ထင္လာတတ္ေသာအာရုံ ၃-မ်ိဳး
စုေတခါနီး၌ ကံ၊ ကမၼနိမိတ္၊ ဂတိနိမိတ္ ဟု အာရုံ ၃-မ်ိဳးတြင္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး ထင္လာတတ္၏။ “ကံ”ဆိုသည္မွာလည္း ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ ေစတနာေတြတည္း။ “ကမၼနိမိတ္” ဆုိသည္ကား ထုိကုသိုလ္ အကုသိုလ္ျပဳစဥ္က ေတြ႕ၾကံဳ သံုးစြဲခဲ့ရေသာ အရာ၀တၳဳမ်ားတည္း။ “ဂတိနိမိတ္” ဆုိသည္မွာ စုေတျပီး ေနာက္ေရာက္ရမည့္ ဂတိ၌ (ဘ၀၌) ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အရာ၀တၳဳတည္း။
ကံအာရုံထင္လာပံု
ေသခ်ိန္မေရာက္ခင္ စကၠန္႔အနည္းငယ္က ျဖစ္ေစ၊ နာရီ၀က္ တစ္နာရီစသည္ ကြာျခားေသာအခါက ျဖစ္ေစ၊ ရက္ေပါင္းလေပါင္းမ်ားစြာ ကြာျခားေသာအခါ ျဖစ္ေစ ျပဳခဲ့ေသာ ကံအမ်ိဳးမ်ိဳးသည္ ေနာက္ဘ၀အသစ္တြင္ ပဋိသေႏၶ အက်ိဳးေပးခြင့္ ၾကံဳလာလွ်င္ ေသခါနီး ေလာေလာဆယ္ ထင္လာတတ္၏။ ထုိသို႔ ထင္လာရာ၀ယ္ ေရွးက ဒါန သီလ စေသာ ကုသိုလ္ကံျဖစ္လွ်င္ ထိုကံက ျပန္၍ အမွတ္ရေသာ အားျဖင့္ ထင္လာျခင္း၊ ယခုေလာေလာဆယ္ လွဴဒါန္းေနရသလို ဥပုသ္ေစာင့္ေနရသလို အိပ္မက္မက္သလို အေနအားျဖင့္ ထင္လာျခင္းဟု ၂-မ်ိဳးရွိသည္။ အကုသိုလ္ကံမ်ားတြင္လည္း ပါဏာတိပါတမူ ျဖစ္လွ်င္ ထုိကံကို ျပန္၍ အမွတ္ရျခင္း တစ္မ်ိဳး၊ ယခုပင္ သတ္ျဖတ္၍ ေနရသလုိ ထင္ျခင္းတစ္မ်ိဳးဟု ၂-မ်ိဳးရွိသည္။ ဤနည္းအတုိင္းပင္ အျခားေသာ အကုသိုလ္ကံ ထင္လာပံုကိုလည္း ခ်ဲ႕ထြင္ၾကည့္ပါေလ။
ကမၼနိမိတ္အာရုံထင္လာပံု
အကုသိုလ္ကံ ျပဳခဲ့ၾကသူတို႔မွာ ပါဏာတိပါတမူျဖစ္လွ်င္ သတ္ျဖတ္စဥ္အခါက အသံုးျပဳခဲ့ေသာ ဓား၊ တုတ္၊ ေသနတ္၊ ပိုက္ကြန္၊ ေလး၊ ျမား၊ လွံ စေသာ လက္နက္မ်ား ထင္လာတတ္၏။ ႏြားသတ္သမား တစ္ေယာက္၌ကား ႏြားမ်ားကိုသတ္ျပီးေနာက္ အသားကိုခြာ၍ စုပံုထားေသာ အရုိးပံုၾကီး ထင္လာသတဲ့။ အဒိႏၷဒါနမူ၊ ကာမူ စသည္မ်ားကို ျပဳခဲ့ၾကသူမွာလည္း ထုိမေကာင္းမူႏွင့္ ဆုိင္ရာ အာရုံမ်ား ထင္လာပံုကို ခ်ဲ႕ထြင္း ၾကည့္ၾကပါေလ။
