခါ ေယာဂီတုိ႔က စိတ္ထဲမွာ ေၾသာ္ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ေအးခ်မ္းၾကပါေစ၊ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ ခ်မ္းသာၾကပါေစဆုိတဲ့ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေတြ ေမတၱာေတြနဲ႔ ဒီလူိင္းကေလးေတြ သိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာေလးေတြကို ျဖည့္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေယာဂီတုိ႔အေနနဲ႔ ၀ိပႆနာလဲ က်င့္သံုးျပီးျပီျဖစ္လုိ႔ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ တကယ့္ခ်မ္းသာမူ ေအးခ်မ္းမူကို ရႏုိင္မလဲဆုိတာ သိၾကပါျပီ။ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ တကယ့္ခ်မ္းသာမူ တကယ့္ေအးျငိမ္းမူကို ခံစားးႏုိင္ဖုိ႔ဆုိတာ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ စိတ္အတြင္းမွာ ကိေလသာအညစ္အၾကးေတြ စင္ၾကယ္မွ စိတ္၏ခ်မ္းသာမူ ေအးျငိမ္းမူကို ခံစားႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ ဒီေယာဂီတုိ႔ခံစားေနရတဲ့ သိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာကေလးေတြကို ေမတၱာ ကရုဏာ မုဒိတာစတဲ့ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္းေတြနဲ႔သာ ျဖည့္ေနရုံ မဟုတ္ပါဘူး။ လူအေပါင္းတုိ႔ဟာ ဒီစိတ္ခ်မ္းသာမူ ကိုယ္ခ်မ္းသာမူ ဘ၀ဆင္းရဲေတြက လြတ္ကင္းျပီး အညစ္အေၾကးေတြကုန္မွ ကိေလသာေတြက ကင္းစင္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီလူိင္းကေလးေတြထဲမွာ ဒီသိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာကေလးေတြထဲမွာ လူအေပါင္းတုိ႔ဟာလဲ တရားဓမၼရၾကပါေစ။ ကိေလသာေတြ အညစ္အေၾကးေတြက လြတ္ကင္းၾကပါေစဆုိတဲ့ ေစတနာေလးလဲ ထည့္ေပးဖုိ႔လုိပါတယ္။ အခုလုိက်င့္မယ္ဆုိရင္ ဒီလုိသိမ္ေမြ႕ေ၀ဒနာကေလးေတြထဲအထိ ေရာက္ေအာင္ စိတ္က စိုက္ေနတဲ့အခါ စိတ္ရဲ႕ အေပၚပုိင္းကေလးနဲ႔သာ အလုပ္လုပ္ေနတာ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အင္မတန္ နက္ရူိင္းတဲ့အပိုင္းနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအတြက္ေၾကာင့္မုိ႔ စိတ္ရဲ႕ အင္မတန္ နက္ရူိင္းတဲ့အပိုင္းနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေနတာျဖစ္လုိ႔ ပို႔တဲ့ေမတၱာဟာ ပိုမုိျပီး ထုိေရာက္ပါတယ္။ အင္မတန္လဲ စူးရွပါတယ္။ အင္မတန္လဲ အက်ိဳးေက်းဇူးေတြ ခံစားရပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေယာဂီကိုယ္တုိင္က တရားကိုက်င့္ျပီး စိတ္ရဲ႕ အနက္ရူိင္းဆံုးအပိုင္းနဲ႔ ပို႔တဲ့ေမတၱာျဖစ္တဲ့အတြက္ အင္မတန္ထက္ျမက္တဲ ့ေမတၱာျဖစ္ျပီး အင္မတန္ပဲ ထိေရာက္ပါတယ္။ စူးရွပါတယ္။

