ယုံၾကည္ထိုက္တဲ့ လူ

သင့္ကို လ်ိဳ့ဝွက္ခ်က္ေျပာျပရဲတဲ့ လူဆိုတာ
သင့္ကို လုံးဝယုံၾကည္လို့ ျဖစ္တယ္။
ဘယ္ေတာ့မွ မေပါက္ၾကားပါေစႏွင့္...။

သင့္ကို အားနည္းခ်က္ျပရဲတဲ့ လူဆိုတာ
သင့္ကို အလြန္ခင္မင္လို့ ျဖစ္တယ္။
ဘယ္ေတာ့မွ သြားမထိခိုက္မိပါေစႏွင့္...။

သင့္ကို ပိုက္ဆံေခ်းရဲတဲ့ လူဆိုတာ
သင့္ကို လုံးဝ စိတ္ခ်တဲ့လူ ျဖစ္တယ္။
ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔အေႂကြး မဆုံးရွုံးပါေစႏွင့္...။

လူတစ္ဦးကို ယုံၾကည္ဖို့ အလြန္ခက္ခဲပါတယ္။
ေန႔ေတြ လေတြ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီး ေပးရပါတယ္။
ယုံၾကည္မွု ပ်က္ေအာင္ လုပ္ရတာ အလြန္လြယ္ကူပါတယ္။
တစ္ခါ ကတိပ်က္႐ုံတင္ လုံေလာက္ပါတယ္...။

ယုံၾကည္မွုဆိုတာ
ေကာင္းေကာင္းထိန္းသိမ္းနိုင္ရင္ မဂၤလာတစ္ရပ္ပါ။
တစ္ဘက္က အျပည့္အဝယုံတယ္။
အျခားတစ္ဘက္က လုံးဝသံသယ ကင္းတယ္။
ယုံၾကည္မွုကို ယုံၾကည္မွုျခင္း တုန္႔ျပန္တယ္။
စိတ္ကို စိတ္ျခင္း ေပါင္းၾကတယ္။
အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ျဖစ္ျဖစ္
သူငယ္ခ်င္းၾကားမွာ ျဖစ္ျဖစ္
လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ၾကားမွာ ျဖစ္ျဖစ္
ယုံၾကည့္မွု တည္ေဆာက္နိုင္ခဲ့ရင္
ဟိုေကာင္းက်ိဳး၊ ဒီေကာင္းက်ိဳး ခဏေဘးဖယ္ထား
အနည္းဆုံးေတာ့ ဘဝမွာ အနစ္သာရ ပိုရွိပါတယ္...။

ဒါေၾကာင့္မို့လို့
သင့္ကို ခ်စ္ခင္တဲ့ လူေတြကို ရင္မကြဲမိပါေစႏွင့္။
သင့္ကို ယုံၾကည္တဲ့လူ ေနာင္တ မရမိပါေစႏွင့္...။

လူလူခ်င္းဆိုတာ
ေရွ႕မွာ သေဘာမတူၾကလို့ ရန္ျဖစ္လို့ရပါတယ္။
ကြယ္ရာမွာ ဓားနဲ႔ခိုးမထိုးဖို့ လိုတယ္။
ေရွ႕မွာ အေခ်အတင္ ျငင္းခုံလို့ရပါတယ္။
ကြယ္ရာမွာ အတင္းမတုတ္ဖို့ လိုပါတယ္။
ယုံၾကည္မွုကို လက္နက္အျဖစ္ အသုံးမျပဳသင့္သလို
အလြဲသုံးစားျပဳတာမ်ိဳးလည္း လုံးဝေရွာင္က်ဥ္ရပါမယ္။
အက်ိဳးအျမတ္ကို ယုံၾကည္မွုနဲ႔ ေပးဆပ္ရမယ္ဆိုရင္
ဘဝတစ္သက္တာ စိတ္ခ်မ္းသာမွု အတြက္ ရဲရဲသာ
လြတ္ခ်လိုက္ပါ...။

အႏွစ္ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္
လူဆိုတာ သူမ်ားကိုယ့္ကို ယုံတာမယုံတာ ခဏထားပါ။
ယုံၾကည္ထိုက္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ေတာ့
အစဥ္ႀကိဳးစားေနဖို့ေတာ့ လိုပါတယ္။
လူ႔ဘဝ ပိုမို အႏွစ္သာရ ရွိေစဖို့ပါ....။

#Credit....
Sayar Aung Ko Latt...

S. P. P. H
Photo Credit to: Original Uploader

.

ေသတဲ့ေန႔ထိ မွတ္သြားပါ

“ေခါင္းေဆာင္” က ေကာင္မေလး အလုပ္သမား(၂) ေယာက္ကိုရံုးခန္းထဲေခၚ ျပီးစကားေျပာတယ္ ။
အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ပထမေကာင္မေလးက ရာထူးတိုးခံရတယ္။
ေနာက္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္က်ေတာ့ ဘယ္လိုမွ ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္မယ္ဆိုတာ မထင္ထားဘူး !!!
.
.
.
ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ကေျပာလုိက္တယ္ ။
B မင္းရာထူးတိုးတယ္ ၊ ကုမၺဏီအုပ္စုတစ္စုရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သြားပါျပီ။
ဒီလိုၾကားတာနဲ႔ ေကာင္မေလး A ကခ်က္ခ်င္း ေခါင္းေဆာင္ၾကီးကိုေမးလိုက္တယ္။
“ကၽြန္မတစ္ခုခုအမွားလုပ္ခဲ့မိလုိ႔လား ၊ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္မေနာက္က်မွေရာက္လုိ႔လား ?”
ေခါင္းေဆာင္က ေျဖတယ္ “မဟုတ္ပါဘူး”
.
“ဒါဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ကၽြန္မ ကရာထူးမတိုးတာလဲ ၊ ကၽြန္မက သူ႕ထက္ေတာင္အရင္ ဒီကုမၺဏီမွာ အလုပ္လုပ္တာေလ”
ေခါင္းေဆာင္ဘာမွမေျဖဘူး ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္မေလး (၂) ေယာက္လံုးကို အလုပ္တစ္ခုေပးလိုက္တယ္။
ေကာင္မေလး (၂) ေယာက္လံုးကို ကုမၺဏီပစၥည္းလာေလ့လာမယ့္ ႏိုင္ငံျခားကုမၺဏီ ကိုဆက္သြယ္ခုိင္းတယ္။
.
ဒီလိုနဲ႔ (၁၀) မိနစ္ေနာက္ပုိင္း ေကာင္မေလး A က ေခါင္းေဆာင္အခန္းထဲကိုဝင္လာတယ္။
ေခါင္းေဆာင္ - ဘယ္လိုလဲ Customer ကုမၺဏီ ကိုဆက္သြယ္လို႔ရျပီလား ?
A - ရပါျပီရွင့္ Customer ေတြက ေနာင္တစ္ပတ္အတြင္း ပစၥည္းေတြလာၾကည့္လိမ့္မယ္။
ေခါင္းေဆာင္ - ေနာက္တစ္ပတ္ ဘယ္ေန႔လဲ ?
A - အင္း - ကၽြန္မမေမးမိလုိက္ဘူး ၊ ကၽြန္မေနာက္တစ္ၾကိမ္ဖုန္းဆက္ျပီးေမးလိုက္ပါ့မယ္။
ေခါင္းေဆာင္ - ဘယ္ႏွေယာက္လာမွာလဲ ?
A- ခုဏက ေခါင္းေဆာင္ ကၽြန္မကိုဒီအခ်က္ေမးဖို႔မေျပာလိုက္ဘူးေနာ္
ေခါင္းေဆာင္ - ျပီးေတာ့ ဘယ္လိုလာက်မွာလဲ ? ေလေၾကာင္းနဲ႔လား ? ကားနဲ႔လာမွာလား ?
A- ခုဏက ေခါင္းေဆာင္ ကၽြန္မကိုဒီအခ်က္လဲေမးဖို႔မေျပာလိုက္ဘူးေနာ္
ဒီလိုန႔ဲ ေခါင္းေဆာင္က အခ်က္အလက္ကို စကၠဴေပၚခ်ေရးျပီး ေကာင္မေလး B ကိုအခန္းထဲလာဖို႔ေခၚလိုက္တယ္။
.
B အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ အလုပ္အေၾကာင္းကို ေခါင္းေဆာင္ဆီအေသးစိပ္ေျပာျပတယ္။
“ေခါင္းေဆာင္ customer ေတြ ကၽြန္မတို႔ ကုမၺဏီကို ေနာင္တစ္ပတ္ ေသာၾကာေန႔ေရာက္မယ္ ။ ေလယဥ္စီးျပီးလာက်ပါမယ္။ ေလယာဥ္က ဟုိကေန (၃) နာရီေလာက္တက္မယ္ ။ ဒီက (၆) နာရီေလာက္ေရာက္မယ္။ Team အကုန္လံုး (၅) ေယာက္ပါပါမယ္။ ျပီးေတာ့ သူတို႔ကိုေလယာဥ္ကြင္းမွ ကၽြန္မတို႔ရံုးက သြားၾကိဳမယ့္သူစီစဥ္ေပးထားျပီး လို႔ေျပာေပးျပီပါျပီ။”
“ ေခါင္းေဆာင္ကၽြန္မကို ဟိုတယ္ ခ်က္ခ်င္း Booking လုပ္ထားခိုင္းမွာလား ? ပစၥည္းျပမယ့္ေနရာနဲ႔ အနီးဆံုး ဟုိတယ္ဆိုရင္ အဆင္ေျပဆံုးျဖစ္မွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ နည္းနည္းေစာေစာ booking လုပ္ရေအာင္ပါ။ ေအာ္.. ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ခ်က္က ကၽြန္မေနာက္တစ္ပတ္ရဲ႕ ရာသီဥတုကိုၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ တစ္ပတ္လံုးမိုးရြာဖို႔ရိွတယ္ အဲ့ဒါကို customer ဆီေျပာေပးျပီးပါျပီ ။ အစီအစဥ္အေျပာင္းအလဲရိွမွာဆိုးလုိ႔ပါ။
.
B ေျပာလို႔ျပီးသြားတာနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္က A ရဲ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္တယ္။ A အရမ္းရွက္သြားပါတယ္။ သူအလုပ္လုပ္တာ တကယ္မေကာင္းမွန္းသူသိလုိက္ရတယ္။ သူမ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္ …
.
သူမ အဲ့ဒီရက္ပဲ ထြက္စာတင္လိုက္ပါတယ္
အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ သူ႔ေခါင္းေဆာင္ဆီကေန message စာေလးေရာက္လာတယ္ ။
.
မင္းဘာပဲလုပ္လုပ္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္မယ့္အေရးၾကီးဆံုးအခ်က္က
(၁) ဘယ္ကုမၺဏီမွ ပ်င္းတဲ့အလုပ္သမားကို မေကၽြးထားခ်င္ဘူး
(၂) ကိုယ့္ကုိကိုယ္တန္ဖိုးရိွေအာင္အရင္ၾကိဳးစားပါ။ ပုိက္ဆံရွာဖို႔ပဲမၾကည့္ပါနဲ႔ ။ ကိုယ္သာတန္ဖိုးရိွတယ္ဆိုရင္ ပုိက္ဆံက အလိုလိုေနရင္းနဲ႕ကိုယ့္ဆီေရာက္လာမွာပါ ။
(၃) ဘယ္အလုပ္မဆိုခက္ခဲမွာပဲ လြယ္ကူတဲ့အလုပ္ဆိုတာမရိွပါဘူး
(၄) အလုပ္တိုင္းမွာ ျပႆနာရိွတာက သာမာန္ကိစၥပါ။ မရိွမွပဲ အဲ့ဒါက ထူးဆန္းပါလိမ့္မယ္။
(၅) တစ္ခုခုလုပ္ရတဲ့ခ်ိန္မွာ ပိုက္ဆံမရဘူးဆိုရင္ ဗဟုသုတရတယ္လို႔မွတ္ထားလိုက္ပါ။ ဗဟုသုတမရဘူးဆိုရင္ အေတြ႔အၾကံဳရတယ္လို႔ မွတ္ပါ။ အကယ္၍ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးရတယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ထမင္းငတ္မေသဘူး။
(၆) အလုပ္မွာ ကုိယ့္ရဲ႕အသင္းသားေတြကို မေျပာင္းလဲႏိုင္တဲ့ခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ရဲ႕အျမင္ vision ကိုအရင္ေျပာင္းလဲပါ။
.
.
သူမဒီစာေလးဖတ္ျပီးတဲ့ခ်ိန္မွာ သူမအတိတ္က အလုပ္လုပ္လာတာ တကယ္စိတ္ႏွစ္ျပီးမလုပ္ခဲ့မွန္းသူမ သိလိုက္တယ္။ ျပီးေနာက္ သူမရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ဆီကို လမ္းျပေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တဲ့ စာေလးပို႔လိုက္တယ္။
.
သူမအတြက္က်ေတာ့ ဒီေန႔ကစျပီးအလုပ္အသစ္ကိုေလွ်ာက္ျပီး အရင္ထက္ပုိၾကိဳးစားျပီး အလုပ္လုပ္ဖို႔ဆံုးျဖတ္ထားပါတယ္။
ေခါင္းေဆာင္ကတကယ္ေကာင္းေကာင္းသင္ခန္းစာေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုယ္သံုးလို႔ရတဲ့ အပုိင္းကို ျပင္ျပီးယူသံုးလုိ႔ရပါတယ္။
အလုပ္တိုင္းက တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုမတူတဲ့ ျပႆနာေတြ အခက္အခဲေတြရိွက်စျမဲပါပဲ ။
အားလံုးအတြက္ အားတစ္စုျဖစ္ပါရေစ။
.
စာေကာင္းေကာင္းေလးကို သူငယ္ခ်င္းေတြဖတ္လို႔ရေအာင္Share ဖုိ႔မေမ့နဲ႔ေနာ္
#blackbin
#blackbinbetheflashlightforother

ပါးျပင္းေလးေတာ့ ေထာင္လိုက္ပါ

(သိပ္အဓိပၸါယ္႐ွိတဲ့ ပုံျပင္ေလးတပုဒ္ ပါ )

တစ္ခါက ေတာရြာတစ္ရြာရဲ႕အနီးမွာ အင္မတန္ ထူထပ္လွတဲ့ ျမက္႐ိုင္းပင္ေတြ ေတာထ ေပါက္ေရာက္ေနခဲ့ပါသတဲ့..။ အဲဒီျမက္႐ိုင္းအုပ္ထဲမွာေတာ့ အင္မတန္ အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေျမြေဟာက္ တစ္ေကာင္ ေနထိုင္တယ္..။ အဲဒီေျမြေဟာက္ဟာ အင္မတန္မွလည္း ေဒါသႀကီးတဲ့အလွ်ာက္ အနီးအနားျဖတ္သန္းသြားသမွ် ရြာသူရြာသားေတြကို အျမဲတမ္းလိုက္လံ ကိုက္ခဲပါသတဲ့။ အဲဒီလို ျဖတ္သန္းသြားတဲ့လူေတြတင္ ကိုက္ရတာ မတင္းတိမ္ႏိုင္တာေၾကာင့္လည္း ေျမြဆိုးဟာ ရြာထဲအထိ ၀င္ေရာက္ၿပီး အိမ္တိုင္ရာေရာက္လိုက္လံ ေပါက္တဲ့အထိ ျဖစ္လာပါသတဲ့..။