ကုသိုလ္ကံ့ ျပဳခဲ့ၾကသူတို႔တြင္လည္း ဒါနျပဳရာ၌ ေက်ာင္း၊ ဘုရား တည္ေဆာက္ ကိုးကြယ္သူျဖစ္လွ်င္ ေက်ာင္းအာရုံ၊ ဘုရားအာရုံ၊ ေက်ာင္းႏွင့္စပ္၍ လွဴခဲ့ေသာ သကၤန္း၊ ဆြမ္း၊ ေဆး အာရုံ၊ ဘုရားႏွင့္စပ္၍ လွဴခဲ့ေသာ ပန္း၊ ဆီမီး၊ အေမႊးတုိင္ စေသာ အာရုံမ်ား ထင္လာတတ္၏။ ဥပုသ္ေစာင့္သံုးခဲ့သူ၊ ကမၼ႒ာန္းထုိင္ခဲ့သူ ျဖစ္လွ်င္ ဥပုသ္ႏွင့္ စပ္ဆုိင္ေသာ စိပ္ပုတီး၊ စင္ၾကယ္ေသာ အ၀တ္အစား၊ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္း၊ စိပ္ပုတီးစိပ္ရာ သစ္ပင္ရိပ္ စေသာ ေနရာမ်ား ထင္လာတတ္၏။ အပစာယန၊ ေ၀ယ်ာ၀စၥ စေသာ ကုသိုလ္မ်ား၏ အာရုံလည္း ထုိက္သလုိ ထင္လာတတ္ၾကသည္။
ဂတိနိမိတ္ထင္လာပံု
စုေတခါနီး၌ ဘ၀အသစ္၀ယ္ ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အာရုံမ်ားလည္း တင္ၾကိဳ၍ ထင္လာတတ္၏။ နတ္ျပည္ေရာက္မည့္သူျဖစ္လွ်င္ နတ္သမီးေတြ၊ ဘံုဗိမာန္၊ ဥယ်ာဥ္ စသည္ထင္လာတတ္၏။ လူ႔ျပည္ေရာက္မည့္သူျဖစ္လွ်င္ အမိ၀မ္းရည္၏ နီနီရဲရဲအဆင္း ထင္လာတတ္၏။ ျပိတၱာျဖစ္မည့္သူျဖစ္လွ်င္ ေတာၾကီး၊ ေတာင္ၾကီး၊ ျမစ္ေရ၊ သမုဒၵရာကမ္း စသည္ျဖင့္ မိမိေနထုိင္ရမည့္ အရပ္ေဒသအလုိက္ ထင္လာတတ္၏။
မ်က္ႏွာအေနအထားႏွင့္ ဂတိမွန္းဆဖြယ္
စုေနခါနီး၌ မ်က္ႏွာအေနအထား ၾကည့္ပါ။ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ရွိလွ်င္ အာရုံေကာင္း ထင္ေနျပီျဖစ္၍ သုဂတိ သြားရလိမ့္မည္ဟု မွန္းဆႏုိင္သည္။ မ်က္ႏွာအေန ညိူးငယ္လွ်င္ သို႔မဟုတ္ ၾကမ္းတမ္းေသာ အမူအရာ ျဖစ္ေနလွ်င္ မေကာင္းေသာ အာရုံထင္ေနျပီျဖစ္၍ ဧကန္မုခ် ဒုဂၢတိသုိ႔ သြားရေတာ့မည္ဟု မွန္းဆႏုိင္ေပသည္။ (တခ်ိဳ႕ကား ေရွးက ခံစားခဲ့ရေသာ ကာမဂုဏ္ေၾကာင့္ ျပံဳးေနေပလိမ့္မည္။ ထိုအျပံဳးကား ေကာင္းေသာ ျပံဳးျခင္း မဟုတ္ပါ။)
ေယာင္ယမ္းပံုျဖင့္ မွန္းဆဖြယ္
တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး၌ ညင္ညင္သာသာ မရွိဘဲ ေျပာလား၊ ဆုိလား၊ ေယာင္လား၊ ယမ္းလား လုပ္၏။ ေရွးတုန္းက ရဟႏၱာရွင္ေသာဏ၏ ခမည္းေတာ္ ငယ္ရြယ္စဥ္က မုဆုိးၾကီးျဖစ္၍ ၾကီးမွ ရဟန္းျပဳ၏။ စုေတခါနီးေသာ္ (မိနစ္အေတာ္ေ၀းေ၀းကပင္) ေခြးၾကီးေတြက သူ႔ကို ကိုက္ေတာ့မည္ဟန္ ထင္ေနသျဖင့္ “သားရဲ႕၊ ေျခာက္ပါဟဲ့ ေျခာက္ပါဟဲ့”ဟု ေအာ္သတဲ့။
အရွင္ေသာဏက “ဦးပဥၥင္းၾကီးမွာ ငရဲနိမိတ္ ထင္ေနပါသေကာ”ဟု ေတြးေတာ၍ ခ်က္ခ်င္း ပန္းေတြကို ရွာျပီးလွ်င္ ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္မွာ ပန္းေမြ႕ရာခင္း၍ ဦးပဥၥင္းၾကီးကို ခုတင္ႏွင့္တကြ ယူသြားျပီး “ဦးပဥၥင္းၾကီး၊ ၾကည္ညိဳလုိက္၊ ၾကည္ညိဳလုိက္၊ ဦးပဥၥင္းၾကီးအတြက္ ပန္းေတြ လွဴထားတယ္”ဟု