အိမ္မွာပဲ ဆံပင္ကို ေပါင္းတင္ ၾကည့္ရေအာင္

ေခါင္းခဏခဏ ေလွ်ာ္ျခင္း၊ ဓာတု ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အထိအေတြ႕ မ်ားျခင္း၊ ေနေရာင္ဒဏ္ ခံရျခင္းႏွင့္ ထြက္ရွိသမွ် ဆံပင္ အလွကုန္ အမ်ဳိးမ်ဳိးကို အသံုးျပဳျခင္းေၾကာင့္ ဆံပင္ၾကမ္းတာ၊ ႏွစ္ခြျဖစ္တာ၊ ျပတ္ထြက္တာ ေတြနဲ႔ႀကံဳရ တတ္ပါတယ္။

အဲဒီဒဏ္ ေတြကို ကာကြယ္ဖို႔နဲ႔ ေျဖရွင္းဖို႔ အတြက္ ဆံပင္ကို မၾကာခဏ ေပါင္းတင္ ေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။

အခ်ိန္ မေပးႏုိင္လို႔ ဆုိင္မွာ သြားမလုပ္ ႏုိင္တာ၊ ေငြကုန္ ေၾကးက် မ်ားမွာကို ေတြးေၾကာက္ဖို႔ မလုိ ပါဘူးေနာ္။ မိမိရဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိေနတဲ့ အသီး အႏွံေတြနဲ႔ အိမ္တြင္းပစၥည္း၊ ပ်ားရည္၊ ၾကက္ဥ၊ အုန္းဆီစတာေတြက ပ်ဳိေမတို႔ရဲ႕ ဆံေကသာ က်န္းမာေရးကို ကုသ ေပးပါလိမ့္မယ္။

ပထမဆံုး ဆံပင္ကို ေပါင္းတင္ ႏုိင္တဲ့ နည္းကေတာ့ ၾကက္ဥ သံုးလံုးနဲ႔ အုန္းဆီ လက္ဖက္ရည္ဇြန္း တစ္ဇြန္းကို ေရာထည့္ၿပီး သမေအာင္ ေမႊလုိက္ပါ။ အဲဒီေနာက္ ဆံဖ်ားကေန အရင္းထိ ေသခ်ာ သုတ္လိမ္းေပးၿပီး ဦးေရျပားကို ႏွိပ္နယ္ေပးပါ။ နာရီဝက္ေလာက္ ထားၿပီးတဲ့ေနာက္ ရွမ္ပူအေပ်ာ့ စားေလးနဲ႔ ေဆးေၾကာ လုိက္တယ္ ဆုိရင္ပဲ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ေတာက္ေျပာင္တဲ့ ဆံေကသာကို ရရွိမွာပါ။

ေနာက္တစ္နည္း ကေတာ့ ပ်ဳိေမတုိ႔ ေလွ်ာ္မယ့္ ေခါင္းေလွ်ာ္ ရည္ထဲမွာ သံလြင္ဆီ လက္ဖက္ရည္ဇြန္း ႏွစ္ဇြန္း ထည့္ၿပီး ေမႊပါ။ ဆံပင္နဲ႔ ဦးေရျပားကို လိမ္းၿပီး ႏွိပ္နယ္ ၿပီးတဲ့ေနာက္ ၁ဝ မိနစ္သာ ထားၿပီး ေရႏွင့္ ျပန္လည္ေဆး ေၾကာလိုက္တဲ့အခါ သန္စြမ္း ေတာက္ေျပာင္တဲ့ ဆံေကသာကို ရရွိမွာပါ။

သံလြင္ဆီႏွင့္ ပ်ားရည္ကုိ ေရာၿပီး ဆံပင္ကို လိမ္းက်ံ ၿပီးတဲ့အခါ ပလတ္ စတစ္ ေခါင္းစြပ္ေလး စြပ္ၿပီး ဆံပင္ကို နာရီဝက္ခန္႔ ေပါင္းေပးမယ္ ဆုိရင္လည္း ေကာင္းပါတယ္။

ဆံပင္ အစုိဓာတ္ကို ျဖည့္ေပးႏုိင္တဲ့ ေနာက္ထပ္ နည္းလမ္း တစ္ခုကေတာ့ ေထာပတ္သီး တစ္လံုးနဲ႔ ၾကက္ဥတစ္လံုးသာ လုိပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုကို ေရာေႏွာၿပီး သမေအာင္ ေမႊပါ။ ဆံပင္ကို အရင္နည္းေတြ အတုိင္း သုတ္လိမ္းၿပီး ၁၅မိနစ္ခန္႔ ထားပါ။ ၿပီးရင္ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္နဲ႔ ေဆးေၾကာ လုိက္ပါ။

ေနာက္ဆံုး တစ္ခုကေတာ့ ဆံပင္အတြက္ အရမ္း ေကာင္းမြန္ၿပီး အားျဖည့္ႏိုင္တဲ့ ေပါင္းတင္နည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ငွက္ေပ်ာသီး ႏွစ္လံုးနဲ႔ ေထာပတ္သီး တစ္လံုးကို ႀကိတ္စက္နဲ႔ ႀကိတ္ေခ်ၿပီး ေပါင္းတင္ေပးမယ္ ဆုိရင္လည္း အဲဒီ အသီးအႏွံ ႏွစ္ခုရဲ႕ သဘာဝ အဆီေတြက ပ်ဳိေမတို႔ရဲ႕ ဦးေရကို အေကာင္းဆံုး အစိုဓာတ္ ေပးႏုိင္ ပါလိမ့္မယ္။

ဒီနည္းလမ္းေတြ ကေတာ့ ေငြကုန္ ေၾကးက်လည္း မမ်ားဘဲ ပ်ဳိေမ တို႔ရဲ႕အိမ္မွာပဲ လုပ္ႏုိင္တဲ့ ဆံပင္ ေပါင္းတင္နည္း ေလးေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လွပၿပီး က်န္းမာ သန္စြမ္းတဲ့ ဆံေကသာ အလွကို ျမဝတီ စာခ်စ္သူ အားလံုး ပုိင္ဆိုင္ ႏုိင္ပါေစလို႔ ခင္ေလးက ဆုေတာင္း ေပးလုိက္ ရပါတယ္။ ။
_________________________________________
ျမ၀တီ ၏ စာမ်က္ႏွာမွ ကူူးယူေဖာ္္ျပပါသည္။



Shared from Myanmar faCeb()()k Society (FB)

ရုတ္တရက္ ေလျဖတ္ခံရေသာလူနာကို အျမန္ကယ္ဆယ္ ကုသနည္း

(၁) ေလျဖတ္ေသာလူနာကို (မည္သည့္ေနရာတြင္ျဖစ္ေစ) ျဖစ္ေသာ ေနရာမွ ေရႊ႔ေျပာင္းသယ္္မျခင္း မျပဳရပါ။

ထိုသို႔ခ်က္ျခင္းေရႊ႔ေျပာင္းသယ္ေဆာင္ပါက ကားေဆာင့္ျခင္း အစရွိေသာ
လႈပ္ရွားျခင္း ဒဏ္မ်ားေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ ေသြးေၾကာငယ္မ်ားကို လ်ွင္ျမန္စြာ ေပါက္ကြဲေစၿပီး လူနာ၏ အေျခအေနကို ပိုဆိုးေစပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရႊ.ေျပာင္းျခင္း မျပဳပါႏွင့္။

(၂) လူနာကိုျဖစ္သည့္ ေနရာတြင္ပင္ အသာ,ထူမေပးၿပီး ျပန္လဲ မက်ေအာင္ အသာေမွးၿပီး ထိုင္ေစရပါမည္။

လူနာကိုယ္တိုင္ မထိုင္ႏိုင္ပါက ေဘးမွတစ္ဦးက ထူမေပးထားပါ။ ၿပီးေနာက္ ပိုးသတ္ထားေသာ ေဆးထိုးအပ္ (သို႔) လက္အပ္ျဖင့္ လူနာ၏ လက္ေခ်ာင္း ဆယ္ေခ်ာင္း ထိပ္ဖ်ားမ်ားကို (ပဲေစ့ခန္႔) ေသြးတစ္စက္စီ ထြက္လာေအာင္ ေဖာက္ေပးပါ။ ေဖာက္ရုံမ်ွျဖင့္ ေသြးမထြက္ပါက လက္ျဖင့္ ညွစ္ထုတ္ေပးပါ။ ထိုသို႔ ေသြးထြက္ၿပီး မိနစ္အနည္းငယ္အတြင္း လူနာျပန္လည္ သတိရ လာပါလိမ့္မည္။

(၃) လူနာပါးစပ္ ရြဲ႔သြားပါက လူနာ၏ နားရြက္ႏွစ္ဖက္ကုိ နီလာသည္အထိ လက္ျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးပါ။

နီလာပါက နားရြက္ေအာက္ပိုင္း (နားေပါက္ေဖာက္သည့္ ေနရာ) ကို ပိုးသတ္ ထားေသာအပ္ျဖင့္ တစ္ဖက္လ်ွင္ ႏွစ္ေပါက္စီ ေဖာက္ေပးပါ။ နားရြက္ႏွစ္ဖက္ လံုးမွ (ပဲေစ့ခန္႔) ေသြးႏွစ္စက္စီ ထြက္လာၿပီး မိနစ္ပိုင္းအတြင္း ရြဲ႔ေနေသာပါးစပ္ ျပန္တည့္ သြားပါလိမ့္မည္။

(၄) ထိုအေျခအေန ေရာက္သည္အထိ ျပဳစုၿပီးမွ ေဆးရံု၊ ေဆးေပးခန္းသို႔ ေခၚသြားေစလိုပါသည္။

ထိုအေျခအေနေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ၿပီးမွ ေဆးကုသခံေစပါက
(၁) အေၾကာေသျခင္း
(၂) ကိုယ္တစ္ျခမ္းေသျခင္း
(၃) ေျခလက္လႈပ္မရျခင္း
(၄) စကားမပီသျခင္း စသည္တို႔ လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။

လက္ေတြ႔ ေပ်ာက္ကင္း သက္သာ ေစေသာနည္း ျဖစ္ပါသည္။ ေလျဖတ္ျခင္း ေ၀ဒနာမွ ကင္းေ၀းေစရန္ အတြက္ ကုသိုလ္ျပဳလိုက္ပါသည္။ တရုတ္ျပည္မွ ေပးပို႔ေသာ တရုတ္ရိုးရာ ေဆးက်မ္းမွ တိုက္ရိုက္ ဘာသာျပန္ဆိုထား ပါသည္။

Credit - Original up-loader

---------------------------------------------------
Post From ^..^

ေရးမိေရးရာေလးမ်ား

Shared from Myanmar faCeb()()k Society (FB)

• မိုင္ေလးရဲ႕ ၾကက္ေသာက္စမ္း

ပါ၀င္ပစၥည္းမ်ား
-----------------
၁။ ၾကက္သား -၅၀သား(၅ေယာက္စာ)
၂။ ၾကက္သြန္နီ-၄ဥခန္႔
၃။ ဥတစ္လံုးၾကက္သြန္ျဖဴ - ၅ ဥ ခန္႔
၄။ ေရွာက္သီး -အနည္းငယ္
၅။ ရခိုင္ငါးပိစိမ္းစား-ကြမ္းသီးလံုးခန္႔
၆။ နႏြင္း-အနည္းငယ္
၇။ ဆီ -တစ္က်ပ္သားခန္႔
၈။ င႐ုုတ္သီးစိမ္း-၅ေတာင့္(၂ျခမ္းျခမ္းပါ)
၉။ ငံျပာရည္ -အနည္းငယ္
၁၀။ ေရ(ေရခ်ိဳးခြက္ႀကီး) -၂ခြက္(သို႔)၃ခြက္ခန္႔
၁၁။ င႐ုတ္ေကာင္း-၂၀ ေစ့(ေထာင္းထားရန္)
၁၂။ အရသာမႈန္႔ - အနည္းငယ္
၁၃။ ဆား - အနည္းငယ္

ျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္နည္း
------------------------
၁။ ၾကက္သားကို အေနေတာ္အတံုးေလးမ်ားတံုးကာ
ဒန္အိုးထဲထည့္ၿပီး အရသာမႈန္႔၊ဆား၊နႏြင္းမႈန္႔၊ငံျပာရည္၊
ေရွာက္သီး (အရည္ညႇစ္ပါ)တို႔ကိုေရာၿပီးနယ္ပါ။
(ေရွာက္သီးကို အရည္ညႇစ္ၿပီးထည့္တဲ့အတြက္
စားတဲ့အခါမွာ ၾကက္သားက ႏူးအိၿပီး၊ အရသာပိုေပၚလြင္ေစပါတယ္။)
ထို႔ေနာက္ ရခိုင္ငါးပိစိမ္းစား ကြမ္းသီးလံုးေလာက္ထည့္ပါ။
ဥတစ္လံုးႀကက္သြန္အျဖဴ ၅ ဥ ေလာက္၊ ၾကက္သြန္နီ ၄ဥေလာက္ကို ေရာေထာင္းၿပီး ၾကက္သားထဲထည့္ပါ။

၂။ ထို႔ေနာက္ အစပ္အရသာေပၚလြင္ၿပီးေသာက္လို႔ေကာင္းေအာင္ င႐ုတ္သီးစိမ္း၅ေတာင့္ကို ၂ျခမ္းျခမ္းထည့္ၿပီးေတာ့ နယ္ပါ။
ဆီအနည္းငယ္ထည့္ပါ။ ၿပီးလွ်င္ ေရထည့္ၿပီး ဆူေအာင္တည္ထားေပးပါ။ ေရဆူလို႔ ၾကက္သားႏူးၿပီဆိုရင္
အရသာအေပါ့အငန္ျမည္းၾကည့္ၿပီးလုိအပ္တာမ်ားထည့္ပါ။

၃။ ဟင္းအုိးခ်ခါနီး ရင္ေတာ့ င႐ုတ္ေကာင္းကုိ
ထည့္ခတ္ၿပီးပါက သံုးေဆာင္လို႔ရပါၿပီ။

Shared from FOOD Magazine (FB)

"သံဃာတုကုိလွဴမိခဲ့လွ်င္" ( ဗုဒၶဘာသာ တိုင္းသိသင္႔ပါတယ္)

အရွင္ဘုရား။တကယ္လို႔ရဟန္းမစစ္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ကို ကိုးကြယ္မိရင္ ဘယ္လိုအက်ိဳးယုတ္မႈေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါသလဲ။ဥပမာ သကၤန္း၀တ္နဲ႔ မျမင္ကြယ္ရာမွာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္တဲ့ကိုယ္ေတာ္မ်ိဳးကို ဆိုလိုတာပါဘုရား။အဲလိုရဟန္းမ်ိဳးကို လွဴမိရင္ မေကာင္းမႈလုပ္တာကိုအားေပးရာေရာက္တယ္လို႔ ၾကားဖူလို႔ပါ။ရွင္းျပေပးပါဘုရား။

အင္း... ဒကာေမးတဲ့ေမးခြန္းေလးက ဦးဇင္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိသံသယ ျဖစ္ေနၾကမဲ့ ေမးခြန္းေလးပါပဲ။ မိမိက ရဟန္းစစ္မစစ္ကုိ အရင္သိေအာင္ ေလ့လာစံုစမ္းဖုိ႔ေတာ့ လုိပါတယ္ ဒကာ။ ဥပမာ..ဒီရဟန္းသည္ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ကာ လုပ္စားေနေသာရဟန္းလား။ ရဟန္းစစ္ပါလ်က္ ရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္သည့္ အရာမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေနေသာရဟန္းလားဆုိတာကုိ ေသခ်ာစမ္းသပ္ေလ့လာစံုစမ္းပါ။

ထုိသုိ႔မစံုစမ္း မေလ့လာဘဲသံဃာစစ္ကုိ သံဃာတုဟုစြပ္စြဲမိပါကလူပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ အျပစ္မ်ားစြာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာစံုစမ္းဖုိ႔ရန္ေတာ့ လုိပါတယ္။

ရဟန္းမစစ္ဘဲ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိလွဴမိလွ်င္ လွဴေသာလူမွာအျပစ္မရွိပါ ေပ။ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာသာလွ်င္ သာသနာကုိ အလြဲသံုးစား လုပ္ေသာေၾကာင့္ငရဲကုိလားေစႏုိင္ေသာ ႀကီးစြာေသာျပစ္မႈျဖစ္ပါသည္။