၀ိပႆနာက်င့္စဥ္အခါတုန္းက ေယာဂီတုိ႔ကို မွာၾကားခဲ့တယ္။ ေယာဂီတုိ႔ ၀ိပႆနာက်င့္စဥ္အခါမွာ စိတ္ကိုသာ အသံုးျပဳပါ။ မ်က္စိနဲ႔ စိတ္ကူးနဲ႔ မၾကည့္ရပါဘူး။ ပါးစပ္နဲ႔လဲ ဘယ္လုိမွ မရြတ္ဆိုရပါဘူး။ စိတ္ကူးထဲက ထင္ျမင္ခ်က္နဲ႔လဲ အသံုးမခ်ရပါဘူးလို႔ ဒါေတြမလုပ္ဖုိ႔ တားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမတၱာဘာ၀နာကို က်င့္တဲ့အခါၾကေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေယာဂီတုိ႔ ေမတၱာဘာ၀နာက်င့္ေနစဥ္အခ်ိန္မွာ စိတ္က စိတ္ကူးနဲ႔လဲ ေမတၱာပို႔သူကို ၾကည့္လုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒီကေနျပီး ျမင္လုိ႔ရပါတယ္။ ပါးစပ္နဲ႔လဲ ႏူတ္က ရြတ္လုိ႔ရွိရင္လဲ ရြတ္လုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မ်က္ေစ့နဲ႔စိတ္နဲ႔ ပါးစပ္နဲ႔အကုန္လံုး ေမတၱာပြားလုိ႔ရပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ ေယာဂီတုိ႔က်င့္ရမွာက ေယာဂီတုိ႔ရဲ႕ အတြင္းအနက္ရူိင္းဆံုးအပိုင္းက ျဖစ္ေပၚလာတဲ ့ေမတၱာနဲ႔ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ ေအးခ်မ္းၾကပါေစ၊ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ကင္းၾကပါေစဆုိတဲ ့ေမတၱာကိုပြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
* ၾကည့္ျမင္လုိ႔ရေသာ သတၱ၀ါ မျမင္ႏုိင္ေသာ သတၱ၀ါ၊
* အနီးအနားတြင္ရွိေသာ သတၱ၀ါ၊ အေ၀းအရပ္တြင္ရွိေသာ သတၱ၀ါ၊
* ၾကီးေသာသတၱ၀ါ၊ ငယ္္ေသာ သတၱ၀ါ၊
* လူသတၱ၀ါ၊ လူမဟုတ္ေသာ သတၱ၀ါ၊
* အလံုးစံုေသာ သတၱ၀ါေတြ ခ်မ္းသာျခင္းအစစ္အမွန္၊ ေအးခ်မ္းျခင္းအစစ္အမွန္ ရၾကပါေစ၊ အားလံုးေသာ သတၱ၀ါေတြ ကိေလသာအညစ္အေၾကးက လြတ္ကင္းၾကပါေစ။

ဒီလုိ ေန႔စဥ္မွန္မွန္ တစ္ေန႔တစ္နာရီစီ ၀ိပႆနာကို က်င့္ျပီး မိနစ္အနည္းငယ္ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားတယ္ဆုိရင္ ေယာဂီတုိ႔ရဲ႕ ရုပ္ခႏၶာနဲ႔ နာမ္ခႏၶာႏွစ္ခုလံုးမွာ ေမတၱာလူိင္းေတြ အျပည့္လႊမ္းမုိးလာတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။

ေနာက္ဒီလုိ ဆက္လက္ျပီး က်င့္သြားတဲ့အခါ ဘယ္အဆင့္ကို ေရာက္မလဲဆုိရင္ ေယာဂီတုိ႔ ေမတၱာေတြဟာ ခႏၶာကိုယ္ေဘာင္အတြင္းမွာသာ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ လွ်ံထြက္လာတာကို ေယာဂီတုိ႔ ခံစားသိရွိလာပါလိမ့္မယ္။ ေယာဂီတုိ႔ရဲ႕ ေမတၱာဓာတ္ေတြ လူိင္းေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပိုမုိၾကီးလာျပီး ကိုယ္တြင္းကလွ်ံျပီး ေယာဂီီရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးကို ေမတၱာလူိင္းေတြနဲ႔ လႊမ္းမုိးသြားတာကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။

တကယ္လုိ႔ ေယာဂီဟာ အျမဲတမ္း တရားက်င့္တဲ့ ေနရာဟာ တစ္ခန္းတည္းမွာပဲ မွန္မွန္တရားက်င့္တယ္၊ ေမတၱာဘာ၀နာပြားမယ္ဆုိရင္ ဒီတစ္ခန္းလံုးဟာ ေမတၱာစိတ္ေတြ၊ တရားဘာ၀နာေတြေၾကာင့္ တစ္ခန္းလံုးဟာ ေအးခ်မ္းမူေတြ သမမွ်တတဲ့စိတ္ေတြ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေကာင္းေတြ လႊမ္းမုိးျပီး ဒီေနရာၾကီးတစ္ခုလံုးဟာ ဓမၼေနရာၾကီး ျဖစ္ေနတာကို ေယာဂီတုိ႔ ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ေသာကေရာက္ေနသူ အျပင္လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟာ ေယာဂီတုိ႔ တရားက်င့္တဲ့အခန္းကို ေရာက္လာတဲ့အခါ အဲဒီလူဟာ ေအးျမမူကို ခံစားရသြားတတ္ပါတယ္။ စိတ္ေအးခ်မ္းမူကို ရယူသြားတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ၀ိပႆနာတရားနဲ႔ ေမတၱာဘာ၀နာကို က်င့္သံုးရတဲ့ ယခုေလာေလာလတ္လတ္ လက္ေတြ႕ခံစားရတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးတစ္ခုပါပဲ။