အဲဒီလို ဆိုးလြန္းတဲ့ေျမြေၾကာင့္ ရြာသူရြာသားေတြဟာ အင္မတန္မွ စိတ္ဆင္းရဲေသာက ေရာက္ၾကရပါသတဲ့..။ မိမိလယ္ယာကိုေတာင္ သြားေရာက္ မထြန္ရက္၊ မစိုက္ပ်ိဳးရဲတဲ့အထိ ျဖစ္လာခဲ့ျပန္တယ္။ အဲဒီအခါမွာေတာ့ ရြာသားေတြ ကိုးကြယ္တဲ့ ရေသ့ႀကီးဟာ ေျမြေဟာက္ ရွိရာ ျမက္႐ိုင္းေတာကို လာေရာက္ခဲ့ပါသတဲ့..။ အဲဒီအခါမွာလည္း ေျမြေဟာက္ဟာ ရေသ့ႀကီးကို ေပါက္သတ္ဖို႕ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားခဲ့ျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ထူးဆန္းစြာနဲ႕ပဲ ရေသ့ႀကီးဟာ တစ္စံုတစ္ရာမွ ထိခိုက္မႈ မရွိတာကို ေျမြေဟာက္က ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အဲဒီအခါ ေျမြေဟာက္က အံ့ၾသတႀကီးနဲ႕ ဒီလိုေမးခဲ့တယ္

"ရေသ့.. သင္ဟာ ငါဘယ္ေလာက္ေပါက္ေပါက္ မျဖံဳဘူးပဲ..။ ဒီရြာထဲက လူေတြဆို ငါေပါက္လိုက္လို႕ကေတာ့ ကြမ္းတစ္ရာညက္ဆို အေသပဲ။ ရေသ့က ဘယ္လို အစြမ္းေတြနဲ႕ ဒီလိုေနႏိုင္ရတာလည္း"

အဲဒီလို ေျမြေဟာက္ရဲ႕အေမးစကားကို ၾကားတဲ့အခါ ရေသ့ႀကီးေအးခ်မ္းစြာနဲ႕ ကဒီလိုေျဖလိုက္တယ္

"တကာေျမြေဟာက္။ ေလာကမွာ ေမတၱာတရားထက္ ခြန္အားႀကီးမားတဲ့ အရာမရွိဘူး။ သည္းခံျခင္းတရားက ငါ့ကို ကာကြယ္ေပးထားတာပဲ"

အဲဒီလိုရေသ့ႀကီး ေအးခ်မ္းစြာေျဖၾကားပံုကို ျမင္တဲ့အခါ ေျမြေဟာက္ရဲ႕ ေဒါသေတြ ေျပေလ်ာ့သြားျပန္တယ္။ အဲဒီေနာက္မွာလည္း ရေသ့ႀကီးဟာ ေျမြေဟာက္ကို သည္းခံျခင္းတရား၊ ေဒါသကို ၿငိမ္းေအးေစျခင္း တရားတို႕ကို ေကာင္းစြာေဟာျပခဲ့တယ္။ အဲဒီတရား အဆံုးမွာလည္း ေျမြေဟာက္ကို ဒီလိုေျပာခဲ့တယ္။

"တကာေျမြေဟာက္ အသင္ဟာ အဆိပ္အားကိုးနဲ႕ ရြာသားေတြကို ကိုက္ျခင္း၊ သူ႕အသက္သတ္ျခင္း ဆိုတဲ့ အကုသိုလ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ျပဳမိေနတယ္။ အဲဒီအကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းေလာ့"

အဲဒီအခါမွာေတာ့ ေျမြေဟာက္ဟာ အင္တင္တင္နဲ႕ပဲ ေနာင္အခါ ရြာသားေတြကို မကိုက္ေတာ့မယ့္အေၾကာင္း ရေသ့ႀကီးကို ကတိေပးလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ေျမြေဟာက္ဟာ ေဒါသထြက္လာတိုင္း တရားဓမၼကို ဆင္ျခင္ၿပီး သည္းခံတတ္လာတယ္။ ခ်ဳပ္တည္းတတ္လာတယ္။ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေျမြေဟာက္ဟာ သေဘာေကာင္းတဲ့ ေျမြေဟာက္တစ္ေကာင္ ျဖစ္လာပါသတဲ့..။
အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ရြာသားေတြဟာ ေျမြေဟာက္ကို ေတြ႕ျမင္ေပမယ့္လည္း အရင္တုန္းကလို ထြက္မေျပးေတာ့ဘဲ တရင္းတႏွီး ရွိလာၾကပါသတဲ့။

ေနာင္အခါမွာေတာ့ ရြာသားေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း အတင့္ရဲလာျပန္တယ္။ သူတို႕ေတြဟာ ေျမြေဟာက္ကို ေတြ႕တဲ့အခါ.. အေပၚကေတာင္ ခြေက်ာ္သြားၾကျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ေျမြေဟာက္ဟာ သည္းခံျမဲ သည္းခံေနျပန္တယ္။
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ အခ်ိန္ေတြၾကာလာျပန္တဲ့အခါ ရြာသားေတြဟာ ေျမြေဟာက္ကို ေတြ႕တဲ့အခါ ေက်ာ္ခြေတာင္ မသြားေတာ့ပဲ ေျမြေဟာက္အေပၚက တက္နင္းေလွ်ာက္လွမ္း သြားၾကျပန္တယ္။ အဲဒီအခါမွာလည္း ေျမြေဟာက္က သည္းခံျမဲသည္းခံေနခဲ့ရျပန္တယ္..။
အဲဒီလိုနဲ႕ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ရြာသားေတြဟာ ေျမြေဟာက္ကို တက္နင္းသြားတဲ့အျပင္ အၿမီးနဲ႕ ေခါင္းကိုပါ ေက်ာက္တံုးနဲ႕ ဖိထားၾကျပန္တယ္။ ေျမြေဟာက္က သည္းခံျပန္တယ္။
အဲဒီအခါ ရြာသားေတြက ေျမြေဟာက္ကို ေတြ႕တဲ့အခါ ႀကိဳးေခြလို ခ်ည္ၿပီး လိန္က်စ္ခါ စေနာက္ၾကျပန္တယ္။ ေျမြေဟာက္ခမ်ာလည္း ႀကိတ္မွိတ္ၿပီး သည္းခံရျပန္တယ္။
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ရြာသားေတြဟာ ေျမြေဟာက္ကို ယူေဆာင္ၿပီး အၿမီးက ကိုင္ကာ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ ေမႊ႕ယမ္း ေဆာ့ကစားၾကျပန္သတဲ့..။ အဲဒီအခါမွာေတာ့ ေျမြေဟာက္ဟာ ဆက္လက္ သည္းခံႏိုင္ျခင္းမရွိေတာ့ဘဲ ရေသ့ႀကီးရဲ႕ ေက်ာင္းသခၤန္းကို သြားေရာက္ၿပီး ဒီလို အျပစ္တင္ခဲ့တယ္

"ရေသ့ႀကီး က်ဳပ္ဟာ အသင္ေဟာျပတဲ့ တရားဓမၼကို ဆင္ျခင္ၿပီး သည္းခံခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒင္းတို႕ဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔
ေရာင့္တက္လာတယ္။ ခုဆို က်ဳပ္ကို အၿမီးက ကိုင္ၿပီး ေမႊ႕ယမ္း ေဆာ့ကစားမႈကိုေတာင္ ျပဳလုပ္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ဳပ္ ဆက္ၿပီး သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ရေသ့ႀကီးေျပာေတာ့ သည္းခံျခင္းသည္ ေအာင္ျမင္ျခင္းဆို၊ ေမတၱာေရာင္ျပန္ဟပ္ဆို၊ ခုေတာ့ ေရာင္ျပန္မဟပ္ပဲ ၾကာရင္ က်ဳပ္ေသေတာ့မယ္"

အဲဒီအခါ ရေသ့ႀကီးက ေျမြေဟာက္ရဲ႕ျဖစ္အင္ကို ၾကည့္ၿပီး အားပါးတရ ရယ္ေမာျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ရေသ့ႀကီးက ဒီလိုမိန္႕လိုက္တယ္

"ေျမြေဟာက္.. ေသခ်ာနားေထာင္ေလာ့.. ငါက သင့္ကို မကိုက္ဖို႕ပဲ ဆံုးမခဲ့တာ..။ ပါးျပင္းမေထာင္ရဘူးလို႕ မဆံုးမခဲ့ဘူး" တဲ့
ပံုျပင္ေလးကိုေတာ့ ဒီေနရာမွာပဲ အဆံုးသတ္ထားပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ပံုျပင္ထဲက ေျမြေဟာက္လိုပဲ ျဖစ္ၾကတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ အလြန္အမင္းသေဘာေကာင္းျခင္းဟာ အႏၱရာယ္ ရွိတတ္တယ္ဆိုတာ သားသား/ မီးမီးတို႕ကိုေျပာျပထားဖို႕လိုမယ္ထင္ပါတယ္။

ေႏြမင္းသစ္
------------------
#YeZaw

ေျပာင္းလဲလို႕ရတယ္

ခင္ဗ်ား အခုေရာက္ေနတဲ့ေနရာကို၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕လက္ရွိအေျခအေနကို မႀကိဳက္ဘူးလား။

"ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ေျပာင္းလဲလိုက္လို႔ရတယ္"

"ဖန္တီးလိုက္လို႔လဲ ရတယ္"

ခင္ဗ်ားဟာ မေရြ႕ႏိုင္တဲ့ ေက်ာက္တံုးတစ္တံုး မဟုတ္သလို တစ္ေနရာထဲမွာ ေျခာက္ေသြ႕ေသဆံုးရမယ့္ သစ္ပင္တစ္ပင္လဲ မဟုတ္ဘူး။

ခင္ဗ်ားဟာ သက္ရွိတစ္ေယာက္၊

သက္ရွိထဲမွာမွ စြမ္းရည္အရွိဆံုး လူသား၊

လူသားထဲမွာမွ က်န္းမာၿပီး အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္၊

တိုးတက္ေအာင္ျမင္ခ်င္လို႔ အၿမဲႀကိဳးစားရွာေဖြေနတဲ့သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္တယ္။

ခင္ဗ်ားဟာ လက္ရွိအေျခအေနကို မေက်နပ္ႏိုင္လို႔ ပိုမိုႀကိဳးစားၿပီး ႐ုန္းကန္ရွာေဖြေနခ်င္တဲ့လူ၊

ဒီအခ်က္ေတြနဲ႔တင္ ခင္ဗ်ားေအာင္ျမင္ဖို႔ အခ်က္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ျပည့္စံုေနၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ဘဝရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အမုန္းတရားေတြ၊ မေကာင္းတဲ့အေလ့အထေတြ၊ ဘာမွလာမလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ လူေတြရဲ႕အျမင္ေတြအေပၚမွာ အေျခခံၿပီး ကုန္ဆံုးေနၾကတယ္။

တိုးတက္ေျပာင္းလဲခ်င္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားအတြက္ အဲဒီအရာေတြအားလံုးကို ျငင္းပယ္ရမယ့္ အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီလို႔ ေျပာခ်င္တယ္။

သူတို႔ အတၱကိုသာ ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ခင္ဗ်ားကို ေလးစားကိုယ္ခ်င္းစာမႈမရွိပဲ အသံုးခ်ဖို႔သာ ႀကိဳးစားေနတဲ့လူေတြကို ျငင္းပယ္ရေတာ့မယ္။

ခင္ဗ်ားမလုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ေတြကို ျငင္းပယ္ရဲရမယ္။

ခင္ဗ်ားအေပၚမေကာင္းဘူးဆိုတဲ့လူေတြကိုလဲ ျငင္းပယ္ရလိမ့္မယ္။

ခင္ဗ်ားဘဝအတြက္ အေရးမပါတဲ့အေသးအဖြဲေလးေတြကို ဖယ္ထုတ္ရေတာ့မယ္။

ဆံုးရံွဳးခဲ့ဖူးတဲ့ အတိတ္ေတြကို ေက်ာခိုင္းၿပီး

လွပတဲ့ အနာဂါတ္ဘဝကိုပဲ ေမွ်ာ္လင့္ရေတာ့မယ္။

အေရးအႀကီးဆံုးက အေၾကာင္းအရာ(၃)ခုေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားဘဝ ခင္ဗ်ားျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ မလဲလိုက္ပါနဲ႔။

(၁) လူေတြရဲ႕ ေျပာစကားေတြေၾကာင့္၊

(၂) ေငြေၾကးေၾကာင့္၊

(၃) အတိတ္ရဲ႕အရိပ္ဆိုးေတြေၾကာင့္၊

-မွတ္စုၾကမ္း #nayaung

Photo and Post Credit to: မွတ္စုၾကမ္း nayaung

🎀🎀သူေတာင္းစား ပံုျပင္🎀🎀

🌟တစ္ခါတုန္းကေပါ့ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ သူေတာင္းစား တစ္ေယာက္ရွိတယ္။

🌟ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေတာင္းစားေနရတာကို မၾကည့္ရက္လို ့ သိၾကားမင္းက လူျပည္ဆင္းလာၿပီး " အသင္ လူသား ငါသင့္ကို ကူညီမယ္ ဒါေပမဲ့ သင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲဆိုတာကိုေတာ့ အမွန္အတိုင္းေျပာပါ " လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ သူေတာင္းစား က " ေကာင္းပါၿပီ " လို႔ျပန္ေျပာေတာ့ သိၾကားမင္းက " ငါ နင့္ကို ပိုက္ဆံ ငါးသိန္းေပးရင္ သင္ ဘာလုပ္မလဲ " ဆိုေတာ့ သူေတာင္းစားက စဥ္းစားၿပီး " ဖုန္းဝယ္မယ္ " တဲ့၊

🌟သိၾကားမင္းက ဖုန္းဝယ္ၿပီး ဘာလုပ္မလို႔လဲဆိုေတာ့ သူေတာင္းစားသူငယ္ခ်င္းေတြကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ဘယ္ေနရာေတာင္းေကာင္းလဲေမးၿပီး အဲ့ ဒီေနရာသြားေတာင္းမယ္တဲ့၊

🌟သိၾကားမင္းက အင္း ဒီေငြေလာက္နဲ႔ သူ႔ဘဝမေျပာင္းဘူးဆိုၿပီ ဒါဆို သိန္းငါးဆယ္ ေပးမယ္ ဘာလုပ္မလဲဆိုေတာ့ သူေတာင္းစား ကတခ်က္ထပ္ေတြးလိုက္တယ္၊ဆိုင္ကယ္တစ္စီး ဝယ္ၿပီ းေတာင္းလို႔ ေကာင္းတဲ့ေနရာေတြကို ျမန္ျမန္သြားေတာင္းလိုက္မွာေပါ့တဲ့၊

🌟သိၾကားမင္းက မျဖစ္ေသးပါဘူး ဆိုၿပီး သိန္း တစ္ရာေပးမယ္ကြာ... ဘာလုပ္မလဲေမးေတာ့ သူေတာင္းစားက ကားဝယ္ၿပီး တစ္ၿမိဳ႕လံုး လိုက္ေတာင္းမယ္တဲ့၊