ရဟန္းေတာ့စစ္ပါသည္။သုိ႔ေသာ္ ရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္သည့္ အရာမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေသာပုဂၢိဳလ္ကုိလွဴမိလွ်င္လည္း လွဴေသာသူမ်ားမွာ အျပစ္မျဖစ္ပါ။သုိ႔ေသာ္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္ သည့္ ၀ိနည္းစည္းကမ္းမ်ားကုိေဖာက္ဖ်က္ပါက ဆုိင္ရာ၀ိနည္း စည္းကမ္းအလုိက္အျပစ္ ရွိေပသည္။ဥပမာ... ရဟန္းျဖစ္ေအာင္ သိမ္၀င္ထားေသာ သံဃာသည္(၁) ေမထုန္အမႈကိစၥ ျပဳလုပ္ျခင္း၊(၂) ပစၥည္းဥစၥာ ခုိးယူလည္ပတ္လိမ္ယူျခင္း၊(၃) လူကုိသတ္ျခင္း၊ လူေသေစေလာက္ေသာအရာ၀တၳဳမ်ားကုိ သူတစ္ပါးအားေပးျခင္း၊ခုိင္းျခင္း၊ (၄)စ်ာန္တရား မဂ္တရားစတဲ့ တရားထူးမ်ားမရရွိဘဲရရွိသည္ဟု သူမ်ားနားလည္ ယံုၾကည္ေအာင္ ေျပာဆုိျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ပါက ထုိသံဃာသည္ ငရဲကုိလားေစတတ္ေသာအျပစ္မ်ားျဖစ္ေပသည္။

ထုိေလးမ်ိဳးေသာအျပစ္ႀကီးမ်ားမွအပ အျခားေသာ အျပစ္မ်ားသည္သိမ္၀င္ထားေသာရဟန္း ျဖစ္ပါက ကုစားလုိ႔ရေသာေၾကာင့္ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္မဟုတ္ပါ။သုိ႔ေသာ္လူျမင္မေကာင္းသည့္ အရာမ်ားကုိလူျမင္ေအာင္ျပဳလုပ္ေသာအျခား အျပစ္မ်ားသည္လည္းသာသနာ ထိခုိက္ေသာ ေၾကာင့္ ထုိက္သင့္ေသာ အျပစ္မ်ားရွိေပသည္။

လွဴဒါန္းသူႏွင့္ အလွဴခံသည့္ ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးမွာ လွဴဒါန္းသူဘက္က အျပစ္မရွိပါ။အလွဴခံပုဂၢိဳလ္မွာ သာလွ်င္အလွဴခံထုိက္ေသာဂုဏ္မရွိလွ်င္ အျပစ္ရွိေပသည္။လွဴဒါန္းသူမ်ားမွာ စိတ္ထားေပၚ မူတည္၍ အက်ိဳးနည္းမ်ားမႈသာကြာျခားပါသည္။

လွဴဒါန္းမည့္ ဒကာဒကာမမ်ားသည္မည္သည့္ သံဃာကုိမဆုိ မိမိက လွဴဒါန္းမည္ ဆုိလွ်င္မိမိ လွဴဒါန္းသူ၏ ဂုဏ္သိကၡာ သမာဓိတုိ႔ကုိ အာရံုမျပဳဘဲသံဃာအားလံုး၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကုိ အာရံုျပဳကာ လွဴဒါန္းမည္ဆုိလွ်င္ မေရတြက္ႏုိင္ေသာအက်ိဳးမ်ား ရရွိပါသည္။ အကယ္၍ မိမိသည္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိ အာရံုျပဳရန္ ခက္ခဲၿပီးသံဃာေကာင္း သံဃာစစ္သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာစတဲ့ တစ္ခုခု ေသာဂုဏ္မ်ားနဲ႔ျပည့္စံုေသာ သံဃာမွသာလွဴဒါန္းခ်င္လွ်င္ေတာ့ ေသခ်ာစံုစမ္းေလ့လာ၍ လွဴဒါန္းမႈျပဳလုပ္ပါေလ။

ျမတ္ဗုဒၶအလုိအရ ေနာင္အခ်ိန္ သာသနာကြယ္ခါနီးကာလတြင္ လက္မွာသကၤန္း ပတ္ထားေသာ လူကုိေတာင္မွ သံဃာအမွတ္ျဖင့္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိအာရံုျပဳၿပီးလွဴဒါန္းလွ်င္ ရွင္သာရိပုတၱရာအစ ရွိေသာ ရဟႏၱာမ်ားအပါအ၀င္ သံဃာအားလံုးအား လွဴဒါန္းရာ ေရာက္ေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးေပး မ်ားသည္ဟုေဟာၾကားထားသည္ကုိ ေထာက္ဆလွ်င္မိမိတုိ႔၏ စိတ္ေစတနာသည္ အဓိက က်ေပသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေျပာခ်င္သည္မွာလွဴဒါန္းမည့္ဒကာဒကာမမ်ားသည္ အကယ္၍မိမိ၌ လွဴဒါန္းခ်င္ေသာ ေစတနာလည္းျဖစ္ေန၊ လွဴဒါန္းရန္လည္းပစၥည္း၀တၳဳကအရန္သင့္၊ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ကလည္း မိမိေရွ႕တြင္ ေရာက္ေနပါကမိမိလွဴမည့္အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏ သီလ၊သမာဓိ၊ ပညာတုိ႔ကုိမိမိက မသိထားလွ်င္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိအာရံုျပဳကာ လွဴဒါန္းမႈ ျပဳလုပ္ပါေလ။

တကယ္ေတာ့ အလွဴခံႏွင့္လွဴသူႏွစ္ဦးတြင္ လွဴသည့္ပုဂၢိဳလ္၌ အျပစ္မရွိေသာ ေၾကာင့္ မိမိေစတနာထားတတ္ဖုိ႔ရန္သာမိမိ၏ အက်ိဳးေပးေပၚ မူတည္ေနသျဖင့္ မိမိရဲ႕ စိတ္ေစတနာေလးကုိ ေကာင္းမြန္စြာ ထားတတ္ေအာင္သာ က်င့္ႀကံႀကိဳးစား အားထုတ္ေပးပါလုိ႔ေျပာၾကားရင္း အားလံုး ရခဲလွတဲ့လူ႔ဘ၀ေလးမကုန္ခင္မွာဒါန၊သီလ၊ ဘာ၀နာမ်ားကုိ ေန႔စဥ္မျပတ္ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္.......

မွတ္ခ်က္။ ကာတြန္းက ကိုဟတ္ေကာ့ရဲ့ ကာတြန္းကို ယူသုံးထားျပီး ဗဟုသုတရစရာ၊ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အထက္က စာကိုေတာ့ ကိုေအာင္ရာဇာဆီမွ ယူသုံးထားပါတယ္။
Shared from Aung San Kyaw (FB)

"သတိထားဖြယ္ရာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံ"

Thursday, March 14, 2013

ဥဴးဇင္းဘုရား။ တပည့္ေတာ္မ တစ္ခုေလာက္ ေလ်ာက္ထားခ်င္ပါတယ္ဘုရား။
တပည့္ေတာ္မနဲ႕ တပည့္ေတာ္မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတုိ႕ကာေမသုမိစၦာအေၾကာင္း ကိုေဆြးေႏြးၾကည့္ပါတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္မွာက စိုးရိမ္စရာေတြျမင္ေန မိ လုိ႕ပါ ဘုရား။

သူငယ္ခ်င္းကေျပာပါတယ္ က်ဴးလြန္သူအိမ္ေထာင္သည္သာလွ်င္ ကံ ထိုက္ ၿပီးေတာ့တစ္ဖက္လူသည္ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခြင့္ရွိသူဆုိပါက ကံမ ထိုက္ ဟု ဆုိပါသည္။
သူတုိ႕ခ်င္း အတည္ယူလုိက္ျပန္လွ်င္ေတာ့ ႏွစ္ဦးစလံုးကံမထိုက္ေတာ့ ဟုဆုိပါသည္ ဘုရား။
တပည့္ေတာ္မကို ကာေမသုမိစၦာအေၾကာင္းေလးအေသးစိတ္ေဟာျပေပးပါ ရန္ ေလးစားစြာေလ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား။
ရိုေသစြာျဖင့္


အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံဤကာေမသု မိစၦာ စာ ရ ကံ၌ ကမၼပထေျမာက္သည့္( ကာေမသုမိစၦာစာရကံထုိက္သည့္) အဂၤါေလး ပါးရွိ၏။

ဤအဂၤ`ါေလးပါးတုိ႔မွာ-
၁။ မသြားမလာထုိက္ေသာ မိန္းမဆုိသည့္ အဂမနီယဝတၳဳျဖစ္ျခင္း။
၂။ ထုိဝတၳဳ၌ မွီဝဲေပါင္းသင္းဆက္ဆံလုိသည့္ စိတ္ရွိျခင္း။
၃။ မီွဝဲမႈလုံ႔လ ပေယာဂျပဳျခင္း။
၄။ မွီဝဲေပါင္းသင္း ဆက္ဆံရာ၌ သာယာျခင္း။တုိ႔ျဖစ္၏။ ဤအဂၤ`ါေလးမညီလ်ွင္၊ တစ္ပါးပါး ခ်ဳိ႕ယြင္းခဲ့လ်ွင္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံမထုိက္ဘဲ ေလးပါးညီမွသာလ်ွင္ ကမၼပထေျမာက္၏။
အဂမနီယဝတၳဳ(၂၀)
အမွတ္(၁)အဂၤ`ါအရ မသြားမလာထုိက္ေသာ (အဂမနီယဝတၳဳ) အမ်ဳိးသ မီးေပါင္း(၂၀)ရွိ ၏။ 

ထုိအဂမနီယဝတၳဳ(၂၀)တုိ႔မွာ
၁။ မာတုရကၡိတာ= ဖခင္ေသ၍ျဖစ္ေစ၊ ကြဲ၍ျဖစ္ေစ မိခင္ကေစာင့္ေရွာက္ ထားေသာအမ်ိဳးသမီး။
၂။ ပိတုရကၡိတာ= ဖခင္က ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ အမ်ိဳးသမီး။
၃။ မာတာ ပိတုရကၡိတာ = မိဘႏွစ္ပါးလုံးက ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ အ မ်ိဳးသမီး။
၄။ ဘာတုရကၡိတာ =ေမာင္၊ အစ္ကုိအရင္းတို႔မွေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ အမ်ိဳးသမီး။
၅။ ဘဂိနိရကၡိတာ = အစ္မ ညီမတုိ႔ ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ အမ်ဳိးသမီး။
၆။ ဉာတိရကၡိတာ = ဝမ္းကြဲေဆြမ်ိဳးတို႔က ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ အမ်ိဳးသမီး။
၇။ ေဂါတၱရကၡိတာ= လူမ်ိဳးတူအႏြယ္တူ လူတို႔က ေစာင့္ေရွာက္ ထားေသာ အမ်ိဳးသမီး။ အိႏၵိယ၌သာ အႏြယ္ရွိ၏။ ျမန္မာနုိင္ငံ၌ အႏြယ္မရွိ၊ လူမ်ဳိးသာရွိ ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေစာင့္ေရွာက္မည့္သူမရွိ၍ ကရင္လူမ်ဳိးက ေစာင့္ေရွာက္ ထားေသာ ကရင္မိန္းကေလး၊ ရွမ္းလူမ်ဳိးက ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ ရွမ္း မိန္း ကေလး စသည္တုိ႔မွာ အႏြယ္တူ လူတုိ႔က ေစာင့္ေရွာက္ထားေသာ မိန္း မ ပင္ျ ဖစ္သည္။
၈။ ဓမၼရကၡိတာ =အတူတရားက်င့္ေဖာ္ျဖစ္သူတို႔က ေစာင့္ေရွာက္ ထားေသာ အမ်ိဳးသမီး၊ယခုကာလ မိဘစသည္တုိ႔ႏွင့္ ခြဲ၍ သီလရွင္၊ ရေသ့မစသည္ျပဳ လုပ္ေနသူမ်ားသည္လည္း ဓမၼရကၡိတာပင္ျဖစ္၏။
(ဤရွစ္ေယာက္ေသာ မိန္းမတုိ႔သည္ ကာမပုိင္ေယာက်္ား မရွိေသးေသာ အပ်ဳိမိန္းကေလးမ်ား ျဖစ္၏။
---------------------------------------------------------

၉။သာရကၡာ = စာင့္အေရွာက္ရွိေသာအမ်ိဳးသမီး။(အရြယ္မေရာက္မီကပင္ မယားျပဳရန္ တရားဝင္ေတာင္းရမ္း သတ္မွတ္ထားေသာ မိန္းမမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဤအစဥ္အလာသည္ အိႏၵိယနုိင္ငံ၌ ရွိ၏။ ျမန္မာနုိင္ငံ၌ လက္ထက္ ထိမ္းျမားျခင္း မျပဳရေသးေသာ္လည္း ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္း ထားျပီးေသာ အမ်ဳိး သမီးမ်ဳိးသည္ အေစာင့္အေရွာက္ရွိေသာ အမ်ဳိးသမီးမ်ဳိးျဖစ္၏။

၁၀။ သပရိဒ႑ာ= မင္းျပစ္မင္းဒဏ္မကင္းေသာအမ်ဳိးသမီး မင္းစေသာ အာဏာပိုင္တို႔မွ အခ်ိန္က်လွ်င္ မိမိကုိယ္တုိင္သူမကိုသိမ္းပုိက္မည္ျဖစ္၍ သြားလာေပါင္းသင္းသူတုိ႔အား ျပစ္ဒဏ္ေပးမည္ဟု အမိန္႔ထုတ္ ထား တတ္ ၾက၏။သည့္အတြက္ထုိအမ်ိဳးသမီးကုိ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ မ ကင္းေ စေသာ အမ်ိဳးသမီးဟုဆုိလုိ၏။

၁၁။ ဓနကၠီတာ= ေရႊ၊ေငြ အစရွိေသာ ပစၥည္းဥစၥာျဖင့္ ၀ယ္ယူ ထားေသာ အမ်ိဳးသမီး။ ေၾကြးျပန္မဆပ္နုိင္သျဖင့္ အသိမ္းခံရေသာ အမ်ဳိးသမီးလည္း ပါဝင္၏။

၁၂။ ဆႏၵ၀ါသိနီ= သူ၏ မယားျဖစ္ဖုိ႔ရန္ သေဘာတူသျဖင့္ မိန္းကေလးကိုယ္ တိုင္ ဆႏၵတူခ်စ္ႀကိဳက္သျဖင့္ ေယာက်္ားအိမ္သို႔ သြားေရာက္ေနထုိင္ေသာအ မ်ိဳး သမီး။ မိဘစသည္တုိ႔က သေဘာမတူ၍ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ထြက္ေျပးေပါင္း သ င္းေန ထုိင္ေသာ အမ်ဳိးသမီး(ခိုးရာလိုက္လာေသာ အမ်ိဳးသမီး) အမ်ဳိးသမီးမ်ဳိးျဖစ္၏။

၁၃။ ေဘာဂ၀ါသိနီ =ဆင္းရဲလွသျဖင့္ ေမာင္း၊က်ည္ေပြ႔၊ ပုဂံ ခြက္ေယာက္ အစရွိေသာ အိမ္အသံုး အေဆာင္ျဖင့္ ေပးသူ(သုိ႔မဟုတ္) တင္ေတာင္း သူေယာက်္ားထံ မယားအျဖစ္ခံယူေသာ အမ်ိဳးသမီး။

၁၄။ ပဋ၀ါသီနီ = ေရႊ၊ေငြ၊အ၀တ္၊ထဘီ စေသာအဝတ္တန္ ဆာေပးေသာေ ယာက်္ားထံ မယားအျဖစ္ ခံယူ ေနထိုင္ေပါင္းသင္းေနေသာ အမ်ိဳးသမီး။

၁၅။ ၾသဒပတၱကိနီ= ေရခြက္တြင္ လက္ဆံုခ် ထိမ္းျမားထားေသာအမ်ိဳးသမီး ။ေရခြက္၌ ႏွစ္ေယာက္လုံး ၏ လက္ကုိခ်ေစ၍ “ဤေရခြက္၌ ေရသည္မကြဲ မျပား တစ္ သား တည္းတည္ေနသကဲ့သုိ႔ သင္တုိ႔ ဇနီးေမာင္ႏွံလည္း မ ကြဲ မျပားတည္ေနၾကပါေစ” ဟု လူၾကီးမ်ားက ေျပာဆုိထိမ္းျမားေပးေသာ အမ်ဳိးသမီး။

