အနာၾကီးေရာဂါသည္မ်ားကို ကူညီၾကပါ

ေမတၲာရွင္ ေရႊျပည္သာ ေၾကာင့္ သိခဲ႔ရတဲ႔ေနရာေလး

လွည္းကူးျမိဳ႕နယ္ မရမ္းေခ်ာင္ အနာႀကီးေရာဂါသည္ စခန္း အတြက္

ေစတနာရွင္မ်ား ေအာက္ပါ ဖုန္းနံပတ္အတိုင္း ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းနိုင္ဖို႔ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္ရွင္

အလွဴရွင္နည္းပါးသြားတဲ႔အတြက္ တစ္ခ်ိဳ႕ရက္ေတြဆို ဆန္ျပဳတ္ေသာက္ေနရတယ္လို႔သိရပါတယ္ ရွင္

Shared from M Sai Mon Thar

** ရဟန္းသံဃာမ်ား ေလ်ာ့နည္းလာမႈအေပၚ သံုးသပ္အႀကံျပဳခ်က္ **

ဖားေအာက္ေတာရေရာက္တုန္း ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ႀကီးကို ဝင္ေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ့ ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးက ပရိယတၱိစာသင္တိုက္ေတြရဲ႕အေျခအေနကို တကူးတက ေမးပါတယ္။ မိမိတို႔ကလဲ စာသင္တိုက္ေတြရဲ႕အေျခအေနေတြကို ျမင္သိသမွ် ေလွ်ာက္ထားျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီး ေမးလို႔ မိမိတို႔ေျဖဆိုရတာ အမ်ားဆံုးက သာသနာမွာ ရဟန္းသံဃာမ်ား သိသိသာသာ ေလ်ာ့နည္းလာတဲ့ ကိစၥပါ။

သံဃာ ေထာင္ခ်ီရွိတဲ့ မႏၲေလး မစိုးရိမ္တိုက္သစ္လို၊ အမရပူရ မဟာဂႏၶာရံုလို ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးေတြမွာ ဒီကိစၥဟာ သိပ္မသိသာ မထင္ရွားေပမယ့္ သံဃာ တစ္ရာစြန္းစြန္းနဲ႔ ပံုမွန္လည္ပတ္ေနတဲ့ အလယ္အလတ္စာသင္တိုက္ေတြမွာေတာ့ ဒီကိစၥဟာ အလြန္သိသာ ထင္ရွားေနပါၿပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁) ႏွစ္ခန္႔က မိမိတို႔ေက်ာင္းတိုက္မွာ ႏွစ္စဥ္ပံုမွန္ရွိတဲ့သံဃာထက္ ၂၅% ေလ်ာ့နည္းသြားတယ္လို႔ မိမိေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ အနာဂတ္သာသနာအတြက္ တုန္လုပ္ဖြယ္ အေျခအေနတစ္ရပ္က မႏွစ္က ၂၅%ေလ်ာ့နည္းမႈဟာ ယခုႏွစ္မွာေတာ့ ၅၀%ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီအေျခအေနဟာ မိမိတို႔ေက်ာင္းတိုက္တစ္ခုတင္လားဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ တႏိုင္ငံလံုးမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းတိုက္တိုင္းလိုလိုဟာလဲ မိမိတို႔ေက်ာင္းတိုက္နည္းတူပါပဲ။ ဒီလို သံဃာေလ်ာ့နည္းလာျခင္းရဲ႕ စိန္ေခၚမႈကို ႀကံဳေတြ႔ရင္ဆိုင္ေနၾကရပါတယ္။

တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ့ ရဟန္းသံဃာတို႔ရဲ႕အရင္းအျမစ္ဟာ ေက်းလက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဇာတိေက်းလက္ကို မၾကာခဏ မိမိေရာက္တတ္သလို တစ္ျခား တစ္ျခားေသာ ေက်းလက္ရပ္ရြာမ်ားကိုလည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရာက္ေလ့ရွိပါတယ္။ ေရာက္တိုင္း သတိျပဳမိတာက ယခင္က ေက်ာင္းသားကိုရင္မ်ားနဲ႔ စီစီညံညံရွိခဲ့တဲ့ ရြာဦးေက်ာင္းေတြဟာ ယေန႔မွာေတာ့ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးနဲ႔ ကပၸိယ တစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္သာရွိၿပီး တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ေသြ႔ေနျခင္းပါပဲ။ ရဟန္းသံဃာတို႔ရဲ႕ အရင္းအျမစ္ေက်းလက္ ရြာဦးေက်ာင္းေတြမွာ ခုလို ျဖစ္ေနမွာေတာ့ ၿမိဳ႕ေပၚစာသင္တိုက္ေတြမွာ ရဟန္းသံဃာမ်ား ေလ်ာ့နည္းသြားျခင္းဟာ အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

ဒီလို တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ ရဟန္းသံဃာမ်ား သိသိသာသာ ေလ်ာ့နည္းလာတာဟာ လူငယ္အမ်ားစုေျပာေနသလို စာေမးပြဲေၾကာင့္ မဟုတ္သလို ပစၥည္းေလးပါးခ်ိဳ႕တဲ့ဆင္းရဲလို႔လဲ မဟုတ္ပါဘူး။ စာေမးပြဲနဲ႔ စပ္ၿပီး ရွင္းရွင္းေလးေျပာရရင္ ယခင္ေခတ္ေတြကလဲ ဒီစာနဲ႔ ဒီစာေမးပြဲျဖစ္သလို ယေန႔ေခတ္မွာလဲ ဒီစာနဲ႔ ဒီစာေမးပြဲပါပဲ။ ယခင္ေခတ္ေတြနဲ႔စာရင္ ယေန႔ေခတ္မွာက ေရြးခ်ယ္စရာ ပိုေတာင္ မ်ားေနပါေသးတယ္။ ပစၥည္းေလးပါးကလည္း ယခင္ေခတ္ေတြနဲ႔စာရင္ ယေန႔ေခတ္မွာက အပံုႀကီး ျပည့္စံုပါတယ္။

သံဃာေလ်ာ့နည္းလာျခင္းရဲ႕ အဓိကအခ်က္က ေခတ္ႀကီး တိုးတက္လာျခင္းနဲ႔အတူ ပုထုဇဥ္တို႔ သည္းေျခႀကိဳက္ျဖစ္တဲ့ ေလာကီအာရံု ကာမဂုဏ္ေတြ အဆမတန္ အားေကာင္းလာၿပီး ေနရာတိုင္းမွာ တင္းၾကမ္းျဖစ္လာလို႔ပါပဲ။ ဒီအေျခအေနကို မိမိတို႔ ျငင္းလို႔မရပါဘူး။ ဒီအေျခအေနကို ကာကြယ္ဖို႔ ရဟန္းသံဃာတို႔ရဲ႕ စည္းကမ္း၊ ေက်ာင္းတိုက္ကိုယ္စီရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းေတြကို ေလ်ာ့ခ်ၿပီး အလိုလိုက္အႀကိဳက္ေဆာင္လို႔လဲ လံုးဝ မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါဟာ နည္းမွန္းလမ္းမွန္မဟုတ္သလို ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း ဥပေဒေတြကို ေလ်ာ့ခ်ျခင္းဟာ အနာနဲ႔ေဆး တစ္ျခားစီျဖစ္ၿပီး အလံုးစံုပ်က္သုဥ္းေရး လမ္းေၾကာင္းကိုပဲ မလႊဲမေသြ ေရာက္သြားဖို႔ ရွိပါတယ္။

မိမိကေတာ့ စာေမးပြဲစနစ္ေတြ ျပင္ဖို႔၊ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ ေလ်ာ့ခ်ဖို႔ထက္ အခ်က္ (၃) ခ်က္ကိုဘဲ ျမင္ပါတယ္။ ပထမဆံုးနဲ႔ အေရးအႀကီးဆံုးအခ်က္က ဥပဇၩာယ္ဆရာပါ။ ဥပဇၩာယ္ဆိုတာ သာသနာေတာ္မွာေတာ့ မိဘပါ။ ခု ျဖစ္ေနပံုက ဥပဇၩာယ္ဆရာဆိုတာ သာသနာေတာ္မွာ မိဘဆိုေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ နာမည္ခံေလာက္ပါပဲ။ လက္ေတြ႔က်င့္သံုးမႈမွာေတာ့ မိဘက သားသမီးအေပၚ တာဝန္ခံ တာဝန္ယူတဲ့သေဘာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ခုလို ရွင္ရဟန္းေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြေနတဲ့ အေျခအေနမွာ ဥပဇၩာယ္ဆရာမ်ားရဲ႕အခန္းက႑ဟာ အလြန္အေရးႀကီးလာၿပီလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဥပဇၩာယ္ဆရာတိုင္းသည္ ကိုယ့္ထံ ဥပဇၩာယ္ယူထားတဲ့ တပည့္ရွင္ရဟန္းတိုင္းအေပၚ လူ႔ေဘာင္ေလာက က မိဘမ်ားနည္းတူ၊ ကိုယ့္ရင္မွ ေမြးဖြားေသာ ရင္ေသြးႏွင့္မျခား ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး ေမတၱာ ကရုဏာအျပည့္နဲ႔ အလံုးစံု တာဝန္ယူၾကရပါလိမ့္မယ္။

လူထြက္ၿပီး ယခု ကေလးအေဖႀကီးေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ သီတဂူကမ႓ာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္က အဘိဓမၼာဆိုင္ရာ ကထိကဆရာေတာ္တစ္ပါးက "တပည့္ေတာ္ သားသမီး ရွိလာလို႔ အဲဒီသားသမီးက သာသနာ့အေမြ ခံယူမယ္ဆိုပါစို႔၊ မိဘတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ျပန္လွည့္ၾကည့္စရာမလိုေအာင္၊ တစ္ဘဝလံုး စိတ္ခ်လက္ခ် အပ္ထားရေလာက္ေအာင္ တာဝန္ခံႏိုင္တဲ့ ေက်ာင္းတိုက္မ်ိဳး မေတြ႔ဖူးေသးဘူး" လို႔ တစ္ခါက မိမိကို ေျပာဖူးတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္မိဘတိုင္းရဲ႕ရင္ထဲမွာလဲ ဒီလိုအေတြးမ်ိဳး ရွိေနၾကပါတယ္။ ရွိေနၾကလို႔လဲ သားသမီးတစ္ေယာက္ သကၤန္းဝတ္မယ္ဆိုတာနဲ႔ " ေတာမေရာက္ ေတာင္မေရာက္ျဖစ္ေနပါ့မယ္၊ ေသခ်ာစဥ္းစားပါဦး" ဆိုၿပီး ႏုႏုေလးနဲ႔ တားဆီးတဲ့အသံေတြ မၾကာခဏ ၾကားေနရတာပါ။ မိမိတို႔ဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ မိဘမ်ားရဲ႕စိုးရိမ္စိတ္ကို ေျပာင္းပစ္ႏိုင္ရပါ့မယ္။ ေျပာင္းပစ္ႏိုင္မွလဲ ကာမဂုဏ္ေတြရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈဒဏ္ မခံႏိုင္ဘဲ လူထြက္ေနၾကတဲ့ ရဟန္းသံဃာေတြရဲ႕ေနရာမွာ သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ခံပါတဲ့ သာသနာ့မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြနဲ႔ အစားထိုးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီလို ေျပာင္းပစ္ဖို႔ သာသနာေတာ္ရဲ႕မိဘဆိုတဲ့ ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္မ်ားက အခရာက်ပါတယ္။

ဒုတိယအခ်က္က သာသနာတြင္း ေရာက္လာတဲ့ ရွင္ရဟန္းတိုင္းကို လက္ရွိဘဝအေျခအေနထက္ ပိုမိုေတာက္ေျပာင္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ရပါ့မယ္။ သံသရာေကာင္းဖို႔အျပင္ မ်က္ျမင္ျဖစ္တဲ့ ပစၥဳပၸန္ဘဝကိုပါ အမ်ားအားက် အတုယူဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးျပဳျပင္ေပးႏိုင္ရပါ့မယ္။ ပထမအခ်က္နဲ႔ ဒုတိယအခ်က္ရဲ႕ လိုရင္းအခ်ဳပ္ကေတာ့ သာသနာေတာ္ရဲ႕ မိဘမ်ားျဖစ္တဲ့ ဥပဇၩာယ္ဆရာတိုင္းဟာ ဆရာ့က်င့္ဝတ္အျပင္ ကိုယ္အာမခံ သြတ္သြင္းေပးတဲ့ တပည့္ရွင္ရဟန္းမ်ားအေပၚ လူ႔ေလာကီမိဘမ်ားနဲ႔နည္းတူ မိဘက်င့္ဝတ္ကိုပါ တြဲဖက္ က်င့္သံုးဖို႔ပါ။

တတိယအခ်က္ကေတာ့ လက္ရွိျမန္မာျပည္သာသနာေတာ္မွာ အလုပ္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ဦးေဆာင္ဆရာေတာ္မ်ား အားလံုးနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ ရွင္ရဟန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သာသနာတြင္း ေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ပရိယတၱိစာေပ သင္ၾကားၾကတယ္။ စာေမးပြဲေတြ ေျဖၾကတယ္။ ဘြဲ႔ေတြ ရၾကတယ္။ ပရိယတၱိစာေပ သင္ၾကားတာဟာ ဘုရားေဟာေတြကို သိဖို႔၊ သိၿပီးရင္ က်င့္ဖို႔ဆိုေပမယ့္ သိတဲ့အတိုင္း သေဝမတိမ္းက်င့္ဖို႔က အလွမ္းေဝးလြန္းပါတယ္။ လက္ရွိသာသနာေတာ္ရဲ႕ ရွင္ရဟန္းအမ်ားစု အေျခအေနက အသိနဲ႔အက်င့္ၾကားမွာ တဝဲလည္လည္ပဲ ျဖစ္ေနတယ္။

စကားလံုးအေျဖာင့္အတိုင္း ေျပာရရင္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံအသင့္ရွိတဲ့ ရွင္ရဟန္းအနည္းငယ္မွတစ္ပါး ငယ္ျဖဴျဖစ္ၿပီး အရည္အခ်င္းလဲ ရွိတဲ့ ရွင္ရဟန္းအမ်ားစုဟာ စာေမးပြဲေတြ ၿပီးၿပီဆိုတာနဲ႔ အလုပ္လက္မဲ့ေတြ ျဖစ္သြားေတာ့တာပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို ဒီအေျခအေနကို ၿငီးေငြ႔ၿပီး လူထြက္ဖို႔ဘဲ စိတ္ေရာက္ကုန္ပါတယ္။ တကယ္လဲ ထြက္ေနၾကပါတယ္။ ဒါဟာ သာသနာေတာ္အတြက္ ႀကီးမားတဲ့ လုပ္အား ေလလြင့္ဆံုးရံႈးမႈပါ။ ေနာက္ေနာင္ ဒီလို ေလလြင့္ဆံုးရံႈးမႈ မျဖစ္ရေအာင္ သာသနာေတာ္ရဲ႕ ဦးေသွ်ာင္ ဆရာေတာ္မ်ားအေနနဲ႔ ပရိယတၱိအရည္အခ်င္းရွိၿပီး ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမရွိတဲ့ ရွင္ရဟန္းမ်ားကို စာေမးပြဲနဲ႔အတူ သာသနာေတာ္နဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းနဲ႔တာဝန္ပါ ေပးႏိုင္ဖို႔ စဥ္းစားစီမံသင့္ၿပီလို႔ တိုက္တြန္းေလွ်ာက္ထားအပ္ပါတယ္။ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ေဝဖန္အႀကံျပဳခ်က္မ်ားကို ႀကိဳဆိုလွ်က္ပါ။
--
ေလးစားစြာျဖင့္ - Ashin Athaka
18.6.2016

ပရိယတၲိ အင္အား

ပရိယတၱိသာသနာအတြက္ စာသင္သား ကိုရင္၊ ဦးဇင္းမ်ားကို ပစၥည္းေလးပါး လိုအပ္ခ်က္မ်ား ေထာက္ပံ့ေရးအတြက္ ရံပံုေငြတစ္ရပ္ထူေထာင္ပါမည္။

ဓမၼေရာင္ျခည္မွ မတည္ေငြ (၁၀)သိန္းႏွင့္ စတင္ပါမည္။

သူငယ္ခ်င္း / ဓမၼမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က

တစ္ေထာင္က်ပ္လွဴပါက- ၁၀၀၀က်ပ္ × ၅၀၀၀ = သိန္း ၅၀ က်ပ္
ႏွစ္ေထာင္က်ပ္လွဴပါက- ၂၀၀၀က်ပ္ × ၅၀၀၀ = သိန္း ၁၀၀က်ပ္
သံုးေထာင္က်ပ္လွဴပါက- ၃၀၀၀က်ပ္ × ၅၀၀၀ = သိန္း ၁၅၀က်ပ္
ေလးေထာင္က်ပ္လွဴပါက- ၄၀၀၀က်ပ္ × ၅၀၀၀ = သိန္း ၂၀၀က်ပ္
ငါးေထာင္က်ပ္လွဴပါက- ၅၀၀၀က်ပ္ × ၅၀၀၀ = သိန္း ၂၅၀က်ပ္

၁၀၀၀၀က်ပ္× ၅၀၀၀ = သိန္း ၅၀၀က်ပ္။

စုစည္းမႈအင္အားသာ အေရးႀကီးပါတယ္။
အျခားေသာမိတ္ေဆြမ်ားလည္း လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္။

လွဴဒါန္းလိုပါက/အၾကံျပဳလိုပါက comment မ်ားေရးသားခဲ့ေစခ်င္ပါသည္။

ဖုန္း ၀၉၇၈၅၀၇၉၆၇၄၊ ၀၉၇၈၅၀၁၅၄၄၆၊ ၀၉၅၁၃၆၃၈၅၊ ၀၉၅၁၄၃၉၉၈၊ ၀၉၄၀၁၅၃၅၃၆၄ သို႔လည္း ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါသည္။

ဦးတင္ေအး ၁၂/အစန(ႏိုင္) ၁၆၅၂၂၇၊ ကေမ႓ာဇ သိမ္ႀကီးေဈးဘဏ္ခြဲ၊ ဖုန္း ၀၁၃၈၂၉၃၅သို႔ လႊဲေပးပါရန္။

----------------------------------------------------------

အေသးစိတ္သိလိုပါက ဓမၼေရာင္ျခည္
ေဖါင္ေဒးရွင္းဥကၠ႒ ဆရာဦးလွမ်ိဳး ထံသို ့
ဆက္သြယ္ေမးျမန္းနိ ုင္ပါေၾကာင္း