🌟သိၾကားမင္းက မျဖစ္ပါဘူး ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ သိန္းငါးရာေပးမယ္ ဘာလုပ္မလဲဆိုေတာ့ သူေတာင္းစားက ေပ်ာ္ၿပီး ဟာ တစ္ၿမိဳ႕လံုးမွာရွိတဲ့ သူေတာင္းစားေတြကို ပိုက္ဆံေပး ႏွင္ထုပ္ၿပီး တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို သူတစ္ေယာက္တည္း ေတာင္းစားမွာေပါ့တဲ့၊

🌟ဒီပံုျပင္ေလးက အေတြးအေခၚမရွိတဲ့လူ ကိုဘာေပးေပး ဘာမွမျဖစ္လာပါဘူး ၊အခြင့္အေရး ဘယ္ေလာက္ရရ အေတြးအေခၚ မေျပာင္းႏိုင္သ၍ ေကာင္းမြန္တဲ့ ရလဒ္ ဆိုတာ မျဖစ္ေပၚလာပါဘူး။

🌟ဒီသူေတာင္းစားေလးကို ၾကည့္ ရေအာင္ ၊သူ႔မွာ သူ႔လုပ္ငန္းခ်ဲ ့ထြင္ ႀကီးထြားဖို႔ ( Skill set ) ဆိုတဲ့ ကြၽမ္းက်င္မႈ အျပည့္႐ွိပါတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းသာဖို႔ အခြင့္အေရး ရေနတာေတာင္ ေတာင္းစားေနတဲ့( Mind Set ) ကို မေျပာင္းလဲ ႏိုင္တာက သူ႔ ဘ၀ ရဲ႕ အေျဖ ျဖစ္သြားပါတယ္။

🌟မတူညီ တဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့ဘ၀ ရဲ႕ ရလဒ္ကို လိုခ်င္သူအတြက္ မတူညီတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြကို ျပဳလုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္ သူမ်ားနဲ႔မတူတဲ့ အေကာင္းဆံုးဆိုတဲ့ ရလဒ္ေတြကို ေတာင့္တလိုက္ရံုနဲ႔ ရမယ့္ ဘဝမ်ိဳးကို ပိုင္ဆိုင္လာမွာပါ။

★★★ Change your brain,change your Life ★★★

🌟ကမၻာႀကီးေျပာင္းလဲေနတာကို မသိေသးေသာသူမ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္ပါသည္။

Credit , Ei mon thet

Photo Credit to: Original Uploader

"ကိုယ့္ကိုကိုယ္မွ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္မထားရင္ ဘယ္သူကမွ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားႏိုင္မွာမဟုတ္"

မင္းဒုကၡေရာက္ေနတာေတာင္ မကူညီရေကာင္းလားလို႔ ေဒါသမထြက္ပါနဲ႔..
ဘယ္သူကမွ မင္းကိုကူညီဖို႔ တာဝန္ရွိမေနပါဘူး..

မင္းရဲ႕အခက္အခဲေတြ အက်ပ္အတည္းေတြကို
အလိုက္တသိနဲ႔ နားမလည္ရေကာင္းလားလို႔
အျပစ္မတင္ခ်င္ပါနဲ႔..
ဘယ္သူကမွ မင္းကိုနားလည္ေပးဖို႔ လူလာျဖစ္ေနၾကတာမဟုတ္ဘူး

မင္းအထီးက်န္တယ္ အေဖာ္မျပဳရေကာင္းလားလို႔
မနာက်ည္းလိုက္ပါနဲ႔..
မင္းေလ်ွာက္ေနတဲ့လမ္းမွာ
မိသားစုေကာင္း/မိတ္ေဆြရင္း/အေဖာ္မြန္စစ္
ပါခ်င္ပါလာမယ္ မပါခ်င္မပါဘူး..
လမ္းခုလတ္က လွည့္ထြက္သြားတာလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္..
ေသခ်ာတာက ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့လမ္း
ကိုယ္တိုင္ဆုံးေအာင္ ဆက္ေလ်ွာက္ရမွာပဲ..

ဂရုစိုက္မယ့္သူရွိရင္ ဂရုစိုက္ခံလိုက္..
ဘယ္သူမွမရွိဘူးလား ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္..
ခ်စ္ေပးမယ့္သူရွိရင္ အခ်စ္ခံလိုက္..
မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္..

သူတစ္ပါးစိတ္ႏွလုံးအိမ္ထဲမွာ ေနရာတစ္ခုရဖို႔ဆိုတာ
မင္းေတာင္းဆိုလို႔ မရဘူး..
တစ္ဖက္က ေပးသေလာက္ပဲ မင္းေနရမယ္..
ေက်နပ္တာ မေက်နပ္တာ မင္းကိစၥပါ..
ဘယ္သူကမွ မင္းခံစားခ်က္ကို ေမးေနမွာမဟုတ္ဘူး..

ဒါေတြဟာ သမားရိုးက်ျဖစ္စဥ္ေတြေလ..
ေထြေထြထူးထူး ေၾကကဲြမေနနဲ႔..
ကိုယ့္ကိုကိုယ္မွ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္မထားရင္
ဘယ္သူကမွ မင္းစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားႏိုင္မွာမဟုတ္..

credit:NPK13@Vodka

"သင့္အလုပ္ထဲမွာမေပ်ာ္ရင္ ဒါေလးဖတ္ၾကည့္ပါ..."

စကၤာပူမွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဟာ သူ႔အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အၿမဲညီးညဴေလ့ရွိတတ္တယ္။ အလုပ္ပါးေတာ့လဲ ပ်င္းလိုက္တာတဲ့။ အလုပ္မ်ားေတာ့လဲ ပင္ပန္းလိုက္တာတဲ့။ အထက္ကအုပ္ခ်ဳပ္သူကလဲ သူ႔ကိုအၿမဲတမ္း အျပစ္ရွာေလ့ရွိတယ္ စသျဖင့္ေပါ့။ အလုပ္သြားခ်င္စိတ္မရွိလို႔ သူဟာ ေနမေကာင္းျဖစ္တာ မဟုတ္ေပမဲ့လဲ မၾကာခနေဆးခြင္႔ MC ယူၿပီး အလုပ္နားေလ့ရွိတယ္။ အၿမဲညီးေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို တေန႔မွာ ဖတ္ဖူးတဲ့ပံုျပင္ေလးတခုကို ေျပာျပပါတယ္။ ဒီပံုျပင္ေလးကို တခ်ိဳ႕လဲျကားဖူးမွာပါ။.

ပံုျပင္ေလးက....
လူတေယာက္ဟာ တေန႔မွာ အေဆာက္အအံုတခုေဆာက္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ထဲ ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ေက်ာက္တံုးႀကီးေတြကို ေဆာက္ေနတဲ့ အေဆာက္အအံုရဲ႕ နံရံမွာသံုးဖို႔ ေက်ာက္တံုးေသးေတြရေအာင္ (၁၀) ေပါင္ တူျကီးေတြနဲ႔ ထုခြဲေနတဲ့ အလုပ္သမား ၃ ေယာက္ကို ေတြ႔တယ္။

ပထမလူက အလုပ္ထဲမွာစိတ္ေပ်ာ္ပံုမရပါဘူး။ တာဝန္ေက်ပဲ ေက်ာက္တံုးကို ထုခြဲရင္း အလုပ္ဆင္းအိမ္ျပန္ဖို႔ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္က်န္သလဲဆိုၿပီး အလုပ္ခြင္က တိုင္ကပ္နာရီကို မၾကာခနၾကည့္ေနတယ္။ ေစာေစာကလူက သူ႔ကို ဘာလုပ္ေနတာလဲလို႔ ေမးၾကည့္တယ္။ သူက "ဒီေသာက္ေက်ာက္တံုးႀကီးကို ခြဲေနရတာေပါ့ဗ်ာ။ ပိုက္ဆံရလို႔သာလုပ္ေနရတာ အကိ်ဳးလဲမရွိ ပင္ပန္းလိုက္တာလဲလြန္ေရာဗ်ာ။ တေန႔တေန႔ အလုပ္ဆင္းမဲ့အခ်ိန္ပဲ ေမ်ာ္ေနရတယ္ဗ်ိဳ႕" တဲ့။

ဒုတိယလူကေတာ ေက်ာက္တံုးႀကီးကို ႀကိဳးစားပမ္းစားထုခြဲေနတယ္။ ဟိုလူက သူ႔ကိုလဲ ဘာလုပ္ေနတာလဲလို႔ ေမးျပန္တယ္။ သူက "က်ေနာ္ဒီေက်ာက္တံုးႀကီးကေန ေက်ာက္တံုးအငယ္ေတြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာပါ။ ခြဲလို႔ရတဲ့ေက်ာက္တံုးေတြကို အခုေဆာက္ေနတဲ့ အေဆာက္အအံုနံရံမွာ သံုးဖို႔ေပါ့ဗ်ာ" တဲ့။

တတိယလူက်ေတာ့ ေက်ာက္တံုးႀကီးကိုခြဲလိုက္တယ္။ ရလာတဲ့ေက်ာက္တံုးေလးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္တယ္။ သူလိုခ်င္တဲ့အရြယ္ရေအာင္ ႀကိဳးစားပန္းစားထပ္ခြဲေနတယ္။ လိုခ်င္တဲ့အရြယ္နဲ႔ပံုစံရသြားရင္ အဲဒါေလးေတြၾကည့္ၿပီး သူဟာ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးေနတယ္။ ေစာေစာကလူက ထံုးစံအတိုင္း သူ႔ကိုလဲ ဘာလုပ္ေနတာလဲေမးေတာ့ သူကခုလိုျပန္ေျဖတယ္။

"က်ေနာ္ ကမာၻေပၚမွာ အလွဆံုးဟိုတယ္ႀကီးတခု ေဆာက္ေနတာဗ်" တဲ့။

အလုပ္တမိ်ဳးထဲ အတူတူလုပ္ၾကတဲ့ အလုပ္သမား ၃ ေယာက္ဟာ အလုပ္ေပၚ ခံယူခ်က္စိတ္ဓါတ္ (attitude) က်ေတာ့ မတူၾကျပန္ဘူး။
ပထမလူဟာ သူ႔အတြက္ အလုပ္သာလုပ္ေနရတာ စိတ္မပါဘူး။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတယ္။ ငရဲက်ေနတယ္လို႔ထင္ေနတယ္။ စိတ္မပါဘူး။ မတတ္သာလိုသာ ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ေနရတာဆိုၿပီး စိတ္ဆင္းရဲေနတာေပါ့။

ဒုတိယလူကေတာ့ အလုပ္ကို ႀကိဳးစားပမ္းစား လုပ္ပါတယ္။ တေန႔အလုပ္တေန႔ၿပီးေအာင္ တာဝန္ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔မွာ အနာဂတ္အတြက္ ဘာေမ်ာ္မွန္းခ်က္မွမရွိဘူး။ စက္႐ုပ္တခုလိုပါပဲ။

တတိယလူက်ေတာ့ ေစာေစာက လူ ၂ ေယာက္လို မဟုတ္ဘူး။ သူ႔အလုပ္ကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။ အလုပ္ကို ေကာင္းတာထက္ပိုေကာင္းေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစားေနတယ္။ သူလုပ္လိုက္တဲ့ ေက်ာက္တံုးေလးေတြေၾကာင့္ မၾကာခင္မွာ ကမာၻေပၚမွာ အလွပဆံုးဟိုတယ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာမယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနတယ္။ သူဟာ အနာဂတ္ကို ေတြးျမင္ၾကည့္တတ္သူပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာအလုပ္ခြင္ထဲမွာ အၿမဲတမ္း စိတ္ဓါတ္တက္ၾကြ လန္းဆန္းေနတယ္။ လူတိုင္းဟာ အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ မိမိနဲ႔မိသားစုအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနၾကရမွာပါ။

ကိုယ္ပိုင္အလုပ္ျဖစ္ျဖစ္ ဝန္ထမ္းဘဝနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္တခုေတာ့ လုပ္ကိုလုပ္ေနၾကရမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္အေပၚခံယူထားတဲ့ attitude ဟာ ေစာေစာကေျပာတဲ့ အလုပ္သမား ၃ ေယာက္ ထဲက ဘယ္နဲ႔တူေနသလဲဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ပဲ အသိဆံုးပါ။

မိမိလုပ္ေနတဲ့အလုပ္ထဲမွာ မေပ်ာ္ေနဘူးဆိုရင္ အလုပ္ထြက္လိုက္ၿပီး ေပ်ာ္မဲ့အလုပ္သစ္ရွာလိုက္ပါ။ အဲလိုမွလုပ္လို႔မရဘူးဆိုရင္ တတိယလူလို အလုပ္အေပၚမွာထားတဲ့ ခံယူခ်က္သေဘာထား (attitude) ကို ေျပာင္းလဲလိုက္ပါ။ မိမိလက္ရွိအလုပ္ကို စိတ္ဝင္းစားလာေအာင္ ငါဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ။ အလုပ္ေတြမ်ားမ်ားနဲ႔ ျမန္ျမန္ၿပီေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ ငါ့အလုပ္ေၾကာင့္ ကုမၸဏီမွာ ဘာအက်ိဳးရွိသြားမလဲ စတာေတြေပါ့။ တခုသိေစခ်င္တာက အလုပ္ထဲမေပ်ာ္တဲ့လူဟာ အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပတတ္ဘူး။ အလုပ္ထဲကစိတ္မခ်မ္းသာမႈဟာ အိမ္ထဲ ကူးစက္တတ္တာကိုး။ စိတ္မခ်မ္းသာတဲ့လူဟာ အသက္လဲတိုတတ္ၾကပါတယ္။

Credit: Thein Pe
Posted by lutawlupyaw

ဆင္းရဲသားေလး တစ္ေယာက္အေၾကာင္း

ဟိုး တစ္ခ်ိန္က အရမ္းကို ဆင္းရဲတဲ့လူတစ္ေယာက္ရွိတယ္…သူ႔ကို အရမ္းခ်မ္းသာတဲ့လူတစ္ေယာက္ကေတြ႕တာ့ သနားၿပီး သူ႔ကိုို ႀကီးပြားလာေအာင္ ကူညီခ်င္စိတ္ေတြေပၚလာတယ္…သူေဌးက သူ႔ကို ႏြားတစ္ေကာင္လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္… သူ႔ကို လယ္ယာထြန္ယက္ဖို႔ ေသခ်ာမွာခဲ့တယ္…အခုခ်ိန္မ်ိဳးေစ့ ႀကဲထားၿပီး ေကာင္းေကာင္းထြန္ယက္ရင္ ဒီႏွစ္ကုန္ရင္ ဆင္းရဲတယ္ ဆိုတဲ့စကားလံုးနဲ႔ ေ၀းေ၀းခြာႏိုင္ေတာ့မွာပါလို႔ ေျပာခဲ့တယ္…

ဒီသူဆင္းရဲေလးကေတာ့ အစပိုင္းမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ တက္တက္ၾကြၾကြလုပ္ရွာတယ္…ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေလာက္မွ မၾကာလိုက္ဘူး… ႏြားက ျမက္စားတယ္… လူက ထမင္းစားတယ္…ျဖတ္သန္းရတဲ့ဘ၀က အရင္ကထက္ေတာင္ခက္ခဲေနေသးတယ္…သူဆင္းရဲေလးက ျပန္စဥ္းစားတယ္…ႏြားကို ေရာင္းလိုက္ၿပီး ဆိတ္တခ်ိဳ႕၀ယ္လိုက္ရင္ေကာင္းမယ္…