ေျပာေသာအခါ သတိရလာ၍ ဘုရားအာရုံျပဳလ်က္ ပန္းမ်ားကို လွဴဒါန္းေနစဥ္ “ေနရာဖယ္ေပးလုိက္ပါ၊ ေနရာဖယ္ေပးလုိက္ပါ၊ သားရဲ႕ မိေထြးေတြ လာေနတယ္”ဟု ေယာင္ျပန္ရာ “အင္း နတ္ျပည္ ဂတိနိမိတ္ ထင္လာေပါ့ကုိး”ဟု ေအာက္ေမ့တုန္းမွာပင္ ဦးပဥၥင္းၾကီး ဘ၀ဆံုး၍ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္သြားေလသည္။
ဂတိနိမိတ္ထင္ပုံတစ္မ်ိဳး
တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး လားရာဂတိ၌ ေတြ႕ၾကံဳရမည့္ အရာ၀တၳဳကို တုိက္ရုိက္ပင္ မ်က္စိျဖင့္ ေတြ႕ရ၏။ “ေရ၀တီ” မည္ေသာ မိန္းမသည္ ဘုရား ေက်ာင္း ဒါယကာ နႏၵိယသူၾကြယ္၏ ဇနီးတည္း။ နႏၵိယသူၾကြယ္က သဒၶါတရား ရွိသေလာက္ ေရ၀တီမွာ သဒၶါတရား ကင္းမဲ့၏။ ဗုဒၶဘာသာဟူ၍ မဆုိထုိက္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ဆဲေရးတတ္၏။ နႏၵိယသူၾကြယ္က ေရွးဦးစြာ စုေတ၍ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ျပီးေနာက္ ေရ၀တီေသခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ ငရဲမွ ငရဲထိန္း ၂-ဦး လာေရာက္၍ အတင္းဆြဲယူကာ နတ္ျပည္သို႔ ေခၚသြား၍ နႏၵိယ၏ စည္းစိမ္ကို ျပျပီးမွ ငရဲသို႔ အတင္းဆြဲခ်သြားသတဲ့။
ဘုရားလက္ထက္ေတာ္တုန္းက “ဓမၼိက” ဥပါသကာသည္ ဥပါသကာေပါင္းမ်ားစြာကို ေခါင္းေဆာင္၍ သူေတာ္ေကာင္း အျဖစ္ေနထုိင္၏။ စုေတခါနီးေသာ္ ရဟန္းေတာ္္မ်ား၏ တရားကို နာစဥ္ နတ္ျပည္ ၆-ထပ္မွ နတ္ရထား ၆-စင္းတုိ႔ ေကာင္ကင္၌ တည္လ်က္ “သူ႔ရထားတင္မည္၊ ငါ့ရထားတင္မည္”ဟု ေျပာဆိုေနသံကို တရားနာေနရေသာ ဓမၼိက ဥပါသကသည္ ျမင္လည္း ျမင္ရ၊ ၾကားလည္း ၾကားရ၏။ ထုိ႔ေနာက္ မၾကာမီပင္ စုေတ၍ တုသိတာ နတ္ရထား၌ နတ္သားအျဖစ္ျဖင့္ ပါသြားေလသည္။
ေျမမ်ိဳသူတို႔ကား အ၀ီစိက မီးအရွိန္သည္ လူ႔ျပည္တုိင္ေအာင္ ဟပ္သျဖင့္ မီးပူအေတြ႕ကို မေသခင္က ေတြ႕ရေလသည္။ ဤသို႔လွ်င္ စုေတခါနီး ဂတိနိမိတ္ ထင္လာပံု အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိ၏။ ယခုကာလ တခ်ိဳ႕စုေတခါနီး၌ကား တီးသံ မူတ္သံႏွင့္ အေမႊးအၾကိဳင္မ်ားကို အနီးအပါးမွ လူအမ်ားပင္ ၾကားရ ေမႊးရ၏။ ဤဂတိနိမိတ္ႏွင့္တကြ ျပခဲ့ေသာ ကံ ကမၼ နိမိတ္တုိ႔သည္ မ်ာေသာအားျဖင့္ အက်ိဳးေပးခြင့္ရေသာ ကံအစြမ္းေၾကာင့္ ထင္လာသည္ဟု မွတ္ပါ။
စုေတခါနီးျပဳျပင္ေပးရပံု