09 785079674

share ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ယူႏိုင္ၾကပါေစ
Shared from ဦးျမင့္ခိုင္

ၾကယ္ေလးတပြင့္ ေၾကြသြားပီ

ေၾကြလြင့္ျပန္ပီ သာသနာ့ညီကိုတပါး။ ေနထိုင္ရက်ဥ္းက်ပ္လွတ့ဲ ရဟန္းဘဝ စာကက်က္တိုင္းမရ ေျဖရခက္တ့ဲစာေမးပြဲတိုင္းကို က်ရံႈးမႈကိုအခါခါ အံႀကိတ္ခံရင္း အေမအတြက္ ဒကာ ဒကာမမ်ားအတြက္သီးခံပီး ေနလိုက္ရတ့ဲရဟန္းဘဝ အထင္ေသးျခင္းကိုလဲ ခံရ ၾကည္ညိဳတန္ဖိုးထားျခင္းကိုလဲခံရ ခုေတာ့ သူတကယ္မခံစားနိုင္ေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။ ထြက္မယ္လုိ႔ၾကံရြယ္လိုက္တိုင္း င့ဲစရာမ်က္ႏွာေတြရွိေနတယ္တ့ဲ ခုေတာ့မင့ဲနိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္သြားတယ္ထင္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လဲသာသနာ့ဝန္ကို နိုင္သေလာက္ဝန္ထမ္း နိုင္သေလာက္အရာရာသီးခံေနရပါတယ္။ သူ႔စိတ္နဲ႔သူ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ကိုယ္မို႔ မထြက္ပါနဲ႔လုိ႔ မေျပာေပမယ့္ စဥ္းစားေပါ့ေလ ဆိုတာကလြဲ ဘာအၾကံမွမေပးခ့ဲပါဘူး။ ခုေတာ့တကယ္ထြက္သြားပီ။ သာသနာမွာ ခုလိုပဲ ရဟန္း ကိုရင္ေလးေတြျမဲသြားဖို႔ဆိုတာက ရာခိုင္းႏႈန္းကအင္မတန္နည္းလာပါပီ။ စာေမးပြဲက ကံနဲ႔လဲဆိုင္တယ္လုိ႔ ဆရာေတြရဲ႕အားေပးစကားေတြနားေထာင္ခ့ဲရေပမယ့္ ႏွစ္ခါသုံးခါထက္ျဖစ္လာရင္ သီးခံမႈစြမ္းရည္က ေလ်ာ့နည္းလာပါပီ။ သံဃာေတြဘက္ကေရာ ဒကာ ဒကာမေတြဘက္ကေရာ သာသနာကို ဘယ္လိုထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကမလဲ။

မေနနိုင္လုိ႔ထြက္သြားတ့ဲလူကို ႏွေမ်ာစရာမရွိပါဘူးလုိ႔ တခ်ိဳ႕လဲေတြးမိၾကလိမ့္မယ္။ ေနနိုင္တ့ဲသူက်န္ခ့ဲမွာေပါ့လုိ႔ေတြးမိၾကလိမ့္မယ္။ ဒီေခတ္မွာ ရဟန္းဝတ္ဖို႔စိတ္ကူးတ့ဲသူ ၁ရာခိုင္ႏႈန္းပဲရွိၾကမွာဧကန္မုတ္ခ်ပါ။ ဒီေခတ္ လူငယ္ေလးေတြ ကိုရင္ဝတ္ဖို႔ေတာင္မလြယ္ပါဘူး။ ျမိဳ႕ေတြမွာေတာ့ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လာေရာက္စာေပသင္ၾကားပို႔ခ်သူေတြရွိေနလုိ႔ သံဃာေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္လုိ႔ထင္ရပါလိမ့္မယ္။ ေတာဘက္ေတြမွာ သာသနာကကြယ္ခ်င္ေနပီ။ ဘယ္ကေလးကမွ ကတုံးမတုံးခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမလိုက္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ ေတာေက်ာင္းေတြမွာ ဝိနည္းမနိုင္ဘာမနိုင္ နားမလည္တ့ဲ ေတာထြက္ေတြကိုပဲ အားကိုးအားထားျပဳေနၾကရတာမ်ားေနပါပီ။ ရဟန္းပ်ိဳေလးေတြကလဲ ေျခာက္ကပ္လွတ့ဲ ေတာရြာေတြမွာ မေနခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။ မီးမရ ဘာမရ အစစအရာရာ ျပည့္စုံတ့ဲေနရာေတြမွာ ေနလာပါမ်ားေနေတာ့ ေတာဘက္မွာ ေနထိုင္သီတင္းသုံးဖို႔က ရဟန္းပ်ိဳေတြအေနနဲ႔ရာခိုင္ႏႈန္းအင္မတန္နည္းပါတယ္။ ေခတ္နဲ႔လဲဆိုင္ရင္ဆိုင္မယ္ ေလာကဓံေၾကာင့္လဲဆိုင္ခ်င္ဆိုင္ပါလိမ့္မယ္။
ေတာေက်ာင္းေတြမွာ သံဃာအမ်ားဆုံး ၅ပါးထက္မပိုက်ေတာ့ပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ရြာေတြ ၁ပါးပဲရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ရြာေတြ တစ္ပါးမွမရွိပဲ ရြာကလူေတြအလွည့္နဲ႔ေစာင့္အိပ္က်ပါတယ္။

ေတာထြက္ေတြ ေက်ာင္းထိုင္ေနတ့ဲရြာကအေတာ္မ်ားပါတယ္။ စာေပမတက္ရင္ သံဃိကပစၥည္းကိုလဲ မထိန္းသိမ္းတက္ပါဘူး။ ေက်ာင္းထိုင္းဘုန္းႀကီးတပါးမွာ ငါပိုင္ပစၥည္းတခုမွမရွိပါဘူး။ ဒကာ ဒကာမေတြက သံဃာကိုရည္မွန္းလွဴဒါန္းထားလုိ႔ သံဃာပိုင္ပစၥည္းသာရွိၾကပါတယ္။ ဒါကို ငါေက်ာင္းထိုင္ပဲဆိုပီးေတာ့ သံဃပစၥည္းေတြကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ ထုခြဲေရာင္းခ်ေနတ့ဲ ကိုယ္ေတာ္မ်ားကလဲရွိေနတယ္။ သူတို႔လုပ္တာ သူတို႔ခံရမွာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ သူတို႔လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမေတြရဲ႕ သဒၶါတရားက သာသနာအေပၚအမဲစက္ေလးေတြျဖစ္သြားနိုင္ပါတယ္။

ခုထြက္သြားတ့ဲ ဦးဇင္းသူငယ္ခ်င္းက သူ႔ရြာက ေတာထြက္ရဟန္းနဲ႔မတည့္လုိ႔ပါတ့ဲ။ ေက်ာင္းပစၥည္းေတြကို သူလူ႔ဘဝက ရခ့ဲတ့ဲမိသားစုကို ေရာင္းပီးေပးတယ္တ့ဲ။ ေပးသင့္တာထက္ပိုပီးေပးတာ စီးပြားေရးျဖစ္ပါ။ တကယ္ ငတ္ပ်က္ေနလုိ႔ ေကြးေမြးေပးကမ္းတာက ဝိနည္းနဲ႔လဲ သိပ္အျပစ္ႀကီးမဟုတ္လွပါဘူး။ ခုက စီးပြားေရးျဖစ္ေပးေနတာဆိုေတာ့။ ဒကာ ဒကာမေတြက လွဴဒါန္းေနတာက သာသနာကိုလွဴဒါန္းတာပါ။ ပုဂိၢဳလ္ကို လွဴဒါန္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ ရဟန္းတပါးကို ၾကည္ညိဳေလးစားတယ္ဆိုတာ သာသနာထဲကရဟန္းမို႔ပါ။

သူ႔ကိုၾကည္ညိဳလို႔လွဴတယ္ထင္ရင္ လူထြက္ၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။ လွဴေနမယ္ထင္သလားေလေနာ္။ လွည့္ေတာင္မၾကည့္နိုင္ပါဘူး။ လူမႈေရးအရ အဆင္ေျပလားဆိုတာကလြဲလုိ႔ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ သာသနာ့ဘုန္းကံကို ကိုယ့္ဘုန္းကံထင္ပီး အလြဲသုံးစားလုပ္ေနတယ္။

၁။ စာေတာ္တယ္ အေနထိုင္မေကာင္းဘူး သာသနာ့အလုပ္မလုပ္ဘူး။

၂။ အေနထိုင္ေကာင္းတယ္ စာမေတာ္ဘူး သာသနာ့အလုပ္လုပ္တယ္။

၃။ စာတက္တယ္ သာသနာ့အလုပ္မလုပ္ဘူး။

၄။ သာသနာ့အလုပ္ လုပ္တယ္ စာေပကို အဆုံးထိမေရာက္ခ့ဲဘူး။

၅။ စာလဲတက္တယ္ သာသနာ့အလုပ္လဲလုပ္တယ္။ အေနထိုင္လဲေကာင္းတယ္။

ဒီ၅မ်ိဳးထဲ နံပါတ္၅ကေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။ နံပါတ္ ၅ ပုဂၢိဳလ္ မရခ့ဲေတာင္ နံပါတ္ ၂ နဲ႔ ၄ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ရခ့ဲလဲ မဆိုးလွပါဘူး။

စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းနဲ႔ အမ်ားအက်ိဳးကို အေရးေပးလုပ္ကိုင္တက္သူလဲျဖစ္ရင္ပိုေကာင္းတာေပါ့။ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာက အမ်ားအတြက္ပဲလုပ္ေဆာင္ရပါတယ္။ ဦးဇင္းေရွ႕မွာ သူငယ္ခ်င္း ၈ပါးထြက္ခ့ဲပါပီ။

ဦးဇင္းကေရာ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္အတိုင္းတာထိ--------------------??????

စဥ္းစားထား ေတြးထားတာေလးေတာ့ရွိပါတယ္။ ေအးခ်မ္းတ့ဲ ေတာင္ေပၚေဒသ လူသူမေဝးေလးမွာ ေက်ာင္းေလးတစ္ေက်ာင္းေဆာက္ပီး အေမနဲ႔အတူ ဘဝကိုကုန္ဆုံးရင္း တက္နိုင္တ့ဲဘက္က သာသနာ့ဝန္ထမ္းမယ္ေပါ့ေလ။ အေမကလဲ ေက်ာင္းေဆာင္ေလး ေဆာက္လွဴပီး သူလဲေယာဂီဘဝနဲ႔ အိမ္ေလးတလုံးေဆာက္ပီးေနမယ္တ့ဲ။ သားက တရားျပေပါ့တ့ဲ။ အေမနဲ႔သားရဲ႕အိပ္မက္ျဖစ္နိုင္ဖို႔ ဦးဇင္းအေပၚပဲမူတည္ေနပါတယ္။အေမက အဆင္သင့္ပဲတ့ဲ။ ဘဝရဲ႕ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ကာလေလးေတြမွာ ႏွစ္၅၀ေက်ာ္ ပူေလာင္မႈေတြျပည္ႏွက္တ့ဲ ေလာကီအလုပ္ေတြအတြက္ ကိုယ့္ဘဝကို ေပးဆပ္ခ့ဲပီးပဲ။ က်န္ရွိတ့ဲ ႏွစ္အပိုင္းျခားေလးမွာေတာ့ အေမေျပာသလုိျဖစ္သင့္ပါတယ္။ အိမ္မွာေနရင္း ဘုရားရွိခိုးတရားထိုင္တာနဲ႔ ေက်ာင္းကန္ဘုရားမွာ ဘုရားရွိခိုးတာ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈက အင္မတန္မွကြာျခားလွပါတယ္။ အိမ္မွာေနရင္ ဟုိဟာျမင္ ဒီဟာျမင္ လုပ္ခ်င္မိ ကိုင္ခ်င္မိ စားခ်င္မိ ေျပာဆိုခ်င္မိဖို႔ကမ်ားတယ္ေလ။ သူငယ္ခ်င္းတပါး အေရခြံလဲလိုက္တာ အေပၚယံလြယ္သလုိထင္ရေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ရင္ထဲမွာ ရႈပ္ေထြးခံစားေနရတာ သူပဲသိပါလိမ့္မယ္ေလ။

(မွတ္ခ်က္) အေမ့သား အေမ့အိပ္မက္အတိုင္းေတာ့ အတက္နိုင္ဆုံးႀကိဳးစားပါ့မယ္။

Photo Credit to: Original Uploader
Post Credit to: Original Uploader

သူတို ့ေလးေတြကို ခ်ီးေျမွာက္ၾကပါ

ျမန္မာနိ ုင္ငံမွာ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္က ရဟန္းသံဃာ ၆ သိန္း ရွိတယ္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွာ ၅ သိန္းပဲရွိေတာ့တယ္ တဲ့။ သာသနာစစ္တမ္းအရ တႏွစ္ကို ၈ ေသာင္းဝန္းက်င္ ေလ်ာ့က်ေနတယ္ တဲ့။

ဒီႏႈန္းအတိုင္းသြားေနရင္ ေနာင္ ၅ ႏွစ္ ၆ ႏွစ္ေလာက္ဆိုရင္ သာသနာ့ဝန္ထမ္းဦးေရဟာ ထိတ္လန္ ့စရာ ျဖစ္ေနတယ္။

ဒီေန ့ေခတ္ဟာ ကာမဂုဏ္အာရံု ေပါမ်ားလွတဲ့အတြက္ ထိမ္းခ်ဳပ္ဖို႔ခက္ခဲလွတယ္။ သူတို ့တေတြလည္း လူေတြလိုပဲ ခံစားခ်င္ၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့
သပိတ္မနိ ုင္မနင္းပိုက္ မိုးရြာရြာေနပူပူ ရပ္ကြက္တကာလွည့္ျပီး ဆြမ္းခံေနခ်ိန္မွာ အျခားခေလးေတြ ေဆာ့ကစားတာကို ေတြ ့ေနရတာေတာင္ မေဆာ့နိုုင္တဲ့ ဘဝပိုင္ရွင္ေလးေတြပါ။

ဝါသနာ ဆိုတာ ဘုရားရွင္မွ လြဲျပီး ဘယ္သူမွ မေဖ်ာက္နိုုင္ၾကပါဘူး။ ရွင္မဟာေမာဂၢလန္ကိုယ္ေတာ္ၾကီးဟာ ေမ်ာက္ဘဝကလာတဲ့အတြက္ ရဟန္းဘဝရတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမ်ာက္လိုပဲ ခံုပ်ံ ေက်ာ္လႊားခဲ့ဘူးတယ္တဲ့။

ပိလိႏၵဝစၥမေထရ္ၾကီးဟာ ရဟႏၲာၾကီး ျဖစ္တာေတာင္ ေတြ ့သမွ်ဒကာဒကာမကို သူူယုတ္လို ့ေခၚေနလို ့ ဘုရားရွင္ကို ေလွ်ာက္တဲ့အခါမွာ ဘုရားရွင္က သူက ရဟႏၲာၾကီးပါ တဲ့။ အမ်ိဳးယုတ္တဲ့ဘဝကလာတဲ့အတြက္ ရဟႏၲာၾကီးျဖစ္တာေတာင္ အရင္ဘဝေတြရဲ့ အထံုပါလာတဲ့အတြက္ သူယုတ္လို ့ေခၚတာပါ။ နားလည္ေပးလိုက္ၾကပါတဲ့။

ဘုရားရွင္လက္ထက္က ရဟႏၲာကိုရင္ေလးေတြဟာ ခေလးသဘာဝေဆာ့ကစားတဲ့ အထံုပါလာတဲ့အတြက္ ေနေတြ လေတြနဲ ့ ေဆာ့ကစား
ၾကတယ္ လို ့ဖတ္ရႈ႕ဘူးပါတယ္။

ေျပာခ်င္တာက ပုထုဇဥ္ ကိုရင္ေလးေတြ သာမန္ ပုထုဇဥ္ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ အေပ်ာ္အပါးမက္ တဲ့စိတ္ကေတာ့ ရွိၾကပါလိမ့္မယ္။

ေဘာကန္ရင္ကန္မယ္ fb သံုးရင္သံုးမယ္။ ဒါဟာ ရဟန္းအဂၤ ါရပ္နဲ မညီညြတ္ဘူးဆိုတာ ေျပာစရာရွိေပမဲ့ ဒီေန႔ ့ေခတ္အေျခအေနအရေတာ့
ဒါေလာက္ေတြကို နားလည္ေပးသင့္ပါတယ္။

ဝိနည္းဟာ သာသနာရဲ့အသက္ဆိုတာမွန္ပါတယ္။ ဝိနည္းအတိုင္း ေနနိ ုင္ရင္ေတာ့လည္း အေကာင္းဆံုးေပါ့ ဒါေပမဲ့ ဒီေန ့ခတ္လိုမ်ိဳး ကာမဂုဏ္အာရံုေပါမ်ားတဲ့ေခတ္မွာ သူတို ့နဲ ့ပါတ္သတ္တဲ့ စာေမးပြဲေတြ ေျဖဆိုေအာင္ျမင္ေနၾကျပီဆိုရင္ေတာ့ ဒါဟာ ေက်နပ္စရာအေနအထားပါ။
ကိုယ္ေတာင္ ငါးပါးသီလ လံုျခံဳေအာင္မေစာင့္ထိမ္းႏိုင္ၾကပါဘူး။

ငယ္ငယ္ကေဆာ့ေပမဲ့ အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္ျပီး ဝါေတာ္ေတြၾကီးလာျပီ ရင့္က်က္လာျပီဆိုရင္ ေဆာ့ပါဆိုရင္ေတာင္ မေဆာ့ေတာ့ပါဘူး။

ယခုလက္ရွိ ဆရာေတာ္အေက်ာ္အေမာ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ မဟာစည္ မင္းကြန္းဥိးဥာဏိႆရ ပါခ်ဳပ္ စတဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြဟာ တခ်ိန္က ကိုရင္ငယ္ေလးေတြ ဘဝကို ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာပါပဲ။

သာသနာ့ဝန္ထမ္း နည္းပါးေနတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူတို႕ကို အျပစ္ေျပာ ေဝဖန္ေနမဲ့အစား သူတို ့ေလးေတြ ေပ်ာ္ေအာင္ ဒကာ ဒကာမ မ်ားက ဝိုင္းဝန္း ခ်ီးေျမွာက္ လွဴတမ္း ေပးကမ္း ေထာက္ပ့ံျပီး ကူညီၾကမယ္ဆိုရင္ျဖင့္
သူတို ့ေလးေတြလည္း သာသနာ့ေဘာင္မွာ ေပ်ာ္ေမြ ့ကာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ျမတ္ၾကီးအတြက္ အားရွိလာပါလိမ့္မယ္။