၁၆။ ၾသဘတ စုမၺိတာ = ေခါင္းေပၚက ေခါင္းခုက်သြားေသာ အမ်ိဳးသမီး။ ဦးေခါင္းေပၚ ေခါင္းခုတင္ျပီး ထင္း စသည္ေရာင္း၍ အသက္ေမြးရသည့္ သူဆင္းရဲမကေလးကုိ အခ်ဳိ႕က မယားအျဖစ္ အတည္ယူလုိက္ေသာအခါ ထမ္းရြက္ျပီး မေရာင္းရေတာ့ျပီျဖစ္၍ ေခါင္းေပၚက ေခါင္းခုက်သြားေသာ အမ်ဳိးသမီးျဖစ္၏။

၁၇။ ဒါသီဘရိယာ= ကြ်န္မေလးကုိပင္ မယားအျဖစ္ တရား၀င္ ယူထားေသာအမ်ိဳးသမီး။

၁၈။ ကမၼကာရီ ဘရိယာ = အိမ္တြင္ခုိင္းထားသည့္ ကေလးမကုိ မယား အျဖစ္ တရား၀င္ယူထားေသာ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္သည္။

၁၉။ ဓဇာဟတာ= စစ္ႏိုင္သျဖင့္သုံးပန္႔အျဖစ္ သိမ္းပုိက္ထားေသာ အ မ်ိဳးသမီးအား မယားအျဖစ္ တရားဝင္ယူထားထားေသာ အမ်ိဳးသမီး။

၂၀။ မုဟုတၱိကာ = အခေၾကးေငြေပး၍ ခဏေခတၱမ်ွေပါင္းေဖာ္ရန္ ငွားရန္း ထားေသာ ျပည့္တန္ဆာ ကဲ့သုိ႔ေသာအမ်ိဳးသမီး တုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။
-----------------------------------------------

မိန္းမမ်ားႏွင့္ ကာေမသုမိစၦာစာရကံေယာက်္ားမ်ား မသြား မလာ ထုိက္ေသာ မိန္းမ(အဂမနီယဝတၳဳ) ႏွစ္ဆယ္တြင္မိခင္ေစာင့္ေရွာက္ထား သူ မိန္းအထိ (၈)ေယာက္တုိ႔ကား ကာမပုိင္လင္ေယာက်္ားမ်ား မရွိေသးေသာ အပ်ဳိမိန္းကေလးမ်ား ျဖစ္ၾက၏။

ထုိအပ်ဳိမိန္းကေလးမ်ားကုိ ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကသည့္ အမိ၊ အဖ၊ ညီ၊ အစ္မ ၊ ေမာင္ၾကီး၊ ေမာင္ငယ္တုိ႔ စသည္တုိ႔မွာ ေယာက်္ားတစ္ပါး တုိႏွင့္ေမွာက္ မွား မွား မျဖစ္ပြားရန္ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ ရသည့္တာဝန္ သာရွိၾက၏။

ထုိအပ်ဳိ(၈)မ်ဳိးတုိ႔၏ ေဖာ႒ဗၺာရုံကာမအေတြ႔အထိကုိ ပုိင္ဆုိင္ သူ မ်ားလည္းမ ဟုတ္၊ ထုိကာမအေတြ႔အထိကုိ ခံစားဖုိ႔ ေစာင့္ေရွာက္ၾကသည္ လည္း မဟုတ္ ၍ ထုိ အပ်ဳိ(၈)မ်ဳိးတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ကာမအေတြ႕ကုိ မိမိတုိ႔သာ ပုိင္ဆုိင္ၾကရ ကား ကာမပုိင္ဆုိင္သူမရွိၾက ေသာေၾကာင့္ “အသာမိက” မ်ားျဖစ္ၾကသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိအပ်ဳိ(၈)မ်ဳိးတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ပုိင္ဆုိင္ေသာ ကာမအေတြ႔အထိကုိ မိမိတုိ႔သေဘာ ဆႏၵအတုိင္း ေပးခြင့္ရွိ၍ ေယာက်္ားတစ္ဦးဦးႏွင့္ေပါင္း သင္း ဆက္ဆံရာ၌ ထုိအပ်ဳိ(၈)မ်ဳိးတုိ႔အား ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ေခ်။

သုိ႔ရာတြင္ အပ်ဳိမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံသူ ေယာက်္ားတုိ႔မွကား အမိ အ ဖစသည္တုိ႔က ေစာင့္ေရွာက္ထားသူကေလးမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကာေမ သုမိစၦာစာရကံ ထုိက္ၾကသည္ဟု ဝိပတိေနာဒနီဋီကာ စသည္တုိ႔၌ ေဖာ္ျပထား ၏။ ဤ သည္မွာ အပ်ဳိမိန္းကေလးမ်ား ကာေမသုမိစၦာစာရကံ မထုိက္ပုံျဖစ္၏။

အမွတ္(၉) မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ မကင္းေသာ မိန္းမမွစ၍ အမွတ္(၂၀)ခဏေခ တၱေပါင္း သင္း ရေသာ ျပည့္တန္ဆာကဲ့သုိ႔ေသာ မယား(၁၂)ေယာက္တုိ႔ကား မိမိတုိ႔ ကာမအေတြ႔အထိကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားသည့္ လင္ေယာက်္ားမ်ား အသီး သီး ရွိ ၾကျပီး ျဖစ္ပါသည္။ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ မကင္းေသာ မိန္းမႏွင့္ အေစာင့္ အေရွာက္ ရွိေသာ မိန္းမႏွစ္မ်ဳိးတုိ႔မွာ ကာမပုိင္လင္ေယာက်္ား အထင္အရွား မရွိေသးေသာ္ လည္း မယားအျဖစ္ သိမ္းပုိက္ရန္ ရည္ရြယ္ထားျပီးျဖစ္၍ မယားမ်ဳိးတြင္ ပါဝင္ျခင္းျဖစ္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိမယား(၁၂)မ်ဳိးတုိ႔တြင္ မိမိပုိင္ ေယာက်္ားတုိ႔ႏွင့္သာ ဆက္ ဆံေပါင္း သင္းေပ်ာ္ပါးျခင္း အခြင့္ရွိၾကသည္။ အျခားေယာက်္ားမ်ားႏွင့္လြန္ က်ဴးေပ်ာ္ပါး လ်ွင္ မိမိေယာက်္ားပုိင္ေသာ ကာမအေတြ႔အထိကုိ ခုိးေပး ရာေရာက္ေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္ပါးၾကသူ မိန္းမေယာက်္ားႏွစ္ဦးသားလုံး ကာေမသုမိစၦာစာရကံ ထုိက္ပါသည္။

အေၾကာင္းအရာႏွင့္ပတ္သတ္၍ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ပေဟဠိ ဆန္ ဆန္ ေမးျမန္းေလ်ွာက္ထားသည္ကုိ မင္းကြန္းအလယ္ေတာရဆရာၾကီး မ်ား ၏ အေမး အေျဖကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအေမး
(၁)။ ကုိယ့္ဟာကုိ ကုိယ္ေပးလ်က္၊ ေလးပါယ္ဝက်သူ၊ ဘယ္လူတုိ႔ေလသိ။

(၂)။ ကုိယ္ဟာကုိ ကုိယ္ခုိးလုိ႔ အက်ဳိးမဲ့ အပါယ္ဝင္၊ အကယ္ပင္မလြဲ။ သည္အရာ၊ ဘယ္ပုဂၢဳိလ္ ဘယ္ေစတနာႏွင့္ ဘယ္ဟာကုိ ဘယ့္ႏွယ္ ခုိးသာမုိ႔၊ ဆုိးရသလဲ။

မင္းကြန္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအေျဖ။
(၁)။ ကုိယ့္ဟာကုိ ကုိယ္ေပးလ်က္၊ ေလးပါယ္ဝက်သူ၊ ဤသူတုိ႔ပင္ပဲ။ ဆန္းတစ္ျဖာ၊ တစ္ခန္းငယ္ တစ္ပုံသာပ၊ က်မ္းဂန္လာ အိမ္ရွင္မတုိ႔မွာ ထူးနုိင္မ်ွနဲ႔။
(၂)။ ကုိယ့္ဟာကုိ ကုိယ္ခုိးလုိ႔ အက်ဳိးမဲ့ အပါယ္ဝင္၊ အကယ္ပင္မလြဲ၊ သည္ နည္း တြင္ သည္အိမ္ရွင္၊ ဟုိေစတနာႏွင့္၊ ဟုိဟာကုိ တိတ္တိတ္ခုိးသာမုိ႔ ဆုိးရသပဲ။

လင္ရွိေသာ အိမ္ရွင္မတုိ႔သည္ ကုိယ့္ကာမ ကုိယ့္ဖႆကုိ မိမိလင္ေယာက်္ား မွတစ္ပါး အျခားေသာသူအားေပးလ်ွင္ အပါယ္သုိ႔က်သည္ျဖစ္ေၾကာင္း နိစၦဝိတၱိဝတၳဳကုိစသည္ကုိေထာက္၍ သိအပ္၏။ ပါရာဇိကဏ္အ႒ကထာ၊ နိဒါနဝဂၢ၊ လကၡဏသံယုတ္ အ႒ကထာတုိ႔၌ “နိစဝိၦတၱိဝတၳဳ၌ အိမ္ရွင္မတုိ႔မည္ သည္ မိမိ၏ကာမအေတြ႕ကုိ အစုိးမရ မပုိင္ဆုိင္ၾကေသာေၾကာင့္ ထုိအိမ္ရွင္မ သည္ ခင္းပြန္းသည္ပိုင္ဆုိင္ေသာ ကာမအေတြ႕ကုိ ခုိး၍ အျခားေယာက်္ား တုိ႔ႏွင့္ ေပ်ာ္ပါးခဲ့လ်ွင္ က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ ကံႏွင့္ သေဘာတူစြာ ဒုကၡအေတြ႔ အထိ ကိုခံ စားရန္အတြက္ အေရမရွိေသာ မိန္းမျဖစ္ရသည္” ဟု မိန္႔ဆုိ ထား ၾကသည္ စသည္ျဖင့္ ျပန္လည္ေျဖၾကားလုိက္ပါသည္။

ေယာက်္ားသားမ်ားအေနျဖင့္ ဤေဖာ္ျပခဲ့ေသာ မသြားမလာထုိက္သည့္ အမ်ဳိး သမီး (အဂမနီယဝတၳဳ) ႏွစ္ဆယ္လုံးသည္ ေယာက်္ားမ်ားႏွင့္သက္ဆုိင္ သည္။ ေယာက်္ားမ်ားသည္ အမ်ဳိးသမီး ႏွစ္ဆယ္အနက္ မည့္သည့္အမ်ဳိး သ မီး ကုိမ်ွ အမ်ဳိးသမီးက သေဘာတူသည္ျဖစ္ေစ၊ မတူသည္ျဖစ္ေစ ေပါင္းဖက္ စက္ ယွက္မႈ မျပဳရေခ်။

ထုိအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးဦးကုိေပါင္းဖက္စက္ယွက္မႈျပဳလ်ွင္ ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံ ထုိက္ေတာ့သည္။ အေၾကာင္းမွာ “သူတစ္ပါးတုိ႔ လုံျခဳံစြာ ေစာင့္ေရွာက္ တားျမစ္ထား၍ မိမိပုိင္ဥစၥာမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္” ဟု ဝိမတိဝိေနာ ဒနီဋီကာ၌ ဖြင့္ဆုိထား၏ ထုိ႔ေၾကာင့္ “မိန္းမႏွစ္က်ိပ္၊ ေပ်ာ္ေၾကာင္းသိပ္လည္း မအိပ္ေလရာ” ဟု ေရွးဆရာတုိ႔ ဆုံးမခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ မိန္းမႏွစ္က်ိပ္အနက္ ေနာက္ဆုံးႏွစ္ဆယ္ေျမာက္ျဖစ္သည့္ မုဟုတၱိကာ မယားဆုိသည္မွာ အတည္အျမဲမဟုတ္ဘဲ ရက္အနည္းငယ္မ်ွ တစ္ညမ်ွ တစ္ခဏမ်ွ ဥစၥာ အခေၾကးေငြေပးျပီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ သည့္ ျပည့္ တန္ဆာကဲ့သုိ႔ေသာ ေခတၱမယားမ်ဳိးျဖစ္၏။ ထုိေခတၱမယားမ်ဳိးကုိ ရက္ပုိင္း ညပုိင္းႏွင့္အခေၾကးေငြေပးကာ မယားျပဳေနသူ ရွိေနစဥ္အတြင္း ၾကားေပါက္ ဝင္ေရာက္ က်ဴးလြန္းခဲ့လ်ွင္ ဤကံထုိက္သည္။

မယားျပဳသူမရွိဘဲ အားေနသည့္ ျပည့္တန္ဆာမမ်ဳိးကုိ မိန္းမထိန္းထံ အခေၾကးေငြေပးျပီး ေပ်ာ္ပါးသူမ်ားမွာ ကံမထုိက္ဟု ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား ဆုံးျဖတ္ထား၏။

႐ူးေနသည့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ပတ္သတ္၍ မိဘစသည္တုိ႔ အုပ္ထိန္း မႈ ရွိေနေသးသည့္ အ႐ူးအမ်ဳိးသမီးကုိ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံလ်ွင္ အမ်ဳိးသားမွာ ကံထုိက္သည္။ အုပ္ထိန္းသူမရွိလ်ွင္ ကံမထုိက္ဟု အဆုံးအျဖတ္ရွိေပသည္။

အလုိတူဆႏၵတူမ်ွ၍ ေပါင္းသင္းေနထုိင္ေသာမယား(ဆႏၵဝါသိနီ)ႏွင့္ပတ္သတ္၍ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ခ်စ္ၾကိဳက္ေနေသာ အမ်ဳိးသမီးကုိ ရည္စားဘဝ၌ ေပါင္း သင္း ဆက္ဆံလ်ွင္ မိန္းကေလးက သေဘာတူေသာ္လည္း မိဘစ သည္ေစာင့္ထိန္းသူ မ်ား ရွိေနေသာေၾကာင့္ ေယာက်္ားေလးမွာ ကံထုိက္၏။

မိန္းကေလးက ဆႏၵတူသျဖင့္ ထြက္ေျပးျပီးေပါင္းသင္းေနထုိင္ၾကရာ၌ မိဘတုိ႔ သေဘာမတူေစကာမူ ဆႏၵဝါသိနီ မယားအရာေျမာက္ေသာေၾကာင့္ ကံ မ ထုိက္ ဟု ေျဖၾကားလုိက္ပါသည္။

စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာျပီးလုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။
အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)

၀ီရဓမၼ

Shared from Myanmar Online News (FB)

စြန္႔ပစ္ခံ တိရစၧာန္မ်ားသည္ လူသားကို အနၱရာယ္ေပးမည့္ သတၱ၀ါအျဖစ္ သတ္မွတ္၍မရ ( ေဒါက္တာ သန္းထိုက္)

ယခုတေလာ သတင္းစာ ဂ်ာနယ္ မ်ားတြင္ ေခြးရူးေရာဂါ နွင့္ပတ္သက္၍ ေျပာဆို ေရးသား မႈမ်ား မၾကာခဏ ဖတ္ရသည္။ လႊတ္ေတာ္ တြင္လည္း က်န္းမာေရး ၀န္ၾကီး ေဒါက္တာ ေဖသက္ခင္က ျမန္မာနိုင္ငံ တြင္ ေခြးရူး ေရာဂါ ျဖစ္ပြားမႈ၊ ေသဆံုးမႈ၊ ကာကြယ္ေဆး ထုတ္လုပ္နိုင္မႈ စည့္တို႔ကို တင္ျပ ေဆြးေနြး သြားခဲ့သည္။

