Sunday, June 22, 2014

တရားဓမၼ အဆင္႔အတန္း


တရားဓမၼအဆင္႔အတန္းဆိုတာ
ကိုယ္႔ဟာကိုယ္မလိမ္မညာလို႔ရိွရင္
သိပါတယ္။အေရးႀကီးတာက
သူမ်ားကိုလိမ္တာထက္
ကိုယ္႔ဟာကိုယ္လိမ္တာက
လူေတြမွာပိုမ်ားတယ္။
အထင္ေရာက္တာေပါ႔၊
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ထင္တာ။
ကိုယ္႔မွာမရိွဘဲနဲ႔ ရိွတယ္ထင္တာ။
မဟုတ္ဘဲနဲ႔ဟုတ္တယ္ထင္ေနတာ။

အဲဒီေတာ႔ သူမ်ားပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို
အရိယာျဖစ္ၿပီလား မျဖစ္ဘူးလားဆိုတာ
သိဖုိ႔ အလြန္ခက္ပါတယ္။
အ႒ကထာထဲမွာ
မွတ္တမ္းတစ္ခုရိွတယ္။

ေတာထြက္ဦးပဥၥင္းႀကီးတစ္ပါးက
ေရွ႕ကသြားေနတဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ဆရာဘုန္းႀကီး
(ရဟႏၲာႀကီး)ကို ဆြမ္းခံသြားရင္ေမးတယ္။
'အရွင္ဘုရား…ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ
ဘယ္လိုဟာတုန္း'တဲ႔ ။

'ငါ႔ရွင္…ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ
သူ႔ေနာက္ကသပိတ္ပိုက္ၿပီးလိုက္ေနေပမယ္႔
ကိုယ္႔ေရွ႕ကပုဂၢိဳလ္ဟာ ရဟႏၲာပါလားမသိဘူး၊
အဲဒီေလာက္ထိေအာင္သိဖို႔ခက္ပါတယ္'လို႔
ေျပာတာ။

ဟိုကိုယ္ေတာ္ႀကီးက
ဒါကိုသေဘာမေပါက္ေသးဘူး။
ရဟႏၲာနဲ႔ အတူတူေနေပမယ္႔လို႔
ရဟႏၲာလို႔ သိခ်င္မွသိတာ။

အဲဒီေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို
အကဲခတ္လို႔ေတာ႔ရပါတယ္။
ငါ႔မွာေလာဘေတြနည္းသြားသလား၊
ေလာဘက ျဖစ္စရာမရိွလ်ွင္လည္းမျဖစ္ဘူး။
ေဒါသေတြနည္းသြားၿပီလား။
ဆိုပါစို႔ …ကိုယ္႔ရဲ႕ပတ္ဝန္းက်င္က
ေကာင္းေနလို႔ စိတ္မဆိုးတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ကို
သေဘာေကာင္းတယ္လို႔သတ္မွတ္လို႔မရဘူး။
သူက အမ်ားေကာင္းလို႔ သူေကာင္းေနတာေလ။
မေကာင္းတဲ႔ၾကားထဲမွာလည္း
ေကာင္းေအာင္ ေနတတ္မွ။

သူမ်ားေတာ္လို႔ ကိုယ္ေကာင္းေနတဲ႔
သူေတာ္ေကာင္းက မ်ားတယ္ေနာ္။
ဆိုးလာၿပီဆိုလ်ွင္ သည္းမခံႏိုင္ေတာ႔ဘူး။
အစြယ္ေတြထြက္လာတာ။
ဘယ္လိုေလာကဓံနဲ႔ႀကံဳႀကံဳ
စိတ္ကတုန္လႈပ္မႈမရိွေတာ႔ဘူးဆိုလ်ွင္
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အရည္းအခ်င္း
သတ္မွတ္ၾကည္႔လို႔ရတယ္။

အဲဒီလိုၾကည္႔မွ ငါဟာ
ေသာတာပန္အဆင္႔လား၊
သကဒါဂါမ္အဆင္႔လားလို႔
ကိုယ္႔ဘာသာေတာ႔သိႏိုင္ပါတယ္။
သို႔ေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားက
စံကေလးေတြေပးထားတာရိွပါတယ္။
ဓမၼေၾကးမံုဆိုတဲ႔ထဲမွာ။
ဓမၼါဒါသသုတ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားက
ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ေသာတာပန္လို႔
ေျပာႏိုင္ပါတယ္တဲ႔။

ဘာတုန္းဆိုလ်ွင္ …
'ဗုေဒၶ အေဝစၥ ပႆဒ'
ဘုရားေပၚမွာ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာၾကည္ညိဳတယ္။
ရုပ္ပံုကိုၾကည္ညိဳတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။
ဒီရုပ္တုကို ကိုးကြယ္လ်ွင္
လာဘ္ရတယ္ဆိုလို႔ ကိုးကြယ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။
ေန႔နံကိုက္တဲ႔ဘုရား ကိုးကြယ္တာမ်ိဳး
မဟုတ္ဘူး။
ဘုရားရဲ႕ဂုဏ္ေတာ္ကိုသိၿပီးေတာ႔
ကိုးကြယ္တာ ။

'ဗုေဒၶ အေဝစၥ ပႆဒ'
အေလးအနက္ထားၿပီး ၾကည္ညိဳျမတ္ႏိုးတာ။

'ဓေမၼ အေဝစၥ ပႆဒ'
တရားကိုသိတယ္။က်င္႔လည္းက်င္႔တယ္။

'သံေဃ အေဝစၥ ပႆဒ'
အရိယာသံဃာေတြနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး
အေလးအနက္ၾကည္ညိဳတယ္။
သဒၶါတရားရိွတယ္။

ေနာက္ငါးပါးသီလကို
အသက္ကဲ႔သို႔ ျမတ္ႏိုးတယ္။
အသက္ကဲ႔သို႔ ျမတ္ႏိုးတယ္ဆိုတာ
အသက္ထက္ ျမတ္ႏိုးတယ္လို႔ေျပာတာ။
အသက္ကိုေတာင္စြန္႔ဝံ႔တယ္။
ငါးပါးသီလကို မစြန္႔ဘူးလို႔ဆိုလိုတယ္။
အသက္နဲ႔လဲႏိုင္တယ္ေပါ႔။

အဲဒီေလာက္အဆင္႔ထိေအာင္
ျဖစ္သြားၿပီဆိုလ်ွင္ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို
Declare လုပ္ေတာ႔တဲ႔။
ငါ ေသာတာပန္လို႔
ေျပာႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုထားတာ၊
အဲဒါနဲ႔ စံခ်ိန္ထိုးၾကည္႔ဖို႔ပါပဲ ။ ။

~ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္
ေဒါက္တာအရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ ~

Credit to Kyel Sin.

No comments:

Post a Comment