လက္ရွိအင္အား ငါးသိန္းဆိုတာ တႏွစ္ရွစ္ေသာင္းႏႈန္း ေလ်ာ့ေနမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ႏွစ္ ႏွစ္မ်ားခံမွာလဲ။

သာသနာရဲ့အသက္က ပရိယတၲိ ျဖစ္ပါတယ္။ ပရိယတၲိကြယ္ရင္ ပဋိပတၲိ ကြယ္ျပီ။ ပဋိပတၲိကြယ္ရင္ ပဋိေဝဒ ဆိုတာ မရ ရွိနိုုင္ေတာ့ဘူး။

သာသနာကြယ္ရင္ ေနာင္ေမြးလာတဲ့သူမွန္သမွ် အကုန္ အပါယ္ဆင္းၾကရလိမ့္မယ္။

သာသနာျပဳတာ ဆင္းဆင္းရဲရဲျပဳေနရတဲ့ၾကားထဲ အေကာင္းမျမင္ခံရေတာ့လည္း ဘယ္သူက ျပဳခ်င္မွာလဲ။

ဆရာဘက္က တာဝန္ေက်သလို ဒကာဘက္ကလည္းတာဝန္ေက်သင့္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား သာသနာေရွ့ေရးကို ေမ်ွာ္ေတြး ထိမ္းသိမ္း ႏိုင္ၾကပါေစ။

ကိုျမင့္ခိုင္ ။

Shared from Dr. Shwe Tun

အိႏိၵယ စိန္သူေဌး ၀န္ထမ္းေတြကို အိမ္ေတြ၊ ကားေတြ လက္ေဆာင္ေပး

အိႏိၵယႏိုင္ငံ ဂူဂ်ာရတ္ျပည္နယ္က စိန္ကုန္သည္တစ္ဦးဟာ လုပ္ငန္းရည္ရြယ္ခ်က္ျပည့္မီတဲ့အတြက္ ဆုလာဘ္အေနနဲ႔ ၄င္းရဲ႕ ၀န္ထမ္းေတြကို ေဒၚလာ ၈ သန္း တန္ဖိုးရွိတဲ့ ကား၊ အိမ္နဲ႔ စိန္ေတြ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဆူရတ္ျမိဳ႕က Hrishikesh Exporters ကုမၸဏီကိုပိုင္တဲ့ ဆက္ဗ္ဂ်ီဒဟုိလာကီ ဟာ ကား ၄၉၁ စီး၊ စိန္ထည္ ၅၂၅ခု၊ တိုက္ခန္း ၂၀၀ တို႔ကို ၀န္ထမ္းေတြကို ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကမာၻတစ္၀ွမ္းက သူ႔ရဲ႕၀န္ထမ္း ၇၅၀၀ အနက္ ၁၂၀၀ေက်ာ္ဟာ ယင္းလက္ ေဆာင္ေတြရရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ သူဟာ ၂၀၁၂ က ၀န္ထမ္း သံုးဦး၊ မႏွစ္က ၀န္ထမ္း ၇၂ဦးတို႔ကို ကားေတြလက္ေဆာင္ေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ သူ႔ကုမၸဏီဟာ ဆူရတ္ျမိဳ႕မွာ အေက်ာ္ၾကားဆံုးစိန္တင္ပို႔တဲ့ ကုမၸဏီတစ္ခုျဖစ္ျပီး အေမရိကန္၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယံ နဲ႔ တရုတ္ႏိုင္ငံေတြမွာ ရံုးေတြ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
သူက ` ဒီကုမၸဏီက မင္းတို႔ေၾကာင့္ အျမတ္ေတြရေနတာပါ။ မင္းတို႔ေပ်ာ္ရင္ ငါတို႔လည္း ထပ္ျပီး တိုးတက္ေအာင္ျမင္မယ္၊ ငါ့ရဲ႕ အျမတ္ ေတြကို မင္းတို႔လည္း အက်ိဳးခံစားၾကပါ´ လို႔ ၀န္ထမ္းေတြကို ေျပာခဲ့ပါတယ္။
သူ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းစြမ္းေဆာင္ရည္အတြက္ မႏွစ္က ကားတစ္စီးရခဲ့ျပီး ဒီႏွစ္ စိန္ထည္ပစၥည္းလက္ေဆာင္ရခဲ့တဲ့ ၀န္ထမ္း မိုင္နီက ` အတိုင္းမသိေပ်ာ္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ ကုမၸဏီက အရင္တုန္းက အိမ္ေတြ၊ ရတနာေတြ ရဖူးတဲ့လူေတြကို ကားေတြေပးျပီး၊ ကားေတြ ရတနာ ေတြ ရဖူးတဲ့လူေတြကို အိမ္ေတြေပးပါတယ္။ ကားရတဲ့ အလုပ္သမားေတြအမ်ားၾကီးပဲ။ အခုဆိုကားေမာင္းသင္ေနၾကျပီ ´ လို႔ ေျပာပါတယ္။

ဘာသာျပန္.. ထက္ဦးစံ
Ref: BBC

ပံုစာ။ လက္ေဆာင္ေပးပြဲအခမ္းအနားကိုေတြ႔ရစဥ္

Shared from Kumudra (FB)

"ကၽြန္မ အလည္တစ္ေခါက္ေရာက္ခဲ႔ေသာ သံလ်ွင္ သဘာ၀ တရားရိပ္သာအေၾကာင္း"

-သံလ်ွင္ သဘာဝတရားရိပ္သာသည္ ခိုကိုးရာမဲ႔ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား ၊လူမမာမ်ား လြတ္လပ္စြာ တရားအားထုတ္ျဖစ္ေစလိုေသာေစတနာျဖင္႔ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရ ကိုယ္တိုင္ဦးစီး၍ ဦးေက်ာ္ေအး+ေဒၚခင္ေဆြဦး တို႔မွ ေျမ(၃ ဧက) မတည္လွဴဒါန္းကာ (၁၆.၆.၂၀၀၈)ေန႔တြင္ စတင္ဖြင္႔လွစ္ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

-လူတန္းစားေပါင္းစံုအတြက္ ေရရွည္အဆင္ေျပေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင္႔ ဆြမ္းစရိတ္ ေကာက္ခံျခင္း မရိွပါ။

-မည္သူမဆို ရက္အကန္႔အသတ္မရိွ ရာသက္ပန္ တရားအားထုတ္နိုင္ေသာ ရိပ္သာျဖစ္ျခင္းေၾကာင္႔ ရပ္ေ၀း ရပ္နီးမွ ေယာဂီသူေတာ္ေကာင္းမ်ားနွင္႔ အမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္လိုသူမ်ားလည္း တေျဖးေျဖးခ်င္း ပို၍ စုမိလာခဲ႔ပါသည္။

-ထို႔အတူ ေလာကဓံ၏ ရိုက္ပုတ္မွဳလိွဳင္းတံပိုးေအာက္မွာ ခိုကိုးရာမဲ႔ ျဖစ္ေနေသာ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား၊ လူမမမာမ်ား ၊အေျခအေနအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ အားကိုးရာမဲ႔ေနေသာ အထီးက်န္ေနသူမ်ား နွင္႔ စိတ္ေ၀ဒနာရွင္မ်ား၏ ၀င္ေရာက္ခိုလံွဳရာလည္း ျဖစ္သည္။

-စား၀တ္ေနေရး အဆင္မေျပေသာ ခိုကိုးရာမဲ႔ မိသားစုမ်ား၏ အားကိုးရာလည္း ျဖစ္ပါသည္။

-ယခု ၂၀၁၄ ခုနွစ္တြင္ ရိပ္သာဧရိယာ ဧက(၅၀)ေက်ာ္၌ အျမဲေနေယာဂီ(၂၄၀၀ ေက်ာ္) နွင္႔ (ဧက ၂၀ ေက်ာ္)ေသာ ေစတနာရြာတြင္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ ခိုကိုးရာမဲ႔ မိသားစု(၂၅၀၀)ေက်ာ္ မွီတင္းေနထိုင္လ်ွက္ရိွေနပါသည္။

-ေယာဂီတို႔ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဘ၀ကူးေျပာင္းရာ အေနေကာင္း ၊အေသေကာင္းသည္႔ ရိပ္သာ ျဖစ္ပါသည္။ရိပ္သာ သက္တမ္း (၆ နွစ္)အတြင္း ေယာဂီေပါင္း (၃၃၀)ေက်ာ္ ကြယ္လြန္ျပီး ျဖစ္ပါသည္။

-အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ေယာဂီ ပရိႆ တ္မ်ား၏ စား၀တ္ေနေရး ၊က်န္းမာေရး ျပႆ နာမ်ိဳးစံုကို ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရမွ တာ၀န္ယူ ေျဖရွင္းေပးလ်ွက္ရိွသလို သစၥာတရားဓမၼမ်ားကိုလည္း ေန႔စဥ္ ေဟာၾကားေပးလ်ွက္ ရိွေနပါသည္။

-ေယာဂီအားလံုး၏ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ သာေကတ၊ဗိုလ္တစ္ေထာင္၊ လသာ၊ လမ္းမေတာ္၊ အလုံ နွင္႔ ေက်ာက္ေျမာင္းျမိဳ႕နယ္မ်ားသို႔ သဘာ၀တရားရိပ္သာ သံဃာေတာ္မ်ားနွင္႔ စာသင္သားကိုရင္မ်ားက ပံုမွန္ ဆြမ္းခံၾကြၾကသလို အခ်ိန္ရပါက ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ တန္းဆြမ္းကို ဦးေဆာင္ကာ ဆြမ္းခံၾကြကာ ေယာဂီမ်ားေန႔စဥ္ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပနိုင္ရန္အတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးလ်ွက္ရိွေနပါသည္။

-ရိပ္သာတြင္ ေနထိုင္သူ ေယာဂီ(၂၄၀၀ ဦး) ေက်ာ္ထဲတြင္ -
ရဟန္းအပါး(၂၅၀)ေက်ာ္၊ သီလရွင္အပါး (၂၀၀)ေက်ာ္၊ သက္ၾကီးရြယ္အို (၆၀၀)ေက်ာ္၊ အေရးၾကီး လူမမာ(၁၅၀)ေက်ာ္ အပါအ၀င္ လူမမာေပါင္း (၅၀၀)ေက်ာ္၊ မိသားစုေပါင္း (၇၀)ေက်ာ္၊ကေလးသူငယ္ေပါင္း (၁၂၀)ေက်ာ္တို႔ ပါ၀င္ပါသည္။

-သက္ၾကီးရြယ္အိုနွင္႔ လူမမာအမ်ားစုမွာ ေနရာအခက္အခဲေၾကာင္႔ ေက်ာတစ္ေနရာစာ ေနရာကိုယ္စီျဖင္႔ ယာယီတဲေဆာင္မ်ားတြင္ စုေပါင္းေနထိုင္ၾကရပါသည္။

-သဘာ၀တရားရိပ္သာအတြင္း နွင္႔ ျပင္ပမွ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား၊လူမမာမ်ားအတြက္ အဓိကေစာင္႔ေရွာက္ေပးနိုင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ သိန္းေပါင္း (၉၀၀၀)ေက်ာ္ ကုန္က်မည္႔ (၆ ထပ္)တရားေဆးရံုၾကီးကို သဘာ၀တရားရိပ္သာအတြင္း ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရမွ ဦးေဆာင္၍ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနပါေသာေၾကာင္႔ ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား ပိုမိုရရိွနိုင္ေစျခင္း အက်ိဳးငွာ ဤပို႔စ္ကို Shareေပး ျခင္းျဖင္႔ ပရဟိတကုသိုလ္မ်ား ယူနိုင္ၾကေစရန္အတြက္ ေမာင္နွမမ်ားအား ေလးစားစြာျဖင္႔ ေမတၱာရပ္ခံလိုက္ရပါတယ္ရွင္။

-ယခု ခိုကိုးရာမဲ႔ဘိုးဘြား ၊လူနာမ်ားအတြက္ ေက်ာခ်ရန္ ကုတင္မ်ားမလံုေလာက္ပါေသာေၾကာင္႔ မေန႔က ကၽြန္မ သဘာ၀တရားရိပ္သာသို႔ေရာက္စဥ္တြင္ သံကုတင္မ်ား လုပ္ေနတာကိုေတြ႔ရ၍ ေစတနာရွင္မ်ား မိမိတတ္နိုင္သေလာက္ လွဴဒါန္းနိုင္ၾကေစရန္အတြက္ ကုန္က်စရိတ္ေမးျမန္းၾကည္႔ရာ သံကုတင္တစ္လံုးကို (၅၅,၀၀၀ က်ပ္) ျဖင္႔ လွဴဒါန္းနိုင္ၾကပါေၾကာင္း နွင္႔ တစ္ေန႔တာ ဆြမ္းအလွဴမ်ားအတြက္ လွဴဒါန္းလိုၾကပါက ပံုပါကုန္က်ေငြမ်ားအတိုင္း တိုက္ရိုက္ျဖစ္ေစ ကၽြန္မမွတဆင္႔ျဖစ္ေစ လွဴဒါန္းနိုင္ၾကပါေၾကာင္း ေလးစားစြာျဖင္႔ အလွဴရွင္မ်ားအား ဖိတ္ေခၚလိုက္ရပါတယ္ရွင္။

အမွန္တကယ္လိုအပ္သူမ်ားအတြက္ မိမိတတ္နိုင္သေလာက္ ကုသိုလ္ပါ၀င္ယူကာ ပီတိပြားနိုင္ၾကပါေစရွင္။

Ps- ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ား ပိုမိုရရိွနို္ငေစရန္အတြက္ ပို႔စ္ကို Share ျခင္းျဖင္႔ ကုသိုလ္ပါ၀င္ယူနိုင္ၾကပါတယ္ရွင္။

ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းရန္-

-ေဒၚ၀ါ၀ါခိုင္မင္း Nan War War Mg (ဖုန္း- ၀၉၇၃၀၉၅၈၅၁)
ေငြလႊဲရန္- KBZ(ရန္ကင္း) - 127-301-12700290701

-မစုငယ္၀င္း(စကၤာပူ) Su Nge Win
Posb Saving 245-66999-2
ph 91136144

ေလးစားစြာျဖင္႔-

၀ါ၀ါခိုင္မင္း

https://www.facebook.com/yoonmeme2009?fref=ufi

တကယ္လိုအပ္တဲ့ ေနရာေလးေတြမွာ လွဴဒါန္းခ်င္ၾကသူမ်ားအတြက္...

တကယ္ကို ရင္ထဲနင့္ေနတာပဲ
ကြ်န္မ မ်က္ရည္ေတြ သက္ျပင္းေတြနဲ ့ျပန္ခဲ့ရတယ္ ကြ်န္မလွဴတဲ့ ေမြးေန ့အလွဴေငြေတာင္ ဘာမွမဟုတ္ေတာ့သလိုပဲ အဘိုးအဘြားေတြ ရြာျကီးတစ္ရြာလို စုေနရတယ္
အဘိုးတေယာက္ဆို နားကေသြးေတြ နွာေခါင္းက ေသြးေတြ စက္လက္နဲ႔ ဘယ္သြားရမွန္းမသိ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိနဲ ့
FB ကသူငယ္ခ်င္းေတြကို ဒီမွာလာလွဴဖုိ ့ေျပာခ်င္တယ္ အဘိုးအဘြားေတြက သူတုိ ့ကိုလာလွဴ ျကတာကို ဝမ္းသာတဲ့မ်က္ရည္ေတြနဲ ့ျကိဳ ျကတယ္ မေျပာျပတတ္ေအာင္ သနားဖို ့ေကာင္းတယ္ ေနာက္တခါသြားလွဴ ဦးမယ္လုိ ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားတယ္


လိပ္စာေမးတဲ့ အကိုေတြ အစ္မေတြအတြက္ လိပ္စာျပန္တင္ေပးထားပါတယ္
သံလ်င္က်ိုဴက္ေခါက္ဘုရားနားကသဘာဝတရားရိပ္သာပါ သဘာဝတရားရိပ္သာဆရာေတာ္ဖုန္းက 095085212 အဘဦးေက်ာ္ေအး 095201616 /098595599 ၊ သဘာဝတရားရိပ္သာ ဖုန္း 09420076866 က်ိုက္ေခါက္ဘုရားနဲ႕တာဝျကား၊ဘုရားကုန္းေက်းရြာ ကိုဆက္သြယ္လွဴဒါန္းနိင္ပါတယ္ ကိုဆက္သြယ္ေမးျမန္းနိုင္ပါတယ္
Comment ေတြမွာလဲ သိတဲ့ အကိုေတြ အစ္မေတြ ေရးေပးထားပါတယ္ ျကည္ ့ျပီးဆက္သြယ္နိုင္ပါတယ္ေနာ္

ဒီပို႕စ္ေလးကို တင္ထားတဲ့ Chit Thu Lay ေဖ့စ္ဘုတ္က ညီမကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တင္ထားတဲ့ မူလပို႕စ္အတုိင္း ျပန္ရွယ္ခ်င္ေပမယ့္ အဆင္မေျပလို႕ သက္သက္ထပ္တင္ျပီး ရွယ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီပို႕စ္ေလးကို ဖတ္မိျပီး လွဴဒါန္းခ်င္တဲ့သူမ်ား ေပၚေပါက္လာႏိုင္ပါေစ... 