ေယာဂီတုိ႔အိမ္မွာ အျခား၀ိပႆနာေယာဂီ ရွိေသးတယ္ဆုိရင္ အထူးသျဖင့္ အင္မတန္ ကံထူးသူတုိ႔မွာ တစ္အိမ္သားလံုး နံနက္ႏွင့္ ညေနတစ္နာရီစီ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ တရားထုိင္ၾကမယ္ ထုိင္ျပီးရင္လဲ ေမတၱာဘာ၀နာပြားၾကမယ္ဆုိရင္ အဲဒီအိမ္သားေတြဟာ အင္မတန္ထူးကဲတဲ့ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ရၾကပါလိမ့္မယ္။

ဒီလုိပဲ အင္မတန္ထူးကဲတဲ့ံ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ေက်းဇူးေတြ ခံစားရတယ္ဆုိတာ အမွန္ပါပဲ။ ၀ိပႆနာက်င့္ျပီးၾကတဲ့ ေယာဂီေတြထံက သူတို႔ဒီလုိခံစားရတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ၾကားရပါတယ္။

လူေတြဟာ အတူတူေနၾကတယ္ဆုိရင္ မိသားစုပဲျဖစ္ျဖစ္ တျခားလူပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ျငင္းခံုမူ အလုိမက်မူေတြဟာ ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ပါပဲ။ ဒီလုိျဖစ္ေပမယ့္ မိသားစုအခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္သေဘာ ကြဲလြဲေနတာေတြ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္နားမလည္မူ ျဖစ္ေနရင္ အဲဒီမိသားစုေတြဟာ အကုန္လံုးစုျပီး တရားထုိင္ၾကမယ္၊ ေမတၱာဘာ၀နာပြားၾကမယ္ဆုိရင္ ဒီမိသားစုေတြဟာ တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ စိတ္ခုေနတာေတြ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ပြားေနတာေတြေပ်ာက္ျပီး တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး ေမတၱာစိတ္ေတြပြားျပီး တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦး ကူညီေစခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ စိတ္ေကာင္း ေစတနာေတြေပၚလာျပီး ေနေရးထုိင္ေရးဟာ အင္မတန္ေကာင္းမြန္လာပါလိမ့္မယ္။

၀ိပႆနာဆုိတာ အခုဒီဘ၀မွာပဲ ဘယ္လုိေနရထုိင္ရမယ္ ကိုယ့္ဘ၀ကို ဘယ္လုိ သာယာေအးခ်မ္းေအာင္ ေနရမယ္၊ ကိုယ္ႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာ ဆက္သြယ္ရာ လူေတြအားလံုးကိုလဲ ကိုယ့္ဘ၀အဆင္ေျပသလို သူတို႔ဘ၀ေတြ ေအးခ်မ္းပါေစ အဆင္ေျပပါေစ ဘ၀ရဲ႕ ေနေရး သာယာေရးအတြက္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအတြက္ ၀ိပႆနာက်င့္စဥ္ဟာ အေရးၾကီးဆံုး က်င့္စဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေန႔တုိင္းေန႔တုိင္း နံနက္တစ္ၾကိမ္ ညတစ္ၾကိမ္ တစ္နာရီစီ ၀ိပႆနာစထုိင္ရပါတယ္။ ၀ိပႆနာကို အေရးေပးထုိင္ျပီး မိနစ္အနည္းငယ္စီ ေမတၱာဘာ၀နာကို ပြားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု မိနစ္အနည္းငယ္ေလာက္ ေမတၱာဘာ၀နာ က်င့္ၾကရေအာင္။