တစ္ေကာင္ကို အရင္သတ္စားလိုက္ၿပီး က်န္တာေတြကို ဆက္ေမြးထားလိုက္မယ္… ဆိတ္ကေလးေတြေမြးလာလို႔ ႀကီးလာရင္ ျပန္ေရာင္းစားလုိ႔ရတယ္… ဒါလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး အျမတ္ရႏိုင္တယ္…သူဆင္းရဲေလးရဲ႕ အစီအစဥ္ကလဲ အထေျမာက္လိုက္ပါတယ္… ဆိတ္တစ္ေကာင္ဘဲ သတ္စားလိုက္တယ္…

ေနာက္ပိုင္းမွာ ဆိတ္ကလဲ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ကေလးမေမြးႏိုင္တာနဲ႔ မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ဆိတ္ေနာက္တစ္ေကာင္သတ္စားလိုက္တယ္…သူျပန္စဥ္းစားတယ္… ဒီတိုင္းဆို မျဖစ္ေတာ့ဘူး… ဆိတ္ကိုလဲ ေရာင္းပစ္လိုက္ၿပီး ၾကက္၀ယ္လိုက္ရင္ေကာင္းမယ္… ၾကက္ က ဥဥတာပိုျမန္တယ္… ၾကက္ဥကေန ၀င္ေငြ ခ်က္ခ်င္းရႏိုင္တယ္… ဒါဆိုရင္ ငါလဲ နည္းနည္းေခ်ာင္သြားလိမ့္မယ္…

သူစီစဥ္းထားတဲ့ အတိုင္း အထေျမာက္သြားျပန္တယ္… ဒါေပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ ဘ၀ကေျပာင္းလဲမႈမရွိဘူး… ခက္ခဲလာျပန္ၿပီ… ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ မေနႏိုင္ဘဲ တစ္ေကာင္ သတ္မိျပန္တယ္… ဒီလိုနဲ႔ေနာက္ဆံုး ၾကက္တစ္ေကာင္ဘဲ က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဓာတ္က်သြားတယ္…

သူ ျပန္စဥ္းစားတယ္… ႀကီးပြားဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး… ၾကက္ကို ေရာင္းၿပီး အရက္၀ယ္ေသာက္တာဘဲ ေကာင္းပါတယ္… ဗိုက္ထဲ အရက္၀င္သြားရင္… အေတြးထဲကို အေနာက္အယွက္ မ၀င္ေတာ့ပါဘူးေလ…ႏွစ္ကုန္လို႔ သူ႔ကိုကူညီခဲ့တဲ့ သူေဌး သူ႔ဆီကို ျပန္ေရာက္လာတယ္…

ျပန္ေတြ႕လိုက္တာကေတာ့ အရက္ေလးတျမည္းျမည္းနဲ႔ မူးေနတဲ့ သူကိုေတြ႕လိုက္တယ္…ႏြားကလဲ မရွိတာၾကာေရာ္ေပါ့… အိမ္ကလဲ စုတ္ျပတ္ၿမဲ စုတ္ျပတ္ေနတယ္…သူေဌးက သူ႔ေရွ႕မွာ ရွိတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုေတြ႕ေတာ့ သက္ျပင္းခ်လိုက္ၿပီး ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ လွည့္ထြက္သြားလိုက္တယ္…

သူဆင္းရဲေလးကေတာ့ ဆင္းရဲၿမဲ ဆင္းရဲေနတယ္…ဆင္းရဲတဲ့လူ အမ်ားစုမွာလဲ အိပ္မက္ဆိုတာ ရွိခဲ့တယ္… အခြင့္အေရးဆိုတာလဲ ႀကံဳခဲ့တယ္… ႀကိဳးလဲ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္… ဒါေပမဲ့ တစိုက္မက္မက္လုပ္ဖို႔ဆိုတာ ခက္ခဲလာတယ္…
စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ႀကီးတစ္ေယာက္သူေအာင္ျမင္တဲ့လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ကို ေျပာခဲ့ဖူးတယ္…

“ပိုက္ဆံ မရွိတဲ့အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္ထိဘဲ ခက္ခဲေနပါေစ ရင္းႏွီးထားတဲ့ေငြနဲ႔ စုထားတဲ့ေငြကို မထိမိပါေစနဲ႔ဖိအားက မင္းကို ေငြရွာဖို႔ နည္းလမ္းသစ္ေတြေပးႏိုင္တယ္… အေၾကြးရွင္းဖို႔ တြန္းအားေပးႏိုင္တယ္… ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့ အက်င့္ေလးတစ္ခုပါတဲ့…”

http://kanaung.net/post-no-1541

Shared from နည္းစနစ္က်က် အေတြးအေခၚ

Photo Credit to: Original Uploader

အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဆံုးရံႈးရသလဲ

ကၽြန္မရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳအရေတာ့ နားေထာင္သူေကာင္းမဟုတ္ေတာ့တဲ့အခါ၊ ႏႈတ္လံုတဲ့ မိတ္ဘက္ေကာင္းမျဖစ္တဲ့အခါ၊ ႏိုင့္ထက္စီးနင္လုပ္တာ.. စတာေတြေၾကာင့္ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြကို ဆံုးရံႈးရတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔မွာ အခက္အခဲေတြ၊ ျပသနာေတြ၊ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္မႈေတြ ၾကံဳလာတဲ့အခါ အျမဲရင္ဖြင့္တိုင္ပင္လို႔ ရတဲ့ သူေတြကို သတိရတတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလို သတိရျပီး သူတို႔နဲ႔ ေတြ႔ဆံုတဲ့အခါ ျပသနာေတြကို အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြကေတာ့ တကယ့္နားေထာင္သူေကာင္းေတြေပါ့။

စကားေတြ မဆံုးခင္အထိ ဘာကိုမွ မေ၀ဖန္ဘဲ နားေထာင္ျပီး ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္လည္ေဖးမေပးတတ္ၾကတာကိုေတာ့ ၾကံဳဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔ဟာ တစ္ခါတရံ နားေထာင္သူေကာင္းျဖစ္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကပါတယ္။ ဒီလိုေမ့ေလ်ာ့မႈေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြဟာ တိုင္ပင္စရာမရိွေတာ့ဘဲ ေနာက္ထပ္ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြ ရရိွျပီး ဘ၀ခရီးကို အျပည့္အ၀ျဖတ္သန္းၾကပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ႏႈတ္လံုမႈပါပဲ။ ဒါဟာ လူ႔က်င့္၀တ္တစ္ခုလိုပဲ အင္မတန္မွ အေရးၾကီးလွပါတယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ေတာ့ ကၽြန္မနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ အခိုင္အမာတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ခံတပ္ၾကီးတစ္ခုလို တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ျပသနာေတြ၊ ရင္ဖြင့္သံေတြ၊ ေျဖရွင္းေနရတဲ့ အခက္အခဲေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ၾကားမွာသာ ရိွေနျပီး ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ထုတ္မေျပာတဲ့ စကားေတြအျဖစ္ သိမ္းဆည္းထားပါတယ္။ အေရးၾကီးကိစၥနဲ႔ ဖြင့္ေျပာရမယ္ဆိုရင္လည္း ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ သေဘာတူညီခ်က္ကို အင္မတန္မွ အေလးထားပါတယ္။

တစ္ခါကေတာ့ ႏႈတ္မလံုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္စရာေတြ ၾကံဳခဲ့ဖူးပါတယ္။ ႏႈတ္မလံုမွန္းသိျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူ႔အတြက္ ကၽြန္မက ဘယ္ေတာ့မွ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြမျဖစ္ေတာ့ဘဲ နားေထာင္သူအျဖစ္သာ က်န္ရိွေနျပီး တျဖည္းျဖည္းေ၀းကြာခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏႈတ္လံုဖို႔ဆိုတာ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ အလြန္အေရးၾကီးတဲ့အေၾကာင္းလည္း လက္ဆင့္ကမ္းခ်င္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ ႏိုင့္ထက္စီးနင္းလုပ္တာမ်ိဳးေပ့ါ။ အဖိုးတန္မိတ္ေဆြနဲ႔ မွ်တတဲ့ ရင္းႏွီးမႈ တည္ေဆာက္ရမယ့္အစား အျမဲအႏိုင္ယူခ်င္တာ၊ ကိုယ့္စကားကိုသာ လက္ခံေစခ်င္တာ၊ ကိုယ့္မိတ္ေဆြရဲ႕ အၾကံဥာဏ္ကို အျမဲေလွာင္ရယ္တာ၊ သူ႔အေတြ႔အၾကံဳေတြကို အျမဲဟာသလုပ္ျပီး အႏိုင္ယူတာ။ ကိုယ့္မိတ္ေဆြ ဖြင့္ဟထားတဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြကို ထုတ္ေဖာ္ျပီး ေလွာင္ေျပာင္အႏိုင္ယူတာ စတာေတြေၾကာင့္လည္း မိတ္ေဆြစစ္ေတြကို ဆံုးရံႈးတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ႏႈတ္လံုျပီး အႏိုင္မယူတတ္ဘဲ နားေထာင္တတ္သူေတြအျဖစ္ မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ ရင္ႏွီးမႈ တည္ေဆာက္ၾကဖို႔ကေတာ့ အျမဲအေရးၾကီးပါတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူဆိုတာ တစ္ဦးတည္းေနထိုင္တဲ့ သတၱ၀ါမွ မဟုတ္တာေလ။

ေလးစားလွ်က္
ခင္ႏွင္းၾကည္သာ
(၅-၃-၂၀၁၆)

Photo Credit to: Original Uploader

ေနတတ္လာခဲ့ၿပီ

အေပၚယံေတြခ်ည္းပဲ ေပးဖူးသူအခ်ိဳ႕ေႀကာင့္
ကိုယ္လည္း တျဖည္းျဖည္း သံေယာဇဥ္ နည္းလာတတ္ခဲ့တယ္

စိတ္ထိခိုက္ျခင္းေတြ ေပးခ့ဲဖူးသူအခ်ိဳ့ေႀကာင့္
ကိုယ့္စိတ္ေတြ အရင္ကထက္ ေနတတ္လာခဲ့တယ္

လိုအပ္မွ ခင္မင္ျပတတ္တဲ့ သူအခ်ိဳ့ေႀကာင့္
ကိုယ့္ခင္မင္မွုေတြ ေဘာင္က်ဥ္းက်ဥ္းလာခ့ဲတယ္

စကားခ်ိဳခ်ိဴေလးေျပာျပီး လိမ္ညာတတ္သူအခ်ိဳ့ေႀကာင့္
ကိုယ့္ယံုႀကည္မွုေတြ တျဖည္းျဖည္း ေအးစက္တတ္လာခ့ဲတယ္

ခဏခဏ အသံုးခ်ခံ ျဖစ္လာရေတာ့လည္း
ကိုယ့္ေစတနာေတြ
အရင္ကထက္ ေလ်ာ့နည္းတတ္လာခဲ့တယ္

ေပးသေလာက္ေလးပဲ ယူလိုက္တယ္
ေျပာသေလာက္ေလးပဲ ယံုေပးလိုက္တယ္
ေနတတ္သလိုေလးပဲ နားလည္မွု ထားလိုက္တယ္
ကူညီႏိုင္သေလာက္ပဲ ေပးဆပ္လိုက္တယ္

ကိုယ့္စိတ္ကို ေျပာင္းလဲေစခ့ဲသူအခ်ိဳ့ကို
အရာရာအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရင္း
အရင္ကထက္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ကိုယ္တကယ့္ကို ေနတတ္လာခ့ဲပါတယ္ .....

Credit. ရြက္သစ္

ရင္ဘတ္ မိတ္ေဆြ

ဆရာေတာ္ အရွင္ဆနၵာဓိက မိန္႔ခဲ့ဖူးတဲ့ စကားထဲက အနွစ္သက္ဆံုးစကားလံုးက` ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြ ´ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးပါ။

လူေတြမွာ မိတ္ေဆြေတြ အမ်ားႀကီးရွိနိုင္ေပမယ့္ ရင္ဘတ္ မိတ္ေဆြဆိုတာကေတာ့ အနည္းငယ္သာ ရွိတတ္ပါတယ္တဲ့။

ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြဆိုတာ သူ႔အေၾကာင္းကိုယ့္အေၾကာင္း ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ ဖြင့္ဟတိုင္ပင္ရင္ဖြင့္လို႔ရသူ၊ ကြယ္ရာမွာအတင္းမတုတ္သူ။ ကိုယ့္ေပၚ ေစတနာေကာင္းထားၿပီး ကိုယ႔့္အက်ိဳးစီးပြားကို လိုလားသူ၊ ကိုယ့္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ ဝမ္းေျမာက္ေပးၿပီး ကိုယ့္က်ရွံုးမႈအတြက္ စာနာေဖးမ အားေပးနိုင္သူမ်ိဳးေပါ့။

ဘဝမွာ အေပါင္းအသင္းေတြမ်ားမ်ားရွိဖို႔ လိုအပ္ေပမယ့္ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြကေတာ့ တစ္ေယာက္ေလာက္ရွိရင္ ေတာ္ေတာ္ လံုေလာက္ေနပါၿပီ။

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ကိုယ့္ဇာတိရပ္႐ြာမွာ ကိုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္ ငယ္သူငယ္ခ်င္းဆိုတာေတြနဲ႔ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြဆိုတာ ေပါေပါမ်ားမ်ားရွိေနနိုင္ေပမယ့္ ႀကီးျပင္းလာတာနဲ႔အမ်ွ အလုပ္ေတြအမ်ားႀကီး လုပ္လာတာနဲ႔အမ်ွ အၿပိဳင္အဆိုင္မ်ားတဲ့ေလာကႀကီးမွာ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြဆိုတာ တျဖည္းျဖည္းရွားပါးလာၿပီး ေနာက္ေက်ာကို ဓားနဲ႔ထိုးတဲ့သူမ်ိဳးသာ မ်ားမ်ားလာတတ္ပါတယ္။

ကိုယ္က သူမ်ားထက္ ထူးခ်ြန္ေအာင္ျမင္ေလ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြနည္းလာေလပါ။ လူ႔ေလာက သဘာဝမွာ နိမ့္ပါးေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုသာ သနားလိုက္တာလို႔ ကရုဏာထားနိုင္သူမ်ားလာေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႔ပခံုးခ်င္းယွဥ္လာသူ ကိုယ့္ေအာက္ကေန ကိုယ့္အထက္ တက္သြားသူေတြအေပၚမွာေတာ့ မုဒိတာထားနိုင္ခဲတာပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ မုဒိိတာဟာ အခက္ဆံုးလို႔ တရားေတာ္ေတြမွာ ေဟာၾကားခဲ့တာပါ။ အသက္အ႐ြယ္လာတာနဲ႔အမ်ွ လူ႔စိတ္သဘာဝအမ်ိဳးမ်ိဳးကို နားလည္လာရတဲ့အခါ တရားက်စရာကိစၥေတြကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ႀကံဳဖူးလာရတတ္ပါတယ္။

ကိုယ့္ကို ပညာသားေတြနဲ႔ ဆက္ဆံသူလား၊ စိတ္ရင္းအမွန္နဲ႔ ဆက္ဆံသူလားဆိုတာ ခြဲျခားတတ္လာပါတယ္။ ကိုယ့္အေပၚ `ရွိသာခိုး...ၿငိဳးလ်က္ပါပဲ´ ဆိုတာမ်ိဳး သေဘာထားသူလားဆိုတာလည္း သိလာရတတ္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ့္ကို ညာေနတယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ .. ပက္ခနဲတုန္႔ျပန္ေျပာပစ္လိုက္စရာ အေၾကာင္းအရာစကားလံုးလည္းရွိေပမယ့္ အၿပံဳးမပ်က္ ၿငိမ္နားေထာင္ေနလိုက္ရတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။

သိျခင္းေတြမ်ားလာေလ ထိန္းခ်ဳပ္ရတာမ်ားလာေလ ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြရွားလာေလပါ။ မယံုၾကည္ရေသာ လူမ်ားစြာက မယံုတတ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးတဲ့အခါ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာ ယံုၾကည္မႈဟာ ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္ဆိုတာ သိျမင္လာရတတ္ပါတယ္။

အဲ့ဒီအခါမ်ိဳးမွာ ဘာမွမသိ နားမလည္တဲ့ ငယ္ဘဝဆီက ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႕တန္ဖိုးကို သိျမင္လြမ္းဆြတ္လာရတတ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့...