Credit to: Chit Thu Lay (FB)

အသက္ ၅၈ ႏွစ္ေပမယ့္ လွေသြးၾကြယ္ေနေသးတဲ့ Liu Xiaoqing

တရုတ္မင္းသမီး Liu Xiaoqing ဟာ အသက္ ၅၈ ႏွစ္ ရွိပါျပီ။ သုိ႔ေပမယ့္ ပံုမွာ ျမင္ေတြ႔ ရသလိုပဲ သူဟာ ၂၀ ေက်ာ္သက္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးလို႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ ႏုပ်ိဳလ်က္ ရွိပါတယ္။ သူမဟာ ၁၉၇၀ ေက်ာ္က စလို႔ အႏုပညာ ေလာကကို စတင္ ဝင္ေရာက္ ခဲ့ျပီး ယေန႔မွာေတာ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း ရွင္ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၉၉ ခုႏွစ္က တရုတ္ျပည္ရဲ႕ အခ်မ္းသာဆံုး စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ အေယာက္ ၅၀ စာရင္းထဲမွာ အဆင့္ ၄၅ နဲ႔ ပါဝင္ခဲ့ ပါတယ္။ ယေန႔တိုင္လည္း ရုပ္ရွင္မ်ား လည္း ရိုက္ကူးေနဆဲ ျဖစ္္ပါ တယ္။ ၁၉၈၀ ေက်ာ္တုန္းက အင္မတန္ ေအာင္ျမင္ ခဲ့တဲ့ မင္းသမီး ျဖစ္ေပမယ့္္ ယေန႔ ေခတ္မွာေတာ့ သူူမဟာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းနဲ႔ ရုပ္ရွင္ ထုတ္လုပ္ေရး တို႔မွာပဲ ဦးစားေပးလ်က္ ရွိသူ ျဖစ္ပါတယ္။ စီးပြားေရးမွာ ေအာင္ျမင္ေပမယ့္ အခြန္ ေရွာင္တိမ္းမွုေၾကာင့္ တရားရင္ဆိုင္ရမွု၊ ဒဏ္ေၾကးေငြ ယြမ္ေငြ သန္းခ်ီl ေဆာင္ရမွုမ်ား ရွိခဲ့ ပါတယ္။ From A Movie Star to A Billionaire ဆုိတဲ့အမည္နဲ႔လည္း သူမရဲ႕ အေၾကာင္းကို စာအုပ္ထုတ္ ေရးသားခဲ့ဖူးပါတယ္။

အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ၾကီးေပမယ့္ ရုပ္ရွည္က ႏုပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ ႏွစ္ဆက္ ရွိပါတယ္။ ဘဝ အေတြ႔အၾကံဳကလည္း ရင့္က်က္ေတာ့ တရုတ္ျပည္မွာ ထက္ျမတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦး အျဖစ္ ေျပာစမတ္ျပဳၾက ပါတယ္။
.
Ref: wiki,metro
ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)
www.yoyarlay.com

မင္းဖမ္းနိုင္ရင္ဖမ္း (Catch me if you can)

 

Frank William Abagnale ဟာ အေမရိကန္သမိုင္းမွာ အလြန္ထူးျခားတဲ့ လူလိမ္ၾကီးအျဖစ္နာမည္ၾကီးခဲ့ပါတယ္။
သူ႕ကို ၁၉၄၈ ဧပရယ္ ၂၇ မွာေမြးဖြားခဲ့ျပီး
သူ အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘဝမွာ သမိုင္းဆရာ တစ္ေယာက္ ခြင့္ယူထားတဲ့အတန္းကို Lecture ေတြဝင္ေပး စာေတြသင္ ေပ်ာ္ပြဲစားေတြေတာင္ လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုပဲ။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမၾကီး သိတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ ေလ့လာေရးခရီးထြက္ဖို႕ေတာင္ ျပင္ဆင္ေနျပီတဲ့။

သူအိမ္က စိတ္ဆိုးျပီးထြက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ခ်က္လက္မွတ္ အတုေတြနဲ႕ေငြလိမ္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ Pan An ေလေၾကာင္းလိုင္းရဲ႕ ေလယာဥ္မွဴးဟန္ေဆာင္ျပီး ကမၻာတစ္ဝန္းကို ေလယာဥ္အခမဲ့ ပတ္စီးျပီး ခ်က္လက္မွတ္အတုေတြနဲ႕ ပိုက္ဆံထုတ္ ဟိုတယ္ေတြမွာေတာင္ အခမဲ့ တည္းခိုခဲ့တယ္။

ေနာက္ Georgia ေဆးရံုမွာ ေဆးရံုမွဴးဆရာဝန္အျဖစ္ အလုပ္လုပ္ခဲ့ေသးတယ္။ ဆရာဝန္အျဖစ္ကေန Harvard တကၠသိုလ္က ဥပေဒစာေမးပြဲကို အတန္းတစ္ခ်ိန္မွ မတက္ဖူးဘဲ ဝင္ေျဖတာေအာင္ျမင္ခဲ့ျပီး ေရွ႕ေနအျဖစ္လုပ္ခဲ့တယ္။

သူေရွ႕ေနျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ အသက္က ၁၉ႏွစ္ပဲရွိပါေသးတယ္။ ၈လၾကာျပီးတဲ့ေနာက္ အလုပ္ကထြက္ခဲ့တယ္။
အဲခ်ိန္မွာ Abagnale ကို နိုင္ငံေပါင္း ၁၂ နိုင္ငံက ခ်က္လက္မွတ္အတုလုပ္မႈ ေလယာဥ္မွဴးဟန္ေဆာင္ျပီး ေလယာဥ္စီးမႈ အျခား လိမ္လည္မႈေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ အလုိရွိေနပါတယ္။

Abagnale ကို ၁၉၆၉ ခုႏွွစ္ျပင္သစ္မွာ ဖမ္းမိခဲ့တယ္။ သူနဲ႕ အရင္က တြဲခဲ့ဖူးတဲ့ ျပင္သစ္ ေလယာဥ္မယ္တစ္ေယာက္က သူ႕ကိုေတြ႕ျပီး ရဲကိုသတင္းေပးလို႕ ဖမ္းမိခဲ့တာျဖစ္တယ္။

Frank Abagnale ဟာ ျပင္သစ္ေထာင္ ဆြီဒင္ေထာင္မ်ားမွာ လအနည္းငယ္စီ ေနခဲ့ရျပီး ေနာက္ဆံုး ဗာဂ်ီးနီးယားမွာ ေထာင္ဒဏ္၁၂ႏွစ္ခ်မွတ္ခံခဲ့ရတယ္။ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာေတာ့ FBI မွအမႈအခင္းမ်ားခ်က္လက္မွတ္လိမ္လည္မႈမ်ားကို Abagnale အကူအညီရယူရန္ FBI ရံုးခန္းမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႕ က်န္ရွိတဲ့ ေထာင္ဒဏ္ရက္မ်ားကို ကုန္ဆံုးေစခဲ့တယ္။
သူေထာင္က်ခ်ိန္ထိ သူဟာ ကီလိုမီတာ 1.6 သန္းကိုေလယာဥ္စရီးစဥ္ ၂၅၀ နိုင္ငံေပါင္း ၂၆ နိုင္ငံ အခမဲ့ စီနင္းခဲ့ျပီးျဖစ္တယ္။
အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းနဲ႕ခ်ီျပီး ခ်က္လက္မွတ္အတုနဲ႕ ေငြထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
FBI ကေနာက္ပိုင္းမွာ မင္းဘယ္လိုေရွ႕ေနစာေမးပြဲကို လိမ္ျပီး ေအာင္ေအာင္လုပ္ခဲ့တာလဲ ေမးတဲ့အခါ သူက စာေမးပြဲမေျဖခင္ႏွစ္ပတ္ ေရွ႕ေနစာအုပ္ေတြဖတ္ျပီး အမွန္တစ္ကယ္ စာေမးပြဲေအာင္ခဲ့တာပါတဲ့

Abagnale ဟာ ယခုအခ်ိန္မွာ Abagnale & Associate လံုျခံဳေရးအၾကံေပးကုမၸဏီ ျဖင့္ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝတဲ့ သူေဌးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။

သူရဲ႕ အၾကာင္းကို ရုပ္ရွင္အျဖစ္ျပန္လည္ရိုက္ကူးထားတဲ့ Titanic မင္းသားလီယိုနာဒို သရုပ္ေဆာင္ထားေသာ Catch Me if You Can ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကိုေတာ့

http://www.firedrive.com/file/E6ACD7547C6F4AAC

မွာ ေဒါင္းလုပ္ဆြဲျပီး ျဖစ္ျဖစ္ တိုက္ရိုက္ျဖစ္ျဖစ္ၾကည့္နိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ
သူ႕အေၾကာင္း အေပၚမွာ ေရးခဲ့တာဟာ အက်ဥ္းမွ်သာျဖစ္ျပီး ရုပ္ရွင္ကားမွာေတာ့ အားလံုးနီးပါး အျပည့္အစံု ၾကည့္နိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္

အဂၤလိပ္ဘာသာမွာ နာမည္ဆိုးနဲ႕ ေက်ာ္ၾကားရင္ notorious လိုသံုးျပီး နာမည္ေကာင္းနဲ႕ ေက်ာ္ၾကားရင္ Famous လို႕သံုးပါတယ္

Frank William Abagnale ဟာ notorious လား famous လား comment ေလးေရးခဲ့ပါဦး။

Credit to: သင့္ IQ ျမင့္မားလာေစရန္ (FB)

ဘန္ေကာက္က ကားစပယ္ယာ ရန္ကုန္ကုိ ပုိ႔လုိက္ပါ

ဗုဒၶဟူးေန႔က ဘန္ေကာက္ပုိ႔စ္သတင္းစာက အြန္လုိင္းမွာ၂ မိနစ္စာ ရုပ္သံဖုိင္တခု ထည့္လုိက္ပါတယ္။

ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ အမွတ္ ၇၉ ဘတ္စ္ကားလုိင္းမွာ လုပ္ကုိင္ေနတ့ဲ ကားစပယ္ယာတေယာက္အေၾကာင္း ရုိက္ကူးထားျခင္းပါ။

ဘန္ေကာက္မွာ တျခားေသာ ကားစပယ္ယာမ်ားက ကားလက္မွတ္ေရာင္းတ့ဲအလုပ္ပဲ လုပ္ေပမယ့္ သူက အဲဒါထက္ ပုိျပီး လုပ္သူပါ။

သူက ခရီးသည္ေတြနဲ႔ တရင္းတႏွီးေန၊ စကားေျပာတယ္။
စာအုပ္တအုပ္ကုိင္ၿပီး စာဖတ္ျပလုိက္ပါေသးတယ္။ အပ်င္းေျပေအာင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဒါက ခရီးစဥ္တုိင္း သူ လုပ္ေနက်ပါပဲ တ့ဲ။
(သူ႔အသံ အၿမဲၾကားရမယ့္ ကားဒရုိင္ဘာကေတာ့ စိတ္ညစ္ႏုိင္တယ္ သုိ႔မဟုတ္ သေဘာက်လိမ့္မယ္။
ခရီးသည္တခ်ဳိ႕လည္း သူ စာဖတ္ျပတာကုိ ႀကိဳက္ခ်င္မွ ႀကိဳက္မယ္)

ေသခ်ာတာကေတာ့ ခရီးသည္ေတြကုိ သူက ၀န္ေဆာင္မႈေကာင္းေကာင္းေပးဖုိ႔ ႀကိဳးစား၊ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားေနျခင္းပါပဲ။

ခရီးသည္ေတြဆီကေန ရလာတ့ဲ တုန္႔ျပန္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ဝမ္းသာရတယ္၊ ဒီရဲ႕ ပီတိကုိ ဘယ္မွာမွ သြား၀ယ္လုိ႔ မရဘူးလုိ႔ သူက ေျပာဆုိတာကုိ ရုပ္သံမွာ ေဖာ္ျပပါတယ္။

ခရီးသည္ေတြ သူ႔ကုိ ေတြ႔တာနဲ႔ ေႏြးေထြးမႈ ရသြားေစခ်င္ပါတယ္ တ့ဲ။

သူ႔နာမည္က Paitoon Samraj

ခရီးသည္တဦးရဲ႕ အိတ္ကုိ ကူညီ သယ္ခ်ေပးတာလည္း ေတြ႔ရပါမယ္။

ရန္ကုန္က ဘတ္စ္ကားေတြမွာ သူ႔လုိမ်ဳိး ကားစပယ္ယာ ရိွမယ္ဆုိရင္ ေကာင္းမွာပဲ။

ရန္ကုန္က ကားစပယ္ယာမ်ားလည္း အဆက္မျပတ္ ေျပာေနၾကတာပါပဲ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ေျပာပုံျခင္းေတာ့ မတူပါေလ။

အမ်ဳိးသမီး ခရီးသည္တေယာက္ဆုိရင္ ေဘာျပားမ ဆုိၿပီး စပယ္ယာက ဆူပူေျပာဆုိတာ ခံရတယ္၊ ကားေပၚကအဆင္းမွာ ကန္ခ်ခံရလုိ႔ ကားေပၚကေန ေမွာက္လ်က္ ျပဳတ္က်တယ္လုိ႔ မႈခင္းသတင္းတပုဒ္က ဆုိတယ္။ ဒါကေတာ့ အဆုိးဆုံးေသာ ျဖစ္ရပ္တခု ဆုိပါစုိ႔။

ခရီးသည္ေတြ ကားစပယ္ယာတခ်ဳိ႕ရဲ႕ဒဏ္ကုိ ခံေနရတာကေတာ့ ရန္ကုန္ရဲ႕ပုံရိပ္ဆုိးတခုပါပဲ။

ကားစပယ္ယာတခ်ဳိ႕ ရုိင္းစုိင္းတာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ။ ယာဥ္ေမာင္းသူေတြကေရာ?

ရန္ကုန္က ယာဥ္ေမာင္းသူေတြအေၾကာင္း သိခ်င္ရင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲမွာ လမ္းကူးၾကည့္လုိက္ရုံပါပဲ။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ လမ္းေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ခြင့္မေပးခ်င္တ့ဲ ယာဥ္ေမာင္းေတြ အမ်ားအျပား ရိွတယ္ဆုိတာကုိ အ့ံၾသတႀကီး ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

လူအမ်ားအျပား စိတ္ရုိင္း၀င္လာၾကျခင္းဟာ ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ။
ဒါကေတာ့... ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးျငင္းခုံလုိ႔ေကာင္းတ့ဲ အေၾကာင္းအရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ပုခက္လႊဲေသာ လက္ပိုင္ရွင္ ယာဥ္ေနာက္လိုက္မ်ား

http://burma.irrawaddy.org/business/2014/06/03/59803.html

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ ခရီးသြားျခင္း

http://burma.irrawaddy.org/article/2013/10/14/49501.html

http://burma.irrawaddy.org/

Shared from Irrawaddy (Burmese Version) (FB)

မိဘမဲ့ကေလးမ်ားေက်ာင္းႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း လိပ္စာမ်ား

ပရဟိတ လွဴဒါန္းခ်င္သူမ်ား အတြက္ ကူညီမႈ လိုအပ္ေသာ ေနရာေလးမ်ားကို ေဖာ္ျပေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

၁) သီလရွင္စာသင္တုိက္
ေရႊပုန္းပြင့္ဘုရားလမ္း၊ ေက်ာက္ေရတြင္းရပ္ကြက္၊ အမွတ္(၂၂)ေက်ာင္းအနီး ၊ ေျမာက္ဥကၠလာ
ဖုန္း - ၀၉ ၇၃၀ ၂၆၂၂၆

၂) ဆူထူးပန္ သီရိမဂၤလာကန္ေတာ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပညာသင္ေက်ာင္း
အလြတ္းဆြတ္ေက်းရြာ၊ ေအးေမတၲာရပ္ကြက္၊ သန္လ်င္။
ဖုန္း - ၀၉ ၈၆၂ ၈၄၉၄

၃) ေအးရိပ္သာေက်ာင္း
(၁၃၃) ရပ္ကြက္၊ တေကာင္းလမ္း၊ ဒဂံုအေရွ႕
ဖုန္း - ၀၉ ၄၃၀ ၅၆၆၀

၄) ေရႊၿငိမ္စံေက်ာင္း
အုတ္ဖုိေတာရ မဟာစည္ သာသနာ့ရိပ္သာ၊ ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္အေရွ႕ပိုင္း ၊ မလစ္အုပ္စု
ဖုန္း - ၀၉ ၈၆၃ ၁၇၀၉၊ ၀၁- ၅၉၉၄၁၂

၅) ပါရမီျဖည့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း
ေမွာ္ဘီ ၀ါးနတ္ေခ်ာင္းေက်းရြာ။
ဖုန္း - ၀၉ ၇၃၀ ၉၂၄၁၅၊ ၀၉ ၇၃၁ ၄၂၈၅၆

၆) ေရႊရတနာသီလရွင္ေက်ာင္း
အမွတ္(၂၀) ၊ မေကြးလမ္း၊ သံဒင္းရပ္ကြက္။
ဖုန္း -၀၁ ၆၁၁၅၂၃

၇) ေအာင္ေဇယ်ာမင္း မိဘမဲ့ ပရဟိတဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္း၊
အလယ္၇ြာၾကီးေက်းရြာ၊ ေငြပင္လယ္စက္မႈဇံုအနီး(ေရႊျပည္သာ တံတားအဆင္း) လိႈင္သာယာ၊ ရန္ကုန္
ဖုန္း 613665

၈) ကုမာရရမ ပရဟိတေက်ာင္းတိုက္
ေအာင္သိဒိၵလမ္း ၊ (၃) ရပ္ကြက္ ၊ မရမ္းကုန္း
ဖုန္း -0973031875
မူလတန္းမွ ပဥၥမတန္းအထိ မိဘမဲ့ကေလး (၁၅၀)ဦး
ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ (၃၅၀)ဦးအတြက္

၉) ၿပြန္တန္ဆာ ပရဟိတသီလရွင္ပညာေရးေက်ာင္း
၂၂ ရပ္ကြက္ ေရႊေပါကၠံၿမိဳ႕သစ္ ေျမာက္ဥကၠလာပ
ဖုန္း 09421075045
မူလတန္းမွ စတုတၳတန္းအထိ ေက်ာင္းသင္
ပဥၥမတန္းမွ အဌမတန္းအထိ တြဲဖက္သင္
န၀မတန္းမွ ဒသမတန္းအထိ ျပင္ပသင္
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ၁၄၇ ဦး အတြက္

၁၀) သီရိမဂၤလာ (အုန္းေတာေက်ာငး္)
ဖုန္း 0954022180
မူလတန္းမွ စတုတၳတန္းအထိ မိဘမဲ့ကေလး ၃၀ ဦး
ေက်ာင္းသား ၂၄၇ ဦးအတြက္

၁၁) ဓမၼလကၤာရဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာငး္
ဘုန္းေတာ္ႀကီးစာသင္တိုက္ တံြေတးၿမိဳ႕
ဖုန္း 095060663
မိဘမဲ့ကေလး 168 ဦးအတြက္

၁၂) တိကၡာရာမ ပရဟိတစာသင္ေက်ာင္း
၇/၈ လမ္းဆံု ေျမာက္ဒဂံု 

ဖုန္း 0973024065
မူလတန္းမွ စတုတၳတန္းအထိ ေက်ာင္းသင္
ပဥၥမတန္းမွ အဌမတန္းအထိ တြဲဖက္သင္
မိဘမဲ့ကေလး (၁၅)ဦး
ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ (၃၅၀)ဦးအတြက္

၁၃) သီရိမဂၤလာဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္း
၁၂-ရပ္ကြက္ ေပၚဦး ၆ လမ္း ဒဂံုအေရွ႕ပိုင္း
ဖုန္း 0943082166 ၊ 01-581023
သူငယ္တန္းမွ စတုတၳတန္းအထိ ေက်ာင္းသား ေက်ာငး္သူ (၁၈၀)ဦး ႏွင့္ ေက်ာင္းေအာက္ခန္းကို ျပင္ဆင္ရန္အတြက္

၁၄) ပိေတာက္ေရႊ၀ါပရဟိတစာသင္ေက်ာင္း
ေျမာက္ဥကၠလာပၿမို႕နယ္
ဖုန္း 095680582 ၊ 056-22609
မိဘမဲ့ကေလး (၄၈၀) ဦး
ရပ္ကြက္ေန ေက်ာင္းသား (၁၂၀၀)ဦးအတြက္

၁၅) ရဲမြန္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္း
ရဲမြႏ္စံျပေက်းရြာ လွည္းကူးၿမိဳ႕နယ္
ေက်ာင္းသား ေက်ာငး္သူ ဦးေရ ၁၀၀ ခန္႔အတြက္

၁၆) ကြမ္းၿခံကုန္း ကံႀကီး မက်ီးရပ္ကြက္
ေရႊက်င္ (ဂ်ား)ေက်ာင္း ပရိယတိၱစာသင္တိုက္
ပရဟိတဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာငး္
ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱပညာ၀ရ
ဖုန္း - 01-265043/ 098640565

၁၇) ေအာင္ (ပရဟိတေက်ာင္း)
ဖုန္း 098612292
မူလတန္းမွ အလယ္တန္းအထိ ေက်ာင္းသူ/သား ၁၂၇၀ ဦးအတြက္

၁၈) စိမ္းလမ္းေျမ (ပရဟိတေဂဟာ)
ေဖာင္ႀကီး
ဥကၠဌဖုန္း - 01-629758 / 0945525840
ဘ႑ာေရးမွဴးဖုန္း 01-558395 /0973034500
ေက်ာင္းသား/သူ ၃၀ ေက်ာ္

၁၉) မဂၤလာဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ ပညာေရးေက်ာငး္
ဖလွယ္ႀကီး (ခ) ဘုရားႀကီးေက်းရြာ တံြေတးၿမိဳ႕
ေက်ာင္းသား / သူ ၈၀၀ ေက်ာ္အတြက္

၂၀) ကြမ္းၿခံကုန္း ပရဟိတေက်ာငး္
မဟာ၀ိဇိရမဂၤလာပရဟိတစာသင္တိုက္
ကြမ္းၿခံကုန္းၿမိဳ႕
ပညာသင္ၾကားေနၾကေသာ ေက်ာငး္သား/သူမ်ားအတြက္

၂၁) မဏိရာမ ပရတိတေက်ာငး္
၀မ္းဘဲအင္းေက်းရြာ ေဒးစြန္ပါေတာင္အနီး ပဲခူး

၂၂) မာဃဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာငး္
၁၅ လမ္း ၅ ရပ္ကြက္ ေျမာက္ဥကၠလာပ

မိဘမဲ ့ကေလးမ်ား၀ိုင္း၀န္းကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပး
-----------------------------------------------------
ကမာၻႀကီးေပၚမွာရွိေနတဲ ့ ရင္ေသြးငယ္ေပါင္း မ်ားစြာဟာ ကံဆိုးေနရ ႐ွာတယ္ ။ သူတို႔ေလးေတြဟာ ဆာေလာင္ျခင္း နာက်င္ျခင္း၊ ငတ္မြတ္ျခင္းဆိုတဲ့ ဒုကၡေပါင္း မ်ားစြာနဲ႔ ကူညီသူမဲ့ျဖစ္ေနရ ရွာပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့ ေနထိုင္ရာ ျမန္မာျပည္မွာလည္း ရင္ေသြးငယ္ေပါင္း မ်ားစြာဟာ ကံဆိုး ေနၾကဆဲပါ၊ အမိအဖမဲ ့ ရင္ေသြးငယ္မ်ား အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ အၾကင္နာေဆး၀ါးေလးဟာ
သူတို႔ေလးေတြ ႏွလံုးသားထဲမွာ လိုအပ္ေနၾက ပါတယ္။

ကမၻာႀကီးကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ မည့္ မ်ဳိးဆက္သစ္ လူသား အရင္းအျမစ္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အၾကင္နာ လက္မ်ားနဲ႔တဲြေခၚၿပီး သူတို႔ေလးေတြရဲ့ အနာဂတ္မ်ား ထြန္းလင္း
ေတာက္ပေစေအာင္ လုပ္ေဆာင္ က်ပါစို႔ဗ်ာ..။

ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ သူတို႔ရ႕ဲ အစြမ္းအစေလးေတြနဲ႔ ပိုမိုတိုးတက္တဲ့ အနာဂတ္ကို ဖန္တီးႏိုင္မယ္ဆိုတာ မယံုၾကည္ေပးလုိ႔ မရပါဘူး။ ဒီလုိမ်ဳိး အေရးပါလွတဲ့ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ အားကိုးရမဲ့ အနာဂတ္ရဲ႕ ရင္ေသြးငယ္ေပါင္းမ်ားစြာ အေပၚမွာ-

* --ဘာေၾကာင့္မ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပစ္ပယ္မိေနက် တာလဲ?
* --ဘာေၾကာင့္မ်ား ကၽြန္ေတာ္တို႔ မစဥ္းစားေပးက်တာလဲ?
* --ဘာေၾကာင့္မ်ား အကူအညီ အလံုအေလာက္ မေပးႏိုင္ရတာလဲ?

အတူလက္တြဲ ကူညီျကပါစို ့လား..... ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္တဲ့ ကမၻာႀကီး အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္တဲ့ ကေလးေလးေတြ အတြက္

သင့္ရဲ့ Share တစ္ခ်က္ဟာ အနည္းဆံုး ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ထမင္းတစ္နပ္ကို ေပးစြမ္းႏိုင္တယ္ဆုိတာကို မေမ့ၾကနဲ့ေနာ္။

Credit - ခ်စ္ေသာ ေရႊအိမ္စည္
အိသက္ထားမြန္ - fb
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=711005052274612&set=a.103041283070995.1520.100000953722000&type=1&theater

Shared from Pe ter Pau (FB)

အဆံုးအမ သာသနာ

ယခုအခါ ေမတၱာရွင္(ေရႊျပည္သာ) ဆရာေတာ္ လူ၀တ္လဲ(သိကၡာခ်) သြားေသာအခါ ဆရာေတာ္အား ၾကည္ၫိုေလးစားေသာ တျပည့္ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမ အမ်ားအျပား ပူေဆြးေသာက ေရာက္ၾကရပါတယ္။
သူတို႔ အားကိုးအားထားရာ ဆရာတစ္ဆူ သာသနာမွ ေပ်ာက္ကြယ္ ဆံုးရႈံးသြားတာကို ၀မ္းနည္း၊ ပူေဆြး၊ ငိုေၾကြး၊ ခိုကိုးရာမဲ့သလို ခံစားေနရပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ဟာ အ၀တ္သာေျပာင္းသြားတာပါ၊ စိတ္ဓာတ္ ႏွင့္ လုပ္ရပ္က မေျပာင္းလဲပါဘူး။ ဆရာေတာ္ေရးသားခဲ့ေသာ စာအုပ္ေရ (၆၅) အုပ္ဟာ ဆရာေတာ္၏ အဆံုးအမသာသနာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာေတာ္ေရးသားခဲ့ေသာ စာေပမ်ားဟာလည္း ေလာကအတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားတယ္ဆိုတာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ အားလံုးသိရွိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
အရွင္ဇ၀န တျဖစ္လဲ ဦးစိုးျမင့္ (ေမတၱာရွင္ေရႊျပည္သာ) ကေလာင္အမည္ဟာ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာအတြက္ ရသစာေပေလာကမွာ ဆက္လက္ေရးသား ထုတ္ေ၀ေနမွာပါ။
ဆရာေတာ္၏ အေတြးအေခၚ ဒႆ န မ်ား ဟာ ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားေတြပါ လက္ခံ အတုယူ က်င့္သံုးေနၾကတာ လက္ေတြ႔ပါဘဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ဦးစိုးျမင့္ (ေမတၱာရွင္ ေရႊျပည္သာ) ဟာ ျပည္ပနိုင္ငံမ်ားမွာ ေနထိုင္လွ်က္ ဘာသာေရး၊ ရသ စာေပ၊ ဘာသာျပန္မ်ား ဆက္လက္ေရးသား သာသနာျပဳေနမွာပါ၊ ျမန္မာျပည္ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ အတြက္ေတာ့ အားတက္စရာပါ။ ဂုဏ္ယူစရာပါ။
ဆရာေတာ္ ေရးသားခဲ့ေသာ စာေပ၊ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားဟာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ ႏွင့္ တရားနာပရိတ္သတ္မ်ားအေပၚ အျဖဴ စင္ဆံုး ရိုးသားျခင္း ႏွင့္ စစ္မွန္ေသာေမတၱာေစတနာ ထားျခင္းေၾကာင့္သာ စာေပေလာက ႏွင့္ ဓမၼကထိကေလာက တို႔တြင္ေအာင္ျမင္ျခင္း မွတ္တိုင္တစ္ခု စိုက္ထူနိုင္ခဲ့တာပါ။
ဒီေလာက္ ေအာင္ျမင္ေနတာေတာင္ ဆရာေတာ္ဟာ အမ်ားအက်ိဳး ႏွင့္ ပရဟိတအက်ိဳးအတြက္ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ နိုင္ျခင္းမရိွခဲ့ပါ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိပ္ေအာင္ျမင္ေနၿပီလို႔ ထင္လာရင္ ကိုယ္ထက္ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ သူေတြကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ ကိုယ္ဘာမွ မဟုတ္ေသးဘူးဆိုတာ သိလာပါလိမ္မယ္တဲ့။
ေမတၱာရွင္ေရႊျပည္သာဆိုတာ ကမာၻ႔အဆင့္နဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္ေသးပါဘူး၊
စာေရးတဲ့အဆင့္၊ လွဴ ဒါန္းတဲ့အဆင့္ ေတြဟာ ဘာမွ မေျပာပေလာက္ေသးပါဘူး၊ သူတစ္ပါးလွဴ တာ လက္ျဖန္႔ခံၿပီး တဆင့္ျပန္လွဴ တဲ့ အဆင့္ေလာက္ပဲရွိတာပါ။
အခ်ိန္ေပးပါ၊ ေ၀ဖန္တာ၊ အျပစ္တင္တာ မေစာေစခ်င္ပါ။
တခ်ိန္မွာ ေမတၱာရွင္ေရႊျပည္သာဟာ ေအာင္ျမင္မႈ အသီးအပြင့္ေတြကို ေပြ႔ပိုက္ၿပီး ျမန္မာျပည္က ႏြမ္းပါသူ ရဟန္းရွင္လူေတြရဲ႕ ရင္ခြင္္ထဲ အရာက္ျပန္လာမယ္ဆိုတာ ႏွလံုးသားနဲ႔ ယံုၾကည္ေပးၾကပါ။
ေနာင္လာမ်ိဳးဆက္ အနာဂတ္အတြက္ ဘာသာ၀င္တိုင္း၏ ႏွလံုးသားမွာ ဘုရားတည္မွသာ ဘာသာ၊ သာသနာ အဓြန္႔ရွည္ၾကာ တည္တံ့ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏွလံုးသားမွာဘုရားတည္ျခင္း စာေမးပြဲမ်ား ႏွစ္စဥ္က်င္းပၿပီး ထိုက္တန္စြာ ဆုခ်ီးျမွင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။
စာေမးပဲြမ်ား ႏွစ္စဥ္ဆက္လက္ က်င္းပႏုိင္ရန္၊ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူတို႔၏ ပညာေရး၊ က်မ္းမာေရးတို႔ကို ေထာက္ပံ့ေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ရန္၊ ေမတၱာရွင္ေဖာင္ေဒရွင္း(ေရႊျပည္သာ) အဖဲြ႔ကို
ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ တာ၀န္ေပးအပ္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
ေမတၱာရွင္ေဖာင္ေဒးရွင္း (ေရႊျပည္သာ) အဖြဲ႔ မွ ဆရာေတာ္ ပ်ိဳးေထာင္ခဲ့ေသာ ပရဟိတ သစ္ပင္ႀကီးကို ဆက္လက္ရွင္သန္ ႀကီးထြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္သြားမွာပါ။

ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ အင္တာနက္ေဖ့ဘုတ္မ်ားေပၚ အရွင္ဇ၀န၊ ညီေမတၱာ၊ ေမတၱာရွင္ေဖာင္ေဒးရွင္း (ေရႊျပည္သာ) အဖြဲ႔ တို႔အား သပုတ္ေလလြင့္၊ အပုတ္ခ်၊ သတင္းမ်ိဳးစံုေရးသားၿပီး၊ တိုက္ခိုက္ေစာ္ကား ေနတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္၊
ဒါေၾကာင့္ သက္ဆိုင္ရာမ်ား ႏွင့္ သတင္းမီဒီယာ အဖြဲ႔မ်ားမွ
ဦးစိုးျမင့္ (ေမတၱာရွင္ ေရႊျပည္သာ) ၏ဘ၀သရုပ္ေဖာ္ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားကို ေမးျမန္းျခင္း(အင္တာဗ်ဳး)ကို ကိုယ္တိုင္ေျဖၾကား ရွင္းလင္းခဲ့ပါတယ္။
မနက္ျဖန္ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္စာ၊ သတင္းဂ်ာနယ္မ်ာမွာ တရား၀င္ ေၾကျငာ သြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးလိုပါတယ္။
---------------------------------------------------

ျဖစ္ထြန္းေပါက္ေရာက္မည့္သူ
******************************
ျဖစ္ေျမာက္ထြန္းေပါက္မယ့္သူဆုိတာ - သူမ်ားပါးစပ္ဖ်ားမွာ လမ္းမဆံုးတတ္ၾကဘူး၊
အၫွာခိုင္တဲ့ သစ္ရြက္ဟာ ေတာ္ေတာ္တန္တန္ ေလျပင္းေလာက္နဲ႔ ေၾကြမက်သလိုေပါ့။

အၫွာမခိုင္တဲ့ သစ္ရြက္ဟာ ေလေလးတစ္ခ်က္ ေ၀့လိုက္ရံုနဲ႔ ေၾကြက်ရသလို၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ မခိုင္မာတဲ့ သူေတြဟာလည္း ျပစ္တင္ေ၀ဖန္မူအနည္းငယ္နဲ႔ ႀကံဳလိုက္ရတယ္ဆိုရင္ပဲ မိမိလုပ္ငန္းကို အလြယ္တကူ စြန္႔ျပစ္တတ္ၾကတယ္။

လူတစ္ေယာက္၏ အစြမ္းအစ
*****************************
လူတစ္ေယာက္၏ အစြမ္းအစကို ႏႈတ္ျဖင့္ႀကိဳေျပာလွ်င္ ေပါ့သြားတတ္သည္။
ေအာင္ျမင္ေအာင္ လက္ေတြ႔လုပ္ျပျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ ေလးနက္ၿပီးသမိုင္း၀င္ေစသည္။

အၿမဲတမ္း ကုသိုလ္ ျဖစ္သူ
*************************
ေမတၱာဓာတ္ရွိသူသည္ သူတစ္ပါး၏ ေကာင္းကြက္ကိုသာ ရွာေဖြၾကည့္ရူတတ္ေသာေၾကာင့္ အၿမဲတမ္း ကုသိုလ္ျဖစ္သည္။

ဦးစိုးျမင့္ (ေမတၱာရွင္-ေရႊျပည္သာ)

ပမာႏႈိင္းစရာမဟုတ္၊ သက္ေသ သာဓကျပဳပါရေစ။
ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗာန္ မစံမွီအခ်ိန္ ညီေတာ္အာနႏၵာ ႏွင့္ သံဃာေတာ္မ်ား (အနာဂါမ္၊ ရဟႏၱာမ်ားမွအပ) တပည့္ပရိတ္သတ္တို႔ ပူေဆြးေသာက ငိုေၾကြးၾကပါတယ္။
““ မိမိတို႔မွာအားကိုးရာ ဆံုးမမည့္ဆရာ မရွိေတာ့ၿပီ””
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ျပန္လည္မိန္႔ေတာ္မူသည္မွာ
““ငါဘုရား ၄၅ ၀ါ ကာလပါတ္လံုး ဆံုးမေဟာၾကားခဲ့ေသာ ေဒသနာေတာ္ေတြဟာ သင္တို႔အတြက္ ဆရာျဖစ္ပါတယ္၊ ထိုဆရာမ်ားျဖင္သာ သင္တို႔ မွီခိုအားထားရာ ျပဳၾကကုန္ေလာ့”” ဟုမိန္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။


လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱာအားလံုး ေဘးရန္ေၾကာင့္ၾက ဆင္းရဲကင္းရ်္ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာဆႏၵ ျပည့္၀ၾကပါေစ။

Shared from Ashin Zawana (FB)

ဦးညႊတ္ပါသည္ ဆရာ

မိမိေလးစားျမတ္ႏိုးရတဲ့ ဆရာသမားကို အခုလိုျမင္လိုက္ရေတာ့ ရင္ထဲအရမ္းဆို႔နင့္ရပါတယ္။ ဘာနဲ႔မွအစားထိုးလို႔မရေအာင္ ဆံုးရႈံးမႈတစ္ရပ္လို႔ေတာင္ ဆိုရမွာပါ။ မိမိဘ၀ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းေရာ အရည္အေသြးပိုင္းေရာကိုပါ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္မႈေတြ ေပးေနခဲ့တဲ့ ဆရာကို လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးခဲ့ရတာပါ။ မိမိဘ၀ကိုလည္း ေအာက္ေျခကေန အျမင့္ကို ဆြဲတင္ေပးခဲ့တဲ့ဆရာမို႔ အၿမဲတန္းေလးစားလွ်က္ ရွိေနမွာပါ။

အ၀တ္သာေျပာင္းသြားေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေျပာင္းလဲမသြားႏိုင္ဘူး ဆိုတာကိုလည္း အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္ပါတယ္ဆရာ။ ဆရာ့ကို မနာလိုသူေတြက ဘယ္လိုပဲေျပာၾကပါေစ တပည့္ေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဆရာ့ကိုပဲ ဦးညႊတ္ပန္ဆင္ထားပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္က ဆရာဆံုးမခဲ့တဲ့ အဆံုးအမၾသ၀ါဒေလးေတြကို အၿမဲအမွတ္ရေနၿပီး လိုက္နာဖို႔ ကတိေတြေပးပါတယ္။

တစ္သက္တာလံုး သူမ်ားအက်ိဳးေတြေဆာင္လာခဲ့တဲ့ ဆရာ့ကို အခုလိုနိမ့္ပါးေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ မနာလိုသူေတြက ၀ိုင္း၀န္းထိုးႏွက္ၾကတာကို ရင္အနာဆံုးပဲဆရာ။ ဆရာ့ကို ဘာမွကူညီ ကာကြယ္မေပးႏိုင္တာကိုလည္း ၀မ္းအနည္းဆံုးပါပဲ။ သူမ်ားေတြအေပၚ ဘယ္လိုပဲေကာင္းခဲ့ေကာင္းခဲ့ လူေတြက သိပ္ရက္စက္တာပဲေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ျပန္လည္ေခ်ပတာေတြကိုေတာ့ မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဆရာ။ ဆရာလိုပဲ သီးခံျခင္းတရားေတြနဲ႔ အႏိုင္ယူလိုက္ပါ့မယ္။

ဆရာခင္းေပးခဲ့တဲ့ လမ္းေပၚမွာ မတိမ္းမေခ်ာ္ရေလေအာင္ သတိထားၿပီး တပည့္ေတြက ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းသြားမွာပါ။ ဆရာ့ကို ေလးစားတာဟာ ဆရာ့ရဲ႕ အ၀တ္ထက္ ဆရာ့ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကိုပါ၊ ဆရာခ်ေပးခဲ့တဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ တည့္တည့္မတ္မတ္ တပည့္တို႔ ႀကိဳးစားေလွ်ာက္ၾကမွာပါ။ ေနာင္ကိုလည္း အၿမဲတန္းသတိတရနဲ႔ ဥိးထိပ္ပန္ဆင္ထားပါ့မယ္လို႔
ကတိေပးရင္း မ်က္ရည္ၾကားက ဦးညႊတ္လိုက္ပါတယ္ဆရာ။
ဆရာ့ဘ၀ ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။

ဦးစႏၵိမာ ေခတၱ သီရိလကၤာ M.A

'' ဟဲ့ သား ..ငေပါက္ ဟိုမွာ ၾကည့္လိုက္စမ္း...ေပးခ်င္စရာ မေကာင္းဘူး လား...သူမ်ားေတြလို ဒီအတ္ိုင္းေတာင္း တာထက္စာရင္ ...သူလုပ္ႏိုင္တာ ..ေလး ကို သူ ဝင္လုပ္ၿပီး ကုသိုလ္ယူ တယ္...ေတြ ့လား တဲ့...''