ဂ်ာနယ္နွင့္ သတင္းစာ မ်ားတြင္ ေခြးရူးေရာဂါ အေၾကာင္း ေခြးေလ ေခြးလြင့္မ်ား အေၾကာင္း၊ အခိ်ဳ႕တိရစၧာန္ ခ်စ္တတ္ သူမ်ားေၾကာင့္ ေခြးေလ ေခြးလြင့္မ်ား ေပါမ်ား ျခင္းထိန္း ခ်ဳပ္ရ ခက္ျခင္းမ်ားကို ေဆာင္းပါးမ်ား ေရးသား ၾက၍ ကြ်န္ေတာ့္ နည္းတူ ဖတ္ရူသိရိွျပီး ျဖစ္မည္ထင္ ပါတယ္။ ထိုသို႔ ေရးသား ေျပာဆိုၾက သည္ကို ဖတ္ၾကည့္ပါက ကြ်န္ေတာ္တို႔ လူသားမ်ားကို အနၱရာယ္ ေပးနိုင္ သည့္အတြက္ ေခြးေလ ေခြးလြင့္မ်ား သုတ္သင္ ရွင္းလင္းေရး ကိုသာ အဓိကထား ေျပာၾကားသည္ကို ေတြရသည္။ လမ္ေဘး ေခြး (ေခြးေလ ေခြးလြင့္) မရိွပါမွ ကြ်န္ေတာ္ တို႔အနၱရာယ္ ကင္းေ၀းမည့္ သေဘာတရား မ်ားကို ေတြ႔ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား၏ စိတ္ထဲတြင္ ေခြးေလ ေခြးလြင့္မ်ားကို ေၾကာက္ရံြ႔ မုန္းတီးေရး စိတ္ဓာတ္မ်ား ပိုမိုပြားမ်ား ေစသည္ ဟုထင္ပါသည္။

ေခြးရူး ေရာဂါ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းသည္မွာ မွန္ပါသည္။ ထို႔ အေၾကာက္ တရားေၾကာင့္ တရားခံ ေခြးေလ ေခြးလြင့္မ်ား သုတ္သင္ ရွင္းလင္း ေရးတည္း ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ခုတည္း နွင့္ေတာ့ မျပည့္စံု၊ မလုပ္သင့္ ဟု ထင္ပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ ဆိုေတာ့ သူတို႔သည္ လည္း ဒီေျမမွာေမြး၊ ဒီေျမမွာ ၾကီးသည့္ အတြက္ သက္ရိွ သတၱ၀ါ မ်ားျဖစ္လို႔ပါ။ သတၱ၀ါ တိုင္း၏ အဓိက အေရးၾကီး ဆံုးမွာ အသက္ ရွင္သန္ ေနထိုင္ ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ သူတို႔ မွာလည္း အဲဒီရည္ရြယ္ ခ်က္ရိွၾကမည္။ သူတို႔ လည္း အသက္ရွင္ ေနထိုင္ခြင့္ (သို႔မဟုတ္) ရပိုင္ခြင့္ ရခ်င္ေပ လိမ့္မည္။ ကြ်န္ေတာ္ တို႔မဟာ လူသားမ်ားကို အဲဒီအခြင့္ အေရးေတာင္း ဆိုခ်င္ရွာ လိမ့္မည္ဟု ေတြးေတာ ဆင္ျခင္ မိပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ နိုင္ငံသား အမ်ားစုမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္သည္။ ေမတၱာ ၊ကရုဏာ ၾကီးမားျပီး သနားၾကင္နာ တတ္မႈေၾကာင့္ လမ္းေဘးေခြး၊ ေၾကာင္မ်ား ငတ္ျပတ္ ဒုကၡေရာက္ ေနသည္ကိုေတြ႔ ခ်င္လွ်င္ လ်စ္လ်ဴမျပဳနိုင္ ၾကသူမ်ား ပါသည္။ တတ္နိုင္သေရြ႔ ေကြ်းေမြး ေစာင့္ေရွာက္ တတ္သည္မွာ ဓေလ့တစ္ခု လိုပင္ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ့္လို ဘဲသူတို႔လည္း အသက္ရွင္ ရပ္တည္ခ်င္ ရွာလိမ့္မည္ ဟူေသာ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားနွင့္ ကုသိုလ္လို ခ်င္လို႔ လည္း ပါပါသည္။

၂.၂.၂၀၁၃ ေနထုတ္ The Messenger ဂ်ာနယ္ စာမ်က္နွာ (၂၀) တြင္ ရဲလြင္ေအာင္ ေရးသားသည့္ မကၠဆီကို နိုင္ငံ ျမိဳ႕ေတာ္တြင္ တိရစၧာန္ မ်ားအား ေသေလာက္ ေအာင္ နိွပ္စက္ ညွင္းပန္းပါက ေထာင္ဒဏ္ ေလးနွစ္နွင့္ ဒဏ္ေငြ ေဒၚလာ (၃၀၀၀) ေပးေဆာင္ရမည္။ ေသဆံုးျခင္း မရိွပါက ေထာင္ဒဏ္ ၂ နွစ္နွင့္ ဒဏ္ေငြ (၇၅၀) ထိေပး ေဆာင္ရမည္ ဟုဥပေဒ ျပဌာန္းေၾကာင္း၊ အိမ္ေမြးနွင့္ ေတာရိုင္း တိရစၧာန္ မ်ားအား နိွပ္စက္ ညွဥ္းပန္းပါက ရာဇ၀တ္မႈ သင့္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ ေခြးေလ ေခြးလြင့္ မ်ားကဲ့သို႔ စြန္႔ပစ္ခံ တိရစၧာန္ မ်ားအား လူသားမိ်ဳးနြယ္ကို အနၱရာယ္ ေပးမည့္ သတၱ၀ါမ်ား အျဖစ္သတ္ မွတ္၍ မရေၾကာင္း၊ ဥပေဒသစ္ တြင္ေဖာ္ျပ ထားေၾကာင္း ေရးသား ထားသည္။

၆.၂.၂၀၁၃ ေနထုတ္ ေၾကးမံု သတင္းစာတြင္ ေမာင္ေစေအာင္ ၏ သတင္းေဆာင္း ပါး၌လည္း သက္ဆိုင္ရာ မွ ေခြးေလ ေခြးလြင့္မ်ားကို ရပ္ကြက္၊ လမ္းမ်ား၊ အလိုက္စိစစ္ ရွာေဖြ သုတ္သင္ ေပးပါက ျပည္သူမ်ား၏ အသက္ကို ကယ္တင္ရာ ေရာက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုထားပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ လူသားမ်ား အသက္ကယ္ရန္ သက္ဆိုင္ရာမွ လုပ္ေနၾကျဖစ္သည့္ အဆိပ္ ေကြ်းသတ္ျဖတ္ ေပးရန္ ေတာင္းဆို ထားျခင္း၊ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ တြင္အျခားနည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းျခင္း မေတြ႔ဘူး၊ မၾကားဘူး ေသးပါ။ ေခြးရူး (သို႔မဟုတ္) ေခြးရူးဟု သံသယ ရိွသူ (သို႔မဟုတ္) ေခြးရူး အေၾကာက္ လြန္ေရာဂါ ေၾကာင့္ ေခြးေကာင္း မ်ား၏ အသက္ေပါင္း မ်ားစြာ စေတးခံ ရေတာ့မည္။ ဒီနည္းျဖင့္ ေျဖရွင္းလာ ၾကတာနွစ္ေပါင္း မည္မွ် ၾကာျပီနည္း။ လူနွင့္ေခြးတို႔ အၾကား ေၾကာက္ရံြ႔ မုန္းတီး ေရးနွင့္ အာဃာတ တရားမ်ား ေျပေပ်ာက္ သြားျခင္းမရိွပါ။ ပို၍သာ ၾကီးထြားလာ ေနသည္။

ကြ်န္ေတာ့္ အယူအဆက ေတာ့လူနွင့္ ေခြးတို႔ အၾကားေမတၱာ၊ ကရုဏာ ျဖစ္ထြန္း ေစမည့္ ေကာင္းမြန္ေသာ ေျဖရွင္းနည္း တစ္ခု ျဖစ္ေပၚ လာေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းၾကိဳး စားေစခ်င္ပါသည္။ လူသားတို႔ ဘ၀ကလည္း လံုျခံဳမႈရိွျပီး သူတို႔ (စြန္႔ပစ္ခံ တိရစၧာန္) လည္း ေအးခ်မ္းစြာ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ခြင့္ (ရပိုင္ခြင့္) ဖန္တီး ေပးနိုင္မွ လူသာဓုေခၚ၊ နတ္သာဓု ေခၚမည့္ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ နွစ္ျဖာေသာ အကိ်ဳးရရိွမည္ဟု ယံုၾကည္ ယူဆမိပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာ နိုင္ငံမ ဟုတ္ေသာ မကၠဆီကို လိုျမိဳ႕ေတာ္၌ ပင္စြန္႔ပစ္ခံ တိရစၧာန္မ်ား အေပၚဤကဲ့သို႔ သေဘာထား နိုင္လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ နိုင္ငံ ၾကီးတစ္နိုင္ငံ အေနနွင့္ ပို၍ပင္ ေလးစားအတု ယူဆင္ခ်င္ သင့္ လွပါသည္။

အခ်ဳပ္အား ျဖင့္ဆိုရေသာ္ ေခြးေလေခြးလြင့္၊ ေၾကာင္ေလ ေၾကာင္လြင့္ မ်ားနွင့္ ေခြးရူးေရာဂါ စသည့္ ကိစၥမ်ား ကို ဌာန တစ္ခုတည္း၊ အဖဲြ႔ အစည္းတစ္ခု တည္းနွင့္ ေဆာင္ရြက္၍ အလံုးစံု ျပည့္စံု ေအာင္ျမင္နိုင္ မည္မဟုတ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကဲ့သို႔ ေသာ ပညာရွင္မ်ား၊ သက္ဆိုင္ ရာဌာန မ်ား၊ NGO မ်ား၊ စိတ္ပါ ၀င္စား သူျပည္သူမ်ား၊ ေငြေၾကး ခ်မ္းသာသူမ်ား စုေပါင္း ပါ၀င္နိုင္ မည့္ေဆြးေနြး ပဲြတစ္ခုျဖစ္ ေအာင္ စီစဥ္ေပး ေစခ်င္ပါသည္။ ထိုသို႔ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေနြး အၾကံျပဳ ၾကလွ်င္ လူနွင့္ တိရစၧာန္ အဖဲြ႔ အစည္း နွစ္ခုစလံုး အတြက္ ေကာင္းေသာ နည္းလမ္းမ်ား ေပၚေပါက္ လာနိုင္ ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း အခိ်န္ယူ ေတြးေတာ စဥ္းစားထား သည့္နည္း လမ္းမ်ား၊ ျဖစ္နိုင္ ေျခမ်ားကို တင္ျပ ေဆြးေနြး ခ်င္ပါသည္။
က႑ ေပါင္းစံု၊ အလႊာ ေပါင္းစံုမွ ၀ိုင္း၀န္း အၾကံ ျပဳေျဖရွင္း ေပးေစခ်င္ပါသည္။ လူနွင့္ စြန္႔ပစ္ခံ တိရစၧာန္ မ်ားအၾကား ေမတၱာ၊ ကရုဏာ တရားမ်ား ျဖစ္ထြန္း ေပၚေပါက္နိုင္ပါေစ။ လူသားမ်ား ေခြးရူး အနၱရာယ္ ကင္းေ၀း ပါေစ။ စြန္႔ပစ္ခံ တိရစၧာန္ မ်ားလည္း ရွင္သန္ ခြင့္ရပါေစ။

Credit to ~ SuMon Hlaing

ေပးပုိ ့ သူ Thiri Phyo Thaw ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

Shared from Save Street Dog (FB)

စိတ္ပညာရွင္ေတြကေျပာၾကတယ္။

စိတ္ပညာရွင္ေတြကေျပာၾကတယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘာမဟုတ္တဲ႔ကိစၥေလးတစ္ခုနဲ႔အလြန္အမင္းရယ္ေမာေနခဲ႕မယ္ဆုိရင္ သူ အရမ္းကိုအထီးက်န္ေနလို႔ပဲျဖစ္တယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ လုိအပ္တာထက္ပုိျပီးအိပ္ေနခဲ႕တယ္ဆုိရင္ သူ အရမ္းကိုု၀မ္းနည္းေနရလုိ႕ပဲျဖစ္တယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ စကားကို ျမန္လြန္းေႏွးလြန္း ေျပာေနတယ္ဆုိရင္သူ႕မွာလွိဳ႕၀ွက္ခ်က္ရွိေနလို႔ပဲျဖစ္တယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ..၀မ္းနည္းေနေပမယ္႔မ်က္ရည္မက်ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ေနခဲ႕ရင္သူအရမ္းအားနည္းေနလုိ႕ပဲျဖစ္တယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ ပုံမွန္မဟုတ္ပဲအစားေတြကိုစားေနတယ္ဆုိရင္သူအရမ္းစိတ္ဖိစီးေနလုိ႕ပဲျဖစ္တယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ
လြယ္လြယ္နဲ႕မ်က္ရည္က်တတ္တယ္ဆိုရင္သူဟာအျပစ္ကင္းစင္ျပီး ႏွလုံးသားႏူးညံ႕သူျဖစ္လုိ႕ပဲျဖစ္တယ္။

လူတစ္ေယာက္ဟာ
ဘာမဟုတ္တဲ႔အေသးအဖြဲေလးနဲ႕ေဒါသအၾကီးအက်ယ္ထြက္ေနျပီဆုိရင္သူအခ်စ္ကိုလုိအပ္ေနလုိ႕ပဲျဖစ္တယ္။

ျပဳျပင္ဖန္တီးထားတဲ့ သံပုရာရနံ႕ကိုသာ ေဖ်ာ္ရည္မွာသံုးၾကျပီး
သံပုရာအစစ္ကို လက္ေဆးတဲ့အခါသံုးဖို႔ က်င့္သံုးေနတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ကုိသိေအာင္ ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။

Shared from Ingyin Htay Aung (FB)

သံသရာမွာ က်င္လည္ရတဲ့ ဒုကၡ

“မသူေတာ္ ေဘးမွ လြတ္ရပါလို၏။” “ကပ္ၾကီးေတြမွ ေက်ာ္ႏိုင္လႊားႏိုင္ရပါလို၏။” ဘာညာဘာညာနဲ႔ ရြတ္သာ ေနတာ သူတို႔ ရင္ထဲမွာ ကိန္းေနတာကိုက မသူေတာ္တရားေတြ၊ အျမင္မွားေတြ ကိန္းေနတာေနာ္။

မသူေတာ္ တရားေတြ ဆိုတာဘာလဲဆိုေတာ့ ဒီလူ႕ကို ေတာ့ ခ်စ္တယ္၊ ဟိုလူ႕ကိုေတာ့မုန္း တယ္… ဘာမဆို ျမင္ျမင္သမွ် အေပၚမွာ ပံုမွန္စိတ္ထားရမွာကို မတရားတဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ ေတြး၊ ေျပာ၊ ျပဳမူေနၾကတာ။

ေနာက္ အျမင္မွားဆိုတာက မျမဲတဲ့ အနိစၥကို နိစၥလို႔ထင္၊ ဆင္းရဲတဲ့ ဒုကၡကို သုခလို႔ထင္၊ အစိုးမရတဲ့ အနတၱကို အတၱလို႔ထင္ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မႏွစ္ျမိဳ႕ဖြယ္ျဖစ္တဲ့ အသုဘခႏၶာၾကီးကို သုဘလို႔ ထင္ေနတာကို ေျပာတာ။ မေကာင္း တာကို အေကာင္းေတြလို႔ ထင္ေနတာဟာ အျမင္မွားပဲေလ။

ဒီအျမင္မွားနဲ႔ ဒီမသူေတာ္တရားေတြက ပုထုဇဥ္လူသားေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ကိန္းေအာင္းျပီး အိမ္ရွင္သဖြယ္ ျဖစ္ေနေတာ့ သူ႔ဆီ လာလည္မွာကလည္း သူနဲ႔တူရာပဲ လာမွာေပါ့။ သံလိုက္လိုပါပဲ။ ကိုယ့္ရင္ထဲက မေကာင္းတဲ့ စိတ္ခံ သံလိုက္တံုးၾကီးက အမာခံရွိေနတာ မျမင္ပဲနဲ႔ လာကပ္ေနတဲ့ ဓားေတြ၊ လွံေတြ၊ ေသနတ္ေတြကို ေၾကာက္ျပီး ေျပးေန မယ္ဆိုရင္ ရပါ့မလား။