လူ႔ဘဝရဲ႕တန္ဖိုးအရွိဆံုးေတြထဲက တန္ဖိုး မျဖတ္နိုင္ေသာ အရာတစ္ခုဟာ.....

ရင္ဘတ္မိတ္ေဆြပါ.....။
( ပုညခင္)

မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္မလား ပေလြမႈတ္မလား ကိုယ့္လူတို႔...

တစ္ခါတုန္းက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္
မုန္႔ဟင္းခါးကို အထမ္းနဲ႔ လိုက္ေရာင္းတယ္
သူက မုန္႔ဟင္းခါးကို က်က်နနခ်က္တတ္ေတာ့
သူ႔မုန္႔ဟင္းခါးက အင္မတန္ ေရာင္းေကာင္းတယ္...

စားေကာင္းလြန္းအားႀကီးေတာ့
သူ႔ မုန္႔ဟင္းခါးက အေစာႀကီးကုန္ကုန္သြားတယ္
သူကလည္း မုန္႔ဟင္းခါးကို ေစတနာပါပါနဲ႔ ခ်က္တယ္
သူ႔ မုန္႔ဟင္းခါးလည္း နာမည္ရလာတယ္...

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔ ခါတိ္ုင္းထက္ ေစာၿပီးေတာ့ကို
မုန္႔ဟင္းခါးက ေရာင္းလို႔ ကုန္သြားတယ္
ဒီေတာ့ ေကာင္ေလးလည္း ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔
သူ႔မွာပါလာတဲ့ ပေလြကို ထိုင္မႈတ္တယ္...

ေကာင္ေလးက ပေလြမႈတ္တာ ဝါသနာပါတယ္
ဒါေပမဲ့ ပညာရွင္တစ္ေယာက္လို
မႈတ္တတ္တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး
သို႔ေသာ္ နားေထာင္လို႔ ေကာင္းရံုေတာ့
အသင့္အတင့္ မႈတ္တတ္တယ္...

အဲ့ေတာ့ သူပေလြမႈတ္ေနတုန္းမွာ
ေဘးနားက ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူေတြက
သတိထားမိၿပီး လာနားေထာင္ၾကတယ္
လက္ခုပ္ၾသဘာေပးၾကတယ္
ဟိုသီခ်င္းေလးမႈတ္ျပပါ ဒီသီခ်င္းေလးမႈတ္ျပပါေပါ့...

သူကလည္း ႀကိဳးႀကိဳးစားစားနဲ႔ မႈတ္ျပတယ္
လူေတြကလည္း ဝိုင္းလို႔ နားေထာင္ၾကတယ္
ဒီလိုနဲ႔ သူက တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္
မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ဖို႔ကို စိတ္မပါေတာ့ဘူး
ပေလြကို ဘယ္သီခ်င္းေတြ မႈတ္ျပရမလဲပဲ
စဥ္းစားေတာ့တယ္ အဲ့ဒီမွာပဲ စိတ္ကေရာက္ေနတယ္...

မုန္႔ဟင္းခါးအိုးႀကီးကို ပစ္ထားတယ္
ခါတိုင္းလို စိတ္ပါလက္ပါနဲ႔ မခ်က္ေတာ့ဘူး
လူေတြလက္ခုပ္ၾသဘာေပးတဲ့ ပေလြမႈတ္တာကိုပဲ
သာယာၿပီး ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတယ္...

အဲ့ဒီမွာ သူ႔မုန္႔ဟင္းခါး နာမည္ပ်က္သြားတယ္
အရင္လို မေရာင္းရေတာ့ဘူး
ပေလြကလည္း ပညာရွင္မဟုတ္ဘူး
ဒီအတိုင္း ဝါသနာရွင္အဆင့္ မႈတ္တတ္႐ံုဆိုေတာ့
အဲ့ဒါနဲ႔လည္း အလုပ္မျဖစ္ဘူး
ေနာက္ဆံုး ေမ်ာက္သစ္ကိုင္းလြတ္ၿပီး
ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္နဲ႔ ဒုကၡေရာက္သြားတယ္...

ပံုျပင္ရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကိုေတာ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပဲ သာဓကျပပါ့မယ္
ကၽြန္ေတာ္က အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္နဲ႔ အသက္ေမြးတယ္
အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္နဲ႔ ကုမၸဏီမွာလုပ္တယ္
အဲ့ဒီက လစာရတယ္
ဒါကၽြန္ေတာ္ခ်က္ရတဲ့ မုန႔္ဟင္းခါးပဲ...

ေနာက္ Facebook ေပၚမွာ စာေရးတယ္
တခ်ိဳ႕ေတြ ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္
ကၽြန္ေတာ္ ဒါကို သာယာမိတဲ့အခါရွိတယ္
ဒီစာေရးတာက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္
ပေလြမႈတ္တဲ့အလုပ္ပဲ...

Facebook ေပၚမွာ စာေရးတဲ့ ပေလြမႈတ္တာကို
သာယာၿပီး တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ဘာေရးရမလဲ
ဘာတင္ရမလဲ like ေတြ ေသာင္းခ်ီေအာင္
Follower ေတြ သိန္းခ်ီေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုၿပီး
ေတြးေနၿပီးေတာ့ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ရမယ့္
လစာရေနတဲ့ ကုမၸဏီက အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္ကို
အာရံုမစိုက္ဘူးဆိုရင္ ဘယ္ဘဝေရာက္သြားမယ္ထင္လဲ...

ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စဥ္းစားရမွာေပါ့
ငါ့ရဲ႕မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္တဲ့အလုပ္က ဘာလဲ
ငါ့ရဲ႕ပေလြမႈတ္တဲ့အလုပ္က ဘာလဲ
ငါမုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ေနတာလား
ငါပေလြမႈတ္ေနတာလားေပါ့...

တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ထူးခၽြန္ၾကပါတယ္
အလုပ္ႏွစ္ခု တၿပိဳင္တည္း အာရံုစိုက္ႏိုင္တယ္
မုန္႔ဟင္းခါးလည္း အခ်က္ေကာင္းတယ္
ပေလြလည္း အမႈတ္ေတာ္တယ္
သို႔ေသာ္ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ရွားပါတယ္...

တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း အစက မုန္႔ဟင္းခါခ်က္တယ္
ေနာက္ေတာ့ ပေလြေျပာင္းမႈတ္တယ္
ပေလြကို ေသခ်ာေလ့လာသင္ယူၿပီး မႈတ္ေတာ့
ပညာရွင္အဆင့္ျဖစ္သြားတယ္
အဲ့ဒါနဲ႔ အသက္ေမြးသြားတယ္ ဒါမ်ိဳးလည္း ရွိႏိုင္တယ္...

ဆိုလိုတာက ေမ်ာက္သစ္ကိုင္း မလြတ္ေစနဲ႔ေပါ့
မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ရင္လည္း ေသခ်ာခ်က္
မဟုတ္ရင္လည္း ပေလြကို ေသခ်ာမႈတ္
အေရးႀကီးတာက ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ကာလမွာ
ေယာင္ဝါးဝါး လက္ခုပ္ၾသဘာေတြကို
နားမေယာင္မိေစနဲ႔ေပါ့ မသာယာမိေစနဲ႔ေပ့ါ...

ဒီလိုမွမဟုတ္ဘဲ မုန္႔ဟင္းခါးလည္း အာရံုမစိုက္
ပေလြကိုလည္း ေသခ်ာမမႈတ္တတ္ဘဲ
ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတယ္ဆိုရင္
ကိုယ့္ဘဝလည္း ပံုျပင္ထဲက ေကာင္ေလးလိုပဲ
နိဂံုးခ်ဳပ္သြားႏိုင္တာေပါ့...

အခုေရးထားတဲ့ status ေလးဟာ
ဆရာေမာင္သာခ်ိဳရဲ႕ေဆာင္းပါးထဲက ပံုျပင္ေလးကို
ကိုးကားေရးသားထားတာျဖစ္ပါတယ္
ကိုယ့္ဘဝရဲ႕အဓိကနဲ႔ သာမညကို
ခြဲျခားသိျမင္ႏိုင္ၾကပါေစ (ကၽြန္ေတာ္အပါအဝင္ေပါ့)...

credit - Wai Phyo Maung
Admin-Khin Gone Ye Win

အေတြးအေခၚေလးတစ္ခု မတူတာေလာက္နဲ႕ပဲ...

ကိုယ္နဲ႕ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆ မတူတုိင္းသာ အန္ဖရန္႕လုပ္ရမယ္၊ ဘေလာ့ရမယ္ဆိုရင္ တစ္ေန႕ေန႕ေရာက္ခဲ့ရင္ ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့ေတာ့မယ္ထင္တယ္... :P

ေပၚပင္ လတ္တေလာ ျဖစ္ေနတဲ့ သတင္းေတြ၊ အျဖစ္အပ်က္ေတြအေပၚမွာ အေတြးအေခၚအယူအဆ မတူညီတိုင္းသာ လိုက္လိုက္ျပီးေတာ့ ဘေလာ့ရမယ္ဆိုရင္ friend list ထက္ block list က ဆယ္ဆမက ပိုမ်ားလာမလားပဲ...
ျပႆနာတစ္ခု ျဖစ္လာရင္ အမွန္အတိုင္း ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဖို႕က လံုေလာက္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ အစံုအလင္ သိထားမွပဲ မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္ႏိုင္မယ္လို႕ထင္တယ္။ ကိုယ္က ဒီကိစၥကုိ မွန္တယ္ထင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တျခားတစ္ေယာက္က မွားတယ္လို႕ ထင္ေနတယ္ဆိုရင္ သူဘာလို႕ မွားတယ္ထင္တာလဲဆိုတာကို နားေထာင္ရတာ စိတ္၀င္စားဖို႕ ေကာင္းတယ္။ တစ္ဘက္ဘက္က လံုေလာက္တဲ့ အခ်က္အလက္ မရထားတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္နဲ႕ အေတြးအေခၚမတူတဲ့ သူေတြရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြကို နားေထာင္ရမယ္ဆိုရင္ တခါတရံမွာ ကုိယ္မျမင္မိတဲ့ ရွဳေထာင့္ကေနလဲ ၾကည့္တတ္သြားေစတယ္။

ဒီကိစၥေလးတစ္ခုအတြက္ ကိုယ္နဲ႕ အေတြးအေခၚမတူတဲ့ သူေတြကို လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ဘေလာ့လိုက္လို႕ ေလာေလာဆယ္ မ်က္စိေအး၊ နာေအးျဖစ္သြားေပမယ့္... ေနာက္ ေပၚပင္ျပႆနာတစ္ခု ေပၚလာတဲ့အခါ အရင္ျပႆနာတုန္းက သေဘာထားတူခဲ့သူေတြထဲကပဲ အခုျပႆနာမွာ မတူတာေတြ ျဖစ္လာျပန္ေရာ၊ အဲဒီအခါ ထပ္ျပီး ဘေလာ့ရျပန္ေရာ။ ေလာေလာဆယ္ ေအးသြားျပန္ေရာ... ေနာက္ျပႆနာတစ္ခု ေပၚလာေတာ့ အေတြးအေခၚမတူတဲ့သူေတြ ထပ္ေတြ႕ျပန္ေရာ... ဘေလာ့ရျပန္ေရာ... အဲဒါေတြနဲ႕ပဲ သံသရာလည္ေနတယ္... :)

ဒါေၾကာင့္ ေပၚလာတဲ့ ျပႆနာတိုင္းမွာ အေတြးအေခၚတူသည္ျဖစ္ေစ၊ မတူသည္ျဖစ္ေစ... တင္ခ်င္တဲ့ပို႕စ္ကို တင္ခ်င္သလို စိတ္တိုင္းက် လြတ္လြတ္လပ္လပ္ တင္ၾကပါ။ ကိုယ္ထင္တာေတြလည္း ထင္သလို ေရးခ်င္သလို ေရးၾကပါ... ခိုင့္အတြက္ေတာ့ အရင္ကတည္းက ခင္ထားျပီးသား သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြအားလံုးကို ဘယ္ကိစၥမွာမဆို သေဘာထား တူသည္ျဖစ္ေစ၊ မတူသည္ျဖစ္ေစ... အခင္အမင္ မပ်က္ပါဘူး... လို႕... :)

ေပၚပင္ ကိစၥတစ္ခုခု ေပၚလာတိုင္းမွာ... "ဒီကိစၥအေပၚ ဒီလိုျမင္ရင္၊ ဒီလိုအေတြးအေခၚရွိရင္ ငါ့ကို အန္ဖရန္႕လုပ္ၾကပါ၊ ဘေလာ့သြားၾကပါ၊ အန္ဖရန္႕ လုပ္ျပစ္မယ္၊ ဘေလာ့ျပစ္မယ္..." ဆိုတဲ့ status ေတြကို ေပၚပင္ ျပႆနာေတြေပၚေပၚလာတိုင္း မၾကာခဏ ေတြ႕ေတြ႕ေနရတာ စိတ္မေကာင္းလို႕ ဥာဏ္မွီသေလာက္ေလး ေရးလိုက္တာပါ...
အမွားပါခဲ့ရင္လည္း နားလည္ေပးၾကပါ... :)

ခိုင္

-------

Shared from Khine Khine
Favorite Collections
https://www.facebook.com/Favorite-Collections-273212476167679/

စြဲမွန္းမသိတဲ့ ေမာဟစြဲ

က်မတို႔ကို ဝိပႆနာပညာကို အေသးစိတ္ သင္ၾကားေပးေနတဲ့ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာဦးစိုးလြင္က ေရသန္႔ဗူးတစ္ဗူးကို ကိုင္ၿပီး က်မတို႔ကို "ဘာျမင္လည္း" လို႔ေမးေတာ့ က်မတို႔အားလံုးကလည္း "ေရ"လို႔ ေျဖၾကပါတယ္။