မႏ ၳေလးေတာင္ ..စြယ္ေတာ္တိုက္.ဘုရား အတက္ ေလွကားမွာ..အေမ ေမးေငါ့ျပတဲ့ ေနရာၾကည့္ လိုက္ေတာ့ ဟုတ္တယ္...
အသက္၆၀ ပတ္ဝန္းက်င္ ..အဘ တေယာက္.. သန္႔သန္႔႐ွင္း႐ွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္... တိုက္ပံုေလးနဲ႔ ပုဆိုးနဲ႔...ဦးထုတ္ေလးနဲ႔... ပဲ..

ဂ႐ုဏာသက္ဖို႔ ေကာင္းတာ ..အဲ့အဘက.. ေျခႏွစ္ဖက္ လက္တဖက္ မ႐ွိ႐ွာေတာ့ ဘူး...
ဒါေပမယ့္ သူ႔စိတ္ဓာတ္ ကမြန္ျမတ္ တယ္ ဘုရားေလွကားကို သူ ေကာင္းေသးတဲ့လက္တဖက္ နဲ႔ ၾကမ္းတိုက္ေပး ေႏ႐ွာတယ္... တင္ပါးေအာက္က အဝတ္နဲ႔လဲ ပြတ္တယ္.. အလကား ဟန္ျပမဟုတ္ဖူးေနာ္...တကယ္တိုက္ေနတာ.သူ႔ချမာ ျပဳံး ျပဳံး ..ျပဳံး ျပဳံး နဲ႔ တိုက္ေန႐ွာတာ
ဘုရားေစာင္းတန္း က ေႂကြျပား အျဖဴ ေလး ေတြ ဆိုေျပာင္ေနတာပဲ...

သူ အလွ်ဴခံတဲ့ ေနရာ ေလးတင္မဟုတ္ဖူး ဗ် ..က်ေနာ္ၾကည့္ေနတာ...အေပၚလည္း တက္ ၿပီး တိုက္တယ္..
ေအာက္အဆင့္ေတြ လည္း သူ႔နည္း သူ႔ဟန္နဲ႔ ဆင္းၿပီးတိုက္တယ္ခင္ဗ်ား...တကယ့္ အဘ ပါပဲ...

အေမကသူ႔ကို၅၀၀ လားမသိဘူး လွ်ဴ ခဲ့တယ္....
စဥ္းစားၾကည့္ တျခား အလွ်ဴ ခံ ေတြဆို သူ႔လို သံုးဖက္မေျပာ နဲ႔တဖက္ေလာက္ျပတ္တာနဲ႔ တင္ ဘာမွ မလုပ္ပဲ..ေတာင္းေကာင္း ေနၿပီ ေလ..

ငေပါက္တို႔အခု အဘ လို႔ တခုခု ျဖစ္ၿပီး ေျခလက္.၃ ဖက္ ျပတ္ၾကည့္ပါ့လား...အိပ္ယာထဲလဲ တသက္လံုး.စိတ္ဓာတ္က်ဘာမွ မလုပ္ပဲ ..ေစာေစာေသ သြားမွာ..

အဲဒီ အဘစိတ္ ဓာတ္က ..အလွ်ဴခံ တစ္ ေယာက္ ထက္ အမ်ားႀကီးေကာင္း လြန္း ေနတယ္ ဗ်ာ...အမ်ားႀကီး ျဖဴစင္မြန္ျမတ္ ေနတယ္ ..

အဘေျခေတြ လက္ေတြဘယ္လို ဆံုး႐ႈံး ခဲ့ ရလည္း ကြၽန္ေတာ္မေမး ရက္လို႔ မေမးေတာ့ပါ ဘူး...စစ္ပြဲ လား ဗံုးလား ရထားႀကိတ္တာ လားတခုခု ေနမွာပါေလ...

သူ႔ကို ၾကည့္ၿပီး.. ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတာင္႐ွက္မီပါတယ္...

တခါတေလ လူေတြက ..ငါမွာ ဒီဟာ မွမ႐ွိ တာ ..ဟိုဟာမွမ႐ွိတာ...ငါက ဟြာမတတ္ဘူး...
သိတယ္မလား... ေျခေတြလက္ေတြ မွ မဟုတ္ဖူး..အသိပညာ အတတ္ပညာ..အရည္အခ်င္း...ကအစ..ကိုယ့္မွာ မ႐ွိတာ. မလုပ္တတ္တာ.ပဲေတြးမိေနတာ..ေလ အာ့ နဲ႔ပဲ... ဘာမွ ဟုတ္တိပတ္တိ ဝင္မလုပ္ျဖစ္ဖူး...ေလာကမွာ...

ကြၽန္ေတာ္ တို႔ေတြ က ကိုယ့္မွာ ဘာမ႐ွိဘူး...ဘာမလုပ္တတ္ေသးဘူး..ဆိုတာပဲ ေတြးေနၾကတာ...အဲဒီေနရာမွာပဲ ကိုယ့္အေတြး နဲ႔ကိုယ္ ..ပိတ္မိေနၾကတာ

တကယ္ေတာ့ အဘ လိုမ်ိဳး..ကိုယ့္မွာ ဘာ႐ွိလဲ ..ဘာလုပ္ေပးႏိုင္သလဲ..႐ွ္ိတာေလး နဲ႔.. ကိုယ္တတ္ႏိုင္တာ ေလး ေလာက ကို လုပ္ေပး ေနႏိုင္တာ ကိုက အေတာ္ တာသြား ေနၿပီ ဗ်.. ..

ဒါေၾကာင့္ လူေတြအားလံုးလဲ အဘလိုပဲ...ကိုယ့္႐ွိတဲ့ ကိုယ္ခႏၡာ ..ကိုယ္တတ္တဲ့ အသိပညာ အတတ္ပညာ ေလးနဲ႔...

ပထမ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အက်ိဳးျပဳႏိုင္ေအာင္ ..ဒုတိယ ကိုယ့္မိသားစု အသိုင္းအဝိုင္း ..
ေနာက္မွ..ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္တခု လံုး...

ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာရ ရင္ ေလာက ႀကီး ကို ..တတ္သမွ် ႐ွိသမွ် နဲ႔ အလွဆင္ႏိုင္သူ..အက်ိဳး ျပဳႏိုင္သူ ေတြ မ်ား ျဖစ္ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းမလဲ လို႔ ...ေတြးမိရင္း...

ေမာင္ေပါက္ ..
(အဘ ပံုကို ခြင့္မေတာင္း ပဲခိုး႐ိုက္ခဲ့မိသည္...သူ႐ွက္သြားမည္စိုးသျဖင့္ မ်က္မွာေပၚေအာင္မ႐ိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါ.. သာဓုသာဓု သာဓု ပါအဘ... )
Credit >> ေမာင္ေပါက္စာစုမ်ား

ဘယ္သူ႕ကို အျပစ္တင္မလဲ

ခက္ခက္ခဲခဲႏွင့္ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းေနရေသာ မိဘမဲ့ကေလးေတြကို ဘာသာျခားတို႕မွ ေငြေရးေၾကးေရးစတဲ့ မက္လုံးေတြနဲ႕ ဘာသာေျပာင္းဖို႕ ဆြဲေဆာင္လာေသာအခါ ႏွလုံးသားဝယ္ ဘုရားမတည္မိေသးပါက ကေလးမေျပာႏွင့္ မိ႐ိုးဖလာဗုဒၶဘာသာဝင္လူၾကီးေတြေတာင္ အခ်ိန္မေရြး ဘာသာေျပာင္းသြားႏိုင္ပါတယ္။

ဒီလိုေျပာင္းသြားခဲ့ရင္ ဆြဲေဆာင္စည္းရုံးတဲ့ ဘာသာျခားေတြ ျပီးေတာ့ ဘာသာေျပာင္းသြားတဲ့ ကေလးေတြကို အျပစ္မတင္သင့္ဘဲ ကေလးေတြရဲ့ႏွလုံးသားမွာ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက ဘုရားမတည္ေပးလိုက္မိတဲ့ မိမိတို႕ လူၾကီးမိဘေတြအေနႏွင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သာ ရင္နာနာျဖင့္ အျပစ္တင္သင့္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

Shared from Aung Sann Kyaw (FB)

အိုးမဖုတ္ခင္ အိုးလုပ္စဥ္၀ယ္ 

အိုးတြင္ခပ္ႏွိ္ပ္ အမွတ္တံဆိပ္ကား 

မျပတ္မစဲ အိုးပင္ကြဲလည္း 

အျမဲတေစ တည္ရွိေနသို့ 

ေထြေထြေသြးသား ကေလးမ်ား၌

ဘုရားတံဆိပ္ ဘာသာစိတ္ကို 

ခတ္ႏွိပ္နိုင္မွ သက္ဆံုးက်ေအာင္ 

ဗုဒၵ၀ါဒီ စြဲတည္မည္
ကိုယ္စီခပ္နွိပ္နိုင္ၾကေစသတည္း။ ။

မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ၾသ၀ါဒ

ကညြတ္ရဲ.တန္ဖိုး (အပန္းမၾကီးရင္ မွ်ေဝေပးပါ)

ကို၀မ္း ရဲ့ Post ေလးထဲက စိတ္မေကာင္းဘြယ္ရာေသြးကင္ဆာခံစားေနရေသာေ၀ဒနာရွင္ေလးကို ေတြ႔လိုက္ရၿပီး ဒီေန႕ဖတ္မိခဲ့တဲ့ကင္ဆာနဲ႔ ကညႊတ္ ပတ္သက္ေနပံုေလးကို စိတ္၀င္စားမိခဲ့ပါတယ္…

အပန္းမၾကီးဘူးဆိုရင္ လုပ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္…ေငြအကုန္အက်လည္း သိပ္မမ်ားတာမို႕ ဒီေဆးနည္းေလးကိုမူရင္းအတိုင္း မွ်ေ၀ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္..

မူရင္း…..

Asparagus…..whether U believe it or not ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႕ေမလ္းတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ့္ အကို တစ္ေယာက္က ပို႕လိုက္ပါတယ္။
သူလည္းသူမ်ားဆီက ရလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို forward လုပ္လုိက္တာျဖစ္ပါတယ္။

သူေခါင္းစဥ္လိုဘဲ ကညႊတ္မ်ားတဲ့

ယံုျခင္ယံုမယံုျခင္ေန…ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့္မသိဘူး…ကိုယ္တိုင္လည္းမဆန္းဖူးလို႕ပါ။

ဟိုးဖက္အစြန္ဆံုးကေတာ့ white asparagus (ျမန္မာလိုမသိ)သူ႕အတိုင္းဘာသာျပန္ေတာ့ ကညႊတ္ျဖဴေပါ့၊ အလယ္က green asparagus ျမန္မာလို
ကညႊတ္ သူ႕အတိုင္း ဆို ကညႊတ္စိမ္း ဒီဖက္ အစြန္ဆံုးကေတာ့ wild asparagusသူတိုင္းဆို ကညႊတ္ရိုင္းျဖစ္ပါတယ္။

ႏွစ္ေပါင္းကေတာ့ နည္းနည္းၾကာသြားျပီ လူတစ္ေယာက္ကကင္ဆာျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အတြက္ကညႊတ္ပင္လိုက္ရွာေနတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ခဲ့ဘူးတယ္။ျပီးေတာ့ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္လဘာထုတ္ကင္ဆာဂ်ာနယ္ကေနမိတၱဴကူးထားတဲ့စာရြက္တစ္ရြက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေပးခဲ့တယ္။

စာရြက္ကအေၾကာင္းအရာကေတာ့
Asparagus for cancer (ကင္ဆာအတြက္ ကညႊတ္မ်ား)ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဝမွ်ျခင္းသက္သက္သာျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဇီဝဓါတု ပညာရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ Richard R.Vensal, D.D.S ရဲ႕
ရွာေဖြခ်က္ေတြကေန ကညႊတ္ကေန ကင္ဆာေရာဂါကုသနည္းကို သင္ယူခဲ့တာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ
သူရဲ႕ပေရာဂ်က္ လုပ္ငန္းေတြထဲမွာလဲ သူႏွင့္အတူတကြ လုပ္ကိုင္ခဲ့သလို
ကၽြန္ေတာ့မွာ စုေဆာင္းထားတဲ့ ကညႊတ္ကေန ကင္ဆာေရာဂါ
ကုသေပ်ာက္ကင္းသြားတဲ့ အေထာက္အထား အခ်က္အလက္ေတြ
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိခဲ့ပါတယ္

အဲ့ဒါေတြကေတာ့ …..

၁/- လူတစ္ေယာက္ဟာ ေသြးကင္ဆာျဖစ္တာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
မဲ့လုနီးပါးျဖစ္ေနပါျပီး ဗံုးဗံုးလဲ ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။
ကညႊတ္ကထံုးနဲ႕ တစ္နွစ္ကုသအျပီးမွာေတာ့
ဆရာဝန္ စစ္ေဆးၾကည့္တာ ကင္ဆာရွိေၾကာင္းမေပၚလာေတာ့ပါဘူး။
ေနာက္ဆံုး သူဟာျပန္ေကာင္းသြားပါတယ္။

၂/- ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ အသက္ ၆၈ ႏွစ္အရြယ္
စီးပြားေရးသမားတစ္ေယာက္ဟာ
ဆီးၾကိတ္တည္တဲ့ ကင္ဆာကို ခံစားေနရတာ ၁၆ ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္ပါတယ္။
ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ေဆးကုသျခင္း ဓါတ္ကင္ျခင္းတို႕ ျဖင့္ကုသျခင္း
ျပဳခဲ့ေသာ္လည္း တိုးတက္လာျခင္းမရွိပါဘူး။
ေနာက္ဆံုး၃လအတြင္းကညႊတ္ကုထံုးနဲ႕ကုျပီးေနာက္စစ္ေဆးၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဆီးၾကိတ္မ်ားဟာေပ်ာက္သြားျပီး
ေက်ာက္ကပ္ ႏွစ္ခုဟာ ပံုမွန္ ျပန္ျဖစ္ေနတာ
ေဆးစစ္တဲ့အေျဖမွာ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။
၃/- လူတစ္ေယာက္ဟာ အဆုတ္ကင္ဆာ ခံစားေနရပါတယ္။
၁၉၇၁ မတ္လ ၅ရက္ေန႕မွာကုသဖို႕ ခြဲစိတ္ခဲ့ရာမွာေတာ့
ေရာဂါဟာ အလြန္ရင့္ျပီးအျမစ္မ်ားဟာ ေတာ္ေတာ္ျပန္႕ေနတဲ့အတြက္
ခြဲစိတ္လို႕မရ ခဲ့ပါဘူး။
ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ဟာ ျပန္ျပီးခ်ဴပ္ေပးခဲ့ကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေတာ့ဘူးလို႕ ေျပာခဲ့ပါတယ္။
ဧျပီလ ၅ ရက္ေန႕မွာေတာ့
ထိုလူနာဟာ ကညႊတ္ကုထံုးကို ၾကားျပီး ခ်က္ခ်င္း ကုသမႈ႕ခံယူခဲ့ပါတယ္။
ၾသဂုတ္လမွာေတာ့ ဓါတ္မွန္သြားရိုက္ၾကည့္တဲ့အခါမွ
ကင္ဆာလကၡဏာျပေနတာေတြဟာ
ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပီး အရင္အတိုင္း အလုပ္ျပန္လည္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ျပဳလုပ္နည္း…..
ကညႊတ္ကို သစ္သီးေဖ်ာ္စက္ထဲထည့္ျပီး အရည္ျဖစ္ေၾကာင္ ၾကိတ္ပါ။
ထိုကညႊတ္ရည္ကို ေရခဲ့ေသတၱာထဲ ထည့္ျပီး လူနာအား
တစ္ခါတိုက္လွ်င္ စတီးဇြန္းျဖင့္ ၄ ဇြန္းကို
မနက္တစ္ၾကိမ္ ညတစ္ၾကိမ္တိုက္ပါ။
credit : ဦးမိုး မင္း