ျပီးေတာ့ ဒီသံလိုက္ရဲ႕ ဆြဲအားေၾကာင့္လာၾကမယ့္ မေကာင္းတဲ့ ကပ္ေဘးေတြ၊ အငတ္ေဘးေတြ၊ ဒုကၡေဘး ေတြကို ဆုေတြေတာင္းျပီး ေမာင္းထုတ္ေနလို႔ကေတာ့ ေမာရံုပဲရွိမယ္။

ကိုယ့္ကိုယ္တြင္းက မေကာင္းတဲ့ဓာတ္ခံကို ဆြဲထုတ္ႏိုင္မွ သူ႕ဆီလာၾကမယ့္ မေကာင္းတာေတြကို ေမာင္းထုတ္ျပီးသား ျဖစ္မွာေပါ့။ အခုေတာ့ လြဲေနၾကတာ။

“ေတြ႔လိုက္ရရင္ လူေတြက ဒီလိုခ်ည္းပဲ၊ တစ္ေယာက္မွ ေကာင္းတာကို မရွိဘူး” လို႔ ေျပာၾကတယ္မလား။ အဲဒါ ဘာလို႔လဲ ? ။

ကိုယ့္ရဲ႕ ရင္ထဲက အခံကမွ မေကာင္းတာ၊ ေကာင္းတာ လိုခ်င္လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲေနာ္။

အဲဒီေတာ့ ဘာကို အရင္လုပ္ရမယ္ ဆိုတာ အေျဖထြက္ေနပါျပီ။

အျပင္ကေဘးနဲ႔ ေဝးခ်င္ရင္ ဝမ္းထဲက မေကာင္းတဲ့ သံလိုက္တံုးၾကီးသာ အရင္ဖယ္ေပေတာ့။

အညွီရွိလို႔သာ ယင္အံုၾက တာပါ။

လူေတြက အေၾကာက္လြဲ ေနၾကတယ္။ ဝမ္းထဲက လက္ခံထားတဲ့ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတဲ့ သံလုိက္တံုးၾကီးကို မေၾကာက္ပဲ အျပင္က လာကပ္တာေတြကို ေၾကာက္ေနၾကတယ္။
ဒါဆို အတြင္းရန္ႏွင့္ အျပင္ရန္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ သိေလာက္ေရာေပါ့။

အတြင္းရန္ကို အရင္ဆံုး ေၾကာက္ျပီး အျမန္ဆံုးဖယ္ ထုတ္လိုက္ပါေတာ့။ ဒါမွ လာကပ္စရာလည္း မရွိေတာ့ မွာမို႔ု႔ အျပင္ရန္ေတြလည္း ျငိမ္းေအး ပါလိမ့္မယ္။

ဒီေတာ့ကာ တို႔ေတြ ဝိပႆနာတရား အားထုတ္လိုက္တာနဲ႔ အတြင္းရန္ေတြ ေျပးသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီ အတြင္းရန္ ေနရာမွာ အေဖာ္ေကာင္းေလးျဖစ္တဲ့ မဂၢင္တရား အသိေလးေတြ အစားထိုးလာလို႔ အေအးသံလိုက္ဓာတ္ၾကီးျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းႀကရမယ္ဆိုတာ ေပၚလာပါျပီေနာ္။

ဒါဆို လာကပ္မွာေတြကလည္း ေအးခ်မ္းေစမွာမို႔ အတြင္းေကာင္းမွ အျပင္ေကာင္းလိမ့္မယ္ဆိုတာ နားလည္ႏိုင္ ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္းနဲ႔ ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲေနာ္။

အားလံုးပဲ ဓမၼဓာတ္ေတြကိန္းလုိ႔ အျမန္ေအးခ်မ္းႏိုင္ပါေစ။
မေနာကံကို မေနာနဲ႔သာ တုိက္ထုတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဝစီနဲ႔ ဆုေတာင္းလို႔ မရဘူးဆိုတာေလး ေ၀မွ်ရင္းနဲ႔ တတ္အား သေရြ႕အတြင္းရန္ေတြကို တုိက္ထုတ္ႀကပါစို႔လားရွင္။
မေအးေအးခ်ိဳရဲ႕ ေဇာ ၇ ခ်က္ တရားပို႕စ္မွ သေဘာက်လြန္း၍ ျပန္ရွယ္ပါသည္။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=429459867133149&set=a.150642668348205.39860.100002074189858&type=3&theater

***********************

ေလာဘ ရယ္ ေဒါသ ရယ္ ေမာဟ ရယ္ ဒီအကုသုိလ္ေတြက လြတ္သြားတာကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတယ္။ စိတ္ကေလးဟာ အာရံုနဲ ႕ေတာ့ေတြ ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထုိအာရံုရဲ ့ၾကားထဲမွာ လြတ္သြားတယ္။ အဲဒါ Glue မရွိေတာ့တာ။ စကၠဴေလးႏွစ္ခုဟာ ထိေတာ့ထိေနတယ္။ ဆုိပါစုိ ့စာရြက္ေလး ၂ ခုထိထားတယ္။ အဲဒီ စာရြက္ ၂ ခုၾကားမွာ ေကာ္မပါဘူးဆုိရင္ ခြဲလုိ ့မရဘူးလား။ ရတယ္။ လူေတြရဲ ့စိတ္မွာ ခြဲမရဘူးဆုိတာက ေကာ္ ပါေနလုိ ့ခြဲမရတာ။ ဟုတ္လား။ ေကာ္က ရုိးရုိးေကာေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ Super Glue ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ အာရံုနဲ ့စိတ္နဲ ့ဘယ္လုိပဲေတြ ့ေတြ ့ေလာဘမလာဘူး ၊ ေဒါသမလာဘူးဆုိရင္ ညိွေနပါ့မလား။ ဘယ္ညိွမလဲေနာ္။ အဲဒါကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတာ။ လြတ္သြားျပီလုိ ့ေျပာတာ။ ဓမၼ ကုိ Practise လုပ္တယ္ဆုိတာ အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိတဲ့ အဆင့္ထိေအာင္ အားထုတ္ရမွာ။

အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိရင္ ဘ၀ဆုိတဲ့ ကႏၱာရခရီးၾကမ္းၾကီးကုိ ေနာက္ထပ္ရင္ဆုိင္စရာ မရွိေတာ့ဘူး။ ရင္ဆုိင္စရာ မရွိရံုတင္မကဘူး ၊ အသာသ ဒါနတဲ့ ။ သံသရာၾကီးထဲမွာ ပင္ပန္းခဲ့ရတာေတြ အကုန္လံုးျငိမ္းသြားတယ္။ အေသာကံ ၀ရဇံ ေခမံ ဆုိတာ အဲဒီက်မွလာတာ။ စိတ္ကေလးမွာ ေလာဘလည္းမလာဘူး။ ေဒါသလည္းမလာဘူး။ ေမာဟလည္းမလာဘူး။ စိတ္ကေလး ျငိမ္းခ်မ္းသြားျပီ။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆုိတာ အဲဒီအဆင့္ထိေရာက္ေအာင္ သြားရမယ္တဲ့။

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ အရွင္သူျမတ္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ တရားေတာ္ မွ သေဘာက်လြန္း၍ ျပန္ရွယ္ပါသည္။

အျပည့္အစံုဖတ္ရန္

https://www.facebook.com/notes/khine-khine/ဓမၼံသရဏံ-ဂစာၦမိ-ဆိုတာ/500135950022471?comment_id=5145175&notif_t=like

ပါရမီဘုရားရွိခိုး ပူေဇာ္ရန္

https://soundcloud.com/greenkstar/paramiworship-1

ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆိုတာ

http://www.worldofwisdom.asia/2012/03/blog-post_3505.html

ဘုန္းၾကီးတုိ ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္ေတြ သီလေစာင့္တည္တုိင္း သရဏံဂုံတည္တဲ့အခါ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဆုိၾကတယ္။ ဤတရားသည္သာလွ်င္ ကုိးကြယ္ရာလုိ ့ဒီအဓိပၸာယ္ေတာ့ သိပါလိမ့္မယ္။ သုိ ့ေသာ္ဒီ ့ထက္ပုိေလးနက္တဲ့ အဓိပၸာယ္ကုိသိဖုိ ့ရာ ဘုန္းၾကီးအက်ယ္ေဟာပါ့မယ္။

ဓမၼ ဆုိတဲ့စကားလံုးကုိ ပါဠိဘာသာမွာ ပါရွိတဲ့စကားလံုးျဖစ္လုိ ့ျမန္မာလုိေျပာမယ္ဆုိရင္ သဘာ၀တရားလုိ ့အဓိပၸာယ္ရတယ္။ ဓမၼ ဆုိတဲ့သဘာ၀တရားဟာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ပုိင္ဆုိင္တာမဟုတ္ဘူး။ ေလာကၾကီးမွာရွိတဲ့ လူအားလံုးနဲ ့သက္ဆုိင္တဲ့ သဘာ၀တရား။ သဘာ၀တရားဆုိတာအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတယ္။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဓမၼကုိ ကုိးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ အဲလုိ ပါးစပ္ကဆုိလုိက္ရံုနဲ ့ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ကိစၥျပီးသြားပလား ? ဘယ္လုိအဓိပၸာယ္ေရာက္မွ ၊ ဘယ္အတုိင္းအတာထိေရာက္မွ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ ျပီးျပည့္စံုမလဲ ဆုိတာ ဘုန္းၾကီးတုိ ့မသိသင့္ဘူးလား။ သိသင့္ပါတယ္ ဘုရား။


ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼကုိေဟာတယ္ဆုိတာ ဒီ ဓမၼဆုိတဲ့သဘာ၀တရားေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္လာမွ ရွိလာတာမဟုတ္ဘူး။ ေရွးတုန္းကတည္းက ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ရွိေနတယ္။ အျမဲတမ္းရွိေနတဲ့ မွန္ကန္တဲ့သဘာ၀တရားေတြ။ ထိုသဘာ၀တရားေတြဟာ ထူးျခားတဲ့အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေပၚလာမွ ဗုဒၶက ထုတ္ေဖာ္ရွင္းျပခဲ့တာ။ ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မေပၚခဲ့ရင္ ဓမၼ ဆုိတဲ့ သဘာ၀တရားေတြကုိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွင္းျပႏုိင္တဲ့သူရွိမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့။ ဗုဒၶကသာလွ်င္ ဓမၼကုိျပည့္ျပည့္၀၀ ရွင္းျပႏုိင္တာ။ သုိ ့ေသာ္ ဓမၼ ဆုိတာ ေလာကၾကီးမွာ အျမဲရွိေနတဲ့ The Law of Nature ။ ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼ ကုိတီထြင္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားက ဓမၼကုိေတြ ့ရွိတာသာ ျဖစ္တယ္။ ဖန္တီးသူ မဟုတ္ဘူး။

တစ္နည္းအားျဖင့္ ေတြ ့တယ္ဆုိတာ သိရွိသူ။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ ့ဗုဒၶ ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ကုိက အမွန္တရားကုိေတြ ့ရွိသူလုိ ့အဓိပၸာယ္ရတယ္။ သာမန္သိတဲ့လူကုိ ဗုဒၶလုိ ့မေခၚႏုိင္ဘူး။ အမွန္တရားကုိ အားလံုးျပည့္ျပည့္စုံစုံ ျခြင္းခ်က္မရွိသိတဲ့လူကုိသာဗုဒၶ လုိ ့ေခၚတာ။

ဒါေၾကာင့္မုိ ့လုိ ့သရဏံဂံုသံုးပါးမွာ ဒီ ဓမၼကုိထုတ္ေဖာ္ေဟာေျပာႏုိင္တဲ့ ၊ ဓမၼကုိေတြ ့ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မုိ ့လုိ ့ ဗုဒၶံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဆုိၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္အရွင္သူျမတ္ေတြ ့ရွိခဲ့တဲ့ တရားကုိ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ လုိ ့ဒီလုိဆုိတယ္။ အဲဒီ ျမတ္စြာဘုရားေတြ ့ရွိတဲ့ ဓမၼေတြကုိလက္ေတြ ့ က်င့္သံုးလုိ ့ေပါက္ေျမာက္သြားတဲ့အဖြဲ ့အစည္းတစ္ရပ္ကုိ သံဃံ သရဏံ ဂစာၦမိ လုိ ့ဒီလုိဆုိၾကတယ္။ ဒါကုိပဲ ရတနာသံုးပါးလုိ ့ဒီလုိေျပာဆုိၾကတယ္။ သရဏံဂံုသံုးပါးလုိ ့လည္းေျပာၾကတယ္။

အဲေတာ့ ဒီ သဘာ၀တရား ဓမၼ ဆုိတာေတြဟာ မေဖာ္ထုတ္ရင္ မသိဘူး။ ေဖာ္ထုတ္တဲ့သူရွိမွ သိမွာ။ အဲလုိ ေဖာ္ထုတ္တာကလည္း ရုိးရုိးတန္းတန္းသာမန္လူမရဘူးတဲ့။ ေလးသေခ်ၤနဲ ့ကမာၻတစ္သိန္းပါရမီျဖည့္လာတဲ့ ဗုဒၶျမတ္စြာလုိ လူပဲရမွာ။ အဲဒီလုိ ေဖာ္ထုတ္လုိက္တဲ့ တရားေတြဟာလည္း ရတနာေတြ။ ရတနာေတြဆုိတာ လူတုိင္းသံုးႏုိင္ပါ့မလား ? မသံုးႏုိင္ပါဘူး ဘုရား။ ရတနာ ဆုိတာ အတုလံ ဒုလႅပတ္ ဒသနံ ။ ေတြ ့ဖုိ ့ခဲယဥ္းတာ ရတနာ။ ဓမၼ ဆုိတာလည္း ရတနာပဲ။

ဒီပကၤရာ ျမတ္စြာဘုရားပြင့္ျပီးေနာက္ မေရမတြက္ႏုိင္တဲ ့အသေခ်ၤေပါင္းမ်ားစြာ ကမာၻေတြလြန္ျပီးေနာက္ မဂၤလ ဘုရားပြင့္တယ္။ အဲဒီ ဘုရားႏွစ္ဆူၾကားထဲက ကာလမွာ ဓမၼ ဆုိတာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ မရွိေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္မွာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရေသ့ က ဘုရားဆုပန္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ေလးအသေခ်ၤနဲ ့ကမာၻတစ္သိန္းၾကာျပီးမွ ဘုရားပြင့္တယ္။ အဲဒီၾကားထဲမွာ ေရတြက္လုိ ့မရတဲ ့အသေခ်ၤေပါင္း ၄ ခါၾကံဳလုိ ့ေလးအသေခ်ၤလုိ ့ေခၚတာ။ ေနာက္ ေရတြက္လုိ ့ရတဲ့ကမာၻက တစ္သိန္း။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ

ေကာ႑ညျမတ္စြာဘုရားနဲ ့မဂၤလ ျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ။ ေသာဘိတျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ နာရဒျမတ္စြာဘုရားၾကားမွာ တစ္သေခ်ၤ ၊ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရားၾကားမွ တစ္သေခ်ၤ တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ဓမၼ ဆုိတာ ဘယ္ေလာက္တန္ဖုိးရွိသလဲ စဥ္းစားၾကည့္။ ေတြ ့ဖုိ ့လြယ္လား။ မလြယ္ဘူးေနာ္။ ခဲယဥ္းတယ္။

အဲဒီေတာ့ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားမတုိင္မွီ ကႆပ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အထိ အားလံုးေပါင္း ၂၄ ဆူေသာျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ ့ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ၾကတယ္။ ေပါတမျမတ္စြာဘုရားကုိထည့္လုိက္တဲ့အခါ ၂၅ ဆူ။ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားနဲ ့တူတူပြင့္တာက ၃ ဆူ။ အားလံုးေပါင္း ၂၈ ဆူ။ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူ ဆုိတာ အဲဒါပဲေနာ္။ ေဂါတမ ဘုရားအေလာင္းဗ်ာဒိတ္ခံခဲ့တာက ၂၄ ဆူ။ ၂၄ ပါးပဲ ဗုဒၶ ဆုိတာကုိေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီ ၂၄ ပါးသည္သာလွ်င္ ဓမၼကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားႏုိင္ခဲ့တယ္။ က်န္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ ဓမၼကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားႏုိင္ျခင္းမရွိဘူးတဲ့။

ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကုိးကြယ္တာဟာ စီးပြားတက္ခ်င္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ ေၾကာက္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ တစ္စံုတစ္ခုေၾကာင့္အကာအကြယ္လုပ္ခ်င္လုိ ့ကုိးကြယ္တာရွိတယ္။ မ်ိဳးစံုေပါ့ေလ။ ဘယ္လုိကုိးကြယ္ရမလဲ မွန္ကန္တဲ့စိတ္ထား ဘယ္လုိထားရမလဲဆုိေတာ့ ဘုရားဆုိသည္မွာ မိမိရဲ ့သႏၱာန္က်ေရာက္လာမဲ့ မေကာင္းက်ိဳးေတြကုိျဖစ္ေပၚေစတတ္တဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြကုိဖယ္ရွားျပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကုိညြန္ျပေပးတဲ့အတြက္ ကုိးကြယ္တယ္။ ဒီလုိနည္းနဲ ့ကုိးကြယ္ရမယ္ေနာ္။

ဘ၀တု သဗၺမဂၤလံ၊
ရကၡႏၲဳ သဗၺေဒ၀တာ။
သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န၊
သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ။

အဲဒီဂါထာေလး အဓိပၸာယ္ကုိ ဘုန္းၾကီးရွင္းျပမယ္။ သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န အလံုးစံုေသာဘုရားရွင္တုိ ့ရဲ ့တန္ခုိးေတေဇာ အာႏုေဘာ္တုိ ့ေၾကာင့္ ၊ သဒါ အခါခပ္သိမ္း ၊ သုခီ ခ်မ္းသာ ၊ ေဟာတု ျဖစ္ပါေစ။ ဒီလုိ တစ္ခ်ိဳ ့က အဓိပၸာယ္ျပန္ၾကတယ္။ အဲဒီလုိ အဓိပၸာယ္ျပန္ေတာ့ ဘယ္လုိျဖစ္သြားလဲဆုိရင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့တန္ခုိးအစြမ္းေၾကာင့္ခ်မ္းသာပါေစလုိ ့ဆုိေတာ့ ဘုရားက သူ ့ရဲ ့တန္ခုိးအာဏာ ပါ၀ါေတြကုိ အသံုးျပဳျပီး သတၱ၀ါေတြကုိ ကယ္တင္တယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္မေရာက္ဘူးလား။ အဲဒီအဓိပၸာယ္ျပန္ဆုိခ်က္မမွန္ဘူး။

ဘယ္လုိျပန္ဆုိရမလဲဆုိေတာ့ သဗၺ ဗုဒၶါ ႏုဘာေ၀န၊ အလံုးစံုေသာျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ ့ရဲ ့ဂုဏ္ကုိအာရံုျပဳကာ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ရတဲ့အစြမ္း အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ ၊ သဒါ သုခီ ဘ၀ႏၲဳ ေတ အစဥ္ထာ၀ရခ်မ္းသာသုခရပါေစ။ အဲလုိျပန္ဆုိမွ မွန္ကန္တယ္။ အဲလုိဆုိလုိက္ေတာ့ ဘုရားကုိ အာရံုျပဳျပီးျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ကုသုိလ္ကုိေျပာတာ။ ဓမၼ ကုိေျပာတာ။ ကုသုိလ္ဆုိတာ ဓမၼပဲ။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ဓမၼ ကုိကုိးကြယ္က်င့္သံုးမွ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ လုိ ့မွတ္ရမယ္။

ဓမၼ ကုိက်င့္သံုးလုိ ့ကုိယ္ခ်မ္းသာ စိတ္ခ်မ္းသာ ျဖစ္ေနတဲ့လူေတြလည္းအမ်ားၾကီး။ ဒါေပမယ့္ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတဲ့တရားေတြကေန မေက်ာ္လြန္ႏုိင္ေသးဘူး။ ဓမၼ ရဲ ့စြမ္းေဆာင္ခ်က္က ေနာက္ဆံုး ဒီ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတဲ့အရာေတြကုိ ေက်ာ္လြားႏုိင္မွ ဓမၼ ဟာျပည့္စံုတယ္ လုိ ့ေျပာရမယ္။

ေမတၱာတရားကုိ မိမိရဲ ့ႏွလံုးသားထဲမွာ တည္ေဆာက္တာ လုိက္နာက်င့္သံုးသာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ အဲလုိမဟုတ္ပဲ ပါးစပ္ကေတာ့ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ၊ ဒါေပမယ့္ အမုန္းတရားေတြကုိလက္ခံက်င့္သံုးေနတာဆုိလွ်င္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ထုိ ့အတူပဲ အေမာဟ တဲ့ ၊ အသိပညာေတြရွိဖုိ ့လုိတယ္။ အသိပညာဆုိတာ လုပ္သင့္တာ နဲ ့မလုပ္သင့္တာ ခြဲျခားသိရမယ္။ အနည္းဆံုး ေအာက္ထစ္ဆံုး မလုပ္သင့္တာကုိ ေရွာင္ဖုိ ့၊ လုပ္သင့္တာကုိလုပ္ဖုိ ့ခြဲျခားသိရမယ္။ အဲဒီေတာ့ မိမိသႏၱာန္မွာ ေလာဘ ကုိဖယ္ရွားျပီး အေလာဘ ကုိတည္ေဆာက္တယ္။ ေဒါသကုိဖယ္ရွားျပီး အေဒါသ ကုိတည္ေဆာက္တယ္။ ေမာဟ ကုိဖယ္ရွားျပီး အေမာဟဆုိတဲ ့ပညာတရားကုိတည္ေဆာက္တယ္။ အဲဒါဆုိရင္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ အဲဒီလုိမွ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ ပါးစပ္ကဆုိတဲ့ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ သည္ အက်ိဳးတရားေတြကုိ ထြက္ေပၚလာေစမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ ့တရားေတြကုိလက္ခံက်င့္သံုးရတယ္။

ေအး......ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ဆုိတာ ဒီ့ထက္အဆင့္ျမင့္ေသးတယ္။ ဘ၀ကႏၱာရ ကေနထုတ္ေဆာင္ေပးတယ္တဲ့။ ဘ၀ကႏၱာရ ဆုိတာ ဘာလဲဆုိေတာ့ ဘုန္းၾကီးတုိ ့သိထားတဲ့ဘ၀ၾကီးဟာ ေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ဘ၀လား ျပန္စဥ္းစားၾကည့္။ လူမႈေရး စီးပြားေရးအခက္အခဲေတြက ထားပါေတာ့ လူတုိင္း ၾကံဳခ်င္မွ ၾကံဳၾကမွာ။ ဒါေပမယ့္ အုိျခား နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတာေတြကေတာ့ လူတုိင္းၾကံဳမွာ။ အာဏာရွင္လည္း တစ္ေန ့အုိမွာပဲ။ အာဏာမရွိတဲ့လူလည္း တစ္ေန ့အုိမွာပဲ။ လူ၀တ္ေၾကာင္လည္း အုိမွာပဲ။ ဘုန္းၾကီးေတြလည္း အုိမွာပဲ။

အဲဒီေတာ့ အုိျခင္း နာျခင္း ေသျခင္း ဆုိတာလည္း ကႏၱာရေတြပဲ။ အဲဒီ ကႏၱာရေတြကုိ ေက်ာ္လြားႏုိင္တဲ့လူရွိလား။ မရွိႏုိင္ဘူး။ အဲဒါကုိ ဘ၀ကႏၱာရလုိ ့ေခၚတယ္။ အဲဒီ ကႏၱာရေတြထဲက ကယ္ထုတ္ႏုိင္တာကေတာ့ ဓမၼပဲတဲ့။ သဘာ၀တရားေတြကုိသိေအာင္ ၊ သတၱ၀ါဆုိတဲ့ အေတြးကုိ ေပ်ာက္သြားေအာင္ သဘာ၀တရားေတြခ်ည္းသိရွိလာတာကုိ နာမရူပ ပရိေစၦဒညဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။

ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာကုိသိရင္ ပစၥယပရိဂၢဟဥာဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။ အဲဒီကေန တစ္ဆင့္ သဘာ၀အတြက္ တရားေတြကုိ စဥ္းစားၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ သဘာ၀တရားေတြဟာ ျဖစ္ျပီးေတာ့ ပ်က္ေနတာပဲလုိ ့အျမင္ေတြျမင္လာျပီး ဒီသဘာ၀တရားေတြဟာ ျငီးေငြ ့စရာပဲ ၊ ေၾကာက္စရာပဲ ၊ လန္ ့စရာပဲ ၊ ဒီသဘာ၀တရားေတြကလြတ္ေအာင္ၾကိဳးစားမွပဲ ဆုိတဲ့ အသိဥာဏ္ေလး၀င္လာလုိ ့ရွိရင္ ဒါ ၀ိပသာနာဥာဏ္ လုိ ့ေခၚတယ္။

ေလာဘ ရယ္ ေဒါသ ရယ္ ေမာဟ ရယ္ ဒီအကုသုိလ္ေတြကလြတ္သြားတာကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတယ္။ စိတ္ကေလးဟာ အာရံုနဲ ့ေတာ့ေတြ ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ထုိအာရံုရဲ ့ၾကားထဲမွာလြတ္သြားတယ္။ အဲဒါ Glue မရွိေတာ့တာ။ စကၠဴေလးႏွစ္ခုဟာ ထိေတာ့ထိေနတယ္။ ဆုိပါစုိ ့စာရြက္ေလး ၂ ခုထိထားတယ္။ အဲဒီ စာရြက္ ၂ ခုၾကားမွာ ေကာ္မပါဘူးဆုိရင္ ခြဲလုိ ့မရဘူးလား။ ရတယ္။ လူေတြရဲ ့စိတ္မွာ ခြဲမရဘူးဆုိတာက ေကာ္ ပါေနလုိ ့ခြဲမရတာ။ ဟုတ္လား။ ေကာ္က ရုိးရုိးေကာေတာင္မဟုတ္ဘူး Super Glue ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ အာရံုနဲ ့စိတ္နဲ ့ဘယ္လုိပဲေတြ ့ေတြ ့ေလာဘမလာဘူး ၊ ေဒါသမလာဘူးဆုိရင္ ညိွေနပါ့မလား။ ဘယ္ညိွမလဲေနာ္။ အဲဒါကုိ ၀ိမုတၱ လုိ ့ေခၚတာ။ လြတ္သြားျပီလုိ ့ေျပာတာ။ ဓမၼ ကုိ Practise လုပ္တယ္ဆုိတာ အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိတဲ့အဆင့္ထိေအာင္ အားထုတ္ရမွာ။

အဲဒီလုိလြတ္သြားျပီဆုိရင္ ဘ၀ဆုိတဲ့ ကႏၱာရခရီးၾကမ္းၾကီးကုိေနာက္ထပ္ရင္ဆုိင္စရာမရွိေတာ့ဘူး။ရင္ဆုိင္စရာမရွိရံုတင္မကဘူး ၊ အသာသ ဒါနတဲ့ ။ သံသရာၾကီးထဲမွာ ပင္ပန္းခဲ့ရတာေတြအကုန္လံုးျငိမ္းသြားတယ္။ အေသာကံ ၀ရဇံ ေခမံ ဆုိတာ အဲဒီက်မွလာတာ။ စိတ္ကေလးမွာ ေလာဘလည္းမလာဘူး။ ေဒါသလည္းမလာဘူး။ ေမာဟလည္းမလာဘူး။ စိတ္ကေလးျငိမ္းခ်မ္းသြားျပီ။ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ဆုိတာ အဲဒီအဆင့္ထိေရာက္ေအာင္ သြားရမယ္တဲ့။

ရွင္သာရိပုတၱရာ တုိ ့ရွင္မဟာေမာဂၢလန္တုိ ့ရဟႏၱာေတြဟာဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ကုိ အျပည့္အ၀က်င့္ၾကံၾကိဳးကုပ္အားထုတ္လုိက္ၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးမွာ နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ျပဳသြားၾကတယ္။ ေအး...အဲဒါသည္ အျပည့္၀ဆံုး အစစ္မွန္ဆံုး ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဓမၼ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ မဂ္ေလးတန္ ဖိုလ္ေလးတန္ နိဗၺာန္ ဆုိတဲ့ ေလာကုတၱရာ တရား ၉ ပါး။ အဲဒီ ေလာကုတၱရာ တရား ၉ ပါးကုိ ကုိယ္ကုိတုိင္မ်က္ေမွာက္ျပဳရျပီဆုိရင္ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ ျပီးျပည့္စံုတယ္လုိ ့မွတ္။

အဲဒါေတြအတြက္ ဘယ္ကစရမလဲဆုိေတာ့ သီလက်င့္တာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ ဒါန ေကာင္းမႈလုပ္တာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ စိတ္ေကာင္း ႏွလုံးေကာင္း ထားတာသည္လည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ပဲ။ အားလံုးဟာ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ထဲအက်ံဳး၀င္တယ္။ သုိ ့ေသာ္အဲဒါေတြဟာ အေျခခံအဆင့္ေတြလုိ ့ေအာက္ေမ့ထား။

ဒါေၾကာင့္ တရားနာပရိတ္သတ္အေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတုိ ့ကလည္း ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ ရဲ ့အဓိပၸာယ္ကုိေသေသခ်ာခ်ာသေဘာေပါက္နားလည္ျပီးသကာလ ဒုိ ့တရားကုိကုိးကြယ္သည္ဆုိသည္မွာ တရားအတုိင္းလုိက္နာက်င့္သံုးလုိက္ရမွာျဖစ္တယ္လုိ ့နားလည္ျပီး ဓမၼံသရဏံ ဂစာၦမိ တရားကုိလုိက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ၾကေစကုန္သတည္း။

တရားေတာ္ျပီးပါျပီ။

မွတ္ခ်က္။
ပါေမာၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ အရွင္သူျမတ္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၱမိ တရားေတာ္ကုိ ကုိယ္တုိင္နာယူမွတ္သား၍ ျပန္လည္စာစီစာရုိက္ျခင္းျပဳကာ ကုသုိလ္ျပဳတင္ဆက္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဆရာေတာ္ၾကီးေျပာသမွ် တစ္လံုးမက်န္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ပါဠိလုိအျပည့္အစံုမေဖာ္ျပႏုိင္ျခင္းဌာ လည္းေကာင္း ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါလုိ ့အားလံုးကုိေမတၱာရပ္ခံေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ တရားေတာ္အျပည့္အစံုကုိ နာယူခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့https://www.youtube.com/watch?v=-v3Yx15myuU&feature=related မွာ သြားေရာက္နာယူႏုိင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
by Htoo Tint Naing
11-10-2011
Special Credit To : Ko Htoo Tint Naing
https://www.facebook.com/notes/htoo-tint-naing/htoo-tint-naing/ဓမၼံသရဏံ-ဂစာၦမိ-အဓိပၸာယ္-အျပည့္အစံုရွင္းလင္းခ်က္/10150405091696628 မွ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
Credit- World of Wisdom မွ

Shared from ႏွလံုးသားအာဟာရ (FB)

https://soundcloud.com/greenkstar/paramiworship-1

***တရားအားထုတ္ေနစဥ္ ခႏၶာကိုယ္အေနအထား ျပင္သင့္၊ မျပင္သင့္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက၏ ေျဖၾကားခ်က္***

ဒကာမ - တရားထိုင္မယ္ဆိုလို႔ရိွရင္ လူက စၿပီးေတာ့ ထိုင္ေနတဲ့ ပံုစံကေနၿပီးေတာ့ ပံုစံမပ်က္ေအာင္ တတ္ႏိုင္သမွ် ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ ထိုင္ပါတယ္ဘုရား၊ ထိုင္ေတာ့လည္း ေ၀ဒနာေတြဘာေတြ ေပၚေတာ့ လိုက္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္ဘုရား၊ ဒါေပမယ့္ ဒီေ၀ဒနာကို သက္သာေအာင္လို႔ ကုိယ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ကိုယ္က နည္းနည္းေတာ့ ထုိင္တဲ့ ပံုစံမပ်က္ဘူးေပါ့ဘုရား။ ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္နဲ႔ ကိုယ္အေနအထားကို သက္သာေအာင္ ထံုတာ က်င္တာေတြ ေလ်ာ့ေအာင္ေတာ့ လုုပ္တာေပါ့ဘုရား၊ တခါတေလၾကလို႔ရိွရင္ သည္းညည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္လည္း ထိုင္ေနရင္းကေန ကိုယ္က အထိုင္မပ်က္သြားေစခ်င္ေတာ့ စိတ္ကိုအတင္းခ်ဳပ္တည္းၿပီးေတာ့ အဲလိုလိုက္လုပ္ေနလို႔ရိွရင္ အဲ့ဒါၾက ဘယ္လိုမ်ိဳး အက်ိဳးေတြ ျဖစ္လာမလဲဘုရား..။