ဆရာႀကီးက "ကိုယ္တကယ္ျမင္တာကို ေျပာၾကပါ" ဆိုေတာ့လည္း အားလံုးက "ေရ"လို႔ဘဲ ထပ္ေျပာၾကပါတယ္။ ဆရာႀကီးက "ေရဆိုတာ သတ္မွတ္ပညတ္ထားတဲ့ နာမည္တခုသာျဖစ္တယ္။ အဂၤလိပ္လိုဘဲ တတ္တဲ့လူက water လို႔ ေျဖမယ္။ ကုလားလို တတ္တဲ့လူက ပါနီလို႔ ေျဖမယ္။ တရုတ္လိုတတ္တဲ့ လူက ေစြ႔ လို႔ေျဖမယ္။ တကယ္ေတာ့ လူတိုင္း အတူတူျမင္ေနတာက ၾကည္ေနတဲ့ အေရာင္ေလးပါဘဲ" လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့မွ က်မလည္း ဆရာ့ကို ေတာ္ေတာ္အားနာသြားပါတယ္။

ဆရာက က်မတို႔ကို အခ်ိန္တိုင္းအခ်ိန္တိုင္း ေရွ႕စိတ္က တကယ္ ျမင္တဲ့ ၾကားတဲ့ နံတဲ့ အရသာရွိတဲ့ ထိတဲ့ အတိုင္းကို ဘာပညတ္မွ သတ္မွတ္ခ်က္မွ မပါတဲ့ သတိဦးေဆာင္တဲ့ ေနာက္စိတ္ကေန သိေနေအာင္ ေရွ႕စိတ္ကို ေနာက္စိတ္နဲ႔ သတိကပ္ထားဖို႔ တဖြဖြသင္ၾကားေနတဲ့ ၾကားထဲက က်မတို႔ကလည္း ေရွ႕စိတ္က တကယ္ေတာ့ ၾကည္ေနတဲ့ အေရာင္ေလးကိုသာ ျမင္ၾကလွ်က္နဲ႔ အဲဒီေရွ႕စိတ္ကို လြတ္သြားၿပီး ေနာက္စိတ္မွာ တစ္သက္လံုးမွတ္ထားတဲ့ သညာအတိုင္း "ေရ"လို႔ဘဲ ေျဖၾကပါတယ္။

ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ဝါဒဟာ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာတရားတစ္ခုသာ မဟုတ္ဘဲ အနက္နဲဆံုးေသာ အခက္ခဲဆံုးေသာ အျမင့္ျမတ္ဆံုးေသာ ပညာ တခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပညာရပ္ဟာ ေက်ာင္းစာေတြလို အလြတ္က်က္မွတ္ရံုနဲ႔ သိျမင္တတ္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့ ပညာ မဟုတ္ဘဲ ျမတ္စြာဘုရားသင္ၾကားေပးခဲ့တဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးက်င့္စဥ္အတိုင္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ က်င့္ႀကံအားထုတ္မွသာ ကိုယ္ပိုင္ပညာအျဖစ္ မဂ္ဥာဏ္ျဖစ္ထြန္းမည့္ အရာပါ။

ျမတ္စြာဘုရားက က်မတို႔ကို သဘာဝတရားႀကီးရဲ႕ ျဖစ္စဥ္နဲ႔ သဘာဝတရားႀကီးရဲ႕ အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ျပသ သင္ၾကား ေပးသြားတာပါ။
၁။ သဘာဝတရားႀကီးရဲ႕ အမွန္တရားကေတာ့ သဘာဝတရားႀကီးမွာ အတၱမရွိဘူး။
၂။ သဘာဝတရားႀကီးရဲ႕ ျဖစ္စဥ္မွာ အရာရာဟာ အေၾကာင္းတရားေပၚတည္မွီၿပီး အက်ိဳးတရားေတြက သူ႔သေဘာသူေဆာင္ၿပီး အေၾကာင္းအားေလွ်ာ္စြာ ျဖစ္ေပၚေနၾကတာဆိုတဲ့ အနတၱတရားသာ ျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ က်မတို႔အားလံုး ျပင္ပေလာကႀကီးကို ျမင္ျခင္း ၾကားျခင္း နံျခင္း စားျခင္း ထိျခင္း ဆိုတဲ့ အမွဳကိစၥ ၅မ်ိဳးနဲ႔သာ ဆက္ဆံႏိုင္ၾက ဆက္ဆံေနၾကတာပါ။ အဲဒီလို ဆက္ဆံတိုင္းလည္း တကယ္စင္စစ္က အင္မတန္မွ ရိုးရွင္းသန္႔စင္တဲ့ အရွိအမွန္ ပရမတ္တရားေတြရဲ႕ လကၡဏာေတြျဖစ္တဲ့ အဆင္းအေရာင္၊ အသံ၊ အနံ႔၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႔ေတြနဲ႔ဘဲ ဆက္ဆံေနၾကရတာပါ။

ပရမတ္ရဲ႕ သဘာဝအတိုင္း ဒါေတြအားလံုးဟာ ေရွ႕စိတ္မွာ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တဲ့ ပစၥဳပၸန္တခဏအတြင္း ျဖစ္လည္းျဖစ္ ္ခ်ဳပ္လည္းခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားတတ္ေတာ့ ေနာက္စိတ္မွာ အင္မတန္သမာဓိခိုင္တဲ့ သတိမရွိလို႔ကေတာ့ ဒါကိုလံုးဝ မသိမျမင္လိုက္ဘဲ က်မတို႔ကို ဆရာကေရသန္႔ဗူးျပေမးတဲ့ အခ်ိန္မွာ တကယ္က အၾကည္ေရာင္အဆင္းပရမတ္ကိုဘဲ ျမင္သိလိုက္တဲ့ အနတၱေနရာမွာ တသံသရာလံုးကစြဲေနတဲ့ အတၱတရားက သူ႔အလိုအတိုင္း ႀကီးစိုးခ်ယ္လွယ္ ၿပီး အခိုင္အမာ ပညတ္စြဲ"ေရ" ျဖစ္သြားတာပါဘဲ။

"ေရ" ဆိုတာ ကိေလသာျဖစ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းနည္းပါးတဲ့ အရာမို႔ ေရလို႔ အထင္အျမင္ အသိအမွတ္ ္မွားရံုသာမွားျခင္းဟာ သိတ္ျပႆနာမရွိေပမဲ့ ဖန္ခြက္တစ္ခုထဲက ပုလင္းတစ္ခုထဲက ပယင္းေရာင္အဆင္းကို ပစၥဳပၸန္တဲ့တဲ့မွာ ပယင္းေရာင္အဆင္းလို႔ ျမင္ရံုဘဲ ျမင္တဲ့ ေရွ႕စိတ္ကို ေနာက္စိတ္က သတိမျပဳမိလိုက္ဘဲ အရက္လို႔ ပညတ္စြဲ ဝင္သြားရင္ေတာ့ အရက္ႀကိဳက္တဲ့ လူမွာ ေလာဘကိေလသာအကုသိုလ္ျဖစ္ရသလို၊ အရက္မုန္းတဲ့သူမွာ ေဒါသကိေလသာအကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာသြားပါၿပီ။ အၾကည္ေရာင္ရွိတဲ့ အဆင္းကို ေရ၊ ပယင္းေရာင္ရွိတဲ့ အဆင္းကို အရက္လို႔ အလြဲလြဲ အမွားမွား ထင္မွတ္လိုက္ျခင္းဟာ ႀကိဳက္လို႔စြဲတဲ့ ႀကိဳက္စြဲ ေလာဘစြဲ၊ မႀကိဳက္လို႔စြဲတဲ့ မႀကိဳက္စြဲ ေဒါသစြဲေတာ့ မဟုတ္ေပမဲ့ က်မတို႔ ပုထုဇဥ္ေတြ အားလံုးစြဲေနတဲ့ မသိစြဲ ေမာဟစြဲပါဘဲ။

ို႔ရုပ္ရွင္ရိုက္တဲ့ထဲမွာ အရက္ေသာက္ၿပီး မူးတဲ့အခန္းေတြရိုက္ရင္ ပယင္းေရာင္ အဆင္းရွိတဲ့ ေရေႏြၾကမ္းကို ပုလင္းထဲထဲ့ ခြက္ထဲထဲ့ ေသာက္ျပ မူးျပေနၾကတာဟာ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ ဒီအျမင္မွားအမွတ္မွားမွဳ ေမာဟစြဲကို အခြင့္ေကာင္းယူ မ်က္လွဲ႔ျပေနၾကတာပါဘဲ။

ဒီအမွန္တရားကို ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔ သိျမင္ႏိုင္ဖို႔ကေတာ့ ေရွ႕စိတ္မွာ ျဖစ္ေပၚသြားတဲ့ ျမင္သိစိတ္္ ၾကားသိစိတ္ နံသိစိတ္ စားသိစိတ္ ထိသိစိတ္တို႔ကို သမာဓိခိုင္တဲ့ သတိဦးစီးတဲ့ ေနာက္စိတ္ နဲ႔ ကပ္ၾကည့္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ကို ဝိရိယနဲ႔ ပ်ိဳးေထာင္ျခင္းက စေလ့က်င့္ရပါတယ္။

"သမထသည္ အသိလြယ္ၿပီး အက်င့္ခက္၏။
ဝိပႆနာသည္ အက်င့္လြယ္ၿပီး အသိခက္၏။" ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကား အတိုင္း ဝိပႆနာကို က်င့္ႀကံအားထုတ္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္
၁။ ရုပ္နာမ္ပရမတ္တရားေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ပိုင္းျခား သိရွိနားလည္တဲ့ "နာမရူပပရိေစၧဒဥာဏ္"နဲ႔
၂။ ဒီအက်ိဳးတရားရုပ္နာမ္ေတြရဲ႕ ျဖစ္ေပၚခ်ဳပ္ေပ်ာက္ေနမွဳ အေၾကာင္းတရားေတြ နားလည္သေဘာေပါက္တဲ့ "ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္" တို႔ကို ရရွိပိုင္ဆိုင္ထားဖို႔ သိစရာေတြ အမ်ားႀကီးကို ဆရာသမားေကာင္းေတြထံမွာ ဦးစြာသင္ယူထားၾကရမွာပါ။

ဒီလိုသင္ယူေနၾကျခင္းက မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး မိန္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ "ဝိပႆနာတရား အားမထုတ္ခင္ ဒိ႒ိကို အသိနဲ႔ျဖဳတ္ေနျခင္း" ပါဘဲ။

(ဤေဆာင္းပါးျဖင့္္ မသိမွဳ အဝိဇၨာေမာဟမွ သိမွဳ ဝိဇၨာပညာ သို႔ ေျပာင္းလဲေၾကာင္း ဝိပႆနာသတိပဌါန္ျမတ္တရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား အမွဴးျပဳေသာ သံဃာအားလံုးႏွင့္ ဝိသုဒၶိမဂ္ဓမၼလမ္းဝိပႆနာဆရာႀကီး ဦးစိုးလြင္ (မႏၲေလး)ႏွင့္ လူပုဂၢိဳလ္ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာ အားလံုးကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ပါ၏။)

ေမတၱာရည္လွ်က္
ေရႊဇီးကြက္
Credit to Myint Myint Khin Pe

စိတ္ေဖာင္းပြျခင္း

မ်ားေသာအားၿဖင့္ ပစၥည္းဥစၥာတို႔၊
ရာထူးတို႔ ရွိလာတဲ့အခါမွာ လူက မာနေတာ္ေတာ္ၾကီးလာတယ္။
မာနၾကီးလာတာကို
psychic inflation လို႔ေခၚတယ္။

ဘဝင္ၿမင့္သြားတာတို႔ မာနၾကီးသြားတာတို႔
ဆိုတာဟာ အတြင္းမွာ empty ၿဖစ္ေနတဲ့
သေဘာကို ထင္ဟပ္ၿပတာပဲ။
empty ၿဖစ္ေနတဲ့ လကၡဏာကို ၿပတာပဲ။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တကယ္ တန္ဖိုးရွိတယ္လို႔
တကယ္မယံုၾကည္ဘဲနဲ႔..

စိတ္ထဲမွာ သံသယရွိေနတဲ့သူဟာ
ၿပင္ပအရာေတြကို မွီၿပီးေတာ့
အဲဒီအရာေတြအားကိုးနဲ႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးရွိတယ္လို႔႔
ၿပခ်င္တယ္။
အဲသလို ၿပခ်င္တဲ့အခါမွာ
မာနၾကီးလာတာပဲ။

မာနၾကီးတယ္ဆိုတာကိုက
သူ႔ကိုယ္သူ ယံုၾကည္မူမရွိဘူး
ဆိုတာကို ၿပေနတာပဲ။
ဒါေတာ္ေတာ္ေလး
စဥ္းစားဖို႔ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ပဲ။
မာန္မာနၾကီးၾကီး ေနၿပလိုက္တာဟာ
အမွန္ေတာ့ သူ႔ရင္ထဲမွာ
ၾကိတ္ၿပီးေတာ့ၿဖစ္ေနတဲ့
လူအထင္မၾကီးမွာ ေၾကာက္တဲ့စိတ္ကို
ဖံုးလိုက္တဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္
တစ္မ်ိဳးၿဖစ္တယ္။

စိတ္ဓါတ္အင္အား ေပ်ာ့ညံ့တဲ့သူ၊ စစ္မွန္တဲ့သတၱိမရွိတဲ့သူဟာ
သူတစ္ပါးကို အႏိုင္က်င့္ခ်င္တဲ့သူ
(ဒုကၡၿဖစ္ေအာင္၊ စိတ္ဆင္းရဲ
ကိုယ္ဆင္းရဲၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့သူ)
ျဖစ္လာတယ္။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အဆင့္အတန္းၿမင့္တဲ့ လူတစ္ေယာက္(အတြင္းအားမရွိတဲ႔သူ)လို႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ မခံစားရတဲ့သူဟာ လူၾကြားၾကီးၿဖစ္လာတယ္။

ၾကြားတာဟာ
လူအထင္မၾကီးခံရမွာ ေၾကာက္လို႔။
အဲဒါကိုမွန္မွန္ကန္ကန္ နားလည္ဖို႔လိုတယ္။
မာနၾကီးတာလည္း မေကာင္းသလို
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္ေသးေနတာလည္း မေကာင္းပါဘူး။

တခ်ိဳ႔က ကိုယ့္ကိုကိုယ္
အထင္ေသးတဲ့စိတ္ ရွိေနတယ္။
အဲသလို လူကလည္းပဲ
သူ႔အရည္အခ်င္းေတြကို
ေသေသခ်ာခ်ာ ထုတ္ေဖာ္ႏိုင္မွာလည္း
မဟုတ္သလို သူ႔အက်ိဳးကိုလည္းသူ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဘူး။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္ေသးေနတဲ့
လူူတစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေက်နပ္မူမရႏိုင္ဘူး။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အၿပစ္တင္ေနတာ၊
အထင္ေသးေနတာေတြဟာလည္း
ရွံဳခ်ေနတာဟာလည္း မာနတစ္မ်ိဳးပဲေနာ္။
မာနဟာ အင္မတန္ သိမ္ေမြ႔တယ္။
ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ျဖစ္သြားတာ
မာနပါပဲ။ ကိေလသာထဲမွာ
ပယ္ရခက္တာလည္း မာနပါပဲ။
ကိုယ္က သတိေတာ္ေတာ္
ထားႏိုင္ၿပီး တစ္စစပယ္မွ
ေတာ္ကာက်မယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ကုိကိုယ္
အထင္ေသးေနတာလည္း မေကာင္းဘူး။ မတရားမာနၾကီးေနတာလည္း မေကာင္းဘူး။
ဒီႏွစ္ခုစလံုးကို နားလည္ဖို႔ အင္မတန္အေရးၾကီးပါတယ္။