မက်န္းမာျခင္း စသည္ေၾကာင့္ ျဖည္းျဖည္းသက္သာ ေသရေသာ အခ်ိဳ႕လူတုိ႔ စုေတခါနီး ကာလ၌ ဆရာသမားေကာင္း၊ ေဆြေကာင္း မ်ိဳးေကာင္းမ်ားက အာရုံေကာင္း ထင္လာဖုိ႔ရာ ျပဳျပင္ေပးၾကရမည္။ လူမမာသည္ ယခု ေရာဂါမွ လြတ္ႏုိင္ေတာ့မည္ မထင္လွ်င္ လူမမာ၏ အနီးအပါး၌ သန္႔ရွင္းႏုိင္သမွ် သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳျပင္ရမည္။ ဘုရားကို ရည္စူး၍ ပန္းမ်ားကို ေရေမႊး ေကာင္းေကာင္း ဆြတ္ဖ်န္းလ်က္ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ထားရမည္။ ညဥ္႔အခါျဖစ္လွ်င္ ဆီမီးေတြ ထိန္လင္းေအာင္ ညွိထြန္းထားရမည္။
ဂိလာနကိုလည္း “ပန္းေတြ၊ ဆီမီးေတြ (အေမ့အတြက္၊ အေဖ့အတြက္) ပူေဇာ္ထားပါသည္။ ၾကည္ညို၀မ္းေျမာက္ပါ”ဟု ေျပာရမည္။ အရြတ္အဖတ္ ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ဓမၼစၾကာစေသာ တရားစာကို ရြတ္ဖတ္ရမည္။ ထိုသို႔ ပူေဇာ္ရြတ္ဖတ္မူကို စုေတခါနီး မိနစ္အနည္းငယ္ အခ်ိန္က်မွ မဟုတ္ဘဲ ရက္အေတာ္ၾကာကပင္ ၾကိဳတင္၍ ျပဳရမည္။ ဂိလာနကလည္း အားမငယ္ရ၊ ျပဳစုသူ ေဆြမ်ိဳးမ်ားလည္း ၀မ္းမနည္းရ။ ထုိကဲ့သို႔ ျပဳျပင္ခံေနရသူမွာ ထုိ ပန္း၊ ဆီမီး၊ အေမႊးနံ႕၊ တရားသံကိုလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသံကို လည္းေကာင္း အာရုံျပဳကာ ရက္အေတာ္ၾကာေအာင္ ကုသိုလ္ေတြ အထံုရေနပါလိမ့္မည္။
ထို႔ေနာက္ စုေတခ်ိန္ နီးကပ္လာေသာအခါ ပန္း၊ ဆီမီး၊ အေမႊး၊ တရားသံတုိ႔ကလည္း ရွိတုန္း၊ မ်က္စိ၊ နားတုိ႔ကလည္း ျမင္တုန္း၊ ၾကားတုန္းျဖစ္လွ်င္ ထုိအာရုံ တစ္ခုခု မေပ်ာက္ခင္မွာပင္ စုေတစိတ္ က်ေရာက္တတ္၏။ ထိုအခါ ထိုပန္း ဆီမီး စသည္တုိ႔ကို ပူေဇာ္ေသာ ကုသုိလ္ကံက ဧကန္ အက်ိဳးေပးေတာ့မည္။ သုဂတိဘ၀သို႔ ဧကန္မုခ် ေရာက္ရေတာ့မည္။ ဤသို႔ အာရုံတုိက္ရုိက္ရွိတုန္း စုေတႏုိင္ေအာင္ ဆုိင္ရာေဆြမ်ိဳးမ်ားမွာ ျပဳျပင္ဖုိ႔ တာ၀န္ရွိသည္ကို လူတုိင္း သတိျပဳသင့္သည္။ အရွင္ေသာဏ၏ ဖခင္ရဟန္းၾကီးမွာ အရွင္ေသာဏတည္းဟူေသာ သားေကာင္းက ျပဳျပင္ေပးမူေၾကာင့္ ငရဲနိမိတ္မ်ား ကြယ္ေပ်ာက္၍ နတ္ျပည္နိမိတ္မ်ား ထင္လာရသည္။
(အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာစာအုပ္မွ ထုတ္ႏူတ္ေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။
Shared from Ma Aye Aye Cho (FB)