ဆရာေတာ္ - အဲ့လိုစိတ္ကို အတင္းခ်ဳပ္တည္းထားလို႔ရိွရင္ ၾကာရင္ မခံႏိုင္တာႀကီးကို ဇြတ္ေအာင့္ခံေနရသလို ျဖစ္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ ေဒါမနႆေတြ ျဖစ္လာမယ္.ေနာ္၊ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဒုကၡေ၀ဒနာျဖစ္လာရင္ စိတ္မွာ ေဒါမနႆဆိုတဲ့ ေ၀ဒနာ ျဖစ္တယ္၊ မေက်နပ္မႈ၊ မခံခ်ိ မခံသာ ျဖစ္ေနတယ္၊ စိတ္ဆိုးေနတယ္၊ စိတ္က ဒါႀကီးကို မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး၊ အဲ့ေတာ့ ကိုယ္သိထားတဲ့ အေတြးစိတ္ကသာ ငါမလႈပ္ပဲနဲ႔ ေနရမွာလို႔ ဒီလိုသတ္မွတ္ထားတာကိုး.. ဒါကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ ေပးထားတာ သို႔မဟုတ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေျပာထားတာကိုး.. ေနာ္၊ အဲ့ေတာ့ မလႈပ္ရဘူးဆိုတဲ့ သေဘာထားႀကီးနဲ႔ အတင္းအက်ပ္ႀကီး ေနေတာ့ ေနသာေနရတာ စိတ္ထဲေတာ့ ေဒါသျဖစ္ေနတယ္။

အဲ့ေတာ့ ထိုင္တဲ့အခါမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာကိုေတာ့ သည္းခံပါလို႔ေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္..ေနာ္၊ အဲ့ဒီ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ေ၀ဒနာရဲ႕ သဘာ၀ကိုလည္းပဲ ပိုၿပီးေတာ့ သိေအာင္ အာရံုစိုက္ပါ.. ေနာ္၊ သူ႔ကို နာမည္ မတပ္ပါနဲ႔၊ ဘာနာမည္မွ မတပ္နဲ႔၊ နာမည္မတပ္ဘဲနဲ႔ကိုပဲ သူျဖစ္ေပၚေနပံု အခ်င္းအရာကို စိတ္နဲ႔ကပ္..ၿပီးေတာ့ သိေနပါ..ေနာ္၊ အဲ့လိုသိလို႔ရိွရင္ တခါတေလ နာမည္မတပ္ဘဲနဲ႔ စိတ္ကို အာရံုထဲမွာ ေသခ်ာကပ္ထားတဲ့အခါ အာရံုရဲ႕ သဘာ၀ဟာ ကိုယ္နဂိုက သိထားသလို တစ္မ်ိဳးတည္းမဟုတ္ဘဲနဲ႔ သူ႔မွာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရတယ္..ေနာ္၊ ဥပမာ- နာတယ္ဆိုတာ တစ္ခုတည္းကို ေသခ်ာအာရံုျပဳၾကည့္ရင္ နာတယ္ဆိုတဲ့ နာမည္ကို ဖယ္လိုက္ၿပီးေတာ့ ေသခ်ာၾကည့္လို႔ရိွရင္ နာသလိုလို၊ ေအာင့္သလိုလို၊ ကိုက္သလိုလို၊ ဆူးသလိုလို မေျပာႏိုင္ဘူး၊ တခါတေလ mixed အကုန္လံုးဟာ ေရာေနသလိုျဖစ္တယ္..ေနာ္၊ အဲ့ေတာ့ သူ႔ရဲ႕သဘာ၀ကို ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္၀င္စားၿပီးေတာ့ အထဲေရာက္ေအာင္ ၾကည့္ပါ..ေနာ္၊

ၿပီးေတာ့ နာတာႀကီးက အတံုးလိုက္အခဲလိုက္ႀကီးလို႔ထင္ရတတ္တာကိုး။ တကယ္ေသခ်ာၾကည့္လို႔ရိွရင္ အတံုးလိုက္ အခဲလိုက္ႀကီးမဟုတ္ဘဲ သူက တိမ္ခိုးလိုလို မီးခိုးလိုလိုပဲ အၿမဲတမ္း ပံုသ႑ာန္ေျပာင္းေနသလို ျဖစ္ေနတာ၊ ပံုစံေတာ့တကယ္မရိွဘူးေပါ့ေလ။ စိတ္ကထင္ရတာေနာ္၊ အဲ့ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ သိမ္ေမြ႔တဲ့ အေျပာင္းအလဲေလးေတြကိုပါ လုိက္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္..ၿပီးေတာ့ သိလို႔ရိွရင္ တခါတေလ အဲ့ဒါကို စိတ္၀င္စား..ၿပီးေတာ့ ေနေတာ့တာ၊ သူ႔ကိုစိတ္၀င္စားေနတယ္ ဆိုရင္ကိုုပဲ စိတ္ထဲမွာ ေဒါမနႆ မျဖစ္ေတာ့ဘူး..ေနာ္၊ အဲ့ေတာ့ စိတ္၀င္စားမႈရွိဖို႔ အင္မတန္လိုတာ။

အဲ့ေတာ့ လူေတြဟာ ကိုယ္ခံခ်င္တဲ့ ေ၀ဒနာမ်ိဳးကို ခံစားရလို႔ရိွရင္ ေဒါမနႆ မျဖစ္ဘူး၊ တခါတေလ နာတဲ့ေ၀ဒနာသည္ပင္လ်င္ ခံလို႔ေကာင္းတာရိွတယ္ေနာ္၊ ဥပမာ- အၾကမ္းစားဆိုပါေတာ့။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုယ့္ကို ႏွိပ္ေပးေနတာ။ တံေတာင္ဆစ္နဲ႔ ေထာက္ေပးေနတာ သို႔မဟုတ္ လက္နဲ႔ ႏွိပ္ေပးေနတာ။ ခံရတဲ့ ေ၀ဒနာရဲ႕ (nature) ကို တကယ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ နာတာပဲ. ေနာ္၊ တခ်ိဳ႕ အႏွိပ္သန္တဲ့သူဆိုရင္ ႏွိပ္လိုက္လို႔ရိွရင္ အမေလး.. ကၽြတ္.ကၽြတ္ ကၽြတ္.ကၽြတ္နဲ႔ေတာင္ စုတ္သပ္ေနတာေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ သူ ဆက္ႏွိပ္ေစခ်င္တယ္ ၊ ဆက္ႏွိပ္ေန ကိစၥမရိွဘူး၊ တခ်ိဳ႕ အနင္းခံတယ္။ လူတစ္ကိုယ္လံုးႀကီးနဲ႔ တက္နင္းတာ။ ေ၀ဒနာက ဘယ္လုိေ၀ဒနာလဲ ေမးလို႔ရိွရင္ နာတာပဲ၊ ဒုကၡေ၀ဒနာပဲေနာ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒုကၡေ၀ဒနာပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္က ခံခ်င္လို႔ ခံေနတာဆိုေတာ့ ဒါကိုပဲ သေဘာက်ေနတယ္၊ အဲ့လိုုပဲ ျဖစ္တတ္တယ္၊ အဲ့ေတာ့ တရားထိုင္တဲ့ အခါမွာလဲပဲ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေ၀ဒနာကို မခံခ်င္စိတ္အားၾကီးရင္ မခံသာတဲ့သေဘာကပိုဆိုးတယ္။ အဲဒီျဖစ္ေပၚလာတဲ့ေ၀ဒနာကို မခံခ်င္စိတ္ မရိွဘဲနဲ႔၊ လိုလိုခ်င္ခ်င္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့သေဘာက ခံရတာ သက္သာသလို ရိွတယ္ေနာ္။

တျခားလည္း ဒီလိုဘ။ဲ ဥပမာ စဥ္းစားၾကည့္။ ဥပမာ- ငရုပ္သီး အစပ္ကို ႀကိဳက္တဲ့လူဟာ အင္မတန္ စပ္တာကို စားရတာ သူ႔မွာ အရသာရိွတယ္၊ ႏွာရည္ေတြ တရဲြရြဲနဲ႔ စားေနရတာကိုပဲ သူ႔မွာ သိပ္အရသာ ရိွေနတယ္၊ တရႈးရႈး တရဲွရွဲနဲ႔ပဲ အရသာရွိတယ္လို႔ ထင္ေနတယ္၊ ဒီစပ္တာကိုပဲ မႀကိဳက္တဲ့သူက သြားစားရလို႔ရိွရင္ သူ႔မွာ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာ ျဖစ္လာတယ္ေနာ္၊ အဲ့ေတာ့ သည္းခံႏိုင္တယ္ သည္းမခံႏိုင္ဘူး၊ ေဒါမနႆ ျဖစ္တယ္၊ မျဖစ္ဘူးဆိုတာ ကိုယ္က အဲ့ဒီအာရံုေပၚမွာ ထားေနတဲ့ သေဘာထားေပၚမွာ မူတည္တယ္၊ အဲ့ေတာ့.. အဲဒီျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာေပၚမွာ ဘယ္လိုသေဘာထားသလဲဆိုတဲ့ အဲ့ဒီ သေဘာထားေလးေတြကို သိဖို႔ လိုေသးတယ္ေနာ္၊ အဲ့ဒီသေဘာထားေလး နည္းနည္း ေျပာင္းသြားတာနဲ႔ ခံသာတယ္၊ မခံသာဘူးဆိုတဲ့ သေဘာက အမ်ားႀကီးေျပာင္းသြားတာ ေတြ႔ရတယ္ေနာ္။

တကယ္ပဲ သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ နာလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ျပင္ရမွာေပါ့၊ မျပင္လို႔ရိွရင္လည္း ဆက္ၿပီးေတာ့ တရားအားထုတ္လို႔က မေကာင္းေတာ့ဘူး၊ Agitation သိပ္မ်ားလာၿပီ. ေနာ္၊ ဒုကၡျဖစ္လာရင္ စိတ္ထဲမွာ agitation ျဖစ္လာတယ္။ စိတ္က ေယာက္ယက္ခတ္လာတယ္၊ လႈပ္လာတယ္၊ တုန္လာတယ္၊ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူးေနာ္၊ အဲ့ စိတ္ရဲ႕ တုန္ခါမႈက သိကို သိေနရတာေနာ္၊ တခါတေလ ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ သိရသလဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ မခံႏိုင္တာႀကီးကို ႀကိတ္မွိတ္ခံေတာ့ အဲ့ဒီလူရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္၊ မ်က္ႏွာႀကီးက tense ျဖစ္ေနတယ္ေနာ္၊ တခါတေလ အံေတာင္ႀကိတ္ထားတယ္၊ အတင္းႀကီး အံႀကိတ္ၿပီးေတာ့ သည္းခံေနတာ၊ အဲ့ေလာက္ႀကီးျဖစ္လာရင္ေတာ့ မေကာင္းေတာ့ဘူးလို႔ ထင္တယ္၊ ျပင္သင့္ၿပီလို႔ ထင္တယ္ေနာ္၊

အဲ့ေတာ့ ျပင္တဲ့အခါမွာ အလ်င္စလို မျပင္ပါနဲ႔၊ ျဖည္း..ျဖည္း..ေလး ျပင္ပါေနာ္၊ သတိေလးနဲ႔ ေသခ်ာၾကည့္၊ အဲ့ဒီ ခံေနရတဲ့ ေ၀ဒနာႀကီးရဲ႕ သေဘာကိုလည္း သိတယ္၊ ဒီေ၀ဒနာႀကီးကို စိတ္ကမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆိုတာကိုလည္း သိတယ္ေနာ္၊ မခံခ်င္ေတာ့ဘူး၊ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ျပင္ခ်င္ၿပီ။ အဲ့ဒီ ျပင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးကိုပါ သိၿပီးေတာ့ နည္းနည္း. နည္းနည္း..နည္းနည္း ျပင္ပါ၊ ခ်က္ျခင္းႀကီး ျဗဳန္းႀကီး အမ်ားႀကီး မျပင္လိုက္နဲ႔ေနာ္။

ဥပမာ- ခါးကိုဆန္႔ေတာ့မယ္ဆိုရင္ နည္းနည္းေလး ဆန္႔ၾကည့္လိုက္၊ အဲ့ဒီ နည္းနည္းေလး ဆန္႔ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ လႈပ္ရွားမႈကို သိရမယ္၊ အဲ့ဒီ နည္းနည္းေလး ဆန္႔တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အဲ့ဒီ ခါးဘက္မွာရိွတဲ့ muscle ေတြမွာ tension ေျပာင္းသြားတယ္ေနာ္၊ နည္းနည္းေလး ေနရာျပင္လုိက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္တည္း သူ႔ရဲ႕ tension ဟာ ေျပာင္းသြားတယ္၊ နဂိုတုန္းက အမ်ားႀကီး tense ျဖစ္ၿပီး ထားရာကေန အခုလို နည္းနည္းေလး tension ေလ်ာ့သြားတယ္၊ အဲ့ဒီ ေလ်ာ့သြားတဲ့ tension ကို သိဖို႔လိုတယ္ေနာ္။ အသာေလး လိုက္ၿပီး ၿပီးမွ နည္းနည္းေလး ထပ္ျပင္ၾကည့္။ tension ေျပာင္းသြားတယ္၊ နည္းနည္းေလး ေနသာသလို ရိွလာတယ္၊ အဲ့ဒါေလးကို သိတယ္၊ အဲ့ဒီ tension ေလးေျပာင္းသြားတဲ့အခါမွာ စိတ္က ဘယ္ႏွယ့္ျဖစ္သြားလဲ၊ အဲ့ဒီစိတ္ကိုပါ ၾကည့္ရမယ္ေနာ္၊ ခႏၶာကိုယ္မွာ tension နည္းနည္းေလ်ာ့သြားရင္ စိတ္မွာလဲ tension နည္းနည္းေလ်ာ့သြားတယ္၊ သူနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တင္းထားတဲ့ စိတ္ႀကီးက နည္းနည္းေလ်ာ့သြားတယ္၊ စိတ္က နည္းနည္းေလး ေက်နပ္သလို ျဖစ္လာတယ္၊ မခံသာတဲ့သေဘာ နည္းနည္းေလ်ာ့သြားေတာ့ နည္းနည္း ေက်နပ္မႈ ရလာတယ္၊ ေနာက္ နည္းနည္း.ထပ္ျပင္ၾကည့္၊ ေနာက္ နည္းနည္း.ထပ္ျပင္ၾကည့္။ ေနာက္ဆံုး ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အေနအထား ေရာက္တဲ့အခါမွာ ဒီခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ မခံသာတဲ့ သေဘာမရိွေတာ့ဘူး၊ သူ႔ေနရာမွာ tension ႀကီးကလဲ ေလ်ာ့သြားၿပီ၊ စိတ္ကလည္းပဲ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ေလးျဖစ္သြားၿပီ၊ ေက်နပ္သြားၿပီ၊ အဲ့ဒီလို process တစ္ခုလံုး ျဖစ္တာကို သတိေလးနဲ႔ ကပ္ၿပီးေတာ့ လိုက္ၾကည့္လို႔ရိွရင္ ျပင္လိုက္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ သတိ၊ သမာဓိ ပ်က္မသြားဘူး၊ သတိ၊ သမာဓိက continuous ျဖစ္ေနတယ္၊ တဆက္တည္း ပါသြားတယ္ေနာ္၊ အဲ့ေတာ့ အေရးႀကီးတာက သတိ၊ သမာဓိ တဆက္တည္း ျဖစ္ဖို႔ပဲ၊ ျပင္တာ မျပင္တာက အဓိက မဟုတ္ဘူးေနာ္။