(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)
(“သေဘာထားၾကီးပါတယ္” စာအုပ္မွ
ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ ၿဖစ္ပါသည္။)
—
Tags: LIFE
Shared from Ma Aye Mi Khine

“အခ်ိန္မရိွဘူး”

ဒီေန႔ စာဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္မရိွဘူး
ေနာင္ႏွစ္အနည္းငယ္မွာ Junior ေတြကိုယ့္ကိုေက်ာ္သြားတဲ့အျဖစ္ကို ထိုင္ၾကည့္ဖို႔ အခ်ိန္ရိွရလိမ့္မယ္
.
ဒီေန႔ အားကစားလုပ္ဖို႔ အခ်ိန္ မရိွဘူး
ဒါဆို ေနာင္တခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆးရံုမွာ အိပ္ေနဖို႔ အခ်ိန္ရိွရလိမ့္မယ္
.
ဒီေန႔ ကိုယ္ရိွေနတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးကို ဂရုစိုက္ဖို႔ အခ်ိန္မရိွဘူး ဆိုရင္
ေနာင္ႏွစ္အနည္းငယ္မွာ အိမ္ေထာင္ေရးအသစ္တည္ေဆာက္ဖို႔ အခ်ိန္ရိွရလိမ့္မယ္
.
ဒီေန႔ ကုိယ့္ ကေလးနဲ႔ ေနေပးဖို႔ အခ်ိန္မရိွဘူးဆိုရင္
ေနာင္တခ်ိန္မွာ ဒီလို အခြင့္အေရးေကာင္းကို ေထာင္ျပီးႏွာေမ်ာဖို႔ အခ်ိန္ရိွရလိမ့္မယ္
.
ဒီေန႔ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ အလုပ္လုပ္ဖို႔ အခ်ိန္မရိွဘူးဆိုရင္
ေနာင္အခ်ိန္ေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ္မခ်စ္တဲ့ အလုပ္လုပ္ဖို႔ အခ်ိန္ေကာင္းေကာင္းရိွရလိမ့္မယ္
.
အစရိွသျဖင့္
ကိုယ္နဲ႔ ကိုက္တဲ့ ဥပမာကို ျဖည့့္ျပီး စဥ္းစားလို႔ရပါတယ္
.
ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကိုယ္လိုအပ္မယ့္အလုပ္ကို အခ်ိန္ေပးျပီးလုပ္ဖို႔ အခ်ိန္ေပးမွာလား?
ဒါမွမဟုတ္
ေနာင္တခ်ိန္မွာ ဒီလိုအရာေကာင္းေကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထိုင္ျပီးႏွာေမ်ာဖို႔ အခ်ိန္ေပးမွာလား ?
.
ကၽြန္ေတာ္အဲ့လိုေရးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Post ကိုအခုမွ စဖတ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက
ေမးခြန္းေတြအမ်ားၾကီးေတြ ထြက္လာလိမ့္မယ္
အခ်ိန္တကယ္မရိွတာဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ ?
အစရိွသျဖင့္ေပါ့
ဒါဆိုရင္ဒီ link အတိုင္း Post တစ္ခုကို အရင္ဖတ္ၾကည့္ပါ
ပိုျပီး နားလည္လိမ့္မယ္

https://goo.gl/dAGWbF
.
ဒီေန႕ကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ ဗ်
ကၽြန္ေတာ္ကို အားေပးတဲ့အတြက္ အရမ္းကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္
ေအာင္ျမင္မႈ ကိုဦးတည္ေသာ ေန႔ေလးတစ္ရက္ျဖစ္ပါေစ

Credit to: ေအာင္ျမင္သူ ဘယ္လိုေတြးလဲ ? : Online Skill Courses

သံသယမ်က္လုံး

တစ္ခါတုန္းက စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲကို အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ၀င္လာတယ္ ။ ဆိုင္ထဲၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ခံုေတြအားလံုးက အျပည့္ပါပဲ ။ သူထိုင္ဖို႔ေနရာမရွိဘူး ။
အမ်ိဳးသမီးက ေသခ်ာၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ အခန္းေထာင့္ စြန္းမွာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးထိုင္ေနတာကိုေတြ႔လိုက္တယ္ ။

တစ္ေယာက္တည္းမို႔ သူလည္း အဲဒီအမ်ိဳးသမီးဆီ ေလွ်ာက္သြားျပီး ထိုင္ခြင့္ျပဳပါ ခံုေတြ အျပည့္ျဖစ္ေနလို႔ပါလို႔ ေျပာလိုက္တယ္ ။
အမ်ိဳးသမီးက ေခါင္းညိတ္ျပတယ္ ။
ဒီလိုနဲ႔ စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြ မွာျပီး စားပါတယ္ ။ ထိုင္ခံုမွာ ပထမထိုင္ေနတဲ့အမ်ိဳးသမီးက သူ႔ထီးကို စားပြဲေဘးမွာ ေထာင္ထားပါတယ္ ။

ေနာက္၀င္လာတဲ့အမ်ိဳးသမီးက အလုပ္ကိစၥရွိတာေၾကာင့္ခပ္သြက္သြက္ပဲစားျပီး ပိုက္ဆံရွင္းလိုက္တယ္ ။ ျပီးေတာ့အေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ စားပြဲေဘးမွာ ေထာင္ထားတဲ့ထီးကို ယူျပီး ထြက္ဖို႔ျပင္လိုက္တယ္ ။

အဲဒါကိုျမင္တဲ့ပိုင္ရွင္အမ်ိဳးသမီးက
" အဲဒါ ကၽြန္မရဲ႕ထီးဆိုျပီးလွမ္းေအာ္လိုက္တယ္ " ထီးမွားယူလိုက္တဲ့အမ်ိဳးသမီးက အားနာစြာနဲ႔ သူ႔ထီးလို႔ထင္လို႔မွားယူမိတာျဖစ္ေၾကာင္းေတာင္းပန္ခဲ့တယ္ ။

ထီးမွားျပီးယူမိလို႔ အားနာနာနဲ႔ထြက္လာရတဲ့အမ်ိဳးသမီးက ဆိုင္အျပင္ေရာက္ေတာ့ ထီး၀ယ္ဖို႔သတိရလိုက္ပါတယ္ ။

ဒါေၾကာင့္ အျပန္လမ္းမွာ သူ႔သားနဲ႔သူနဲ႔ေဆာင္းဖို႔
အတြက္ထီးႏွစ္ေခ်ာင္း၀ယ္လိုက္တယ္ ။ တိုက္ဆိုင္လြန္းေတာ့ ဆိုင္မွာေတြ႔ခဲ့တဲ့ ထီးပိုင္ရွင္နဲ႔ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ျပန္ဆံုမိၾကပါတယ္ ။
ထီးပိုင္ရွင္က အမ်ိဳးသမီးလက္ထဲက ထီးႏွစ္ေခ်ာင္းကိုၾကည့္ျပီးအထင္ေသးတဲ့ပံုစံနဲ႔ေျပာလိုက္တယ္ ။

" ဒီေန႔ မဆိုးဘူးေနာ္ တြက္ေျခကိုက္သားပဲ "

--------------------------------------------------------------

တခ်ိဳ႕ေသာလူေတြဟာ လူေတြနဲ႔ဆက္ဆံတဲ့အခါ သံသယ မ်က္လံုးေတြကို ၾကိဳျပီး ဖြင့္ထားတတ္ၾကတယ္ လူေတြကို အျမင္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲထည့္ျပီး လူဆိုး ၊ လူေကာင္း ၊ လူယုတ္မာ ၊ မသူေတာ္ ၊ ေၾကာင္သူေတာ္ၾကြက္ခိုး ၊ ရုပ္ကိုကၾကည့္ပါလား ဒါလုပ္စားတာပဲေနမွာ ၊ အဲဒီမိန္းမေပါ့ ကြယ္ရာမွာ ေဖာက္ျပန္ေနတာ ၊ ဟိုလူေလ ေျပာတာ့ဘုရား လက္ကကားယား ဆိုတာေပါ့ စသျဖင့္ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကို ကိုယ့္ေဘာင္ထဲကေန ေပးတတ္ၾကတယ္ ။

လူေတြကို ပထမဆံုးကိုယ့္အျမင္နဲ႔ တျခားသူတစ္ေယာက္ကို မွတ္ခ်က္ေပးဖို႔ဆိုတာ သိပ္ကိုေစာလြန္းပါတယ္ ။ လူတစ္ဖက္သားကို ႏွိမ့္ခ် ၾကည့္တတ္ျခင္းဟာ မရင့္က်က္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေသးသိမ္တဲ့လူေတြရဲ႕လုပ္ရပ္သာျဖစ္တယ္ ။

လူတိုင္းဟာ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းကို လဲက်မႈေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔စတင္ခဲ့ရတာပါ ။ မမွားဖူးတဲ့လူဆိုတာမရွိဘူး ။ မေသႏိုင္တဲ့ ဆရာ၀န္ဆိုတာမရွိဘူး ။ အျမင္ေလးတစ္ခုကို ေဘာင္ထဲထည့္ျပီး ႏွိမ့္ခ်တဲ့အၾကည့္နဲ႔ၾကည့္တတ္တဲ့လူ ရွံဳ႕ခ်တဲ့ စကားလံုးေတြေျပာတတ္တဲ့သူမျဖစ္ပါေစနဲ႔ ။

သက္တန္႔ခ်ိဳ
A wrong way to open your mind အား ဆီေလွ်ာ္သလို ဘာသာျပန္သည္ ။

တုန္႔ၿပန္ခ်င္စိတ္

မခံခ်င္တဲ့စိတ္၊ တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ဟာ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ရွိတယ္။ ကိုယ့္ကို အၿပဳသေဘာနဲ႔မဟုတ္ပဲ တမင္တကာ အၿပစ္ရွာေၿပာေနရင္၊ ကိုယ့္ကို လိုက္ကဲ့ရဲ့ေနရင္ တုန္႔ၿပန္ခ်င္တယ္ေနာ္။ မဟုတ္တာလာေၿပာရင္ ပိုလို႔ေတာင္ မခံခ်င္စိတ္ၿဖစ္ၿပီး ပုိတုန္႔ၿပန္ခ်င္ေနတယ္။

စိတ္ကခိုင္းတယ္ မင္းၿပန္ေၿပာလိုက္၊ မင္းကို ဒီလိုလာေၿပာေနတယ္၊ ၿငိမ္ခံေနမွာလား၊ ၿငိမ္ခံမေနနဲ႔ ေၿပာပစ္လိုက္ လုပ္ပစ္လိုက္လို႔ တိုက္တြန္းတယ္။ မာနတရားက ထပ္ဦးစီးရင္ သူလိုလူကမ်ား ‘ငါ့’ကို လာေၿပာေနတယ္။ သူကဘယ္ေလာက္ေကာင္းေန မွန္ေနလို႔လဲ? ဘယ္ေလာက္ ေတာ္ေန တတ္ေနလို႔လဲ? ဘယ္ေလာက္သိေနတာမို႔လဲ? ေၿပာပလိုက္စမ္းပါ ၿပန္တုန္႔ၿပန္လိုက္လို႔ တိုက္တြန္းတယ္။

ပညာဗဟုသုတ ဦးစီးတဲ့ အသိဥာဏ္က တားတတ္တယ္။ မင္း ၿပန္လုပ္စရာ မလိုပါဘူးကြာ။ မင္းၿပန္ေၿပာစရာ မလိုပါဘူး။ သည္းခံတယ္ဆိုတာ ဘုရားၾကိဳက္တဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ရဲ့အား။ ဒီလိုလူမ်ိဳးကို ဒီလိုနည္းနဲ႔ တုန္႔ၿပန္စရာ မလိုပါဘူးကြာ။ မင္းသည္းခံလိုက္ပါ။ ေဒါသထြက္ေနသူကို ၿပန္ေဒါသထြက္တာဟာ ပထမေဒါသထြက္သူထက္ မိုက္မဲတယ္တဲ့။ မင္းေဒါသမထြက္နဲ႔.. သည္းခံလိုက္။ သည္းခံလိုက္။ မဟုတ္တာကို မဟုတ္တာနဲ႔ ၿပန္တုန္႔ၿပန္စရာ မလိုဘူး။ သူၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း စိတ္တိုေနရမွာလား? စိတ္ထဲထားမေနပါနဲ႔။ ဒီေလာက္အေရးမၾကီးပါဘူး။ သူကဲ့ရဲ့တယ္ဆိုတာ တဒဂၤေလးပါ။ ကဲရဲ့တယ္ဆိုတာ လူဖ်င္းလူညံ့ေတြ လုပ္တတ္တဲ့အလုပ္။ သည္းခံတယ္ဆိုတာ သူေတာ္ေကာင္းေတြၾကိဳက္တဲ့ အလုပ္။ ဘုရားၾကိဳက္တဲ့အလုပ္။
သူေတာ္ေကာင္းေတြ ခ်ီးမြမ္းမယ့္အလုပ္ကိုပဲ လုပ္ပါ။ တုန္႔ၿပန္မေနပါနဲ႔ကြာ…။ ဒီေလာက္ မလိုအပ္ပါဘူး။

ဒီလို အားၿပိဳင္ေနတဲ့အခါ….
သူေတာ္ေကာင္းေတြ ခ်ီးမြမ္းမယ့္အလုပ္ကိုပဲ ေရြးၿပီး လုပ္လိုက္ပါ။
စိတ္ထဲကေန “တိုးတိုးေလးေၿပာေနပါ.. သည္းခံတယ္ဆိုတာ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ရဲ့အားတဲ့” “သည္းခံတယ္ဆိုတာ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ခ်ီးမြမ္းမယ့္အလုပ္”လို႔…. ဒီလိုဆို သူမ်ား လိုက္ကဲ့ရဲ့ေနလည္း စိတ္ခ်မ္းသာသြားလိမ့္မယ္။ ပါရမီလည္း ၿဖစ္သြားတယ္။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳ၊ ရင့္က်က္မွဳ၊ ေလးစားမွဳ တိုးလာတယ္။ တကယ္ဆို သူမ်ားေတြက ကိုယ့္ကို (အၿပဳသေဘာမေဆာင္ဘဲ) အၿပစ္ေၿပာတာေတြဟာ ကိုယ့္ကို ရင့္က်က္လာေအာင္ သည္းခံတတ္လာေအာင္ လုပ္ေပးေနတယ္။

ဒီလို တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္ ကိုယ့္အမွားပဲ ၿဖစ္သြားတတ္တယ္ဆိုတာ သတိရပါ။ ကိုယ္က မွန္ေနေသာ္လည္းပဲ ၿပန္တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့စိတ္၊ မခံခ်င္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္ သူ႔အမွားဟာ ကိုယ့္အမွားၿဖစ္သြားတတ္တယ္။ ကိုယ္က မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ လြဲမွားတဲ့နည္းနဲ႔ တုန္႔ၿပန္လိုက္ရင္ သူမ်ားမေကာင္းတာ အေၾကာင္းၿပဳၿပီး ကိုယ္ပါမေကာင္းတဲ့သူၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာပဲ။ ဒီေလာက္မလိုအပ္ပါဘူး။