---------------------------------------------------------------------------
ဒီက်န္းမာေရး စုစည္းမႈေလးကို သေဘာၾကရင္
https://www.facebook.com/lyhealthcare
LIKE & FOLLOW လုပ္ထားေပးပါေနာ္။

Follow ဆိုတာေလးကို click လုပ္လိုက္ပါ။ အမွန္ျခစ္(✔)/ FOLLOWING
ေလးျဖစ္သြားရင္ ရပါၿပီ။ သတိ - follow အေရွ႕မွာ အမွန္ျခစ္(✔)ေလး ရွိေနၿပီဆိုရင္ေတာ့ follow လုပ္ၿပီးသားမို႔ပါ။ ထပ္လုပ္စရာမလုိပါဘူး

https://www.facebook.com/lyhealthcare

အေမ့ေဘးမွာ ဘြဲ႔ယူခဲ့ေသာ အေမရိကန္ အထက္တန္း ေက်ာင္းသူေလး

အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု အေရွ႕ပိုင္း ေမရီလန္း ျပည္နယ္က အထက္ တန္း ေက်ာင္းတစ္ခုမွ စီနီယာ တန္း ေအာင္သြားတဲ့ ေက်ာင္းသူ Megan Sugg ျဖစ္ပါတယ္။ ရက္ပိုင္း အတြင္း ကြယ္လြန္ေတာ့မယ့္ ခ်စ္ရတဲ့ အေမေဘးမွာ စီနီယာတန္း အထက္တန္း ေက်ာင္းဆင္း graduation ပြဲ အေသးစား တစ္ခုကို ျပဳလုပ္ခဲ့ ပါတယ္။ အေမမ်ားေန႔ မတိုင္ခင္ ေရွ႕တစ္ရက္ မွာပါ။

သကၠရာဇ္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္က စလို႔ Megan Sugg ရဲ႕ အေမဟာ ကင္ဆာ ေရာဂါနဲ႔ အိပ္ယာေပၚ စလွဲပါေတာ့တယ္။ အဲ့တုန္းက အသက္ ၄၄ ႏွစ္ပါ။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဝက္ မေရာက္ခင္ ေသရမယ္ဆုိ တာ ေသ ခ်ာ ေနေတာ့ ဇြန္ ၁၀ ရက္မွ ဘြဲ႔ယူမယ့္ သမီး ရဲ႕ ဘြဲ႔ယူ အခမ္းအနား ကို သူမ အေမ တက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းက ဆရာေတြ၊ ပါေမာကၡေတြကို အကူအညီ ေတာင္းျပီး တရားဝင္ မဟုတ္တဲ့ ဘြဲ႔ယူျခင္း အခန္းအနားကို ေဆးရံုထဲမွာပဲ အဆင္ေျပဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။

သမီးေလး ဘြဲ႔ယူတဲ့ အခမ္းအနား ၊ ေအာင္ျမင္မွု မွတ္တိုင္ စိုက္ခိ်န္မွာ အေမ ေဘးမွာ ရွိေနမယ္လို႔ ကတိေပးထားလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းျပီး ေပမယ့္ ဘြဲ႔ယူဖို႔ တစ္လေလာက္ လိုေနေသးတဲ့ သမီးေလးဟာ အေမ့ ဆႏၵ ျပည့္ဖို႔အတြက္ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ အေသးစားကို အေမ့ ကုတင္ေဘးမွာပဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ ပါတယ္။

အေမရိကန္ ရဲ႕ အေမမ်ားေန႔ ေမလ ၁၁ ရက္ေန႔ မေရာက္ခင္ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အေမ့ေဘးက သမီး ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္က တစ္ကမၻာလံုးက သိျမင္ရသူေတြကို ဝမ္းနည္း ေၾကကြဲေစခဲ့ ပါတယ္။
.
Ref: Dailymail
ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

ကန္ေဒၚလာ ၁၅သန္းေက်ာ္ ထီေပါက္ေပမယ့္ အမွုိက္ေကာက္ သမား ျပန္ျဖစ္သူ

ပံုမွာ ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ လူငယ္ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ျဗိတိန္ႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ျပီး သကၠရာဇ္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ ျဗိတိန္ ထီဆုၾကီး တစ္ခု ေပါက္ခဲ့ပါတယ္။ ယင္း ဆု တန္ဖိုးဟာ ျဗိတိန္ေပါင္ ၉.၇ သန္း ရွိျပီး အေမရိကန္ေဒၚလာနဲ႔ တြက္ရင္ ၁၅.၄ သန္း ေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ယေန႔ေငြေစ်းနဲ႔ ဆုိရင္ အေတာ္ေလး မ်ားမွာပါ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ သူဟာ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။

ထီမေပါက္ခင္က သူဟာ အမွုိက္ေကာက္သမား အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထီေပါက္ျပီးခ်င္း ရရွိတဲ့ ေငြေတြနဲ႔ စတင္ သံုျဖဳန္း ပါေတာ့တယ္။ မိသားစုကုိလည္း ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏို္းတာေၾကာင့္ အေမနဲ႔ အေမ ေတြကို တစ္ေယာက္ တစ္သန္း ေပးျပီး က်န္တဲ့ေငြေတြနဲ႔ အိမ္ဝယ္၊ ျခံဝယ္၊ ကားဝယ္၊ ေသာက္စား ေပ်ာ္ပါး ပါေတာ့တယ္။

ျဗိတိန္မွာ အိမ္ ေလးလံုး ဝယ္ျပီး စပိန္မွာ အားလပ္ရပ္ သြားေနဖို႔ ျခံဝိုင္းက်ယ္ပါ အိမ္တစ္လံုး ဝယ္ပါတယ္။ မာစီဒီး ဇိမ္ခံကား ႏွစ္စီး၊ BMW အမိုးပြင့္ ျပိဳင္ကား ႏွစ္စီး တု႔ိ ဝယ္ပါတယ္။ ျဗိတိန္မွာ ေပၚထြက္လာတဲ့ မင္းသားေလး တစ္ပါး အျဖစ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခံယူျပီး အသံုးအစြဲ လက္ဖြာ ပါေတာ့တယ္။ နာမည္ေက်ာ္ ျဗိတိန္ Celebrity ေတြနဲ႔ ေပါင္းျပီး သူ႔ကိုယ္သူ လည္း Celebrity တစ္ေယာက္ အျဖစ္ ခံယူ ပါတယ္။ အိမ္တစ္လံုး တစ္လံုးကို ျဗိတိန္ေပါင္ ၃ သိန္း၊ ၄ သိန္းနဲပ ဝယ္ေပမယ့္ ျပန္ေရာင္းတာ တစ္ဝက္ေစ်းေတာင္ မရွိပါဘူး။ ဝယ္တုန္းကလည္း ရွိတဲ့ေစ်းထက္ ပိုေပးျပီးေတာ့ ဝယ္ပါတယ္။

လူတစ္ကာ အၾကံေပးလို႔ အစုရွယ္ယာေတြ ရင္းႏွီးခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ျပန္ထုတ္ျပီးေတာ့ သံုးပါတယ္။ ကာမဂုဏ္ စည္းစိမ္ကို အဆံုးစြန္ထိ ခံစားျပီး အမ်ိဳးေပါင္း တစ္ေထာင္မက ဘိန္းနဲ႔ မူးယစ္ေဆးဝါးေတြကို သံုးစြဲ ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ ေငြတစ္ျပားမွ မက်န္ပဲ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ေရာင္းခ်လို႔ ၂၀၁၀ ႏွစ္ဆန္းမွာ အကုန္ကုန္သြားပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္က စလို႔ သူဟာ အမွုိက္ေကာက္ သမား ဘဝကို ျပန္လည္ ေရာက္ရွိျပီး တစ္ပတ္ကို ျဗိတိန္ေပါင္ ၄၂ ေပါင္သာ ရွာေဖြ ႏိုင္တဲ့ ဘဝကို ျပန္လည္ ေရာက္ရွိ သြားပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ အမည္ ကေတာ့ Michael Carroll ပါ။ ထီေပါက္ျပီးေတာ့ ဆင္းရဲသား ဘဝ ျပန္ေရာက္တဲ့ သူ႔ျဖစ္ရပ္ဟာ ကမၻာေက်ာ္ သတင္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ခဲ့ ရ ပါတယ္။
.
Ref: wiki
ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)

အေျခခံ ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္နည္း (၁)

ဒီပုိ႔စ္ေလးဟာ ၀ိပႆနာတရားကုိ အေတာ္အသင့္ အားထုတ္းဖူးသူမ်ား၊ အတုိင္းအတာ တစ္ခုအထိ အေတြ႕အႀကဳံရွိထားသူမ်ား၊ ၀ိပႆနာ ဉာဏ္အဆင့္အတန္း အထုိက္အေလွ်ာက္ ျမင့္ထားသူမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္ေရးသားျခင္း မဟုတ္ဘဲ ၀ိပႆနာအလုပ္ တစ္ခါမွ မလုပ္ဖူးသူမ်ား၊ စမ္းၿပီးတရား အားထုတ္ခ်င္ေပမယ့္ ဘယ္လုိအားထုတ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အေျခခံ အားထုတ္နည္းကုိပင္ မသိသူမ်ား စသူတုိ႔အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးသားတင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

စိတ္၀င္စားသူမ်ား အေနျဖင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ အခ်ိန္ယူၿပီး နားလည္ သေဘာေပါက္ေအာင္ အၾကိမ္ႀကိမ္ ဖတ္႐ႈကာ လက္ေတြ႕အားထုတ္ၾကည့္ေစ ခ်င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္နည္းကုိ မေျပာခင္ ၀ိပႆနာဆုိတဲ့ စကားလုံးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကုိ အရင္ေျပာလုိပါတယ္။

၀ိပႆနာဆုိတာ ၀ိ၀ိေဓန ပႆနာ ၀ိပႆနာလုိ႔ စာေပမွာဆုိတဲ့အတုိင္း ၀ိ၀ိေဓန- အထူးထူးအျပားျပားအားျဖင့္ ပႆနာ- ျမင္ျခင္း၊ ၾကည့္ျခင္း၊ ပိပႆနာ- အထူးထူးအျပားျပား ျမင္ျခင္းၾကည့္ျခင္းလုိ႔ စာလုိနားလည္ထား ႏုိင္ပါတယ္။ အထူးထူး အျပားျပား ျမင္တယ္ဆုိတာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမင္ျခင္းသိျခင္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

ဆုိလုိတာက စိတ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႐ုပ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္သမွ်အရာကုိ သိေနျခင္း၊ ဉာဏ္မ်က္စိျဖင့္ ျမင္သလုိ ျမင္ေနျခင္းလုိ႔ ဆုိလုိပါတယ္။ ပုိၿပီးရွင္းေအာင္ ေျပာရရင္ ျဖစ္သမွ်အရာေတြ အေပၚမွာ သတိကပ္ေနျခင္းပါပဲ။ အဲဒါကုိ သတိပ႒ာန- သတိ၏ ၿမဲစြာတည္ျခင္း၊ သတိရွိေနျခင္းလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိဳ႕က တရားအားထုတ္တာကုိ ၀ိပႆနာ သတိပ႒ာန္ပြားမ်ားတယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သတိပ႒ာနသုတ္လာ သတိပ႒ာန္နည္းအတုိင္း အားထုတ္ျခင္းကုိပဲ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္တယ္လုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ သတိပ႒ာန္လုိ႔ပဲဆုိဆုိ၊ ၀ိပႆနာလုိ႔ပဲဆုိဆုိ၊ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာလုိ႔ပဲ ေျပာေျပာ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ စိတ္နဲ႔႐ုပ္မွာ ျဖစ္ေပၚတတ္တဲ့ အာ႐ုံေတြကုိ မလြတ္တမ္း သတိကပ္ေနျခင္း၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သတိရွိေနျခင္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ တင္ျပေပးမယ့္ အေျခခံ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္နည္းဟာလည္း မဟာသတိပ႒ာန သုတ္လာ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ နည္းကုိပဲ အေျခခံၿပီး နားလည္လြယ္ေအာင္ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ တင္ျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ကုိ ၾကည့္ရင္ ၀ိပႆနာတရား ဘာေၾကာင့္ အားထုတ္ဖုိ႔လုိေၾကာင္း အေၾကာင္းျပခ်က္မွစၿပီး အားထုတ္တဲ့အခါ ေနရာေရြးခ်ယ္ထုိင္ပုံနည္းကအစ ေဖာ္ျပေပးထားတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေလာကသားတုိ႔၏ စိုးရိမ္ေသာက ပူေဆြးမႈမ်ားမွစ၍ ကိေလသာကုန္ခမ္းၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းရာ နိဗၺာန္ကုိ သြားရန္မွာ တစ္ျခားနည္းမရွိဘဲ ဒီသတိပ႒ာန္နည္းပဲ ရွိတယ္ဆုိတာကုိ မဟာသတိပ႒ာန သုတ္မွာအတိအလင္း ေဖာ္ျပထားိပါတယ္။

ဗုဒၶက “ရဟန္းတုိ႔ ဤခရီးလမ္းသည္ သတၱ၀ါတုိ႔၏ စိတ္စင္ၾကယ္ေစရန္၊ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း ငုိေၾကြးျခင္းတုိ႔ကုိ လြန္ေျမာက္ရန္၊ ကုိယ္ဆင္းရဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲျခင္းတုိ႔ကုိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရန္၊ အရိယာမဂ္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာ ခရီးလမ္းျဖစ္ေပ၏။ ယင္းသည့္ခရီးလမ္းကား ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ စိတ္၊ သေဘာတရားတုိ႔၌ ႐ုပ္၊ ေ၀ဒနာ၊ စိတ္၊ သေဘာတရားဟူ၍ သတိသမၸဇဥ္ျဖင့္ မလြတ္ေအာင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ႐ႈမွတ္၍ေနျခင္း ဟူေသာ ဤသတိပ႒ာန္ေလးပါး အက်င့္တရားတုိ႔ပင္တည္း…”လုိ႔ ေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္။

ဆုိလုိတာက စုိးရိမ္ေသာက ပူေဆြးမႈအားလုံး ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီး နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳဖုိ႔ အတြက္ စိတ္၊ ေ၀ဒနာ၊ ႐ုပ္ႏွင့္ ဓမၼေခၚ သေဘာတရားေတြမွာ ဉာဏ္ပညာျဖင့္ မလြတ္တမ္း သတိရွိရွိ မွတ္သိေနဖုိ႔လုိေၾကာင္း ဆုိလုိရင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စုိးရိမ္ေသာက ပူေဆြးမႈမ်ား ကုန္ဆုံးကာ ကိေလသာၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ကုိ သြားဖုိ႔အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းျဖစ္သည့္ ဒီသတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကုိ အားထုတ္ဖုိ႔လုိေၾကာင္း ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ၀ိပႆနာတရား စတင္အားထုတ္တဲ့ ေယာဂီဟာ “ေတာသုိ႔သြားေရာက္၍ျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ရင္းသုိ႔ သြားေရာက္၍ ျဖစ္ေစ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာသုိ႔ သြားေရာက္၍ ျဖစ္ေစ တင္ပလႅင္ေခြၿပီးလွ်င္ ကုိယ္ကုိေျဖာင့္မတ္စြာထား၍ သတိကုိ ေရွး႐ႈျဖစ္ေစလွ်က္ ထုိင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ဒီသုတ္ေတာ္မွာ ျပထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စတင္အားထုတ္မယ့္ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ေတာေတာင္သစ္ပင္ စသည္မ်ား ရွိတဲ့ေနရာကုိ မသြားႏုိင္တာေတာင္မွ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္တဲ့ ေနရာတစ္ခုခုမွာေနၿပီး အမ်ိဳးသားဆုိရင္ သက္ေသာင့္သက္သာ တင္ပလႅင္ေခြထုိင္၊ အမ်ိဳးသမီးဆုိရင္လည္း သင့္ေလွ်ာ္သလုိ သက္ေသာင့္သက္သာ ထုိင္၊ ခါးနဲ႔ေခါင္းကုိ ေျဖာင့္မတ္စြာထားၿပီး မ်က္လႊာခ်ကာ လက္အေနအထားကေတာ့ ဘယ္ဘက္လက္ေပၚ ညာဘက္လက္ ထပ္ၿပီးထားလုိကထား၊ ဒူးႏွစ္ဘက္ေပၚမွာ တစ္ဘက္စီထားလုိကထားၿပီး ခႏၶာကုိယ္ အေနအထားကုိ ျပင္ဆင္ရပါမယ္။ အဲဒီလုိ ျပင္ဆင္ၿပီး ကာယာႏုပႆနာလုိ႔ေခၚတဲ့ အာနာပါန ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလကစၿပီး သတိကပ္ကာ ရႈမွတ္ရပါမယ္။

ဗုဒၶက “ရဟန္းသည္ (ေယာဂီသည္) သတိရွိလ်က္သာလ်င္ ထြက္သက္ေလကုိ ႐ႈိက္၏၊ သတိရွိလ်က္သာလွ်င္ ၀င္သက္ေလကုိ ႐ွဴ၏၊ ႐ွည္ရွည္႐ႈိက္႐ွဴလွ်င္လည္း ရွည္ရွည္႐ႈိက္႐ွဴသည္ဟု သိ၏၊ တုိတုိ႐ႈိက္႐ွဴလွ်င္လည္း တုိတုိ႐ႈိက္႐ွဴသည္ဟု သိ၏၊ ထြက္ေလ၀င္ေလ၏ အစ အလယ္ အဆုံး အလုံးစုံေသာ ႐ုပ္အေပါင္းကုိ ထင္ရွားသိလ်က္ ႐ိႈက္႐ွဴမည္ဟု သိလွ်က္က်င့္၏…” စသျဖင့္ အေျခခံ အာနာပါန မွတ္နည္းကုိ ျပေတာ္မူပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္မယ့္ ေယာဂီဟာ ေနရာထုိင္ခင္းႏွင့္ ခႏၶာကုိယ္ကုိ အဆင္ေျပသလုိ ျပင္ဆင္ၿပီး စိတ္မွာတစ္ျခား ဘာအာ႐ုံမွ မရွိေစဘဲ (အားလုံးကုိ ေမ့ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစား) ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္ကုိ အေျခခံ အမွတ္အာ႐ုံျဖစ္တဲ့ ႏွာသိးဖ်ားကုိ အာ႐ုံျပဳထားရပါမယ္။ အဲဒီလုိစိတ္နဲ႔ ႏွားသီးဖ်ားကုိ အာ႐ုံျပဳ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး ထြက္ေလ၀င္ေလကစ မွတ္ရပါမယ္။ ႏွာေခါင္းအေပါက္ေလးကေန တုိးၿပီး အေပၚႏႈတ္ခမ္းစပ္ေလးကုိ ထိထြက္လာတဲ့ ထြက္ေလ၊ ထြက္ေလဆုံးၿပီး ျပန္ၿပီးတုိး၀င္လာတဲ့ ၀င္ေလကုိ အလုိက္သင့္လုိက္ၿပီး မွတ္သိေပးေနရပါမယ္။