ဥပမာ- စႀကၤန္ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ တရားအားထုတ္တယ္ဆိုပါေတာ့၊ တရားအားထုတ္တာ ထိုင္တလွည့္၊ ေလွ်ာက္တလွည့္ဆို သိပ္ေကာင္းတာ၊ အဲ့ဒီေတာ့ ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ တရားအားထုတ္တဲ့သူဟာ ခႏၶာကိုယ္ အေနအထားဟာ စကၠန္႔တိုင္း၊ စကၠန္႔တိုင္း ေျပာင္းသြားတယ္ေနာ္၊ တခ်ိန္လံုး ေျပာင္းေနတယ္၊ တစ္လွမ္းၿပီး တစ္လွမ္းဆိုတာ တစ္ကိုယ္လံုး ေျပာင္းသြားတယ္၊ တစ္ကိုယ္လံုး လႈပ္တယ္၊ ေျခတစ္လွမ္း လွမ္းလိုက္ဖို႔ဆိုတာက ခႏၶာကိုယ္ တစ္ကိုယ္လံုး တစ္ေနရာမွ မက်န္ေအာင္လႈပ္သြားတာ၊ လက္လဲႊတယ္ဆိုရင္ လက္အေနအထားေတြ ေျပာင္းသြားတယ္ေနာ္၊ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေျခေထာက္ တစ္ေခ်ာင္းကေန ေနာက္တစ္ေခ်ာင္းကို weight ကိုေျပာင္းၿပီးေတာ့ ယူရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ balance ေျပာင္းသြားတယ္၊ မေျပာင္းတဲ့ေနရာရယ္လို႔ မရိွဘူး၊ ဖေနာင့္ကို ခ်လိုက္တာႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ထဲ ငယ္ထိပ္အထိေအာင္ အဲ့ဒီ ေဆာင့္လိုက္တဲ့ အားက ေရာက္တယ္၊ သတိထားၾကည့္ရင္ သိတယ္ေနာ္၊ အဲ့ဒီေတာ့ တစ္ကိုယ္လံုး ဒီေလာက္ႀကီး ေျပာင္းလဲေနတာေတာင္မွ သတိနဲ႔ကပ္ၿပီးေတာ့မွ ေလွ်ာက္ႏိုင္လို႔ရိွရင္ တရားအားထုတ္လို႔ ရတာဘဲ။ စႀကၤန္ကမၼ႒ာန္းကို အားထုတ္လို႔ ရတာဘဲ။ အဲ့ဒီေတာ့ ေလွ်ာက္ေနတုန္းေတာင္ တရားအားထုတ္လို႔ရတယ္ ဆိုေတာ့ ထိုင္ေနတုန္းမွာ နည္းနည္းပါးပါး ျပင္တာ ကိစၥမရိွပါဘူး၊

သမာဓိကို ဦးစားေပးတဲ့သူအဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္းေလး ျပင္တာနဲ႔ သမာဓိပ်က္တယ္လို႔ ယူဆမွာပဲေနာ္၊ သတိကို ဦးစားေပးတဲ့ သူဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္းေလး ျပင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ ျဖစ္ေနကတည္းက သိတယ္၊ နည္းနည္းေလးေျပာင္းကတည္းက ေျပာင္းတာေလးကို သိတယ္။ ေနာက္ဆံုး ၿပီးသြားတဲ့ အထိ အဆင့္ဆင့္၊ အဆင့္ဆင့္ ျပင္သြားတာ ေျပာင္းသြားတာကို သိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူ႔ကို သတိပ်က္သြားတယ္လို႔ ေျပာလို႔မရဘူးေနာ္၊ ၀ိပႆနာက သတိကို ဦးစားေပးတယ္။ သမထက သမာဓိကို ဦးစားေပးတယ္။

အဲ့ေတာ့ သမထ သေဘာမ်ိဳး တစ္ခုမွ တစ္ခုဆိုမွ ဒီတစ္ခု၊ တျခား အာရံုကို ေျပာင္းလဲၿပီးေတာ့ မရႈ႕တဲ့ သေဘာရိွတာကိုး။ သမထက။ ဒါကိုမွ ဒါဆိုၿပီးေတာ့ select လုပ္ထားတဲ့သူ အဖို႔ကေတာ့ ျပင္ခ်င္တဲ့စိတ္ ျဖစ္ကတည္းကိုးက သူက နဂိုအာရံုကေျပာင္းသြားၿပီ၊ ပ်က္သြားၿပီလို႔ ဆိုရေတာ့မွာေနာ္၊ အဲ့ေတာ့ ဒီသဘာ၀ ၂ ခု မတူတာကို နည္းနည္း သိဖို႔လိုတယ္၊ အဲ့ေတာ့ နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာရင္ နည္းနည္းေလး ခါးေညာင္းသလို ျဖစ္လာျပီ၊ ျပင္ခ်င္ရင္ အသာေလး ျပင္လုိက္။ တစ္နာရီေလာက္ၾကာလာရင္ နည္းနည္းေလး မခံသာေလာက္ေအာင္ ေညာင္းတဲ့ သေဘာေလးျဖစ္လာမယ္ဆိုရင္ အသာေလး.. ျပင္လိုက္ရံုဘဲ။

စၿပီးေတာ့ ထိုင္ကတည္းက အသက္သာဆံုး အေနအထားကို ေရြးပါ။ ထိုင္ေနက် လူဆိုသိတယ္၊ ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ထိုင္လို႔ရိွရင္ အသက္သာဆံုး ရိွမလဲ၊ တင္ပါးဘက္မွာ ေစာင္လိုဟာမ်ိဳးကို ေခါက္ၿပီးေတာ့ (၃) လကၼေလာက္ ထူေအာင္ ခုျပီးေတာ့ ထိုင္လို႔ရိွရင္ ထိုင္ရတာ ပိုသက္သာတယ္၊ ပိုသက္သာရင္ ၾကာၾကာ ထိုင္ႏိုင္တာဘဲ။ ၾကာၾကာထိုင္ႏိုင္တာထက္ ပိုအေရးႀကီးတာက တစ္ဆက္တည္းသိတာ၊ ၾကာၾကာပင္ ထိုင္ႏိုင္ေသာ္လည္းပဲ သိတာက တစ္ဆက္တည္း မျဖစ္လို႔ရိွရင္ တရားအားထုတ္ရတာ အက်ိဳးမမ်ားဘူး၊ အဲ့ဒီေတာ့ ပံုစံအေရးမႀကီးပါဘူးေနာ္။

အဲ့ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္၊ သံယုတ္ပါဠိေတာ္မွာပါတယ္။ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္သံယုတ္ဆိုတာရိွတယ္၊ အဲ့ဒီမွာ ကာယႏုပႆနာအပိုင္းမွာ “သမိၪၨိေတ ပသာရိေတ သမၸဇာနကာရီ ေဟာတိ” ဆိုၿပီးေတာ့ ဘုရားကေဟာထားတာ ရိွတယ္၊ “ေကြးတဲ့အခါမွာ၊ ဆန္႔တဲ့အခါမွာ၊ သတိနဲ႔ ဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္ၿပီးေတာ့ ျပဳေလ့ရိွ၏” တဲ့၊ ျပဳေလ့ရိွ၏ဆိုတာက ဘယ္သူလဲဆိုေတာ့ သတိနဲ႔ ေနတဲ့သူဟာ အဲလိုဘဲ ျပဳေလ့ရိွတယ္.. ေနာ္၊ သတိပ႒ာန္တရားကို အားထုတ္တဲ့သူဟာ ေကြးတဲ့အခါ၊ ဆန္႔တဲ့အခါမွာ သတိနဲ႔ ျပဳေလ့ရိွတယ္တဲ့၊ အဲ့ဒီ အပိုဒ္ကိုဘဲ အ႒ကထာမွာ အဓိပၸါယ္ အက်ယ္ဖြင့္တဲ့ အခါၾကေတာ့ သူက “လက္ေျခတို႔ကို တာရွည္စြာ ေကြးထာသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆန္႔ထားသည္ျဖစ္ေစ၊ မခံသာေသာ ဒုကၡေ၀ဒနာတို႔သည္ မၾကာမၾကာေပၚကုန္၏” တဲ့။ ဒုကၡေ၀ဒနာေပၚလို႔ရိွရင္ စိတ္ထဲမွာ ေဒါမနႆျဖစ္ေတာ့မယ္ေနာ္။ စိတ္ထဲမွာ ေဒါမနႆ ျဖစ္လို႔ရိွရင္ စိတ္က လႈပ္လာတယ္။ တုန္ခါလာတယ္။ Agitation ရွိလာတယ္။ “ေဒါမနႆ ေ၀ဒနာ မၾကာမၾကာ ျဖစ္လို႔ရိွရင္ စိတ္တည္တံ့မႈကို မရႏိုင္” တဲ့၊ “စိတ္တည္တံ့မႈကို မရႏိုင္လို႔ရွိရင္ ကမၼ႒ာန္းမႀကီးပြား” တဲ့။၊ ကမၼ႒ာန္းမႀကီးပြားလို႔ရွိရင္ မဂ္ဖိုလ္ကို မရဘူး။

အဲ့ေတာ့ “လက္ေျခတို႔ကို တာရွည္ ေကြးထားသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆန္႔ထားသည္ျဖစ္ေစ မခံသာေသာ ဒုကၡေ၀ဒနာတို႔သည္ ေပၚကုန္၏” ဆိုတာ အဲဒါ သဘာ၀ဘဲ။ သာမန္လူေတြ ေန႔စဥ္ သူတို႔ဟာ သူတို႔ တရားအားမထုတ္ဘဲ ထိုင္ေနလည္းဘဲ ၾကာရင္ေတာ့ ေညာင္းလာတာဘဲ။ မခံသာတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာ ေပၚတာဘဲ၊ သို႔ေသာ္ သာမန္အေျခအေနမွာ အဲဒါကို ၁ မိနစ္ေတာင္မွ သည္းခံၿပီးေတာ့ မေနဘူး၊ နည္းနည္းေလး မေနႏိုင္တာနဲ႔ ခ်က္ျခင္းျပင္တာပဲ၊ အဲ့ေတာ့ လူေတြကို သာမန္အေျခအေနမွာ ထိုင္တဲ့အခါမွာၾကည့္ေန။ ၁ မိနစ္ တစ္ခါေလာက္ ေရႊ႕ေနတာဘဲ။ ျပင္ေနတာဘဲ။ ၂ မိနစ္ တစ္ခါ၊ ၃ မိနစ္ တစ္ခါေလာက္ ေရႊ႕ေန၊ ျပင္ေနတာပဲ။ တစ္ခုခုကို အင္မတန္ စိတ္၀င္စားလို႔ စူးစိုက္ေနတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာေတာ့ မျပင္ပဲနဲ႔ ေနတာ ၾကာခ်င္ ၾကာမယ္၊ ဥပမာ အင္မတန္စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ TV program တစ္ခုခုကို ၾကည့္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ။ သို႔မဟုတ္ အင္မတန္ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္အုပ္ကို ဖတ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳး ဆိုပါေတာ့။ စိတ္၀င္စားမႈအားၾကီးလို႔ ဒီထဲမွာ စိတ္ကစူး၀င္ေနတဲ့အခါမွာ ခႏၶာကိုယ္အေနအထားကို သိပ္မျပင္ဘူး၊ ဒါေတာင္မွ unconsciously နည္းနည္းေတာ့ ျပင္တယ္ေနာ္၊ သာမန္အေျခအေန မဟုတ္တဲ့ အခါမ်ိဳးမွာၾကရင္ေတာ့ ၁ မိနစ္/ ၂ မိနစ္ေလာက္ ေနရင္ နည္းနည္းျပင္ျပီ။ ၁ မိနစ္/ ၂ မိနစ္ေလာက္ေနရင္ နည္းနည္းျပင္ျပီ။ အဲ့ဒီေတာ့ မခံသာတဲ့အဆင့္ကို မေရာက္လာဘူး…ေနာ္။

တရားထုိင္တဲ့အခါၾကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕သေဘာထားကိုက ငါၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ထိုင္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာထားက ရိွေနတယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဒီလိုသတ္မွတ္ထားျပီ။ ငါၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထုိင္မယ္၊ ၾကာၾကာထိုင္မယ္၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ၾကာၾကာထိုင္တာႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ပဲ ခႏၶာကိုယ္မွာ မေနသာတဲ့ သေဘာဟာ ၾကာေလ ဆိုးေလ၊ ၾကာေလ ဆိုးေလ၊ ၾကာေလ ဆိုးေလျဖစ္လာတယ္။ ဘာမွ ထူးဆန္းတာမဟုတ္ဘူး။ တခ်ိဳ႕က ေ၀ဒနာေပၚလာတယ္တဲ့။ ေ၀ဒနာဟာ အၿမဲတမ္း ေပၚေနတာပါ။ တရားမထုိင္လဲ ေပၚေနတာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ တရားမထိုင္တဲ့ အခါမွာ မခံသာတဲ့ အဆင့္ကို မေရာက္ခင္ ျပင္လုိက္တယ္။ တရားထုိင္တဲ့အခါၾကေတာ့ မျပင္ဘူး၊ မျပင္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မခံသာတဲ့ အဆင့္ကို ေရာက္လာတာဘဲ။ အဲ့ဒီေတာ့ သည္းခံႏိုင္သေလာက္ သည္းခံျပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး မခံသာတဲ့ အခါမွာ သတိေလးနဲ႔ သိၿပီးေတာ့ ျပင္လိုက္ပါ၊ ဘုရားက ေကြးတဲ့အခါ၊ ဆန္႔တဲ့အခါ သတိေလးနဲ႔ ျပဳပါတဲ့၊ မေကြးရဘူး၊ မဆန္႔ရဘူးလို႔ မဆိုဘူးေနာ္။

အေနအထားကို ျပင္တယ္ဆိုတာ နည္းနည္းေလး ေကြးေပးတယ္ သို႔မဟုတ္ နည္းနည္းေလး ဆန္႔ေပးလိုက္တယ္။ အခုလို ထိုင္ေနေတာ့ ခါးေလးက နည္းနည္းေလး ေကြးေနတယ္၊ ၾကာလာရင္ သိလာျပီ။ ေက်ာမွာ တင္းၿပီးေတာ့ မခံသာတဲ့ tension ႀကီး ျဖစ္လာျပီ ေနာ္၊ နည္းနည္းေလး ဆန္႔ေပးလိုက္တာႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ နည္းနည္းေလး ေနသာတယ္။ ဒီ tension ဟာ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ တင္းသလဲသိလား။ ခုနက ဒီလိုေလးေနလို႔ တင္းေနတဲ့ tension ဟာ ဒီထိေအာင္ေရာက္တယ္၊ ဒီေနရာမွာပါ တင္းေနတယ္၊ ေက်ာကို ဒီလို ဆန္႔လိုက္တဲ့အခါ ဒီေနရာမွာပါ tension ေျပာင္းသြားတာကို သိရတယ္၊ စမ္းၾကည့္စမ္းပါ၊ သိႏိုင္ပါတယ္ေနာ္၊ ခႏၶာကိုယ္ တစ္ေနရာရာမွာ tension ရိွလာရင္ အဲ့ဒီ tension ဟာ ဒီမွာထိေအာင္ လာၿပီးေတာ့ တင္းလာတယ္၊ သူနဲ႔ အေၾကာခ်င္း ဆက္ေနတယ္လို႔ မဆိုလိုဘူးေနာ္၊ muscle ခ်င္း ဆက္ေနလို႔ မဟုတ္ဘူး၊ စိတ္က တင္းေနတာေနာ္၊ စိတ္က တင္းေနေတာ့ အဲ့ဒီ tension က တစ္ကိုယ္လံုးမွာ တင္းေနတာ၊ အေနအထားေလး နည္းနည္းေလး ျပင္လုိက္တာနဲ႔ တစ္ကိုယ္လံုးပဲ ေနရတာ နည္းနည္းသက္သာသြားတယ္၊ ျပင္တဲ့အခါမွာ သက္သာသြားတဲ့ သေဘာေလးကို သိၿပီးေတာ့ ျပင္ပါ.. ေနာ္။

Typed By: ေစတနာရွင္တစ္ဦး

အသံဖိုင္ နားဆင္ရန္ - http://minus.com/l1RR0227h1L88

(ပထမ အသံဖိုင္ သီးသန္႔တင္ေပးထားတာမွာ ေကာ္နက္ရွင္ အခက္အခဲေၾကာင့္ နားေထာင္လို႔မရၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားအတြက္ စာျဖင့္ ျပန္လည္ တင္ျပေပးလိုက္ပါသည္။)

မူလ ပို႔စ္ -
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=529949367027736&l=1fff1af389

Shared from Vimuttisukha Bliss (FB)