လူတိုင္းနီးပါး.. ကိုယ့္အေပၚအရင္လာစၿပီး ခနဲ႔တာလိုလို ကဲ့ရဲ့တာလိုလို လုပ္တာမ်ိဳးေတြကို ၿပန္တုန္႔ၿပန္ခဲ့ဖူးပါလိမ့္မယ္။ လုပ္ခဲ့ဖူးပါလိမ့္မယ္..။ ကြ်န္ေတာ္လည္း လုပ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ဘယ္ၿငိမ္ေနပါ့မလဲ လုပ္ခဲ့ဖူးတာေပါ့။ သူမ်ားကို ပ်က္စီးသြားပါေစ ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ဖူးခဲ့ပါ။ အရင္လာစၿပီး ခနဲ႔တာလိုလို ရႊဲ့တာလိုလို ေၿပာတာဆိုတာမ်ိဳးေတြကို အၿငိမ္မေနဘူး။ ၿပန္တုန္႔ၿပန္ခ်င္တယ္။ ၿပန္တုန္႔ၿပန္ခဲ့ဖူးတယ္။ အၾကိမ္ၾကိမ္ပဲဗ်။

ဒါဆို..... တုန္႔ၿပန္လိုက္ပါၿပီ…။
ဘာၿပန္ရသလဲ? ဘာအဖတ္တင္လဲ?
ဒီလိုလုပ္လိုက္လို႔ ကိုယ့္အတြက္ ဘာက်န္သြားသလဲ? ဘာအက်ိဳးရွိလဲ?
ကိုယ့္အတြက္ေကာ အက်ိဳးရွိသြားလား? သူ႔အတြက္ေကာ အက်ိဳးရွိသြားလား?
ရန္ၿငိဳးရန္စပဲ အဖက္တင္တယ္။ ရန္ၿငိဳးရန္စပဲ က်န္တယ္။ အလဟသ ကိုယ့္စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြ အခ်ိန္ေတြ ၿဖဳန္းပစ္လိုက္တာပဲ အဖတ္တင္တယ္။ သူေၿပာ ကိုယ္ေၿပာနဲ႔ စိတ္အညစ္အေၾကးမ်ားတာပဲ အဖတ္တင္တယ္။ စိတ္ထားလည္း ၾကီးမလာဘူး။ ေဒါသပဲၾကီးလာေစတယ္။ ေဒါသၾကီးေတာ့ အကုသိုလ္သာ ၾကီးေစတယ္။ တကယ္တမ္း အေရးၾကီးလွတဲ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြ ၿဖဳန္းပစ္လိုက္တာကို သိပ္ႏွေၿမာတာပဲ။ ဒီလိုၿပန္တုန္႔ၿပန္ေနတာမ်ိဳးနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ့စိတ္ဓါတ္အင္အားကို မၿဖဳန္းပစ္ခ်င္ပါနဲ႔။ သူက သိပ္တန္ဖိုးရွိတယ္။ မၿဖဳန္းမိပါေစနဲ႔။

တုန္႔ၿပန္ခ်င္စိတ္ေတြနဲေအာင္ ဘာလုပ္ရမလဲ? လို႔ဆိုရင္…. ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက စာအုပ္ေတြကို အခ်ိန္ေပးၿပီးေတာ့ ဖတ္ပါ။ ကိုယ့္အတြက္ အခုေရာ ေနာင္ပါ၊ ပစၥဳပၸန္ေရာ သံသရာပါအက်ိဳးရွိေစတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက စာအုပ္ေတြဖတ္ၿပီး တုန္႔ၿပန္ခ်င္စိတ္ေတြ နဲလာတယ္။ ငယ္တုန္းကလို မတုန္႔ၿပန္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒါေတာင္ အရွိန္မကုန္ေသးဘူး။ မထင္ရင္ မထင္သလို တုန္႔ၿပန္ခ်င္ေနတုန္းပဲ။ အထက္ပါနည္းနဲ႔ ထိန္းေနဆဲပါ။

သူတုန္႔ၿပန္ ကိုယ္တုန္႔ၿပန္နဲ႔ ရန္ၿငိဳးရန္စ တိုးေစတယ္။ တုန္႔ၿပန္ခ်င္စိတ္ဟာ ကိုယ့္စိတ္ အင္အားနဲေသးတယ္ဆိုတာကို ၿပေနတယ္။ အင္အားၾကီးတဲ့သူရဲ့စိတ္ဟာ သည္းခံႏိုင္သြားၿပီ။ ခံႏိုင္ရည္ရွိသြားၿပီ။ စိတ္အား ေသးတဲ့သူက်ေတာ့လည္း သူမ်ားကို လုိက္မေကာင္းေၿပာေနရမွ၊ လိုက္အၿပစ္ေၿပာေနမွ၊ သူမ်ားစိတ္ထဲ ကသိကေအာက္ၿဖစ္သြားမွ၊ သူမ်ားစိတ္ဆင္းရဲ စိတ္ညစ္ေနမွ သူ႔ခမ်ာ ေနသာထိုင္သာ ရွိရွာတယ္။ ဒီလိုလုပ္ေနရမွ အရသာရွိတယ္လို႔ အထင္ေရာက္ေနတယ္။ သူ႔ေၿပာလိုက္ လုပ္လိုက္လို႔ တစ္ဖက္သားဂုဏ္သိကၡာက်သြားတယ္လို႔ ထင္ေနမွ ေနသာထိုင္သာ ရွိရွာတယ္။ သူမ်ားက် မက်ေတာ့ မေသခ်ာဘူး ကိုယ္အရင္ပူေလာင္ရတယ္ဆိုတာ မသိရွာဘူး။ ဒါလည္း သူ႔ရဲ့စိတ္အင္အားေတြကို ၿဖဳန္းေနတာပဲ။ ေကာင္းတဲ့ဘက္မွာ အသံုးမခ်ႏိုင္ပဲ တစ္ဖက္သားကို လိုက္ေၿပာဖို႔ပဲ အခ်ိန္ေပးေနရရွာတယ္။ ေကာင္းတဲ့ဘက္မွာ အသံုးခ်တတ္ရင္ အက်ိဳးေတာ္ေတာ္ရွိမွာပဲ။

ကိုယ္ကလည္း တစ္ဖက္သားကို အၿပဳသေဘာနဲ႔မဟုတ္ပဲ အပ်က္သေဘာနဲ႔ မေၿပာမိ၊ မဆိုမိေအာင္ ေစာင့္ထိန္္းပါ။ ေၿပာခ်င္ဆိုခ်င္ တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ပါ။ အသိဥာဏ္မဦးစီးပဲ စိတ္အတိုင္းသာ လႊတ္ထားရင္ အကုသိုလ္ေတြ ဝင္ခ်င္တိုင္းဝင္နဲ႔ ကိုယ့္ဘဝလမ္းလည္း အဆင္ေၿပမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘဝလမ္းကို အဆင္ေၿပေၿပေနခ်င္ရင္ ေစာင့္စည္းႏိုင္မွ ၿဖစ္မယ္။ မေစာင့္စည္းခဲ့လို႔ပဲ အဆင္မေၿပခဲ့တာေတြ မ်ားၿပီ။ မထိန္းခ်ဳပ္လို႔ပဲ ၿပႆနာၿဖစ္တာေတြ မ်ားၿပီ။ တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ပဲ ရန္ၿငိဳးရန္စေတြ မ်ားခဲ့ၿပီ။ တဒဂၤ တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ကို မထိန္းခ်ဳပ္တတ္လို႔ စိတ္ရွဳတ္ရတာလည္း မ်ားၿပီ။ စိတ္မညစ္သင့္ပဲ ညစ္ရတာမ်ားၿပီ။ စိတ္ခ်မ္းသာရမယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာမွဳေတြ ဆံုးရွံဳးတာမ်ားၿပီ။

ေနာက္ထပ္ အဆင္ေၿပေၿပ ေနသြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ ထိန္းခ်ဳပ္တတ္မွ ၿဖစ္ေတာ့မယ္။
ကိုယ့္ရဲ့စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြကို မၿဖဳန္းတီးပဲ အက်ိဳးရွိေစခ်င္ရင္..
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳ ေလးစားမွဳတိုးၿပီး တန္ဖိုးရွိေစခ်င္ရင္..
ကိုယ့္စိတ္ထားေတြ ၿမင့္လာေစခ်င္ရင္..
တုန္႔ၿပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကို ထိန္းမွၿဖစ္ေတာ့မယ္။

Credit: ႏွလံုးသားအာဟာရ

အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ ခင္မင္မႈ၏ အႏွစ္သာရ (သုိ႔) သူငယ္ခ်င္း

အတူတူစားေသာက္ျပီး က်သင့္ေငြကို သင့္သူငယ္ခ်င္းက ရွင္းေပးတယ္ဆိုတာ သူ႕မွာ ပိုက္ဆံေတြ သံုးမကုန္ႏိုင္ေအာင္ ေပါမ်ားေနလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ခင္မင္မႈကို ေငြထက္ ပိုတန္ဖိုးထားေနလို႔ပါ။

ရန္ျဖစ္ျပီးခ်ိန္မွာ အရင္ ျပန္ေတာင္းပန္တယ္ဆိုတာ သူမွားေနလို႔မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔အနားက သူေတြကို တန္ဖိုးထားတတ္လို႔ပါ။

သင့္ကိစၥဆိုရင္ ကူညီဖို႔အသင့္ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ သင့္ကို ေပးဆပ္ရမယ့္ တာဝန္ရိွလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ သင့္ကိုအရင္ႏွီးဆံုး သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားလို႔ပါ။

သင့္ဆီကို သတိတရနဲ႔ စာမၾကာခဏ ေရးတယ္ ဆိုတာ သူအလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာလုပ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႕ရင္ထဲမွာ သင့္ကို မွတ္မွတ္ရရရိွေနလို႔ပါ။

လုပ္စရာရိွတာကို မတြက္ကပ္ဘဲ လုပ္သြားတယ္ဆိုတာ သူ တံုးအေနလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ဆီမွာ တာဝန္သိစိတ္ရိွေနလို႔ပါ။

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာဆီ ကြဲျပီး ကိုယ့္ဘဝကုိယ္
ေက်ာင္းႀကရမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ကြ်န္မတို႔ ေျပာခဲ့ဘူးတဲ့ စကားေတြ၊ မက္ခဲ့ဖူးၾကတဲ့ ကိုယ္စီအိပ္မက္ေတြ
ကိုလြမ္းေနၾကရေတာ့မွာပါ။

ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ေတြ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔ အမ်ွ ဒီအမွတ္တရေလးေတြကို အခ်ိန္ေတြက တိုက္စားသြားပါေတာ့မယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ကြ်န္မတို႕သားသမီးေလးေတြက သူငယ္ခ်င္းေတြ စုရိုက္ထားတဲ့ အမွတ္တရဓာတ္ပံုေတြကို ျမင္ျပီး ဒါေတြက ဘယ္သူေတြလဲ လို႔ေမးလာ ႀကပါလိမ့္မယ္။

အဲ့ဒီအခါ ရင္ထဲမွာေတာ့ သူတို႔ကို လြမ္းဆြတ္မိသြားျပီး ဝမ္းနည္းမိေနေပမယ့္ အျပံဳးမ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ေလးနက္
ေသခ်ာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေျပာမိမွာပါ။ အဲ့ဒီစကားေလးကေတာ့ ဘဝရဲ႕ အေကာင္းမြန္ဆံုး ေန႔ရက္ေတြကို အတူတူ ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ သူေတြေလ ဆိုျပီးေပါ့။

ဒီေတာ့ အတူတူရိွေနတုန္း သူငယ္ခ်င္းေတြကို တန္ဖိုးထားပါ။ သူတို႔ကို ခ်စ္ခင္ၾကင္နာပါ။ ျပီးေတာ့မွ နီးတစ္က်တ္က်တ္ ေဝးတစ္သက္သက္ ဆိုသလို မျဖစ္ပါေစနဲ႔။

အေဝးက သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရမိျပီး အရင္အခ်ိန္ေလးေတြကို ျပန္ခံစားမိလိုက္တယ္။
တစ္ကယ္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ
မိသားစုရဲ႕အျပင္ဘက္က မိသားစုေလးေတြပါပဲ.........။

Credit ~ Gandawin Magazine

Photo Credit to: Original Uploader

သူလား ကိုယ္လား

တစ္ခါက လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။ အသက္အရြယ္ႀကီးလာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေယာက္်ားျဖစ္သူက သူ႕မိန္းမ နားမေကာင္းေတာ့ဘူးလို႕ သံသယျဖစ္မိသတဲ့။ သူေျပာလိုက္တဲ့စကားေတြကို မၾကားသလိုလို ျပန္မေျပာသလိုလိုျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ မိသားစုဆရာ၀န္နဲ႕တိုင္ပင္ၾကည့္ရတာေပါ့။

ဆရာ၀န္ကေတာ့ အႀကံတစ္ခုေပးပါတယ္။ ခင္ဗ်ားမိန္းမရဲ႕ အၾကားအာရံုကို စမ္းသပ္ၾဳကည့့္ပါေပါ့။ ပထမ ေပ ၄၀ ေလာက္အကြာကေန ပံုမွန္ေျပာေနက်ေလသံနဲ႕ တစ္ခုခုလွမ္းေမးလိုက္ပါ။ သူျပန္မေျပာဘူးဆိုရင္ ေပ၃၀ ကေနေျပာ၊ အဲဒါေတာင္မၾကားေသးဘူးဆိုရင္ တျဖည္းျဖည္းအနားကပ္ၿပီးေျပာၾကည့္ေပါ့။

အဲဒီလိုနဲ႕ညေန သူ႕မိန္းမ ညစာခ်က္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူက ေပ ၄၀ေလာက္ေ၀းတဲ့ အိမ္ေရွ႕ကေနၿပီးေတာ့" မိန္းမေရ ညစာဘာဟင္းခ်က္လဲ" လို႕ေမးပါတယ္။ သူ႕မိန္းမဆီက ဘာအသံမွမၾကားရပါဘူး။ ဒါနဲ႕ ေပ၃၀ ေလာက္ေ၀းတဲ့ အိမ္လယ္ခန္းေလာက္ဆီသြားၿပီးေတာ့ ညစာဘာဟင္းလဲလို႕ေမးပါတယ္။ ဘာသံမွမၾကားပါဘူး။

ဒါနဲ႕ ေပ ၂၀ ေလာက္ေ၀းတဲ့ ေလွကားနားကေန ထပ္ေမးပါတယ္။ မၾကားပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ စိတ္မရွည္တာနဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္တံခါးနားကေနလွမ္းေမးပါတယ္။ ဘာမွမၾကားပါဘူး။ သူကေတာ့ ငါ့မိန္းမေတာ့ ေတာ္ေတာ္နားကန္းေနၿပီဟ ဆိုၿပီးေတာ့ ေဒါသေတြထြက္ေနပါတယ္။နားႏွာေခါင္းေဆးရံုကို ပို႕ဖို႕လိုေနၿပီလို႕ ထင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ သူ႕မိန္းမေဘးနားကို သြားၿပီး ညစာဘာခ်က္လဲလို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္။

အဲဒီအခါသူ႕မိန္းမက "ေယာက္်ားေရ ရွင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ကၽြန္မငါးခါစလံုး ၾကက္သားခ်က္တယ္လို႕ ျပန္ေျဖတယ္ေလ" လို႕ေျပာလိုက္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလမွာ ကိုယ္ကျဖစ္ေနတာကို သတိမထားမိဘဲ သူမ်ားအေပၚလက္ညိဳးထိုးခ်င္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ေလးေတြကို ျမင္ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေမာင္စိုင္း