ကြ်ႏု္ပ္သည္ အမ်က္ေဒါသထြက္ျခင္း၊ မလုိမုန္းတီးျခင္း၊ သေဘာဆုိးယုတ္ျခင္း၊ ရန္ညွိဳးဖြဲ႕ျခင္းတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ရပါေစသတည္း၊ လြတ္ေျမာက္ရပါေစသတည္း

ကြ်ႏု္ပ္သည္ ခင္မင္ေမတၱာထားျခင္း၊ စိတ္ေကာင္းေစတနာထားျခင္း စိတ္ေအးခ်မ္းျမျခင္း၊ သမစိတၱရွိျခင္းမ်ား ပြားမ်ားႏုိင္ပါေစသတည္း၊ ပြားမ်ားႏုိင္ပါေစသတည္း။

သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔သည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ေအးခ်မ္းမူ ကြ်ႏု္ပ္၏သမစိတၱတုိ႔ကို ရယူႏုိင္ၾကပါေစသတည္း၊ ရယူႏုိင္ၾကပါေစသတည္း။

သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔သည္ ကြ်ႏု္ပ္၏ကုသိုလ္ေကာင္းမူ အစုစုတုိ႔ကို ကြ်ႏု္ပ္၏ တရားဓမၼတုိ႔ကို ရယူႏုိင္ၾကပါေစသတည္း၊ ရယူႏုိင္ၾကပါေစသတည္း။

သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ အမ်က္ေဒါသထြက္ျခင္း၊ မလုိုမုန္းတီးျခင္း၊ ရန္ညွဳိးဖြဲ႕ျခင္း၊ သေဘာဆုိးယုတ္ျခင္းတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ၊ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။

သတၱ၀ါ အေပါင္းတုိ႔ ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။

သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ ေအးျငိမ္ၾကပါေစ၊ ေအးျငိမ္းၾကပါေစ။

သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ၊ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။

ကြ်ႏု္ပ္သည္ သတၱ၀ါအားလံုးတုိ႔အေပၚ၌ ျဖဴစင္သည့္ ေမတၱာအတုိင္းမသိသည့္ ေမတၱာကရုဏာမ်ား ပြားမ်ားႏုိင္ပါေစသတည္း၊ ပြားမ်ားႏုိင္ပါေစသတည္း။

လူအေပါင္းတုိ႔ ခံစား၍ေနၾကရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္ၾကပါေစရန္ တရားစစ္ တရားမွန္မ်ားသည္ ကမၻာတစ္၀န္းလံုးသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႕ပြားမ်ားႏုိင္ပါေစသတည္း၊ ပ်ံ႕ႏွံ႕ပြားမ်ားႏုိင္ပါေစသတည္း။

သံုးဆယ့္တစ္ဘံုအလံုးစံု၌ က်င္လည္ကုန္ေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ တရားဓမၼကိုသိေတြ႕ၾကျပီး ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစသတည္း၊ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစသတည္း။

လူအမ်ားတုိ႔၏ ေကာင္းစားေရးအက်ိဳးေက်းဇူး ခံစားႏုိင္ေရးအတြက္ တရားစစ္၊ တရားမွန္မ်ားသည္ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔၏ ဤဓမၼတုိင္းႏုိင္ငံ ဓမၼနယ္ေျမမွာ ေပၚထြက္ထြန္းကား၍ ကမၻာတစ္၀ွမ္းလံုးသို႔ ျပန္႔ပြားႏုိင္ပါေစသတည္း၊ ျပန္႔ပြားေစႏုိင္ပါေစသတည္း။

ျမန္မာျပည္သူျပည္သားအားလံုးတုိ႔အား ကြ်ႏု္ပ္၏ ေကာင္းမူကုသိုလ္အစုစုတုိ႔ကို အမွ်ေပးေ၀ပါ၏။ ရယူႏုိင္ၾကပါေစ၊ ရယူႏုိင္ၾကပါေစ။

ကြ်ႏု္ပ္၏ေအးျငိမ္းမူ၊ ကြ်ႏု္ပ္၏သမစိတၱတို႔ကိုလည္း ခံစားႏုိင္ၾကပါေစသတည္း၊ ခံစားနုိင္ၾကပါေစသတည္း။