ဒီလုိ မွတ္တဲ့အခါမွာ အရွိအတုိင္းေလးပဲ မွတ္သိေပးေနရပါမယ္။ အသက္ကုိ လုပ္မ႐ူရပါဘူး။ သူ႔ပုံမွန္ ႐ွဴ႐ိႈက္ေနက် အတုိင္းပဲ လုိက္သိေန႐ုံပါပဲ။ အဲဒီလုိ လုိက္သိမွတ္တဲ့အခါမွာ အမွတ္အာ႐ုံကုိ ထြက္သြားတဲ့ေလ၊ ၀င္လာတဲ့ေလေလး ဆုံးသြားေအာင္ ႏွာသီးဖ်ားနဲ႔ အထက္ႏႈတ္ခမ္းၾကားကေနၿပီး အလုိက္သင့္ေစာင့္ၾကည့္ သိမွတ္ေပးရပါမယ္။
တစ္ေနရာတည္းကပဲ ေစာင့္ၾကည့္မွတ္ေပးရမယ္လုိ႔ဆုိလုိပါတယ္။ ထြက္လာ၊ ၀င္လာတ့ဲေလရဲ႕ေနာက္ကုိ လုိက္ၿပီး ရင္ေခါင္းမွတစ္ဆင့္ ၀မ္းဗုိက္အထိ လုိက္ေနစရာ မလုိပါဘူး။ ႏွာသီးဖ်ားေလးကပဲ ေစာင့္ၿပီး ထြက္ေလ၀င္ေလ ဆုံးေအာင္တုိးထိလာတဲ့ ေလေလးကုိ အလုိက္သင့္လုိက္မွတ္ ေပးရပါမယ္။

ထြက္ေလ၀င္ေလကုိ အစအဆုံး အလုိက္သင့္ လုိက္သိေနရမယ္ဆုိတာ အဲဒီႏွာသီးဖ်ားနဲ႔ အထက္ႏႈတ္ခမ္းဖ်ား ေနရာေလးကပဲ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး တုိးထြက္လာတဲ့ ထြက္ေလဆုံးသြားတဲ့အထိ၊ ထြက္ေလဆုံးတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ ၀င္လာတဲ့ေလကုိလည္း အဲဒီေနရာကေန တုိး၀င္လာတဲ့ ေလေလးဆုံးသြားတဲ့အထိ စိတ္ကေန သိမွတ္ေပးေနရပါတယ္။

အဲဒီလုိ ထြက္ေလအစအဆုံး၊ ၀င္ေလအစအဆုံးကုိ တစ္ေနရာတည္းကေန ေစာင့္ၾကည့္သိရွိေပးေနတာကုိပဲ အစအလယ္အဆုံး ႐ႈမွတ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အစကေန ဆုံးသြားတဲ့အထိ မလြတ္တမ္းမွတ္ေနရင္ အလယ္မွာလည္း မလြတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါကုိပဲ မလြတ္တမ္း မွတ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီနည္းအတုိင္း မလြတ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္ မွတ္သိေပးရပါတယ္။ ႐ႈမွတ္တယ္ဆုိတာ တုိးထြက္တုိး၀င္လာတဲ့ ေလကုိ မလြတ္ေအာင္ သတိကပ္ၿပီး လုိက္သိေပးေနတာကုိ ဆုိလုိတာျဖစ္တဲ့အတြက္ အႀကိမ္ၾကိမ္ မွတ္သိေပးေနရပါတယ္။

ခုမွ စမွတ္တဲ့ ေယာဂီေတြအတြက္ မွတ္ခါစမွာ အခက္အခဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သမာဓိ မရွိေသးတဲ့အတြက္ စိတ္မွာ အေတြးေပါင္းစုံ၊ စိတ္ကူးေပါင္းစုံ ၀င္တတ္ပါတယ္။ ဒီထြက္ေလ၀င္ေလကုိပဲ ေကာင္းေကာင္းမွတ္ မရတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ထြက္ေလ၀င္ေလ မထင္ရွားတာကုိ ေျပာတာပါ။ အဲဒီလုိ အခါမ်ိဳးမွာ ကုိယ္အသက္႐ႈေနတယ္ဆုိတဲ့ အသိေလးေတာ့ ရွိတတ္ပါတယ္။

အဲဒီအသိအတုိင္း သိမွတ္ေနရင္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ မွတ္ေနရင္းနဲ႔ စိတ္ကအျပင္ေရာက္ၿပီး အေတြးစိတ္ကူးေတြေနာက္ ပါသြားတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အခါမ်ိဳးမွာ သတိရတုိင္း ျပန္ၿပီးႏွာသီးဖ်ား အမွတ္အာ႐ုံကုိ ျပန္ယူျပန္မွတ္ေပးရပါတယ္။ ဒီလုိ စိတ္ထြက္လုိက္ သတိရတဲ့အခါ ျပန္မွတ္လုိက္ ထပ္ခါထပ္ခါ အႀကိမ္ႀကိမ္လုပ္ေပးရင္ တျဖည္းျဖည္း သမာဓိ ရလာပါလိမ့္မယ္။ စမွတ္ကာစ သမာဓိ အားနည္းေနေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ဓာတ္မက် ဇြဲမေလွ်ာ့ဘဲ ႀကိဳးစားမႈ ၀ီရီယကုိ ပုိၿပီးအားဆုိက္ ေပးရပါတယ္။ ဒါမွ သမာဓိ အားေကာင္းလာမွာပါ။

ခုလုိ အာနာပါနကုိ အေျခခံၿပီး အားထုတ္ေနတာဟာ ကာယာႏုပႆနာ႐ႈေနတာ ဆုိေပမယ့္ တကယ့္၀ိပႆနာပုိင္းကုိ သြားဖုိ႔အတြက္ သမာဓိ တည္ေထာင္ေနတာလုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ အာနာပါနကုိ ပင္တုိင္အမွတ္အာ႐ုံ အျဖစ္ထားၿပီး ၀ိပႆနာပုိင္းကုိ ကူးရင္ပုိၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိေစႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ စမွတ္တဲ့ ေယာဂီအေနျဖင့္ ဒီထြက္ေလ၀င္ေလကုိ မလြတ္တမ္း အစအဆုံး မွတ္တဲ့အလုပ္ တစ္ခုတည္းကုိပဲ အခ်ိန္ေပးၿပီး မွတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ခႏၶာကုိယ္မွာ ေပၚလာတတ္တဲ့ တျခားအာ႐ုံေတြေနာက္ကုိ လုိက္မမွတ္ေသးပဲ အာနာပါန တစ္ခုတည္းကိုပဲ မွတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ့ သမာဓိ မတည္ေသးခင္ ၀ိပႆနာပုိင္းကုိ ကူးတဲ့အခါမွာ မွတ္ရတာ ခက္တတ္လုိ႔ပါ။ အာနပါနကုိပဲ တစ္နာရီမွာ တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ မလြတ္တမ္း မွတ္ႏုိင္ၿပီဆုိမွ ခႏၶာကုိယ္မွ ေပၚလာတတ္တဲ့ ထုံတာ၊ က်င္တာ၊ နာတာ၊ ကုိက္တာ၊ ယားတာ စတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကုိ ေျပာင္းၿပီး ေပၚရာေပၚရာကုိ ေပၚခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာ လုိက္လုိက္ၿပီး မွတ္သိေပးရပါတယ္။ အဲဒီလုိ မွတ္တဲ့အခါမွာ ေ၀ဒနာရဲ႕ သေဘာကုိ စိတ္ကေလးနဲ႔ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး မွတ္သိေပးရပါတယ္။ ေ၀ဒနာရဲ႕ သေဘာဆုိတာက က်င္ရင္က်င္ေနတဲ့ ခံစားမႈ၊ ယားရင္ယားေနတဲ့ ခံစားမႈ၊ ပူရင္ပူးေနတဲ့ ခံစားမႈ စတာကုိ ေျပာတာပါ။

တစ္ခါတစ္ရံ ေ၀ဒနာက ႏွစ္ခုသုံးခု ေပၚေနတတ္တာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အခါမ်ိဳးမွာ အထင္ရွားဆုံး၊ မွတ္လုိ႔အေကာင္းဆုံးျဖစ္တဲ့ ခံစားမႈ ေ၀ဒနာတစ္ခုကုိပဲ ေရြးခ်ယ္မွတ္ေပးရပါတယ္။ ေ၀ဒနာကုိ မွတ္တဲ့အခါမွာ ေ၀ဒနာက ပုိၿပီးျပင္းထားလာတာလည္း ရွိတတ္သလုိ ေလွ်ာ့သြားတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ပုိးယားလာတာ၊ ပုိပူလာတာ၊ ပုိက်င္လာတာ စတာေတြေပါ့။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပုိျပင္းလာတတ္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ေပၚသမွ်ေ၀ဒနာကုိ သီးခံၿပီး ဒီေ၀ဒနာကုိ ေက်ာ္သြားေအာင္ မွတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက ေ၀ဒနာကပဲ ပုိပုိျပင္းႏုိင္မလား ကုိယ္ကပဲ အမွတ္မလြတ္ေအာင္ သီးခံၿပီး မွတ္ႏုိင္မလားဆိုတဲ့ သေဘာပါ။ တတ္ႏုိင္သမွ် သီးခံၿပီးမွတ္လုိ႔မွ ေ၀ဒနာက မေလွ်ာ့ဘဲ ပုိၿပီး တုိးတုိးလာေနတယ္ ဘယ္လုိမွ မခံႏုိင္ေတာ့ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဒီေ၀ဒနာကုိ လစ္လ်ဴ႐ႈၿပီး အာနာပါနကုိ ျပန္မွတ္ၾကည့္ပါ။ ဒါလည္းမရ ပုိၿပီးျပင္းလာတယ္၊ မွတ္ရင္းနဲ႔ မခံမရပ္ႏုိင္ျဖစ္လာၿပီး မေပ်ာက္ရေကာင္းလားဆုိတဲ့ ေဒါသအေတြးေတြပါ ျဖစ္လာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ထုိင္ထားတဲ့ ဣရိယပုတ္ေလးကုိ သတိေလးနဲ႔ ျပင္ၿပီးထုိင္မွတ္ၾကည့္ပါ။ ဣရိယာပုတ္ ေျပာင္းသြားရင္ ေ၀ဒနာလည္း ေျပာင္းသြားတတ္ပါတယ္။ ဒါက ေနာက္ဆုံး ေ၀ဒနာကုိ ဘယ္လုိမွ သီးခံလုိ႔ မရေတာ့မွ ေျပာင္းၾကည့္ဖုိ႔ပါ။ ဒီနည္းအတုိင္း ေပၚရာေပၚရာကုိ လုိက္လုိက္မွတ္ေပးတာကုိပဲ ၀ိပႆနာ ႐ႈတယ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္။

ေနာက္သမာဓိ အားေကာင္းလာတဲ့ အခါမွာ ကုိယ့္ရဲ႕စိတ္အစဥ္ကုိပါ သိလာတတ္ပါတယ္။ စိတ္မွာအေတြးေတြ ၀င္ေတာ့မယ္ ၀င္ေနတယ္ ဆုိတာကုိ သိတာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ အဲဒီစိတ္ကုိ သတိနဲ႔ သိေအာင္မွတ္ေပးရပါတယ္။ စိတ္ဆုိတဲ့ သေဘာက တစ္ခါတည္း ခ်ဳပ္ကုိင္ထားလုိ႔ မရတဲ့အတြက္ ေရွ႕စိတ္ကုိ ေနာက္စိတ္က သိလုိက္တာနဲ႔ ေရွ႕စိတ္ေပ်ာက္ၿပီး ေနာက္သိစိတ္က ေပၚလာတာပါပဲ။

အဲဒီလုိ တစ္စိတ္ၿပီး တစ္စိတ္မွတ္မွတ္ သိေပးရင္ကုိပဲ စိတၱာႏုပႆနာ ျဖစ္ေနတာပါ။ ဆုိၾကပါစုိ႔..။ စိတ္မွာ အလုိမက်ျဖစ္တဲ့အခါ အဲဒီအလုိမက်တာကုိ သိလုိက္တာနဲ႔ ဒီအလုိမက်တဲ့ စိတ္မျဖစ္ေတာ့ဘဲ သိစိတ္က ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ဒီသိစိတ္ဟာလည္း ေနာက္ေနာက္စိတ္ေတြက ထပ္ထပ္ၿပီး ေပၚေပၚလာတဲ့အခါ အသစ္အသစ္ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေပၚလာသမွ် စိတ္အစဥ္ကုိ ေပၚခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာ လုိက္သိေပးေနႏုိင္ရင္ ဒီစိတ္ဟာ ေရွ႕ဆက္မျဖစ္ေတာ့ ပါဘူး။ အဲဒီလုိ ေပၚသမွ်ကုိ လုိက္သိေပးေနတာကုိပဲ ၀ိပႆနာ ႐ႈတယ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္။

အထက္မွာ ေျပာခဲ့တဲ့နည္းအတုိင္း အာနာပါနမွ စၿပီး ႐ႈမွတ္ကာ သမာဓိထူေထာင္လုိ႔ ၀ိပႆနာပုိင္းကူးၿပီး စိတ္နဲ႔႐ုပ္မွာ ေပၚလာတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကုိ လုိက္ၿပီးသိမွတ္ေပးေန႐ုံနဲ႔ပဲ ဗုဒၶေျပာတဲ့ သတိပ႒ာန္နည္းအတုိင္း အားထုတ္ေနၿပီးသား ျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ထုိင္တည္းမွာပဲ ေပၚရာေပၚရာကုိ လုိက္လုိက္ၿပီး မွတ္သိေနတဲ့အတြက္ ကာယာႏုပႆနာ၊ ေ၀ဒနာႏုပႆနာ၊ စိတၱာႏုပႆနာ၊ သေဘာတရားကုိ မွတ္သိတဲ့ ဓမၼာႏုပႆနာကုိ ႐ႈမွတ္ၿပီးသား ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါက အမည္နာမအေနနဲ႔သာ ေျပာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပၚရာေပၚရာကုိ လုိက္မွတ္ေန႐ုံပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ အားတဲ့အခါတုိင္း ဒီအမွတ္ေလးနဲ႔ ေနတတ္တဲ့ အက်င့္ေလးလုပ္ေပးရင္ ေကာင္းပါတယ္။ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ရာမွာ ထုိင္ၿပီး မွတ္ရမယ္လုိ႔ အထက္မွာ ဆုိထားေပမယ့္ ေလ်ာင္း၊ ထုိင္၊ ရပ္၊ သြားဆုိတဲ့ ဣရိယာပုတ္ေလးမ်ိဳးလုံးကုိ ဘယ္လုိေနရာ ဘယ္လုိအခ်ိန္၊ ဘယ္လုိအေျခ အေနမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ မွတ္သိႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရိပ္သာသြားၿပီး တရားအားမထုတ္ႏုိင္ေပမယ့္ ကုိယ့္ေနရာေလးမွာ ကုိယ့္ရဲ႕ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ စိတ္မွာ သတိေလးကပ္ၿပီး သိမွတ္ေပးေနရင္လည္း တရားမွတ္တာပါပဲ။ အိပ္ရာေပၚ လဲွေနတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း တစ္ျခားအရာေတြ ေလွ်ာက္ေတြးေနတာထက္စာရင္ ႏွာသီးဖ်ားမွာ စိတ္ေလးကပ္ၿပီး အာနာပါနမွတ္ေနရင္လည္း ကုသုိလ္ျဖစ္ၿပီး သမာဓိတည္ေနကာ အမွတ္သတိနဲ႔ ေနေနတာျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေနရာရာကုိ ကားစီး၊ ရထားစီး သြားရင္လည္း အာနာပါနေလးနဲ႔၊ အမွတ္သတိေလးနဲ႔ မွတ္သြားႏုိင္ပါတယ္။

အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း အလုပ္မွာ အာ႐ုံဆုိက္ၿပီး လႈပ္ရွားေနတဲ့ ကုိယ္အမူအရာေတြကုိ သတိကပ္ၿပီး လုိက္သိေပးေနတာလည္း အလုပ္ခြင္မွာ တရားမွတ္တာလုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေသခ်ာတာကေတာ့ တရားမွတ္မႈကုိ ေလ်ာင္း၊ထုိင္၊ရပ္၊သြား ဣရိယာပုတ္ေလးပါးလုံးမွာ အခ်ိန္မေရြး၊ ေနရာမေရြး လုပ္ႏုိင္မွတ္ႏုိင္တယ္ ဆုိတာပါပဲ။

အာနာပါနကုိ အေျခခံထားတဲ့ အေျခခံ ၀ိပႆနာ ႐ႈနည္းကုိ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အခ်ိန္ေလး နဲနဲစီေပးၿပီး ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္၊ ႀကိဳက္တဲ့ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ မွတ္ၿပီးေလ့က်င့္ႏုိင္ဖုိ႔ ဒီအေျခခံ ၀ိပႆနာ႐ႈနည္းကုိ တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဒီမဟာသတိပ႒ာနသုတ္ တစ္ခုလုံးရဲ႕ အခ်ဳပ္စကားက ”ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ” ဆုိတဲ့ စကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္က ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိပါဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါ။ ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာ သိတယ္ဆုိတာက ခုနေျပာခဲ့သလုိ ေပၚသမွ် ျဖစ္သမွ် အာ႐ုံေတြကုိ ေပၚခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာ သိေအာင္လုပ္ပါလုိ႔ ဆုိလုိတာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ စိတ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ႐ုပ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပၚသမွ်ကုိ ေပၚခုိက္ျဖစ္ခုိက္မွာ လုိက္လုိက္ၿပီး သိမွတ္ေပးေနတာဟာ ၀ိပႆနာ အားထုတ္ထာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိယ့္ရဲ႕ ေလ်ာင္း၊ ထုိင္၊ ရပ္၊ သြား ဣရိယာပုတ္မ်ားမွာ ဘယ္လုိပုံစံမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သတိကပ္ကာ လုိက္သိ၊ လုိက္မွတ္ၾကည့္ပါဟု တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။

ေမတၱာျဖင့္
မနာပဒါယီ အရွင္ဝိစိတၱ (ဒုိက္ဦး)