ဤတုိင္းျပည္၏ အၾကီးအကဲပုဂၢိဳလ္မ်ားအားလည္း ကြ်ႏု္ပ္၏ ေကာင္းမူကုသိုလ္ အစုစုတုိ႔ကို အမွ်ေပးေ၀ပါ၏။ ရယူႏုိင္ၾကပါေစ၊ ရယူႏုိင္ၾကပါေစ၊ ၎တုိ႔လည္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ ေအးျငိမ္းၾကပါေစ၊ သမစိတၱရွိၾကပါေစ၊ သမစိတၱရွိၾကပါေစ။

တရားဓမၼ၏ ေရာင္ျခည္မ်ားသည္ ကမၻာတစ္၀န္းလံုးကို ပ်ံ႕ႏွံ႕လႊမ္းမုိးသြားျပီး ကမၻာတစ္၀ွမ္းလံုးရွိ မသိမူ အ၀ိဇၨာ အမုိက္ေမွာင္ၾကီးကို ဖ်က္ဆီးဖယ္ရွားျပီး ဓမၼေရာင္ျခည္မ်ားသည္ ထြန္းလင္းေတာက္ပႏုိင္ ပါေစသတည္း၊ ထြန္းလင္းေတာက္ပ ႏုိင္ပါေစသတည္း။

သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ ေအးျငိမ္းၾကပါေစ၊ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ၊ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ၊ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။

အတိဒုကၡေတြ အျပည့္ရွိေနတဲ့ ကမၻာေလာကၾကီးမွာ တကယ္ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာေသာသူ မေတြ႕ရေသးပါဘူး။ တရားစစ္ တရားမွန္ေတြ ေပၚေပါက္ထြန္းကားလာျပီး အတိဒုကၡေရာက္ေနတဲ့လူေတြ ကင္းလြတ္ၾကျပီး စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း၊ ကိုယ္၏ခ်မ္းသာျခင္းတုိ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစ။ တရားစစ္ တရားမွန္မ်ား ထြန္းကားပါေစ။ ထြန္းကားပါေစ။ ထြန္းကားပါေစ။

ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ = ခပ္သိမ္းေသာ မဂၤလာသည္ ျဖစ္ပါေစသတည္း။
ဆရာၾကီးဦးဂုိအင္ကာ၏ ဆယ္ရက္တရားပတ္ ဓမၼေဒသနာ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပမွ်ေ၀ျခင္း ျပီးပါျပီရွင္။ တရားဓမၼအရိပ္မွာ ထာ၀ရေပ်ာ္ရႊင္ေအးျမၾကပါေစရွင္။

Reference Link: http://myittaryaik.blogspot.com/2012/05/blog-post_23.html
Credit to: ေမတၱာရိပ္

Friday, October 14, 2016

ေနတတ္လာခဲ့ၿပီ


အေပၚယံေတြခ်ည္းပဲ ေပးဖူးသူအခ်ိဳ႕ေႀကာင့္
ကိုယ္လည္း တျဖည္းျဖည္း သံေယာဇဥ္ နည္းလာတတ္ခဲ့တယ္

စိတ္ထိခိုက္ျခင္းေတြ ေပးခ့ဲဖူးသူအခ်ိဳ့ေႀကာင့္
ကိုယ့္စိတ္ေတြ အရင္ကထက္ ေနတတ္လာခဲ့တယ္

လိုအပ္မွ ခင္မင္ျပတတ္တဲ့ သူအခ်ိဳ့ေႀကာင့္
ကိုယ့္ခင္မင္မွုေတြ ေဘာင္က်ဥ္းက်ဥ္းလာခ့ဲတယ္

စကားခ်ိဳခ်ိဴေလးေျပာျပီး လိမ္ညာတတ္သူအခ်ိဳ့ေႀကာင့္
ကိုယ့္ယံုႀကည္မွုေတြ တျဖည္းျဖည္း ေအးစက္တတ္လာခ့ဲတယ္

ခဏခဏ အသံုးခ်ခံ ျဖစ္လာရေတာ့လည္း
ကိုယ့္ေစတနာေတြ
အရင္ကထက္ ေလ်ာ့နည္းတတ္လာခဲ့တယ္

ေပးသေလာက္ေလးပဲ ယူလိုက္တယ္
ေျပာသေလာက္ေလးပဲ ယံုေပးလိုက္တယ္
ေနတတ္သလိုေလးပဲ နားလည္မွု ထားလိုက္တယ္
ကူညီႏိုင္သေလာက္ပဲ ေပးဆပ္လိုက္တယ္

ကိုယ့္စိတ္ကို ေျပာင္းလဲေစခ့ဲသူအခ်ိဳ့ကို
အရာရာအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရင္း
အရင္ကထက္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ကိုယ္တကယ့္ကို ေနတတ္လာခ့ဲပါတယ္ .....

Credit. ရြက္သစ္

သင္ေသသြားၿပီးေနာက္ သင့္ေဖ့ဘုတ္အေကာင့္ ဘာၿဖစ္မလဲဆိုတာကုိ ေတြးဖူးသလား?


သင္ေသဆံုးသြားျပီးတဲ့ေနာက္ သင္နဲ႔အတူေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ့္အရာေတြထဲမွာ သင့္ေဖ့ဘုတ္အေကာင့္ မပါပါဘူးေနာ္။ သင္မရွိေပမယ့္လည္း သင့္အေကာင့္ကို ဆက္သံုးေနဖို႔ Legacy Contact တစ္ဦးကို ကိုယ္စားလွယ္လႊဲခဲ့လို႔ရပါတယ္။ အဆင္ေျပဆံုးတစ္ခ်က္ကေတာ့ Account Password လံုးဝေပးစရာမလိုတာပါပဲ။

သင္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ Legacy Contact တစ္ဦးက

သင့္ Timeline မွာ post တင္လို႔ရမယ္။

Friend requests လက္ခံေပးလို႔ရမယ္။

သင့္ profile picture ကို ေျပာင္းေပးလို႔ရမယ္။ ဤေဆာင္းပါးကို ဂႏၳဝင္မဂၢဇင္းမွ ေရးသားတင္ဆက္ေပးျခင္းျဖစ္သည္။

ဒါေပမယ့္ သင့္ဆီေရာက္လာတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ေတြကိုေတာ့ သူဖတ္လို႔မရပါဘူး။

သင့္အေကာင့္ကို Log in လုပ္လို႔မရဘူး။

အရင္ကတင္ခဲ့တဲ့ post ေတြကို ဖ်က္လို႔၊ ျပင္လို႔မရဘူး။

ဒီလို Legacy contact တစ္ဦးကို ေရြးခ်ယ္ဖို႔

ေဖ့ဘုတ္ရဲ႕ ညာဘက္ေထာင့္က setting ထဲကိုဝင္ပါ။

ထို႔ေနာက္ Security ထဲကိုဝင္ပါ။

Legacy Contact ကိုေရြးျပီး သင္စိတ္ခ်ယံုၾကည္ၿပီး ကိုယ့္ account ကို လက္လြဲလို႔ ရမယ့္သူကို သင့္ေဖ့ဘုတ္အေကာင့္ၾကီး အေမြေပးလိုက္ပါ။ ဒါဆို ဘာကိုမွ ေနာက္ဆံတင္းစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့။ အေရးၾကီးဆံုးတစ္ခ်က္က သင္ အသက္ ၁၈ႏွစ္ ျပည့္ျပီးမွ ဒီလိုလႊဲထားခဲ့လို႔ရမွာပါ။

ကဲ စာဖတ္ပရိတ္သက္ၾကီးတို႔ေရာ ကိုယ့္အေကာင့္ကို လက္လြဲလို႔ရေလာက္တဲ့အထိ ဘယ္သူငယ္ခ်င္းကို ခင္မင္လဲ။ comment box မွာ mention ေခၚလိုက္ပါအံုး။

အလားတူ ဗဟုသုတေပးမ်ားကို ဖတ္ရႈရန္ >> http://wp.me/p4kxrz-k9A

GandaWin Mobile Application ေလးကို download လုပ္ရန္ >> Google Play:http://bit.ly/1p5O5y9

Credit to: GandaWin Magazine

ရင္ဘတ္ မိတ္ေဆြ


ဆရာေတာ္ အရွင္ဆနၵာဓိက မိန္႔ခဲ့ဖူးတဲ့ စကားထဲက အနွစ္သက္ဆံုးစကားလံုးက` ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြ ´ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးပါ။

လူေတြမွာ မိတ္ေဆြေတြ အမ်ားႀကီးရွိနိုင္ေပမယ့္ ရင္ဘတ္ မိတ္ေဆြဆိုတာကေတာ့ အနည္းငယ္သာ ရွိတတ္ပါတယ္တဲ့။

ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြဆိုတာ သူ႔အေၾကာင္းကိုယ့္အေၾကာင္း ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ ဖြင့္ဟတိုင္ပင္ရင္ဖြင့္လို႔ရသူ၊ ကြယ္ရာမွာအတင္းမတုတ္သူ။ ကိုယ့္ေပၚ ေစတနာေကာင္းထားၿပီး ကိုယ႔့္အက်ိဳးစီးပြားကို လိုလားသူ၊ ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဝမ္းေျမာက္ေပးၿပီး ကိုယ့္က်ရွံုးမႈအတြက္ စာနာေဖးမ အားေပးနိုင္သူမ်ိဳးေပါ့။

ဘဝမွာ အေပါင္းအသင္းေတြမ်ားမ်ားရွိဖို႔ လိုအပ္ေပမယ့္ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြကေတာ့ တစ္ေယာက္ေလာက္ရွိရင္ ေတာ္ေတာ္ လံုေလာက္ေနပါၿပီ။

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ကိုယ့္ဇာတိရပ္႐ြာမွာ ကိုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆိုတာေတြနဲ႔ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြဆိုတာ ေပါေပါမ်ားမ်ားရွိေနနိုင္ေပမယ့္ ႀကီးျပင္းလာတာနဲ႔အမ်ွ အလုပ္ေတြအမ်ားႀကီး လုပ္လာတာနဲ႔အမ်ွ အၿပိဳင္အဆိုင္မ်ားတဲ့ေလာကႀကီးမွာ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြဆိုတာ တျဖည္းျဖည္းရွားပါးလာၿပီး ေနာက္ေက်ာကို ဓားနဲ႔ထိုးတဲ့သူမ်ိဳးသာ မ်ားမ်ားလာတတ္ပါတယ္။

ကိုယ္က သူမ်ားထက္ ထူးခ်ြန္ေအာင္ျမင္ေလ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြနည္းလာေလပါ။ လူ႔ေလာက သဘာဝမွာ နိမ့္ပါးေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုသာ သနားလိုက္တာလို႔ ကရုဏာထားနိုင္သူမ်ားလာေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႔ပခံုးခ်င္းယွဥ္လာသူ ကိုယ့္ေအာက္ကေန ကိုယ့္အထက္ တက္သြားသူေတြအေပၚမွာေတာ့ မုဒိတာထားနိုင္ခဲတာပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ မုဒိိတာဟာ အခက္ဆံုးလို႔ တရားေတာ္ေတြမွာ ေဟာၾကားခဲ့တာပါ။ အသက္အ႐ြယ္လာတာနဲ႔အမ်ွ လူ႔စိတ္သဘာဝအမ်ိဳးမ်ိဳးကို နားလည္လာရတဲ့အခါ တရားက်စရာကိစၥေတြကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ႀကံဳဖူးလာရတတ္ပါတယ္။

ကိုယ့္ကို ပညာသားေတြနဲ႔ ဆက္ဆံသူလား၊ စိတ္ရင္းအမွန္နဲ႔ ဆက္ဆံသူလားဆိုတာ ခြဲျခားတတ္လာပါတယ္။ ကိုယ့္အေပၚ `ရွိသာခိုး...ၿငိဳးလ်က္ပါပဲ´ ဆိုတာမ်ိဳး သေဘာထားသူလားဆိုတာလည္း သိလာရတတ္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ကို ညာေနတယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ .. ပက္ခနဲတုန္႔ျပန္ေျပာပစ္လိုက္စရာ အေၾကာင္းအရာစကားလံုးလည္းရွိေပမယ့္ အၿပံဳးမပ်က္ ၿငိမ္နားေထာင္ေနလိုက္ရတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။

သိျခင္းေတြမ်ားလာေလ ထိန္းခ်ဳပ္ရတာမ်ားလာေလ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြရွားလာေလပါ။ မယံုၾကည္ရေသာ လူမ်ားစြာက မယံုတတ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးတဲ့အခါ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ ယံုၾကည္မႈဟာ ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္ဆိုတာ သိျမင္လာရတတ္ပါတယ္။

အဲ့ဒီအခါမ်ိဳးမွာ ဘာမွမသိ နားမလည္တဲ့ ငယ္ဘဝဆီက ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႕တန္ဖိုးကို သိျမင္လြမ္းဆြတ္လာရတတ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့...

လူ႔ဘဝရဲ႕တန္ဖိုးအရွိဆံုးေတြထဲက တန္ဖိုး မျဖတ္နိုင္ေသာ အရာတစ္ခုဟာ.....

ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြပါ.....။
( ပုညခင္)